if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 512
Skip to main content
Είναι η μέρα που ο Aγιος Πέτρος δέχεται τους πεθαμένους στον παράδεισο.
Ουρά έξω από την πύλη. Κατά τις 10 έρχεται ο Aγιος βαριεστημένος με το καφεδάκι του και το τσιγάρο του. Ανοίγει την πύλη και λέει να περάσει ο πρώτος. Περνά ο πρώτος και τον ερωτάει ο Aγιος:
- «Παντρεμένος φίλε; ναι του απαντά. και δεν μου λες, έχεις απατήσει την γυναίκα σου; τι να πει και αυτός, ψέματα στον άγιο δεν γίνεται.
Ναι του απαντά, παντρεμένος και την έχω απατήσει την γυναίκα μου καμιά δεκαριά φόρες. Καλά του λέει ο Aγιος. Πέρνα στον παράδεισο. Το ίδιο έγινε και με όλους τους υπόλοιπους. Όλοι είχαν κάνει τις ατασθαλίες τους και όλοι περνούσαν στον παράδεισο.
Στο τέλος της ουράς στεκόταν ένας τύπος, κοντός, φαλακρός, χωρίς δόντια, ζαρωμένος, με τεράστια μύτη και αδύνατος. Γενικά ένας άνθρωπος απελπισία. Τέρας και έκτρωμα της φύσης. Έτριβε τα χέρια του και μονολογούσε. Ωραία, έχω σίγουρη θέση.
Αφού πέρασαν όλοι αυτοί που έκαναν το κέρατο επιστήμη εγώ που δεν κεράτωσα ποτέ την γυναίκα μου είμαι σίγουρα μέσα. Φτάνει λοιπόν και η σειρά του. Παντρεμένος; ρωτά ο Aγιος. Μάλιστα άγιε πατέρα, και δεν μου λες μεγάλε απάτησες την γυναίκα σου; ποτέ άγιε. Τότε πέρνα στην κόλαση.
Κάγκελο ο τύπος. Μα τι λες άγιε; πέρασαν όλοι οι αμαρτωλοί κι εγώ που είμαι καθαρός θα πάω στην κόλαση; ναι του λέει ο Aγιος. Γιατί; ρωτά και του απαντά. εγώ μεγάλε είμαι εδω για να συγχωρώ τις αμαρτίες και όχι τις μαλακιές.
Χελωνονιντζάκι!
Ήταν μία γιαγιάκα και πήγε να πληρωθεί την σύνταξή της από την τράπεζα. Εκεί που έβγαινε, της αρπάζει ένας νεαρός την τσάντα και αρχίζει να τρέχει.
- Με κλέψανε, με κλέψανε, αρχίζει να φωνάζει η γιαγιά.
- Μην ανησυχείς, γιαγιά, λέει το Χελωνονιντζάκι. Θα σου την φέρω αμέσως!
Αρχίζει το Χελωνονιντάκι να τρέχει πίσω από τον τσαντάκια, και σε δύο λεπτά εμφανίζεται πίσω με την τσάντα.
- Ορίστε γιαγιά, η τσάντα σου!
- Αχ παιδί μου! Σε ευχαριστώ! Δεν ξέρω πως να σου το ξεπληρώσω!
- Μπα, δεν ήταν τίποτα, γιαγιά! Εσύ να είσαι καλά!
- Και πως σε λένε, παιδάκι μου;
- Χελωνονιντζάκι, γιαγιά!
- Χελωνονιντζάκι;! Α ρε, κάτι παλικάρια που βγάζει η Κρήτη!
Δύο φίλοι πηγαίνουν στο σπίτι του ενός:
- Κώστα, να σου πω, να πω την γυναίκα μου να μας κάνει κανά μεζέ;
- Εεε.. ξέρω γω; Αμα δεν της είναι κόπος...
- Ναι ρε, μην ανησυχείς.. μόνο, ξέρεις.. εε.. α, για πες μου, θύμησέ μου έναν πόλεμο που έγινε στην αρχαία Ελλάδα...
- Ε; Στην αρχαία Ελλάδα; Γιατί;
- Θα σου πω, πες μου μόνο.
- Α, καλά... ο Δεκαπενταετής.
- Χμμ.. μπα, δεν μου κάνει.. άλλον, άλλον.
- Ο Περσικός πόλεμος; Σου κάνει;
- Μμμ.. μπαα.. άλλον, άλλον.
- Καλά, ο Τρωικός τότε.
- Ναι μπράβο, αυτόν! Θυμάσαι πώς την έλεγαν την γκόμενα που ξεκίνησε τον πόλεμο;
- Ποια ρε, την ωραία Ελένη;
- Αυτήν μπράβο! (Και ανοίγοντας την πόρτα του διαμερίσματος.) Ρε συ Ελένη, κάνε κανά μεζεδάκι να φάμε!
