Ακούει λοιπόν ο Κωστίκας τις ιστορίες του Γιωρίκα για την Αμερική και του τι δίνει να σηκωθεί να πάει! Πριν ξεκινήσει, η μόνη του απορία ήταν πως θα συνεννοείται αφού δε ξέρει τη γλώσσα, μα πάνω από όλα πως θα παραγγέλνει φαγητό! Ο Γιωρίκας λοιπόν τον συμβουλεύει:
- Ρε συ Κωστίκα, του λέει, όταν θα πεινάς ρε παλικάρι μου θα πας σε ένα fast food και θα λες "one hamburger"!
- Σώπα ρε συ Γιωρίκα, τόσο εύκολο είναι; του λέει ο Κωστίκας και ξεκινάει.
Φτάνει λοιπόν στην Αμερική και μπαίνει στο πρώτο φαστφουντάδικο!
- Οne hamburger, λέει στον τύπο!
Του δίνει λοιπόν ο τύπος ένα χάμπουργκερ, τη χαρά ο Κωστίκας το τσακίζει!
Την άλλη μέρα ξανά ο Κωστίκας στο φαστφουντάδικο...
- One hamburger, του λέει.
Ξανά του δίνει ο τύπος ένα λαχταριστό χάμπουργκερ!
Αυτό λοιπόν γινόταν κανά δύο μήνες ώσπου ο Κωστίκας βαρέθηκε τα χάμπουργκερ! Παίρνει τηλέφωνο τον Γιωρίκα και του λέει:
- Ρε Γιωρίκα, όλα καλά όλα ωραία, αλλά αυτά τα χάμπουργκερ τα σιχάθηκα!
- Καλά ρε Κωστίκα, δύο μήνες τώρα μόνο χάμπουργκερ τρως; Φάε και κανένα HOT DOG!
- Πώς το είπες, ρε συ Γιωρίκα; Χοτ ντογκ;
- Ναι, του λέει!
Κλείνει το τηλέφωνο ο Κωστίκας και τρέχει στο μαγαζί.
- Οne hot dog, λέει στον υπάλληλο.
- With ketchup or mustard? τον ρωτάει ο τύπος.
Τον κοιτάει ο Κωστίκας τι λέει τώρα αυτός συλλογίζεται και ξαναλέει:
- Οne hot dog.
- With ketchup or mustard? του λέει ξανά ο τύπος.
Ξανά μανά ο Κωστίκας "ένα χοτ ντογκ", ξανά ο τύπος τα ίδια "with ketchup or mustard" ... ξανά ο Κωστίκας "ένα χοτ ντογκ", ξανά και ο τύπος τα ίδια ώσπου ο Κωστίκας έτοιμος να βάλει τα κλάματα από τα νεύρα γυρνάει και του λέει:
- Δε γαμιέται, one hamburger!
Περπατάει ένας πόντιος για το σπίτι του. Στο δρόμο συναντάει ένα φίλο απο τα παλιά φορτωμένο με βιβλία να περπατάει βιαστικά.
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Αλέκο! Τι κανείς ρε φίλε; Που πας έτσι βιαστικός με όλα αυτά τα βιβλία;
- ΑΛΕΚΟΣ: Άσε ρε φίλε, γράφτηκα στο πανεπιστήμιο και πάω σπίτι για διάβασμα.
- ΠΟΝΤΙΟΣ :Καλά και τι σπουδάζεις;
- ΑΛΕΚΟΣ :Λογική.
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Λογική; Τι είναι αυτό;
- ΑΛΕΚΟΣ :Να σου εξηγήσω. Ενυδρείο έχεις σπίτι σου;
- ΠΟΝΤΙΟΣ :Ναι.
- ΑΛΕΚΟΣ: Άρα αυτό σημαίνει ότι σου αρέσουν τα ψαριά.
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Ναι σωστά, μου αρέσουν τα ψάρια.
- ΑΛΕΚΟΣ :Άρα αν σου αρέσουν τα ψάρια σημαίνει ότι σου αρέσει η θάλασσα.
- ΠΟΝΤΙΟΣ :Ναι σωστά, μου αρέσει η θάλασσα.
- ΑΛΕΚΟΣ :Άρα αν σου αρέσει η θάλασσα σημαίνει ότι σου αρέσει να πηγαίνεις στις παραλίες.
- ΠΟΝΤΙΟΣ :Ναι σωστά, μου αρέσουν οι παραλίες.
- ΑΛΕΚΟΣ; Άρα για να σου αρέσουν οι παραλίες σημαίνει ότι σου αρέσουν και οι γκόμενες που κυκλοφορούν σε αυτές.
- ΠΟΝΤΙΟΣ Ναι σωστά, μου αρέσει να βλέπω γκόμενες στις παράλιες.
- ΑΛΕΚΟΣ: Άρα: ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Π**ΣΤΗΣ!
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Πω πω ρε παιδί μου τι επιστήμη είναι αυτή! Θα πάω να γραφτώ και εγώ αύριο πρωί πρωί.
Την άλλη μέρα το πρωί ο πόντιος γυρνώντας απο το πανεπιστήμιο φορτωμένος με βιβλία συναντάει έναν άλλο φίλο του.
- ΦΙΛΟΣ: Γιωρίκα! Τι κάνεις ρε φίλε; Που πας φορτωμένος με όλα αυτά τα βιβλία;
- ΠΟΝΤΙΟΣ ;Άσε, γράφτηκα στο πανεπιστήμιο και πάω σπίτι να διαβάσω.
- ΦΙΛΟΣ: Καλά και τι σπουδάζεις;
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Λογική.
- ΦΙΛΟΣ : Λογική; Τι είναι αυτό;
- ΠΟΝΤΙΟΣ: Να σου εξηγήσω, ενυδρείο έχεις σπίτι σου;
- ΦΙΛΟΣ Όχι.
- Ποντιοσ: ε εισαι π**στησ!
Ο Κωστίκας πάει αεροπορικώς στην Αθήνα. Μόλις βγαίνει απ το αεροδρόμιο, παίρνει ταξί.
- Οδός Σταδίου, λέει στον ταξιτζή.
Στη διαδρομή όμως αποκοιμιέται, ήταν και κουρασμένος, και ξυπνάει πάνω σε μια αερογέφυρα. Βλέπει χαμηλά τα αυτοκίνητα και τους ανθρώπους μικρούς και
Κλείνει τα μάτια.
- Πω, πω στην Αθήνα τα ταξί πετάν! μονολογεί.
Επιστρέφει στην Θεσσαλονίκη, πάει στο καφενείο και βρίσκει το Γιωρίκα.
- Γιωρίκα, Γιωρίκα, στην Αθήνα τα ταξί πετάν!
- Αντε ρε, φύγε από δω. Τι βλακείες λες.
- Ναι, σου λέω, πετάν, πας ένα στοίχημα; Αμα πετάν θα σε πηδήξω, αν όχι θα με πηδήξεις εσύ.
- Πάει το στοίχημα.
Ανεβαίνει ο Γιωρίκας στο αεροπλάνο, φτάνει στην Αθήνα, κατεβαίνει κι έξω απ το αεροδρόμιο σταματάει ένα ταξί και μπαίνει μέσα.
- Πού να σε πετάξω, μεγάλε; ρωτάει ο ταξιτζής.
- Ωχ, λέει ο Γιωρίκας, την πάτησα. Στην οδό Σταδίου πάω.
- Σε ποιο ύψος, μεγάλε;
- Να σου πω, θα με πηδήξουν που θα με πηδήξουν, πάμε χαμηλά γιατί ζαλίζομαι.