Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Σημίτης κάποια στιγμή όπως όλοι οι άνθρωποι πεθαίνει και πάει και χτυπάει την πόρτα του Παραδείσου. Βγαίνει ο ‘Aγιος Πέτρος και τον ρωτάει:
Α. Π: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Α. Π: Και θες να μπεις στον Παράδεισο; Χμ, με όλα όσα έκανες στη γη; Λυπάμαι κύριε Πρωθυπουργέ αλλά η θέση σας είναι στην κόλαση.
Τι να κάνει και ο Σημίτης πάει στην κόλαση. Παρουσιάζεται ο Εωσφόρος και του λέει:
Ε: Ποιος είσαι;
Σ: Κώστας Σημίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδος.
Ε: Και τι θες εδώ;
Σ: Στον Παράδεισο δεν υπάρχει θέση για μένα.
Ε: Εδώ που τα λέμε ούτε και στην Κόλαση υπάρχει. Μπορείς να πάρεις όμως τη θέση κάποιου και να τον στείλεις στον Παράδεισο. Είναι τρεις οι υποψήφιοι αυτή τη στιγμή οι που περιμένουν αντικαταστάτη. Εσύ θα διαλέξεις ποιανού τη θέση θες να πάρεις. Πάμε να δεις τον πρώτο.
Πηγαίνουν σε μια λίμνη και βλέπουν τον Καραμανλή να κολυμπάει και να αναζητά στο βάθος της λίμνης έναν θησαυρό τον οποίο δε βρίσκει ποτέ. Σκέφτεται λίγο και λέει:
"Δεν μπορώ εγώ, ο Κώστας Σημίτης που πέτυχα όλους τους στόχους της ελληνικής πολιτικής κι έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ, να ψάχνω αιωνίως έναν ανύπαρκτο θησαυρό. Ποτέ στη ζωή μου δεν κυνήγησα ουτοπίες για να το κάνω τώρα και μάλιστα αιωνίως! Όχι, όχι, απορρίπτεται"
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις τον επόμενο.
Ο επόμενος υποψήφιος για τον παράδεισο είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου που με έναν κασμά σπάει κάτι τεράστιες κοτρόνες από το πρωί μέχρι το βράδυ κι απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Εγώ που έβαλα την Ελλάδα στην ΟΝΕ να κάνω τέτοια πράγματα αιωνίως! Όχι κύριε Εωσφόρε, εγώ δεν έκανα κάτι απλά για να βρίσκομαι σε δουλειά. Εγώ άλλαξα την πολιτική του Κινήματος, έβαλα υψηλούς στόχους και δούλεψα σκληρά για να τους πετύχω. Δεν μπορώ να κάθομαι να σπάω πέτρες. Απορρίπτεται κι αυτό.
Ε: Εντάξει, πάμε να δεις το τελευταίο αλλά τώρα υποχρεωτικά θα πρέπει να διαλέξεις κάτι.
Πηγαίνουν σε ένα δωμάτιο και βλέπουν τον Κλίντον και τη Μόνικα να του παίρνει τσιμπ**κια από το πρωί μέχρι το βράδυ και απ το βράδυ μέχρι το πρωί.
Σ: Αυτό διαλέγω. Είναι η επιβράβευση που μου αξίζει, ύστερα από όσα έκανα για το καλό της χώρας μου.
Ε: Εντάξει, Μόνικα, μπορείς να πας στον Παράδεισο, βρήκαμε ποιος θα σε αντικαταστήσει.
Ο Κωστίκας μόλις γύρισε σπίτι του είδε τον θείο του απο την Αμερική και έκαναν τον εξής διάλογο:
- "Θείε, τι δουλειά κάνεις στην Αμερική;"
- "Εγώ Κωστίκα, σπούδασα φιλοσοφία!"
- "Ααα! Και τι είναι φιλοσοφία;"
- "Φιλοσοφία αγόρι μου, είναι μια σειρά σκέψεων που στο τέλος οδηγούν σε μια αλήθεια!"
- "Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα;"
- "Βεβαίως αγόρι μου. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Έχω."
- "Αρα αγαπάς την θάλασσα."
- "Ναι, την αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τα ψάρια."
- "Ναι τα αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς τους ανθρώπους που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τους αγαπάω."
- "Αρα αγαπάς και τις γυναίκες που κολυμπούν στην θάλασσα."
- "Ναι τις αγαπάω."
- "Αρα δεν είσαι πούστης."
- "Ααα! Βγήκε μια αλήθεια θείε! Τώρα κατάλαβα!"
