Δημοφιλή ανέκδοτα

- Πέφτει ένα αεροπλάνο στη ζούγκλα. Υπάρχει μόνο ένας επιζώντας, τον οποίον τον πιάνουν οι μαύροι.
Του λένε "Έτσι και αλλιώς έχουμε σκοπό να σε σκοτώσουμε . Αν καταφέρεις να περάσεις τις 3 δοκιμασίες που θα σου βάλουμε θα σε αφήσουμε να ζήσεις."
- Εντάξει λέει ο άντρας, δεν έχω και τίποτα να χάσω.
- Πρώτη δοκιμασία, μια καλύβα γεμάτη με βαρέλια κρασί. Πρέπει να τα πιεις όλα, να μην αφήσεις σταγόνα.
- Δεύτερη δοκιμασία, μια άγρια τίγρης έχει πονόδοντο. Πρέπει να της βγάλεις το δόντι και φυσικά να επιζήσεις.
- Τρίτη δοκιμασία, είναι μια πουτ**α που έχει 20 χρόνια να πάει με άντρα. Αν καταφέρεις να την ικανοποιήσεις, τότε είσαι ελεύθερος.
Μπαίνει ο άντρας μέσα στην καλύβα με το κρασί, πίνει και πίνει και πίνει...
Κάποια στιγμή, τελείως σουρωμένος βγαίνει και κατευθύνεται προς την καλύβα με την τίγρη.
- Μπαίνει μέσα και αρχίζει ένα ανελέητο κυνηγητό. Φωνάζει ο άντρας, επιτίθεται η τίγρης. Για δυο ώρες γίνεται χαμός μέσα στην καλύβα. Ξαφνικά νεκρική σιγή.
Δεν ακούγεται τίποτα. Τον έφαγε η τίγρης σκέφτονται οι μαύροι και είναι έτοιμοι να φύγουν.
- Εκείνη τη στιγμή ανοίγει η πόρτα, βγαίνει ο άντρας και λέει, φανερά σουρωμένος "Πουυυ... είναι η πουτ**α... να της βγάλω το δόντι!"
Από εργασίες για τα Θρησκευτικά.
Τώρα με τη γκρίνια της γιαγιάς άρχισε κι ο μικρός μου αδερφός να προσεύχεται αλλά είναι πολύ πονηρός γιατί τη λέει την προσευχή, την κόβει για λίγο και βάζει διαφημιστικό που ζητάει ποδήλατο."
"Ο παππούς ο Γιάννης λέει πως το σύγχρονο θαύμα της Γαλιλαίας δεν είναι τίποτα. Το κάνει κάθε μέρα ο Ζαμπίκος ο ταβερνιάρης που μετατρέπει το κρασί σε νερό."
"Μόλις το μάθανε ότι ο Χριστός μετέτρεψε το νερό σε κρασί, πλακώσανε όλοι οι μπεκρήδες και γέμισαν ως απάνω την Κανάτα της Γαλιλαίας."
"Μέγα θαύμα θεωρείται κι αυτό που πέντε άνθρωποι έφαγαν πέντε χιλιάδες ψωμιά και ψάρια σε μια καθισιά."
"Δύο μεγάλα κόμματα που κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του Ισραήλ ήταν τα Σόδομα και τα Γόμορα. Οι Σοδομιστές ήταν υπέρ της κοινωνικής ισότητας ενώ οι Γομαριστές ήταν εγωϊστές και συντηρητικοί."
Ένας φτωχός ανθρωπάκος με τη γυναίκα του πήγανε στο πανηγύρι του χωριού. Εκεί είχαν και ενα ελικοπτερο που έκανε ασκήσεις στον αέρα, γύριζε αναποδα, έπαιρνε απότομες στροφές και ηταν πολύ εντυπωσιακό. Ο τύπος ήθελε λοιπόν να μπει στο ελικόπτερο αλλά η γυναίκα του δεν τον άφηνε γιατί το εισιτήριο ήταν 50 ευρώ.
