Μια νοικοκυρά που κατοικεί κοντά στο σταθμό των Κ. Πατησίων, παραγγέλνει σ΄ένα μαραγκό μια ντουλάπα για την κρεβατοκάμαρα της. Αφού τη φτιάχνει ο μαραγκός πάει και την τοποθετεί. Μόλις φεύγει σε 10 λεπτά περνάει το τρένο και ΜΠΑΜ κάτω η ντουλάπα.
Παίρνει τηλέφωνο πάλι τον μαραγκό και αμέσως πάει να την
Διορθώσει. Δεν περνάνε πάλι 10 λεπτά περνάει το τρένο και ΜΠΑΜ πάλι η ντουλάπα κάτω. Τον αναπαίρνει τηλέφωνο, ξαναπάει αυτός και βάζει δυο τακάκια πάνω στην ντουλάπα. Μόλις φεύγει περνάει πάλι το τρένο πάρτην κάτω πάλι την ντουλάπα. Παίρνει πάλι τηλέφωνο τον μαραγκό, και αγανακτισμένος αυτός της
Λέει¨
- Θα κάτσω μέσα στην ντουλάπα και μόλις περάσει το τρένο θα δω που είναι το πρόβλημα και θα το φτιάξω. Κάθεται λοιπόν μέσα στην ντουλάπα με το σφυρί στο χέρι και περιμένει το τρένο. Εν τω μεταξύ γυρίζει ο σύζυγος απο την δουλειά βγάζει το σακάκι του και πάει να το κρεμάσει στην ντουλάπα. Ξαφνικά βλέπει τον μαραγκό μέσα στην ντουλάπα και αρχίζει να του φωνάζει.
- Ρε αλήτη τι κάνεις εδώ μέσα? και απαντάει ο μαραγκός.
- Αμα σου πω ότι περιμένω το τρένο θα με πιστέψεις?!
Ο απελπισμένος καθηγητής στέλνει στο γυμνασιάρχη δυό ταραξίες μαθητές της τάξης.
- Τι έκανες εσύ, παιδί μου; ρωτάει ο γυμνασιάρχης τον πρώτο.
- Τίποτα, κύριε γυμνασιάρχα. Πήρα το τετράδιό του διπλανού μου.
- Τρείς μέρες αποβολή. Πήγαινε, τον διακόπτει ο γυμνασιάρχης. Εσύ τι έκανες; απευθύνεται στον δεύτερο μαθητή.
- Τίποτα, κύριε. Πέταξα μόνο το σφουγγαράκι απο το παράθυρο.
- Καλά, δεν ειναι τόσο σημαντικό. Πήγαινε τώρα.
Πέντε μέρες μετά ο καθηγητής στέλνει ξανά τον ίδιο μαθητή στον γυμνασιάρχη.
- Τί έκανες αυτή τη φορά; ρωτάει ο γυμνασιάρχης.
- Πέταξα το σφουγγαράκι από το παράθυρο.
- Και σε ξαναστείλανε για αυτό; Νομίζουν ότι δεν έχω τίποτε καλύτερο να κάνω; Φύγε παιδί μου!
Και τότε εισβάλλει στο γραφείο ένας εξαγριωμένος κύριος.
- Ποιός είστε, κύριε; τον ρωτάει ο γυμνασιάρχης. Και πως ορμάτε έτσι στο γραφείο μου;
- Ποιός είμαι ρωτάτε; Ο πατέρας του Σφουγγαράκη είμαι!
Πάνε τρεις άνθρωποι στον παράδεισο και λέει ο Αγιος Πέτρος:
- Μόνο όποιος είχε σκληρό θάνατο θα περάσει μέσα.
Πάει ο πρώτος:
- Εγώ γύρισα από τη δουλειά πιο νωρίς γιατί νόμιζα πως η γυναίκα μου με απατάει. Μπαίνω μέσα στο σπίτι και δεν ήταν κανείς. Βγαίνω στο μπαλκόνι και βλέπω έναν να κρέμεται επειδή πίστεψα πως ήταν ο εραστής της γυναίκας μου του πάτησα τα χέρια για να πέσει κάτω, αλλά σώθηκε κι έτσι καθώς πήγαινα να του πετάξω το ψυγείο για να σκοτωθεί παθαίνω καρδιακό και πεθαίνω.