Ο Κωστίκας συνάντησε σε λίγο τον Γιωρίκα, και αφού του εξήγησε για τον θείο του στο τέλος του είπε:
- "Γιωρίκα, ξέρεις τι είναι φιλοσοφία;"
- "Όχι."
- "Ου, ρε άσχετε."
- "Γιατί εσύ ξέρεις Κωστίκα;"
- "Ναι και θα σου εξηγήσω. Λοιπόν, έχεις ενυδρείο;"
- "Όχι."
- "Ε, τότε είσαι πούστης!"
Βάζει η δασκάλα εργασία στα παιδιά να γράψουν μία παράγραφο που να έχει την φράση:
"Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα".
Λέει ο Γιαννάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου και έρχεται η λιμουζίνα και πάει εμένα στο σχολείο, την μαμά μου στο Κολωνάκι και τον πατέρα μου στο γραφείο του. Το μεσημέρι έρχεται η λιμουζίνα και μας παίρνει, πάμε σπίτι και τρώμε όλοι μαζί, ενώ ο μπαμπάς μου διαβάζει τους Νew York Times. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Κωστάκης:
- Ξυπνάω το πρωί, τρώω με την οικογένειά μου, έρχεται η τζάγκουαρ και με πηγαίνει στο σχολείο, πηγαίνει τον μπαμπά μου στην δουλειά του, και την μαμά μου στο Κολωνάκι. Το μεσημέρι πάλι η τζάγκουαρ έρχεται και μας πάει σπίτι. Στο τραπέζι ο μπαμπάς μου διαβάζει την Ναυτεμπορική, και τον Επενδυτή. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια.
Λέει ο Τοτός:
- Εγώ ξυπνάω το πρωί, ντύνομαι, παίρνω το λεωφορείο, στριμόχνομαι με άλλους και πηγαίνω σχολείο.
Το σαββατοκύριακο πηγαίνω με την οικογένεια μου στο χωριό και στο αυτοκίνητο στριμόχνομαι με τα αδέρφια μου. Όταν φτάνουμε βλέπω την γιαγιά μου να κατεβαίνει τον λόφο κρατώντας στο ένα χέρι μια πολιτική εφημερίδα και στο άλλο το Μαντάμ Φίγκαρο. Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα ότι η γιαγιά μου είχε πάει για χέσιμο...
Μπαίνει ένας ελεύθερος σκοπευτής σε ένα κατάστημα που πουλάνε όπλα και ζητάει ένα όπλο μεγάλης απόστασης με διόπτρα. Ο υπάλληλος βγάζει αμέσως το καλύτερο και του λέει δείχνοντας έξω από το παράθυρο :
- "Αυτό το όπλο είναι τόσο καλό που μπορείς να δεις από εδώ μέσα στο σπίτι μου που είναι εκεί πάνω στον λόφο».
Ο πελάτης ρίχνει μια ματιά προς το σπίτι με την διόπτρα και αρχίζει να γελάει.
- «Που είναι το αστείο;» του λέει ο υπάλληλος.
- «Βλέπω ένα γυμνό άνδρα να κυνηγάει μια γυμνή γυναίκα στο σπίτι σου» απαντά ο πελάτης.
Αμέσως ο υπάλληλος βάζει το μάτι του στη διόπτρα και βλέπει την γυναίκα του γυμνή να κυνηγιέται με ένα γυμνό άνδρα. Έξαλλος γυρίζει στον πελάτη και του λέει:
- «Επειδή εγώ δεν ξέρω καλό σημάδι, θα σου δώσω 2 σφαίρες. Την μια θέλω να την φυτέψεις στο κεφάλι αυτής της που&*%ας και την άλλη στο πέ@ς αυτού του αλήτη.
Αν το κάνεις αυτό θα σου χαρίσω το όπλο».
- «Έγινε» απαντά ο πελάτης.
Βάζει το μάτι του στη διόπτρα και στοχεύει. Πριν πυροβολήσει σταματά και επιστρέφει την μια σφαίρα στον υπάλληλο.
- «Γίνεται και με μια...» του λέει.
Δυο άντρες κάθονται στο παγκάκι και συζητάνε:
- Ασε ρε, τι είδα χθες το βράδυ;
- Τι έγινε, ρε συ;
- Ήταν ένα γκομενάκι με μια κουρσάρα και πήγαινε με 170, στην Εθνική. Και που λες, είχε βάλει το καθρεφτάκι της κάτω και το κραγιόν και είχε αρχίσει να βάφει τα χείλια της.