- Μα βρε γυναίκα δεν βλέπεις τι ωραίο που είναι; Που θα το ξαναζήσουμε αυτό;
- Ναι, αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ.
Τον επόμενο χρόνο, ξανά τα ίδια. Ο τύπος ήθελε να μπει στο ελικόπτερο αλλά η γυναίκα του επέμενε ότι 50 ευρώ είναι 50 ευρώ. Αφού γινόταν αυτό για μερικά χρόνια, κάποια χρονιά ο πιλότος του ελικοπτέρου τον λυπήθηκε τον φίλο μας. Οπότε του είπε οτι θα τον αφήσει αυτόν και την γυναίκα του να μπουν στο ελικόπτερο τζάμπα με τον όρο οτι δεν θα μιλήσουν και δεν θα φωνάξουν καθόλου όσο θα διαρκέσει η πτήση. Μπαίνουν λοιπόν και αρχιζει ο πιλότος μια να ανεβαίνει, μια να κατεβαίνει, να γυρίζει ανάποδα και να κάνει οτι τρέλα φανταστείς στον αέρα. Ο τύπος και η γυναίκα του δεν έβγαλαν ούτε άχνα. Ο πιλότος προσπαθεί περισσότερο για να τους εντυπωσιάσει, αλλά πάλι δεν ακούει τίποτα. Αφού τελειώνει η πτήση και προσγειώνονται, γυριζει ο πιλότος και λέει στον τύπο:
- Ρε φίλε, με ξαφνιάζεις. Τόσες τούμπες στον αέρα και δεν μίλησες καθόλου!
- Σκέφτηκα να πω κάτι όταν έπεσε η γυναίκα μου, αλλά 50 ευρώ είναι 50 ευρώ!
Βλέπεις ένα φανταστικό κορίτσι σ ένα πάρτι. Την πλησιάζεις και της λες: (Όχι αν πιστεύει στον έρωτα με την πρώτη ή τη δεύτερη ή με τη νιοστή ματιά...):
"Είμαι φανταστικός εραστής στο κρεβάτι". Αυτό είναι το μέσο Μάρκετινγκ.
Είσαι σε ένα πάρτι μαζί με φίλους και βλέπεις μια επί γης Θεά. Ένας από τους φίλους σου την πλησιάζει, σε "δείχνει" με το δάκτυλο (εδώ δε χρειάζεται κουκούλα) και της λέει:
"Ο φίλος μου είναι φανταστικός εραστής στο κρεβάτι". Αυτό είναι Διαφήμιση.
Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις μια αγγελική ύπαρξη. Την πλησιάζεις, της ζητάς το τηλέφωνο της (αν πας για τα καλά ζήτα το σταθερό της γιατί το κινητό
Μπορεί και να μην ανήκει σε συνδρομητή). Της τηλεφωνείς μετά από μια εβδομάδα και της λες:
"Γεια σου, είμαι φανταστικός εραστής στο κρεβάτι".
Αυτό είναι το Τηλεμάρκετινγκ.
Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις ένα φανταστικό (και μελαγχολικό κορίτσι. Φτιάχνεις την γραβάτα σου, την πλησιάζεις, της προσφέρεις ένα ποτό. Μιλάς
Μαζί της, προσέχεις τη λέει. Σταματάς για λίγο τη συζήτηση, παίρνεις στο κινητό τον υποτιθέμενο χρηματιστή σου, φωνάζεις δυνατά: Πόσο ανέβηκε; ΠΟΥΛΑ! ΠΟΥΛΑ! Κατόπιν φεύγοντας μαζί της ανοίγεις την πόρτα εξόδου και καθώς βγαίνετε της λες:
"Και που λες, είμαι φανταστικός εραστής στο κρεβάτι". Αυτό είναι Δημόσιες Σχέσεις.
Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις μια εκπληκτική γυναικάρα. Σε πλησιάζει και σου λέει:
"Έχω ακούσει ότι είσαι φανταστικός εραστής στο κρεβάτι". Αυτό
Είναι: Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ!
Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν, και δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα πριν φύγει του είπε:
Ήταν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο φίλοι από παλιά. Τώρα πια, σπούδαζαν, και δυστυχώς, ο Γιώργος, θα πήγαινε να σπουδάσει στη Ρωσία. Ο Κώστας τη μέρα πριν φύγει του είπε:
- Τώρα που το λες, θα το σκεφτώ και μπορεί να έρθω κι εγώ.
- Έλα τότε.
- Α, δεν μπορώ τώρα, έχω μερικές δουλειές να κανονίσω. Μια που θα πας εκεί, όταν μπορέσεις, γράψε μου ένα γράμμα για το πως είναι τα πράγματα εκεί.
Γράψε μου με κόκκινο στυλό αν όλα τα πράγματα είναι καλά και ωραία εκεί, και με μπλε αν είναι χάλια μέρος για να ζήσει κανείς.
Έτσι λοιπόν, ο Κώστας, μετά από τρεις μήνες, λαμβάνει ένα γράμμα από το φίλο του το Γιώργο.
Αγαπητέ Κώστα,
Τα πράγματα εδώ πέρα είναι τέλεια. Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι, η αστυνομία πολύ οργανωμένη, οι μισθοί είναι υψηλοί, τα ξενοδοχεία φτηνά, ο κόσμος φιλικός... Το μόνο εκνευριστικό πράγμα εδώ πέρα είναι ότι δεν μπορείς να βρεις πουθενά μπλε μελάνι.
Ενας τυπάς περπάταγε αμέριμνος στην εξοχή. Θαύμαζε τα λουλούδια, ανάπνεε τον καθαρό αέρα, ώσπου ξαφνικά, περνάει δίπλα από τον γεμάτο φυτά φράχτη μιας πανάκριβης εξοχικής κατοικίας.
Καθώς θαύμαζε τα πολυτελή παραθύρια, ακούει από τον κήπο μια παιδική φωνή να επαναλαμβάνει:
"Οτό, οτό οτό..."- Δεν πάμε καλά. Τι διάολο είναι τούτο πάλι, σκέφτεται.
Κολλάει το σώμα του στον φράχτη και προσπαθεί να κοιτάξει διακριτικά από πάνω. Πραγματικά, μέσα στην αυλή, ένα μικρό παιδάκι, πέντε με έξι χρονών, με τα χέρια ακουμπισμένα στο χείλος του πηγαδιού, κοιτούσε το χάος ίσια κάτω και μονολογούσε:
"Οτό, οτό, οτό".
Γεμάτος περιέργεια, σκυφτά-σκυφτά, περπατάει μέχρι την κοντινή αυλόπορτα. Μένοντας κρυμμένος, κοιτάει με την άκρη του ματιού του να δει τι ακριβώς γίνεται.
Καμιά διαφορά. Ο μικρός, εξακολουθεί να σκέκεται με τα χέρια πάνω στο χείλος, ελαφρά γερμένος προς τα μέσα, και να μονολογεί:
"Οτό, οτό, οτό".
Ο φίλος κοιτάει δεξιά, κοιτάει αριστερά, σηκώνεται όρθιος, βάζει τα χέρια στις τσέπες, σηκώνει το κεφάλι ψηλά και αρχίζει να περπατάει σφυρίζοντας. Διασχίζει την αυλόπορτα, φτάνει πάνω από τον μικρούλη, και ρίχνει μια προσποιητή αφηρημένη ματιά μέσα στο πηγάδι, χωρίς να σταματήσει το σφύριγμα.
Τζίφος. Το πηγάδι είναι φοβερά βαθύ και το μόνο που διακρίνει είναι σκοτάδι. Και ο μικρός εξακολουθεί:
"Οτό, οτό, οτό".
Ο φίλος αποφασίζει να το χειριστεί αλλιώς. Γονατίζει δίπλα στον μικρό, και με παιδική φωνή του λέει:
- Γεια σου, παιδάκι. Τι κάνεις εδώ;
Ο μικρός το βιολί του:
- Οτό, οτό, οτό.