- Είχες πολύ σκληρό θάνατο. Μπες μέσα. Ο επόμενος!
Πάει ο δεύτερος.
- Εγώ έκανα γυμναστική στο μπαλκόνι μου στον έκτο όροφο. Σε μια στιγμή σκόνταψα και έπεσα άλλα πιάστηκα από τα κάγκελα του πέμπτου. Κι ενώ ζητάω βοήθεια βγαίνει ένας άντρας έξω και μου πατάει τα πόδια. Τότε πέφτω σε ένα θάμνο και σώζομαι άλλα βγαίνει τότε εκείνος ο άντρας και μου πετάει ένα ψυγείο. Και τότε σκοτώνομαι.
- Είχες κι εσύ σκληρό θάνατο. Πέρνα μέσα. Ο επόμενος!
Πάει κι ο τρίτος.
- Εγώ το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μπήκα σε ένα ψυγείο!
Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Σημίτης κάποια στιγμή όπως όλοι οι άνθρωποι πεθαίνει και πάει και χτυπάει την πόρτα του Παραδείσου. Βγαίνει ο ‘Aγιος Πέτρος και τον ρωτάει:
Α. Π: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Α. Π: Και θες να μπεις στον Παράδεισο; Χμ, με όλα όσα έκανες στη γη; Λυπάμαι κύριε Πρωθυπουργέ αλλά η θέση σας είναι στην κόλαση.
Τι να κάνει και ο Σημίτης πάει στην κόλαση. Παρουσιάζεται ο Εωσφόρος και του λέει:
Ε: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Ε: Και τι θες εδώ;
Σ: Στον Παράδεισο δεν υπάρχει θέση για μένα.
Ε: Εδώ που τα λέμε ούτε και στην Κόλαση υπάρχει. Μπορείς να πάρεις όμως τη θέση κάποιου και να τον στείλεις στον Παράδεισο. Είναι τρεις οι υποψήφιοι αυτή τη στιγμή οι που περιμένουν αντικαταστάτη. Εσύ θα διαλέξεις ποιανού τη θέση θες να πάρεις. Πάμε να δεις τον πρώτο.
Πηγαίνουν σε μια λίμνη και βλέπουν τον Καραμανλή να κολυμπάει και να αναζητά στο βάθος της λίμνης έναν θησαυρό τον οποίο δε βρίσκει ποτέ. Σκέφτεται λίγο και λέει:
"Δεν μπορώ εγώ, ο Κώστας Σημίτης που πέτυχα όλους τους στόχους της ελληνικής πολιτικής κι έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ, να ψάχνω αιωνίως έναν ανύπαρκτο θησαυρό. Ποτέ στη ζωή μου δεν κυνήγησα ουτοπίες για να το κάνω τώρα και μάλιστα αιωνίως! Όχι, όχι, απορρίπτεται"
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις τον επόμενο.
Ο επόμενος υποψήφιος για τον παράδεισο είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου που με έναν κασμά σπάει κάτι τεράστιες κοτρόνες από το πρωί μέχρι το βράδυ κι απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Εγώ που έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ να κάνω τέτοια πράγματα αιωνίως! Όχι κύριε Εωσφόρε, εγώ δεν έκανα κάτι απλά για να βρίσκομαι σε δουλειά. Εγώ άλλαξα την πολιτική του Κινήματος, έβαλα υψηλούς στόχους και δούλεψα σκληρά για να τους πετύχω. Δεν μπορώ να κάθομαι να σπάω πέτρες. Απορρίπτεται κι αυτό.
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις το τελευταίο αλλά τώρα υποχρεωτικά θα πρέπει να διαλέξεις κάτι.
Πηγαίνουν σε ένα δωμάτιο και βλέπουν τον Κλίντον και τη Μόνικα να του παίρνει τσιμπ**κια από το πρωί μέχρι το βράδυ και απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Αυτό διαλέγω. Είναι η επιβράβευση που μου αξίζει, ύστερα από όσα έκανα για το καλό της χώρας μου.
