Μια φορά ήταν μια οικογένεια χελώνων που ήθελε να πάει πικ-νικ. Όταν ήταν πια στο μέσο της διαδρομής θυμήθηκαν ότι ξέχασαν το ψωμί. Ο πατέρας πρότεινε να στείλουν το χελωνάκι να πάει να το φέρει. Το χελωνάκι αρνήθηκε αλλά τελικά το έπεισαν να πάει υπό ένα όρο όμως: "Δε θα άρχιζαν να τρώνε χωρίς εκείνο" . Αφού πέρασαν 10 χρόνια ο πατέρας είπε στη μητέρα: - Γυναίκα... πείνασα, ας αρχίσουμε χωρίς το χελωνάκι. Ξαφνικά πετάγεται το χελωνάκι μέσα από τους θάμνους και λέει: - Τώρα είναι που δεν πάω πουθενά!
Μια φορά ήταν μια οικογένεια χελώνων που ήθελε να πάει πικ-νικ.
Όταν ήταν πια στο μέσο της διαδρομής θυμήθηκαν ότι ξέχασαν το ψωμί. Ο πατέρας πρότεινε να στείλουν το χελωνάκι να πάει να το φέρει. Το χελωνάκι αρνήθηκε αλλά τελικά το έπεισαν να πάει υπό ένα όρο όμως:
"Δε θα άρχιζαν να τρώνε χωρίς εκείνο"
. Αφού πέρασαν 10 χρόνια ο πατέρας είπε στη μητέρα:
- Γυναίκα... πείνασα, ας αρχίσουμε χωρίς το χελωνάκι. Ξαφνικά πετάγεται το χελωνάκι μέσα από τους θάμνους και λέει:
- Τώρα είναι που δεν πάω πουθενά!