- Τι μου λες ρε; Με 170 και έβαφε τα χειλια της;
- Ναι, και όπως είναι φυσικό, της φεύγει το τιμόνι.
- Αμάν και τι έγινε;
- Τι να γίνει ρε; Πανικοβλήθηκα. Μου φεύγει το σάντουιτς απ τα χέρια αργά που ήταν. Πάω να το πιάσω και μου φεύγει το κινητό απ τον ώμο, ξέρεις, έτσι όπως το είχα στηριγμένο ενώ μιλούσα με τον Μιχάλη, και πάει και πέφτει μέσα στον καφέ που είχα στα γόνατα στηριγμένο και έπινα. Και όλα αυτά πάνε και πέφτουνε πάνω στα πλήκτρα το λάπτοπ που εκείνη την ώρα έστελνα ένα e-mail στη δουλειά. Και έγινε σκατά να πούμε. Γυναίκες οδηγοί σου λέει μετά!
Νόμοι του Μέρφυ:
1. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
2. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
3. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
4. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο
5. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.
6. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π. Χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά
7. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
8. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί
9. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.
10. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι
11. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να κρυώσει ο καφές
Ενας πατέρας, δικηγόρος το επάγγελμα, αφού κατάφερε και έκανε και το γιο του δικηγόρο για να συνεχίσει το γραφείο του, άρχισε να του αναθέτει σιγά-σιγά κάποιες υποθέσεις απο τις δικές του, για να πάρει μπρος.
Ενας πατέρας, δικηγόρος το επάγγελμα, αφού κατάφερε και έκανε και το γιο του δικηγόρο για να συνεχίσει το γραφείο του, άρχισε να του αναθέτει σιγά-σιγά κάποιες υποθέσεις απο τις δικές του, για να πάρει μπρος.
Μετά απο ενα μήνα, έρχεται ο γιος γεμάτος χαρά και λεει στον πατέρα ενθουσιασμένος:
- Πατέρα, τελείωσα εκείνη την υπόθεση που εσύ την παίδευες για χρόνια!
- Να βλάκα! Με αυτή την υπόθεση σε μεγάλωσα!
Το καλοκαίρι έφτασε και μία τετραμελής οικογένεια πήγε για τις διακοπές της σ ένα ξενοδοχείο.
Οι μέρες πέρασαν και ήρθε η ώρα να φύγουν. Ο πάτερ φαμίλιας πήγε στη reception για να πληρώσει:
- Ορίστε οι 300000 χιλιάδες που είχαμε συμφωνήσει για 15 μέρες διαμονή.
- Κύριε, του λέει ο υπάλληλος, το ποσό είναι 400000δρχ.
- Γιατί; ρωτάει ο πατέρας όλο απορία.
- Διότι 40000 είναι επειδή χρησιμοποιήσατε την πισίνα.
- Μα εμείς δεν τη χρησιμοποιήσαμε, λέει ο πατέρας.
- Εδώ ήταν κύριε, ας τη χρησιμοποιούσατε, λέει ο υπάλληλος.
- Καλά, λέει ο πατέρας τα υπόλοιπα τι αφορούν;
- Οι υπόλοιπες 60000 αφορούν τις αθλοπαιδιές και το μπαρ.
- Μα κύριε, λέει εκνευρισμένος ο πατέρας, εμείς δε χρησιμοποιήσαμε τίποτε από όλα αυτά.
- Εδώ ήταν κύριε, ας τα χρησιμοποιούσατε του ξαναλέει ο υπάλληλος.
Μάλιστα, λέει ο πατέρας και βγάζει ένα πακέτο δεκαχίλιαρα, τα δίνει στον υπάλληλο και φεύγει.
Μόλις κάνει πέντε βήματα ο υπάλληλος τον ξαναφωνάζει:
- Κύριε έχετε κάνει λάθος.
Πλησιάζει ο πατέρας και ο υπάλληλος συνεχίζει:
- Εδώ κύριε μου έχετε δώσει 300000 αντί για 400000.
Ο πατέρας τότε του λέει: α, βέβαια σας κράτησα τις 100000 επειδή μου πηδήξατε τη γυναίκα.
- Μα κύριε, λέει ο υπάλληλος κοκκινίζοντας, κανείς δε σας πήδηξε τη γυναίκα.
Τότε ο πατέρας του απαντά:
- Εδώ ήταν κύριε, ας την πηδούσατε! και έκανε μεταβολή και έφυγε...