Ένας ψυχίατρος επισκέφθηκε ένα Ινστιτούτο Ψυχικών Νοσημάτων (λέγε με τρελάδικο) και ρώτησε έναν ασθενή:
"Πώς έφτασες εδώ; Ποια ήταν η αιτία της αρρώστιας σου;"
Ο ασθενής του απάντησε:
"Λοιπόν, όλα άρχισαν από τότε που παντρεύτηκα και ξέρω τώρα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ήταν λάθος μου. Παντρεύτηκα μια χήρα που είχε μια
Μεγάλη κόρη η οποία έγινε θετή μου κόρη. Ο πατέρας μου ήρθε να με επισκεφθεί και ερωτεύτηκε την κόρη μου και την παντρεύτηκε. Έτσι, η κόρη
Μου έγινε μητριά μου. Σύντομα, η γυναίκα μου γέννησε έναν γιο, ο οποίος ήταν φυσικά γαμπρός του πατέρα μου αφού ήταν αδελφός της κόρης μου η οποία είναι γυναίκα του πατέρα μου. Έτσι, όπως σου είπα, όταν η κόρη μου παντρεύτηκε τον πατέρα μου, έγινε μητριά μου. Τώρα, από την στιγμή που ο γιος μου είναι αδελφός με την μητριά μου, έγινε αυτόματα θείος μου. Όπως καταλαβαίνεις, η γυναίκα μου είναι γιαγιά μου αφού είναι μητέρα της μητριάς μου. Θυμήσου επίσης, ότι είμαι ο εγγονός της γυναίκας μου. Αλλά έχει κι άλλο. Βλέπεις, από την στιγμή που παντρεύτηκα την γιαγιά μου, δεν είμαι μόνο εγγονός της και σύζυγός της, αλλά είμαι επίσης και δικός μου παππούς. Καταλαβαίνεις τώρα γιατί κατέληξα εδώ, σε αυτό το μέρος;"
Ένα top model έχει μόλις παντρευτεί από κεραυνοβόλο έρωτα μετά από μόλις μια εβδομάδα γνωριμίας... Εκείνο που την τράβηξε από την αρχή επάνω του είναι η παντελής αδιαφορία που δείχνει για την πάρτη της, και γενικότερα για όλες τις γυναίκες. Την πρώτη νύχτα του γάμου λοιπόν ο τυπάς αράζει στο κρεβάτι με την εφημεριδούλα του και δεν της δίνει απολύτως καμία σημασία. Η μοντέλα, που την περίμενε τέτοια συμπεριφορά είναι όμως προετοιμασμένη. Ανοίγει μια βαλίτσα, μπαίνει στο μπάνιο και βγαίνει με ενα νυχτικό του Ντιορ. "Το βλέπεις αυτό ?" τον ρωτάει... "Το παρουσίασα στην κολεξιόν το 1999 στο Παρίσι" Ο τύπος ατάραχος, γυρίζει σελίδα στην εφημερίδα μουρμουρίζοντας κάτι σαν "μμμ ναι ναι καλό είναι με γεια..." Τούρμπο η μοντέλα. Ξαναμπαίνει στο μπάνιο και βγαίνει μετά από λίγο φορώντας ένα αρκετά πιο προκλητικό babydoll. Στέκεται μπροστά του και του λέει κοφτά "Βερσατσε, Τοκυο 1998" Ο άλλος χαμπάρι δεν πήρε. Ξαναμπαίνει μέσα με τρομερά νεύρα πλέον, φοράει κάτι ζαρτιέρες, κάτι φορμάκια περίεργα, στήνεται ξανά μπροστά του και του λέει "Κάλβιν κλάιν, Μόναχο 97" Ξανά γύρισμα σελίδας, ξανά "μμμ ναι καλό είναι"... Μη βρίσκοντας κάτι πιο προκλητικό, η μοντέλα βγάζει εντελώς τα ρούχα της σκύβει προκλητικά και φωνάζει:
"Μα επιτέλους σκίσε με!" Ο τύπος τη φωνάζει κοντά του επιτέλους, της αρπάζει το χέρι και της το βάζει ανάμεσα στα πόδια του, ρωτώντας παράλληλα "Δεν μου λες μωρό μου, πιάνεις τίποτα εδώ κάτω?" Η μοντέλα εντελώς μπλοκαρισμένη ψηλαφίζει και λέει έκπληκτη "ΟΧΙ!"
Και ο τύπος με μπλαζέ ύφος:
"Ασκηση Παρμενίων, Εβρος 1988"
Η Αντριάνα μια θρησκευόμενη νέα γυναίκα έτρεξε με αγωνία στον εξομολόγο της.
- Αστα, πάτερ, αμάρτησα βαριά η ηλίθια. Δεν μπορώ να ησυχάσω από τις τύψεις μου.
- Τι έκανες Ανδριάνα; Εσύ πάντα είσαι άμεμπτη.
- Να στο λεωφορείο... είμαστε όλοι όρθιοι και κρατιόμαστε από τις χειρολαβές. Κάποιος με έσπρωχνε με τον π**τσο του ΄πίσω μου. Μου άρεσε και δεν διαμαρτυρήθηκα. Έβαλα το χέρι μου και τον... έπιασα. Αμέσως συνήλθα και έσπευσα να κατεβώ από το λεωφορείο.
- Με ποιο χέρι το έκανες, Ανδριάνα, δώστο μου να το φυσήξω να διώξω την το διάβολο από πάνω του και να το σταυρώσω να καθαρθεί. Για να σωθείς όμως πρέπει κάθε πρωί να πηγαίνεις στο ποτάμι, να το κτυπάς 40 φορές στο νερό, να κάνεις το σταυρό σου κι έπειτα από 40 ημέρες να έλθεις να σε κοινωνήσω με αγιασμό...
*Η Αντριάνα ακολούθησε τη συμβουλή του πνευματικού της κι έκανε ό,τι της είπε. Έπειτα από 10 μέρες είδε τη Βασίλω πιο πάνω να κτυπά και τα δυο της χέρια στο νερό. Γύρισε και τη ρώτησε:
- Και σένα ο πάτερ Δ. σε έστειλε εδώ; Εμ, με τις κουταμάρες που κάνουμε εμείς οι γυναίκες, καλά να μας κάνει...
- Ναι καλά, κάτι κάναμε εμείς.. τίποτα δεν κάναμε μπροστά στην Ασήμω. Την έχει στείλει πιο κάτω και κάνει γαργάρες από το πρωί μέχρι το βράδυ!