Ε: Εντάξει, Μόνικα, μπορείς να πας στον Παράδεισο, βρήκαμε ποιος θα σε αντικαταστήσει.
Ο Κωστίκας μόλις γύρισε σπίτι του είδε τον θείο του απο την Αμερική και έκαναν τον εξής διάλογο:
- "Θείε, τι δουλειά κάνεις στην Αμερική;"
- "Εγώ Κωστίκα, σπούδασα φιλοσοφία!"
- "Ααα! Και τι είναι φιλοσοφία;"
- "Φιλοσοφία αγόρι μου, είναι μια σειρά σκέψεων που στο τέλος οδηγούν σε μια αλήθεια!"
- "Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα;"
- "Βεβαίως αγόρι μου. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Έχω."
- "Αρα αγαπάς την θάλασσα."
- "Ναι, την αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τα ψάρια."
- "Ναι τα αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τους ανθρώπους που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τους αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς και τις γυναίκες που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τις αγαπάω."
- "Αρα δεν είσαι πούστης."
- "Ααα! Βγήκε μια αλήθεια θείε! Τώρα κατάλαβα!"
Ο Κωστίκας συνάντησε σε λίγο τον Γιωρίκα, και αφού του εξήγησε για τον θείο του στο τέλος του είπε:
- "Γιωρίκα, ξέρεις τι είναι φιλοσοφία;"
- "Όχι."
- "Ου, ρε άσχετε."
- "Γιατί εσύ ξέρεις Κωστίκα;"
- "Ναι και θα σου εξηγήσω. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Όχι."
- "Ε, τότε είσαι πούστης!"
Βάζει η δασκάλα εργασία στα παιδιά να γράψουν μία παράγραφο που να έχει την φράση:
"Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα".
Λέει ο Γιαννάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου και έρχεται η λιμουζίνα και πάει εμένα στο σχολείο, την μαμά μου στο Κολωνάκι και τον πατέρα μου στο γραφείο του. Το μεσημέρι έρχεται η λιμουζίνα και μας παίρνει, πάμε σπίτι και τρώμε όλοι μαζί, ενώ ο μπαμπάς μου διαβάζει τους Νew York Times. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Κωστάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου, έρχεται η τζάγκουαρ και με πηγαίνει στο σχολείο, πηγαίνει τον μπαμπά μου στην δουλειά του, και την μαμά μου στο Κολωνάκι. Το μεσημέρι πάλι η τζάγκουαρ έρχεται και μας πάει σπίτι. Στο τραπέζι ο μπαμπάς μου διαβάζει την Ναυτεμπορική, και τον Επενδυτή. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Τοτός:
- Εγώ ξυπνάω το πρωί, ντύνομαι, παίρνω το λεωφορείο, στριμόχνομαι με άλλους και πηγαίνω σχολείο.
Το σαββατοκύριακο πηγαίνω με την οικογένεια μου στο χωριό και στο αυτοκίνητο στριμόχνομαι με τα αδέρφια μου. Όταν φτάνουμε βλέπω την γιαγιά μου να κατεβαίνει τον λόφο κρατώντας στο ένα χέρι μια πολιτική εφημερίδα και στο άλλο το Μαντάμ Φίγκαρο. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι η γιαγιά μου είχε πάει για χέσιμο...
Ένας παντρεμένος αποφασίζει να μείνει αργά στο γραφείο γιατί έχει στο μάτι την σέξι γραμματέα του. Τηλεφωνάει λοιπόν στη γυναίκα του ότι θα αργήσει. Μετά τη δουλειά πάνε με τη γραμματέα για φαΐ, η τύχη του δεν τον εγκαταλείπει και καταλήγουν για δυο ολόκληρες ώρες στο διαμέρισμα της για τα περαιτέρω...
... Πάει στο μπάνιο ο τύπος να σινιαριστεί για την επιστροφή και διαπιστώνει μια κατακόκκινη βούλα απο πιπιλιστό φιλί στο λαιμό φάτσα. Πανικός!...-τι θα πω στη γυναίκα μου;...