Από την τελευταία επίσκεψη του Κλίντον στην Ελλάδα ( Νοέμβριο 1999 ) .
Οι επίσημες συνομιλίες στο Μαξίμου τελειώνουν 10 λεπτά πριν από το πρόγραμμα και ο Κ. Σημίτης βρίσκει ευκαιρία για λίγο κουτσομπολιό με τον Κλίντον :
- Πες μου Πρόεδρε , ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου , πως τα καταφέρνεις με τόσα προβλήματα ;
- Το μυστικό είναι στους συνεργάτες φίλε Κώστα!
- Δηλαδή ;
- Έχω συνεργάτες σαίνια . Πιάνουν πουλιά στον αέρα!
- Σοβαρά ;
- Αμ τι , ψέματα ; Αλ , φωνάζει στον αντιπρόεδρο Γκορ που κρυφάκουγε στο διπλανό δωμάτιο ...
- Διαταγές Πρόεδρε!
- Πες μου παιδί μου , ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου και ο εγγονός του παππού σου ;
- Εγώ , απαντάει αμέσως , με σιγουριά ο Γκορ .
- Τι σου λεγα ; σχολιάζει , με νόημα ο Κλίντον .
Μόλις τελειώνει η συνάντηση ο Σημίτης παίρνει τον Τζοχατζόπουλο στο κινητό :
- Ακη ...
- Έλα Πρόεδρε ...
- Ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου και εγγονός του παππού σου ;
Κάγκελο ο Ακης ! ΄Εχει όμως τη πονηριά να ξεφύγει :
- Πρόεδρε είμαι σε έκτακτη σύσκεψη στο πεντάγωνο και δεν μπορώ να μιλήσω τώρα . Θα σε πάρω σε λίγο . Αμέσως παίρνει τηλέφωνο τον Ρέππα :
- Έλα Ρέππα , με πήρε ο Πρόεδρος πριν από λίγο και με ρώτησε ποιος είναι ο γιος του πατέρα μου και ο εγγονός του παππού μου , ξέρεις τίποτα εσύ μήπως ;
Αιφνιδιασμένος και ο Ρέππας ρίχνει το μπαλάκι στο Γιαννόπουλο .
- Ακη , είμαι στο press - room τώρα και κάνω έκτακτη ενημέρωση . Πάρε το Βαγγέλη το Γιαννόπουλο . Αυτός είναι παλιός και ξέρει από αυτά .
Αμέσως ο Ακης αρχίζει την αναζήτηση του Γιαννόπουλου . Με τα πολλά τον πετυχαίνει στο κινητό . Αλλά που να συνεννοηθούνε ! Από το τηλέφωνο ακούγονται μπουζούκια και κλαρίνα . Ο Βαγγέλης είναι σε νυχτερινό κέντρο και γλεντάει με τη παρέα του . Ανήσυχος από το τηλεφώνημα ο Γιαννόπουλος βγαίνει έξω από το κέντρο για να μιλήσει με ησυχία . Ο Ακης του θέτει το ίδιο ερώτημα πάλι .
- Και γι΄ αυτό με πήρες τέτοια ώρα Ακη ! ; Θέλεις να στα σούρω ; Να πάρεις το έξυπνο τον Λαλιώτη να ρωτήσεις που τα ξέρει όλα .
Δε χάνει καιρό ο Ακης και τηλεφωνεί στο Λαλιώτη .
- Κώστα σώσε με ! Πρέπει να μου απαντήσεις αμέσως σε ένα ερώτημα .
- Πες το ρε Ακη.
- Ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου και ο εγγονός του παππού σου .
- Εγώ , απαντάει ήρεμα ο Λαλιώτης .
Ο Ακης μόλις που συγκρατεί τον ενθουσιασμό του και σχηματίζει αργά στο καντράν του τηλεφώνου το τριψήφιο νούμερο του πρωθυπουργικού γραφείου .
- Πρόεδρε , κάτι με ρώτησες προηγουμένως .
- Ναι.
- Έχω την απάντηση αν τη θέλεις .
- Για λέγε λοιπόν . Ποιος είναι ;
- Ο Λαλιώτης είναι Πρόεδρε .
- Αντε πήγαινε να χαθείς βρε άχρηστε που θα μου πεις εμένα ότι είναι ο Λαλιώτης .
- Και ποιος είναι πρόεδρέ μου .
- Ο Αλ Γκορ είναι βρε χαμένε !
Πλησιάζει ο χρόνος να εκλεγεί νέος ηγέτης του κόσμου και η ψήφος σας μετρά.
