if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 113
Skip to main content
Ήταν κάποτε ένας μηχανικός αυτοκινήτων στο επάγγελμα, που είχε πρόβλημα με τα νεφρά του και αποφάσισε να πάει στο νοσοκομείο για να δει τι πρόβλημα έχει.
Πάει λοιπόν μια μέρα, περιμένει στη σειρά για να του δώσουν αριθμό προτεραιότητας. Μετά από 2 ώρες, έρχεται η σειρά του. Μπαίνει στο ιατρείο, και εξηγεί στο γιατρό το πρόβλημα του.
Βγάλε τα ρούχα σου να σε εξετάσω, του λέει ο γιατρός. Μόλις τα βγάζει και μένει με το σώβρακο, χτυπά το τηλέφωνο.
- Επείγον περιστατικό και πρέπει να πάω. Θες να περιμένεις ή να πας και να έρθεις αύριο;
- Όχι γιατρέ μου θα μείνω, εξάλλου περίμενα 2 ώρες μέχρι να με εξετάσεις.
- Εντάξει τότε, κάθισε και περίμενέ με τότε.
Βάζει και αυτός μια φόρμα του γιατρού, κάθεται στο γραφείο και περιμένει.
Σε κάποια φάση, χτυπά η πόρτα. Αυτός ντρεπόταν να πει περάστε. Χτυπά μια φορά..2 φορές... 3 φορές, ώσπου και ο ασθενής μπαίνει μόνος του μέσα.
- Καλημέρα γιατρέ.
- Δεν είμαι γιατρός, μηχανικός αυτοκινήτων είμαι και ήρθα και εγώ να εξεταστώ.
- Γιατρέ μη παίζεις με τον πόνο μου, έχω τρομερούς πόνους.
Αφού τον είχε πρήξει αρκετά, του λέει:
- Έχω αυτό το πρόβλημα: Όταν γ... Ω με καίνε τα αρχ... Α μου.
- Νερό πίνεις όταν γ... Σ;
- Όχι.
- Τα έκαψες.
Ήταν κάποτε ένας Έλληνας, ένας Ιταλός, ένας Γάλλος κι ένας Αμερικάνος. Αρχίζει ο Αμερικάνος και λέει:
- «Εμείς κάναμε το άγαλμα της Ελευθερίας σε χρόνο ρεκόρ. Μέσα σε 6 μήνες μόνο.»
Λέει ο Ιταλός:
- «Άντε ρε, εμείς κάναμε τον πύργο της Πίζα μέσα σε 3 μήνες.»
Λέει ο Γάλλος:
- «Άντε ρε, εμείς κάναμε τον πύργο του Άιφελ σε 2 μήνες!»
Λέει κι ο Έλληνας:
- «Σιγά ρε,εγώ έχω έναν φίλο από τη Λάρισα που τον έχει 50 πόντους.»
Καταλάβανε όλοι ότι λέγανε ψέμματα οπότε λέει ο ένας στον άλλον να πούμε την αλήθεια. Και ξεκινάνε…
- «Εντάξει… εμείς δεν κάναμε το άγαλμα της Ελευθερίας σε 6 μήνες, αλλά σε 6 χρόνια.» λέει ο Αμερικάνος.
- «Εντάξει μωρέ, ούτε εμείς κάναμε τον πύργο της Πίζα σε 3 μήνες, αλλά σε 3 χρόνια.», συνεχίζει ο Ιταλός.
- «Εντάξει μώρε, ούτε εμείς κάναμε τον πύργο του Άιφελ σε 2 μήνες, αλλά σε 2 χρόνια.», λέει ο Γάλλος.
Και λέει ο Έλληνας:
- «Εντάξει μωρέ, κι εμένα ο φίλος μου δεν είναι από τη Λάρισα από τον Βόλο είναι.»
There was once
Μια γυναίκα ξυπνάει αργά το βράδυ και ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της δεν είναι στο κρεβάτι. Φοράει τη ρόμπα της και κατεβαίνει να τον ψάξει.
Τον βρίσκει να κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας, βυθισμένο σε βαθιές σκέψεις και απλώς να
Κοιτάζει με απλανές βλέμμα τον τοίχο, έχοντας μπροστά του μια κούπα καφέ.
Εξακολουθεί να τον κοιτά καθώς αυτός σκουπίζει ένα δάκρυ από τα μάτια του και πίνει μια ρουφηξιά καφέ.
"Τι σου συμβαίνει αγάπη μου;", ψιθυρίζει μπαίνοντας στην κουζίνα,
"Γιατί είσαι ξύπνιος τέτοια ώρα;"
"Θυμάσαι τότε που είχαμε πρωτογνωριστεί πριν από 20
Χρόνια, τότε που ήσουν ακόμη 16 χρονών;"
"Μα φυσικά και το θυμάμαι!", του απαντάει.
"Θυμάσαι τότε που μας έπιασε ο πατέρας σου να κάνουμε έρωτα
Στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου μου;"
"Ναι, κι αυτό το θυμάμαι!"
