Τοπικά ανέκδοτα

Τα πιο δημοφιλή ανέκδοτα σε αυτήν την κατηγορία
Είναι στο αεροπλάνο 1 Αμερικανός, 1 Έλληνας και 1 Αφγανός W samolocie stewardessa do Taliba: - Może drinka? - Nie, dziękuję, za chwilę będę prowadził.
Κάποτε ήταν ένας Λαρισαίος που ήθελε πολύ να πάει στο Παρίσι. Μετά από πολύ σκέψη πήγε σε ένα πρακτορείο ταξιδιών , έκλεισε θέση σ ένα γκρουπ και πήγε...
Στο Παρίσι πλέον ο Λαρισαίος ακολουθεί κατά πόδας τον ξεναγό μια και δεν ήξερε λέξη γαλλικά.
Ο ξεναγός τους γύρισε σ όλο το Παρίσι, "εδώ είναι η αψίδα του θριάμβου, αυτός είναι ο πύργος του Αιφελ, εδώ είναι η Παναγία των Παρισίων, Λούβρο... Μονμάρτη..."
Ο Λαρισαίος δεν σταματούσε να βγάζει φωτογραφίες. Χιλιόμετρα φιλμ είχε ξοδέψει.
Φτάνοντας στον περιφερειακό του Παρισιού στις υπόγειες διαβάσεις ο ξεναγός γυρνάει και λέει στους τουρίστες "εδώ είναι που σκοτώθηκε η Νταϊάνα της Αγγλίας θλιβερό γεγονός. Το πως έγινε ένα θα σας πω ΠΑΠΑΡΑΤΣΙ"
Τελείωσε το ταξίδι γυρνάει ο φίλος μας στη Λάρισα, εμφανίζει τα φιλμ και φωνάζει συγγενείς και φίλους για να τους δείξει το Παρίσι:
"Ιδώ είναι ου πύργους του Αιφελ, ευτούνους είνι ου Σηκουάνας σαν το δκόνε μας τουν Πηνειό ένα πράμα. Ιδώ σκουτώθκι η Νταϊάνα τσ Αγγλίας κι έμαθα και του πως μάλιστα."
Οι φίλοι, οι συγγενείς με ένα στόμα ρωτούν "πως;" και απαντά ο φίλος μας "ένα θα σας πω Παραπάτ σει!"
Μια φορά κάποιος πήγε να επισκεφτεί τον γιαπωνέζο φίλο και γείτονά του που είχε χτυπήσει σε αυτοκινητιστικό.
Ήταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Με το που έφτασε τον είδε ξαπλωμένο και καλωδιωμένο. Καλώδια παντού... Στεκόταν εκεί, δίπλα στο κρεβάτι του φίλου του, σιωπηλός και κοίταζε το χλωμό του πρόσωπο καθώς εκείνος αναπαυόταν ήρεμα, συνδεδεμένος με όλα εκείνα τα μηχανήματα.
Ξαφνικά, κάποια στιγμή, ο γιαπωνέζος πετάχτηκε και με γουρλωμένα μάτια φώναξε:
- Sakaro aota nakamy anyoba, sushi mashuta!
Μετά από αυτό, εξέπνευσε και πέρασε σε μια καλύτερη ζωή...
Οι τελευταίες λέξεις του νεκρού πια φίλου του, έμειναν ανεξίτηλες στην μνήμη του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας. Στην κηδεία του πλησίασε την μητέρα του και τη χήρα του, τις αγκάλιασε και τους είπε:
- Κυρία Fumiko και κυρία Shakita, ο αγαπημένος μας Fuyiro, λίγο πριν ξεψυχήσει μου είπε την εξής φράση που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου:
"Sakaro aota nakamy anyoba, sushi mashuta!"
Και δεν ξέρω τι ήθελε να πει.
Η μητέρα του Fuyiro σχεδόν έμεινε στον τόπο και η χήρα κοίταξε τον γείτονα έντρομη. Ο τύπος επέμεινε:
- Τι ήθελε να πει με αυτές τις λέξεις, κυρία Shakita;
Η χήρα τον κοίταξε θυμωμένη και του απάντησε:
- Μην πατασ την παροχη οξυγονου, ηλιθιε!
Ένας αράπης το σκάει από τη φυλακή και χάνεται στην έρημο. Περπατάει μέρες, διψασμένος και νηστικός, ώσπου, σε μια στιγμή, σκοντάφτει σε κάτι. Κοιτάζει κάτω και βλέπει ένα λυχνάρι! Με το που το βγάζει από την άμμο και το τρίβει για να το καθαρίσει, βγαίνει ένα τζίνι και του λέει:
"Πες μου τρία πράγματα που θέλεις και θα σου τα κάνω..."