Ιδού μερικά στοιχεία από τους τρεις δυνατότερους υποψηφίους . Όλοι είναι υπάρξαντες πολιτικοί.
Σε ποιον δείχνετε προτίμηση;
Πρώτος υποψήφιος: Συναλλάσσεται με διεφθαρμένους πολιτικούς και συμβουλεύεται αστρολόγους. Έχει δυο μαιτρέσσες. Καπνίζει σαν φουγάρο και πίνει 8-10 μαρτίνι ημηρεσίως.
Δεύτερος υποψήφιος: Το έδιωξαν δυο φορές από το γραφείο, κοιμάται μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι, πήρε όπιο στο πανεπιστήμιο και πίνει 1 λίτρο ουίσκι κάθε απόγευμα.
Τρίτος υποψήφιος: Έχει παρασημοφορηθεί ήρωας πολέμου, είναι χορτοφάγος, δεν καπνίζει, πίνει, αν παραστεί ανάγκη, μια μπυρίτσα και δεν έχει αποδεδειγμένα εξωσυζυγικές σχέσεις.
Διαλέχτε!
Λοιπόν!
Πρώτος: Franklin D. Roosvelt.
Δεύτερος: Winston Churchill.
Τρίτος: Adolph Нiтlеr.
Μάλλον πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά πριν κρίνουμε κάποιον!
Καλοκαίρι. Ζέστα. Μεσημέρι.
Ο μέρμηγκας, με ένα φανελάκι εργασίας, μούσκεμα στον ιδρώτα, σέρνει ένα τεράστιο στάχυ.
Ησυχία.
Έξαφνα, από τη γωνία εμφανίζεται ένα раjеrо turbo intercooler.
Στρίβει με χειρόφρενο και σταματάει απότομα μπροστά στον σαστισμένο μέρμηγκα.
Μέσα στο раjеrо, ο τζίτζικας με γυαλικά ηλίου, βερμούδα με φοινικόδεντρα, δύο πληθωρικές γκόμενες στο πλάι και τις σανίδες του surf στην οροφή.
- Μέρμηγκα, άντε άστα και φύγαμε για windsurfing. ʼντε, παράτα τα, τα κάνεις αύριο.
Ο μέρμηγκας ρίχνει ένα κουρασμένο βλέμμα στον τζίτζικα. Κάπου την έχει ξανακούσει αυτή την ατάκα, ίσως λίγο παραλλαγμένη.
- Δεν μπορώ, μάστορα, έχω δουλειά να κάνω. Πρέπει να προετοιμαστώ για το χειμώνα. Πήγαινε εσύ.
Ο τζίτζικας σηκώνει τους ώμους, το раjеrо σπινάρει και χάνεται στον ορίζοντα.
Μεσημέρι της επομένης. Ο μέρμηγκας, και πάλι ιδρωμένος σέρνει ένα τεράστιο λοβό μπιζελιού.
Νέκρα. Από τη στροφή πετάγεται το γνωστό раjеrо.
- Μάστορα, παράτα τα, πήδα μέσα, από δω η Σούζη και η Μαίρη, έλα πάμε για jet-ski ...
Χειμώνας. Παγωνιά. Χιόνι. Ο μέρμηγκας, στη ζέστα του τζακιού του, μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του, απολαμβάνουν τη θαλπωρή.
Τα ξύλα τριζοβολούν πάνω από τη θράκα. Έξαφνα, το κουδούνι της πόρτας κτυπάει.
- Ασε, θα ανοίξω εγώ, λέει η γυναίκα του μέρμηγκα. Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Μόνο αυτός μπορεί να είναι...
Η πόρτα ανοίγει. Ο τζίτζικας, με τη στολή και τα γυαλιά του σκι, κασκόλ, και στο υπόβαθρο το раjеrо με αλυσίδες στους τροχούς.
- Που είναι ο φίλος μου ο μέρμηγκας, φωνάζει. Θέλω το μέρμηγκα.
Ο μέρμηγκας πλησιάζει την πόρτα.
- Έλα, ντύσου, πάμε για σκι, άντε τι κάθεσαι, άντε.
- Δεν μπορώ μάστορα, πρέπει να μείνω με την οικογένεια, έχω υποχρεώσεις, δεν μπορώ ...
Ο τζίτζικας σηκώνει τους ώμους, και γυρνάει να φύγει.