"Θυμάσαι μήπως και τη στιγμή που πήρε την καραμπίνα και μου
Είπε ότι, ή θα σε παντρευτώ ή θα με στείλει φυλακή για 20 χρόνια;"
"Ναι αγάπη μου, το θυμάμαι κι αυτό!"
"Σήμερα θα είχα αποφυλακιστεί...",της λέει, σκουπίζοντας ένα ακόμα δάκρυ από το πρόσωπο του...
Σκηνή στο σχολείο. Η δασκάλα εξηγεί στα παιδιά τι είναι ποίηση και τι πεζός λόγος. Τους δίνει ένα παράδειγμα:
- Θα σας πω ένα ποίημα:
- «Αρνάκι άσπρο και παχύ, / της μάνας του καμάρι, / εβγήκε εις την εξοχή / και στο χλωρό χορτάρι». Αυτό είναι ποίηση, αλλά αν αλλάξω κάνα-δυο λέξεις, θα γίνει πεζός λόγος. Πχ «Αρνάκι άσπρο και παχύ, της μάνας του καμάρι, εβγήκε απ? τη στάνη του, εις το ψηλό γρασίδι». Καταλάβατε; Τώρα θέλω να μου δώσετε παραδείγματα δικά σας.
- Κυρία... κυρία... ο Μπόμπος πάντα πρόθυμος.
- Λέγε, Μπόμπο, του δίνει το λόγο η δασκάλα.
- «Η Ελένη είχε ένα γουρούνι, / ένα τόσο δα γουρουνάκι, / και καθώς του χάιδευε το πηγούνι, / αυτό της έγλυφε...
- Πες το μας σε πεζό λόγο, Μπόμπο, κι άσε την ομοιοκαταληξία, τον διακόπτει η δασκάλα.
- ... την κωλοτρυπίδα! συνέχισε ο Μπόμπος
Ανοιξε κάποτε ένας ένα μαγαζί που πουλούσε κονσέρβες και διαφήμιζε ότι είχε ΚΑΘΕ κονσέρβα που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Κονσέρβα από κάθε ζώο, από κάθε μέρος του ζώου κλπ κλπ.
Αποφάσισε λοιπόν ένας άλλος να πάει και να του κάνει πλάκα. Πάει το λοιπόν μια μέρα στο μαγαζί και λέει:
- Γεια σας, θα ήθελα μια κονσέρβα.
- Ευχαρίστως, έχουμε ότι κονσέρβα θέλετε. Έχουμε κονσέρβες από κάθε ζώο όλου του πλανήτη και από κάθε μέρος του ζώου.
- Χμμμμμ... Θα ήθελα μια κονσέρβα από κώλο ελέφαντα (!).
Το σκέφτεται ο άλλος για λίγο (τον πήρε πρέφα), αλλά τελικά απαντάει:
- ΟΚ, περιμένετε μισό λεπτό και θα σας τη φέρω.
Πραγματικά, εξαφανίζεται κάπου στο πίσω μέρος του μαγαζιού και σε λίγο ξαναεμφανίζεται κρατώντας μια κονσέρβα.
- Ορίστε κύριε.
Ο άλλος γούρλωσε τα μάτια του. Παίρνει την κονσέρβα την παίζει στα χέρια του την κουνάει και λέει:
- Μα αυτή είναι άδεια!
- Αποκλείεται κύριε, κάνετε λάθος.
- Μα σας λέω είναι άδεια!
- Κύριέ μου, κάνετε λάθος.
Ε, τελικά το παίρνουν απόφαση και φέρνουν ένα ανοιχτήρι για να δουν ποιος έχει δίκιο. Ανοίγουν λοιπόν την κονσέρβα και πραγματικά ήταν άδεια.
- Είδατε τι σας έλεγα; Είναι άδεια η κονσέρβα σας!
Οπότε γυρίζει ο άλλος και του λέει:
- Ε, τι να κάνουμε κύριε, σε εσάς έπεσε η τρύπα!
Δύο λεσβίες, φίλες, πάνε σε ένα μπαρ να τα πιούνε.
Η μία είναι πολύ όμορφη και η άλλη πολύ άσχημη.
Μπαίνει σε λίγο ένας όμορφος τύπος μέσα στο μπαρ, κάθεται στο μπαρ και αρχίζει να φλερτάρει την όμορφη.
Της κάνει νοήματα, της στέλνει ποτά, κάνει τέλος πάντων οτιδήποτε για να την "ρίξει".
Τα παίρνει τότε η άσχημη, τον πλησιάζει και του λέει:
- Τι συμβαίνει ρε φίλε; Σου αρέσει η φίλη μου;
- ΝΑΙ, ΝΑΙ,-λέει αυτός.
- Θέλεις να μυρίσεις το μ**κι της;
- ΝΑΙ, ΝΑΙ-πάλι αυτός.
Τότε τον πλησιάζει περισσότερο, ανοίγει το στόμα της μπροστά στο πρόσωπό του και κάνει "Χού".