Φτάνει σπίτι και με το που ξεκλειδώνει την πόρτα, τρέχει ο σκύλος να τον προϋπαντήσει.
- Αυτός είσαι! σκέφτεται ο τύπος, πέφτει στο χαλί ,κάνει ότι τάχα προσπαθεί να κρατήσει σε απόσταση το ζώο και κρατώντας τον λαιμό του με το ένα χέρι.
- Αγάπη μου, κοίτα τι μού `κάνε στο λαιμό ο σκύλος!
Κι αυτή, ανοίγοντας την μπλούζα της:
- Ατιμο ζώο! Εμένα κοίτα τι μού `κανε στα βυζιά!
Δυο άντρες κάθονται στο παγκάκι και συζητάνε:
- Ασε ρε, τι είδα χθες το βράδυ;
- Τι έγινε, ρε συ;
- Ήταν ένα γκομενάκι με μια κουρσάρα και πήγαινε με 170, στην Εθνική. Και που λες, είχε βάλει το καθρεφτάκι της κάτω και το κραγιόν και είχε αρχίσει να βάφει τα χείλια της.
- Τι μου λες ρε; Με 170 και έβαφε τα χειλια της;
- Ναι, και όπως είναι φυσικό, της φεύγει το τιμόνι.
- Αμάν και τι έγινε;
- Τι να γίνει ρε; Πανικοβλήθηκα. Μου φεύγει το σάντουιτς απ τα χέρια αργά που ήταν. Πάω να το πιάσω και μου φεύγει το κινητό απ τον ώμο, ξέρεις, έτσι όπως το είχα στηριγμένο ενώ μιλούσα με τον Μιχάλη, και πάει και πέφτει μέσα στον καφέ που είχα στα γόνατα στηριγμένο και έπινα. Και όλα αυτά πάνε και πέφτουνε πάνω στα πλήκτρα το λάπτοπ που εκείνη την ώρα έστελνα ένα e-mail στη δουλειά. Και έγινε σκατά να πούμε. Γυναίκες οδηγοί σου λέει μετά!
Νόμοι του Μέρφυ:
1. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
2. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
3. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
4. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο
5. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.
6. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π. Χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά
7. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
8. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί
9. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.
10. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι
11. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να κρυώσει ο καφές
Ενας πατέρας, δικηγόρος το επάγγελμα, αφού κατάφερε και έκανε και το γιο του δικηγόρο για να συνεχίσει το γραφείο του, άρχισε να του αναθέτει σιγά-σιγά κάποιες υποθέσεις απο τις δικές του, για να πάρει μπρος.
Ενας πατέρας, δικηγόρος το επάγγελμα, αφού κατάφερε και έκανε και το γιο του δικηγόρο για να συνεχίσει το γραφείο του, άρχισε να του αναθέτει σιγά-σιγά κάποιες υποθέσεις απο τις δικές του, για να πάρει μπρος.
Μετά απο ενα μήνα, έρχεται ο γιος γεμάτος χαρά και λεει στον πατέρα ενθουσιασμένος:
- Πατέρα, τελείωσα εκείνη την υπόθεση που εσύ την παίδευες για χρόνια!
- Να βλάκα! Με αυτή την υπόθεση σε μεγάλωσα!
Καλοκαίρι. Μεσημέρι. Καύσωνας. Ο κύριος Πετρίδης επιστρέφει στο διαμέρισμα του κάπου στην άκρης της πόλης μετά από ένα κουραστικό πρωινό στο γραφείο του. Παρκάρει το αυτοκίνητο του και με το χαρτοφύλακα στο χέρι, ξεκινάει να διασχίσει το δρόμο για να μπει στην είσοδο του κτιρίου όπου μένει. Στα μισά του δρόμου αντιλαμβάνεται τον ιδρωμένο σωματώδη τύπο που έχει μόλις ξεφορτώσει δύο φέρετρα από το φορτηγάκι του και τα έχει ακουμπήσει στον τοίχο της πολυκατοικίας για να ξαποστάσει.