Ο μέρμηγκας κάνει να γυρίσει προς τα μέσα, κοντοστέκεται, ξαναγυρνά προς το раjеrо και λέει του τζίτζικα:
- Και αν τυχόν συναντήσεις τον Αίσωπο, πες του ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙ!
Μια νέα κι ανερχόμενη ζωγράφος παρατηρεί ότι αρχίζει να χάνει σιγά σιγά την όραση της!
Πανικόβλητη τρέχει σε ένα καλό οφθαλμίατρο κι εξηγεί το πρόβλημα της. Αυτός αφού την εξετάζει την καθησυχάζει ότι είναι ένα μικρό πρόβλημα στον αμφιβληστροειδή και ότι μπορεί να το διορθώσει οριστικά με λέιζερ σε δυο μέρες το πολύ.
Αυτό και γίνεται, και η ζωγράφος φανερά ικανοποιημένη προτείνει στο γιατρό πέρα από την αμοιβή του να του ζωγραφίσει το ιατρείο που ο άνθρωπος σαν πολυάσχολος είχε καιρό να βάψει.
- Καλώς! λέει αυτός. Να πάρε τα κλειδιά πάρε και τα πινέλα σου, και την άλλη βδομάδα που έχω ένα συνέδριο και θα λείπω, έλα και κάνε το όπως το φαντάζεσαι.
Γυρίζει ο άνθρωπος και τί να δει!
Το ιατρείο αγνώριστο, χαρούμενα χρώματα παντού... κι ένα τεράστιο μάτι, ίδιο με αυτά της ζωγράφου, να δεσπόζει στον τοίχο πίσω από το γραφείο του.
Δημοσιογράφοι και φωτογράφοι εκεί να μιλάνε με τη ζωγράφο για το νέο της έργο...
Φανερά ικανοποιημένος από την διαφήμιση ευχαριστεί τη ζωγράφο και τότε τον πλησιάζει ένας δημοσιογράφος με ερωτήσεις:
- Γιατρέ, τι έχετε να πείτε για αυτό το θεσπέσιο έργο που κοσμεί το ιατρείο σας;
- Τι να σας πω... Πάλι καλά που δεν είμαι γυναικολόγος!
Ένας τύπος πηγαίνει στο γιατρό.
- Γιατρέ, πρέπει να με βοηθήσεις. Το ... Πουλί μου είναι πορτοκαλί!
Ο γιατρός το σκέφτεται λίγο και του ζητάει να κατεβάσει το παντελόνι του για να ελέγξει. Πράγματι, το πουλί του τύπου είναι έντονο πορτοκαλί. Λέει ο γιατρός στον τύπο :
- Αυτό είναι πολύ παράξενο. Μερικές φορές τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται από έντονο στρες. Αλήθεια, πως πάνε τα πράγματα στη δουλειά;
Ο τύπος απαντάει ότι είχε απολυθεί πριν από δύο εβδομάδες. Ο γιατρός του λέει ότι μάλλον αυτή πρέπει να είναι η αιτία του στρες.
- Όχι, όχι, λέει ο τύπος, το αφεντικό ήταν πραγματικό καθίκι, έπρεπε να δουλεύω 10-20 ώρες υπερωρία κάθε εβδομάδα και πάντα μα πάντα με εκμεταλλευόταν. Πριν από δύο εβδομάδες βρήκα μια καινούργια δουλειά που μπορώ και ορίζω εγώ το χρόνο μου, πληρώνομαι τα διπλά λεφτά από την προηγούμενη δουλειά και το αφεντικό είναι σπουδαίο.
Έτσι, ο γιατρός συμπεραίνει ότι δεν είναι αυτή η αιτία του στρες.
Ξαναρωτάει τον τύπο:
- Πως είναι η ζωή στο σπίτι;
O τύπος του λέει ότι χώρισε πριν από οκτώ μήνες.
Ο γιατρός σκέφτεται ότι αυτή πρέπει να είναι η αιτία, αλλά ο τύπος πάλι διαφωνεί:
- Όχι, όχι. Για χρόνια, το μόνο που άκουγα ήταν γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Είμαι πολύ ευτυχής που την ξεφορτώθηκα και ησύχασα.
Έτσι ο γιατρός αναγκάζεται να το ξανασκεφτεί για μερικά λεπτά.
- Δε μου λες, του λέει, πως πας από χόμπι και κοινωνική ζωή;
Ο τύπος απαντάει:
- Τίποτα ιδιαίτερο. Τα περισσότερα βράδια κάθομαι σπίτι, βλέπω καμιά τσοντούλα και τρώω γαριδάκια...