- Τι είναι μες το πηγάδι;
Τα ίδια.
Ο φίλος τα παίρνει στο κρανίο. Σηκώνεται ξανά όρθιος, αποφασισμένος να λύσει το όλο αίνιγμα. Πλησιάζει το χείλος του πηγαδιού. Κοιτάει έντονα μέσα. Αβυσσος. Ακουμπάει το χέρια του στο χείλος και ξανακοιτάει. Σκοτάδι. Μεταφέρει το βάρος του στα χέρια του, γέρνει πάνω από το πηγάδι, και προσπαθεί να διακρίνει οτιδήποτε στο βάθος του. Ο μίκρος δίπλα το χαβά του. "Οτό, οτό, οτό".
Ο φίλος γέρνει ακομη περισσότερο.
Βρίσκεται τώρα σχεδόν ολόκληρος πάνω από το πηγάδι. Κοιτάζει με ένταση το σκοτάδι κάτω. Ξαφνικά, ο μικρός, μετακινείται απότομα. Ερχεται από πίσω του και με μια ελαφριά σκουντιά, τον αναγκάζει να χάσει την ισορροπία του.
Ο φίλος τρεκλίζει, προσπαθει να βρει κάτι να κρατηθεί, κουνάει απελπισμένα τα χέρια του γύρω-γύρω στον αερά και με ένα μακρόσυρτο "ΑΑΑααααα..." βουτάει προς τον πάτο του πηγαδιού.
Ο μικρός, ατάραχος, επανέρχεται στην προηγούμενη θέση του, ακουμπάει τα χέρια του πάνω στο χείλος του πηγαδιού και συνεχίζει:
- Εννιά, εννιά, εννιά ...
Μια φορά ήταν ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας στο αμάξι του Γιωρίκα. Περνούσε η ώρα μέχρι που λέει ο Κωστίκας στο Γιωρίκα:
- "Ρε Γιωρίκα θέλω να κατουρήσω σταμάτησε το αυτοκίνητο να κατέβω λίγο."
- "Εντάξει Κωστίκα. Κάνε λίγο υπομονή, και σε λίγο όταν θα συναντήσουμε καμία πινακίδα θα σταματήσω, έτσι ώστε να κατουρήσεις με την ησυχία σου, χωρίς να σε δει κανένας και γίνεις ρεζίλη."
Προχώρησαν 1χλμ περίπου. Ο Κωστίκας από μακριά βλέπει μια ταμπέλα της Νέας Δημοκρατίας και λέει απελπισμένος στο Γιωρίκα:
- "Να Γιωρίκα μια ταμπέλα της ΝΔ. Σταμάτα να κατουρήσω εδώ!"
- "Τι λες ρε μαλάκα; Η ΝΔ είναι το κόμμα μου, αποκρίνεται ο Γιωρίκας."
- "Καλά, εγώ σέβομαι την άποψη σου αλλά δεν αντέχω άλλο, θα τα κάνω απάνω μου!"
Δεν πρόλαβε καλά καλά να τελειώσει ο Γιωρίκας και βλέπει το αυτοκίνητο να είναι σταματημένο μπροστά σε μια ταμπέλα του ΠΑΣΟΚ. Την ίδια στιγμή ακούει των Γιωρίκα να λέει:
- "Ορίστε Κωστίκα, κάτουρα εδώ."
- "Μα τι λες τώρα; Το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα μου."
Ο Γιωρίκας βάζει το αμάξι μπροστά και προχωράει παραπέρα. Μετά απο 3χλμ δρόμο ο Γιωρίκας βλέπει μια ταμπέλα του ΚΚΕ και λέει αμέσως στον Κωστίκα ο οποίος τα κρατούσε με το ζόρι ακόμα:
- "Να Κωστίκα κάτουρα εδώ με την ησυχία σου. Εξάλλου το λέει κιόλας Κωστίκα Κάτουρα ΕΛΕΥΘΕΡΑ(ΚΚΕ)."