- Μπα, ποιος να πέθανε, εδώ στην πολυκατοικία. Κάποιος ηλικιωμένος δεν άντεξε τον καύσωνα μάλλον.
Συνεχίζει να περπατάει, αλλά ο ιδρωμένος τύπος τον κοιτάει περίεργα. Μόλις φτάνει να μπει στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο τύπος αποφασίζει να του μιλήσει:
- Μπορείτε μήπως να με βοηθήσετε να μεταφέρω τα φέρετρα μέχρι τον τρίτο όροφο; Κάνει πολύ ζέστη για να το κάνω μόνος μου.
Ο κύριος Πετρίδης το σκέφτεται λίγο και δέχεται. Στο πίσω μέρος του μυαλού του όμως αναρωτιέται ποιος είναι αυτός που έμενε στον ίδιο όροφο με αυτόν και πέθανε. Βάζουν τα φέρετρα το ένα πάνω στο άλλο, το ακουμπάν πάνω στους ώμους τους, και ξεκινάνε να σκαρφαλώνουν τις σκάλες... Φτάνουν στον τρίτο όροφο και περπατάνε προς της δεξιά μεριά του διαδρόμου, ανησυχητικά κοντά στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Τελικά ο φορτωμένος εργάτης αποφασίζει ότι έφτασε στον προορισμό του και ακουμπάνε τα φέρετρα ακριβώς πλάι στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Γεμάτος απορία, προσπαθεί να βρει μερικές εξηγήσεις:
- Μα καλά, αυτό είναι το διαμέρισμα που μένω εγώ. Τι θέλει ένα ζευγάρι φέρ..
- Είστε ο κύριος Πετρίδης; Δεν το κατάλαβα τόση ώρα. Έφερα τα παιδιά από την κατασκήνωση.
Το καλοκαίρι έφτασε και μία τετραμελής οικογένεια πήγε για τις διακοπές της σ ένα ξενοδοχείο.
Οι μέρες πέρασαν και ήρθε η ώρα να φύγουν. Ο πάτερ φαμίλιας πήγε στη reception για να πληρώσει:
- Ορίστε οι 300000 χιλιάδες που είχαμε συμφωνήσει για 15 μέρες διαμονή.
- Κύριε, του λέει ο υπάλληλος, το ποσό είναι 400000δρχ.
- Γιατί; ρωτάει ο πατέρας όλο απορία.
- Διότι 40000 είναι επειδή χρησιμοποιήσατε την πισίνα.
- Μα εμείς δεν τη χρησιμοποιήσαμε, λέει ο πατέρας.
- Εδώ ήταν κύριε, ας τη χρησιμοποιούσατε, λέει ο υπάλληλος.
- Καλά, λέει ο πατέρας τα υπόλοιπα τι αφορούν;
- Οι υπόλοιπες 60000 αφορούν τις αθλοπαιδιές και το μπαρ.
- Μα κύριε, λέει εκνευρισμένος ο πατέρας, εμείς δε χρησιμοποιήσαμε τίποτε από όλα αυτά.
- Εδώ ήταν κύριε, ας τα χρησιμοποιούσατε του ξαναλέει ο υπάλληλος.
Μάλιστα, λέει ο πατέρας και βγάζει ένα πακέτο δεκαχίλιαρα, τα δίνει στον υπάλληλο και φεύγει.
Μόλις κάνει πέντε βήματα ο υπάλληλος τον ξαναφωνάζει:
- Κύριε έχετε κάνει λάθος.
Πλησιάζει ο πατέρας και ο υπάλληλος συνεχίζει:
- Εδώ κύριε μου έχετε δώσει 300000 αντί για 400000.
Ο πατέρας τότε του λέει: α, βέβαια σας κράτησα τις 100000 επειδή μου πηδήξατε τη γυναίκα.
- Μα κύριε, λέει ο υπάλληλος κοκκινίζοντας, κανείς δε σας πήδηξε τη γυναίκα.
Τότε ο πατέρας του απαντά:
- Εδώ ήταν κύριε, ας την πηδούσατε! και έκανε μεταβολή και έφυγε...