. Σκέφτεται λίγο ο αράπης και του λέει:
"Πρώτον, θέλω να γίνω λευκός. Έπειτα, θέλω να τρέχουν συνέχεια πάνω μου δροσερά νερά. Και τρίτον, θέλω συνέχεια να βλέπω γυναικείους κώλους και μ... Ά". Το τζίνι σκέφτεται κι αυτό λίγο και μετά τον κάνει... μπιντέ!
Ένας ανωγειανός δούλευε σε ένα μαιευτήριο σας μεταφορέας των εγκύων από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού και αντίστροφα.
Μια μέρα ήρθε για να γεννήσει μια πάρα πολύ χοντρή κυρία. Πονούσε η φουκαριάρα (ήταν η πρώτη της γέννα) και ούρλιαζε. Κατά την μεταφορά από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού ο ανωγειανός που την μετέφερε τα είχε φτύσει από την κούραση γιατί όπως είπαμε ήταν θεόχοντρη. Ιδρωμένος και διαολισμένος αυτός, να ουρλιάζει από τους πόνους αυτή. Ξαφνικά η γυναίκα ένιωσε μια ανακούφιση και νόμισε ότι γέννησε. Ρωτάει λοιπόν στον ανωγειανό. Τό Κανά κύριε Γιώργο; Σηκώνει αυτός το σεντόνι με το οποίο ήταν σκεπασμένη και διαπιστώνει ότι το μόνο που είχε κάνει η κυρία ήταν μια χοντρή κουράδα.
Της λέει λοιπόν.
Κυρία μου, αν τα κάνατε έτσι τα παιδιά θα έκανα κάθε μέρα ένα!
Κατεβαίνει ο Μανούσος κάθε Κυριακή από το Μιτάτο και πάει στη εκκλησία του χωριού στέκεται μπροστά στο τέμπλο,στην εικόνα του Αγίου Νικολάου και του λέει:
"Aι Νικόλα κάνε ως την άλλη Κυριακή να έχω παντρευτεί"
. Έρχεται όμως η Κυριακή ο Μανούσος δεν έχει παντρευτεί αυτό γίνεται συνέχεια οπότε σκέφτεται και λέει:
"Μπρε κι ο Aγιος φοβέρα θέλει"
. Πάει πάλι στην εκκλησία στέκεται πάλι μπροστά στην εικόνα του Αγίου και του λέει αγριεμένος:
"Γιάε Aι Νικόλα αν δεν έχω παντρευτεί ως την άλλη Κυριακή θα ρθω και θωρείς τη κατσούνα, θα σου κάνω την εικόνα χίλια κομμάτια,"
Και φεύγει. Τον ακούει ο παπάς που ήτανε μέσα στο Ιερό και λέει:
"Έχει γούστο ναρθεί ο τροζός να σπάσει την εικόνα"
. Και πιάνει και βγάζει την εικόνα από το τέμπλο και βάζει στη θέση της ένα μικρό εικονισματάκι του Αγίου Νικολάου. Έρχεται η άλλη Κυριακή οπότε καταφθάνει διαολισμένος ο Μανούσος στην Εκκλησία μπαίνει μέσα και πάει γραμμή στo τέμπλο θωρεί το μικρό εικονισματάκι του Αγίου σκύβει και του λέει αγριεμένος:
"Μπρε Νικολιό που είναι ο μπαμπάς σου;"
Χειμώνας .
Ένας ανωγειανός ξημερώθηκε στο καφενείο του χωριού παίζοντας χαρτιά και χάνοντας όλες τις οικονομίες της οικογένειας . Με βαριά καρδιά αποφασίζει να γυρίσει στο σπίτι . Ξάπλωσε με χίλιες προφυλάξεις δίπλα στη γυναίκα του προσπαθώντας να μην την ξυπνήσει . Η ζεστασιά όμως του κρεβατιού του ανέβασε στα ύψη τη λίμπιντο . Aρχισε λοιπόν να ψαχουλεύει τη γυναίκα του στα απόκρυφα σημεία . Αυτή τότε ξυπνάει και τον ρωτάει .
Ήντα έκαμες μπρε τα λεφτά ;
Έχασά τα , απαντάει αυτός .
Και έτουδα* μωρέ κακομοίρη γυρεύεις να τα βρεις ;
* έτουδα = εκεί