Ήταν ο Τοτός με άλλα 2 παιδιά μέσα στο γραφείο του διευθυντή στο σχολείο. Λέει ο διευθυντής:
- Τι έκανες εσύ Γιώργο;
- Πέταξα μια καρέκλα στην καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 2 μέρες αποβολή, του λέει ο διευθυντής.
- Τι έκανες εσύ Κώστα;
- Έβρισα την καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 3 μέρες αποβολή! λέει ο διευθυντής.
- Τι έκανες εσύ Τοτέ;
- Πέταξα το στραγαλάκι στον τοίχο, λέει αυτός.
- Πήγαινε αμέσως στην τάξη, του λέει.
Την άλλη μέρα ήταν παλι στο γραφείο ο Τότος με αλλά 2 παιδιά. Λέει ο διευθυντής:
- Τι έκανες εσύ Γιώργο;
- Πέταξα μια καρέκλα στην καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 2 μέρες αποβολή, του λέει ο διευθυντής.
- Τι έκανες εσύ Κώστα;
- Έβρισα την καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 3 μέρες αποβολή! λέει ο διευθυντής.
- Τι έκανες εσύ Τοτέ;
- Πέταξα το στραγαλάκι στο τοίχο, λέει αυτός.
- Πήγαινε αμέσως στην τάξη, του λέει.
Την άλλη μέρα πάλι ο Τοτός με 2 παιδιά στο γραφείο και ένα παιδί που ήταν με όλο του το σώμα στο γύψο. Ρωτάει ο διευθυντής:
- Τι έκανες εσύ Γιώργο;
- Πέταξα μια καρέκλα στην καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 2 μέρες αποβολή, του λέει ο διευθυντής.
- Τι έκανες εσύ Κώστα;
- Έβρισα την καθηγήτρια, λέει αυτός.
- 3 μέρες αποβολή!,λέει ο διευθυντής.
- Εσύ τι έκανες Τοτέ;
- Πέταξα το στραγαλάκι στον τοίχο κύριε, λέει αυτός.
Και ποιος είναι αυτός που έφερες μαζί σου Τοτέ; ρωτάει ο διευθυντής.
Ο Στραγαλάκης κύριε!
Κάποτε λοιπόν σε περίοδο εξετάσεων ένας καθηγητής με ένα πρωτότυπο τρόπο ξεκίνησε να εξετάζει τους μαθητές .
Έβαζε λοιπόν έναν - έναν σε ένα μεγάλο δωμάτιο άδειο με ένα κλειστό παράθυρο .
Μπαίνει ο πρώτος εξεταζόμενος . Του λέει ο καθηγητής :
- Θέλω να μου πεις αν ζεσταίνεσαι τώρα .
- Βέβαια , του απαντάει ο μαθητής .
- Τι θα κάνεις λοιπόν ;
- Θα ανοίξω το παράθυρο .
- Ωραία , πες μου λοιπόν , έξω η θερμοκρασία είναι 23 c , o αέρας έχει ταχύτητα ... , άμα ανοίξουμε το παράθυρο τι θερμοκρασία θα έχει εδώ μέσα και σε πόση ώρα θα δροσίσει στο χώρο ;
- Ο μαθητής είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό . Που να σκεφτεί και τι να απαντήσει . Σκέφτεται , σκέφτεται και στο τέλος απαντά ότι του είναι αδύνατο να απαντήσει .
Έτσι λοιπόν μπήκαν και βγήκαν σχεδόν αμέσως πολλοί .
Ο τελευταίος λοιπόν βγαίνοντας λέει στον επόμενο που ήταν έτοιμος να μπει :
- Πες του ότι σου έρθει αλλά πρόσεχε μην ανοίξεις το παράθυρο !
Μπαίνει μέσα λοιπόν το παιδί , του κάνει την ερώτηση ο καθηγητής αν ζεσταίνεται και ο μαθητής του απαντάει όχι .
- Σε βλέπω όμως ότι παρόλα αυτά εσύ ζεσταίνεσαι .
Βγάζει λοιπόν ο μαθητής την γραβάτα του . Συνέχιζε όμως και ζεσταινόταν πολύ και κάθε φορά που τον ρώταγε ο καθηγητής αυτός του απαντούσε ότι θα έβγαζε ένα ρούχο παραπάνω . Κάποια στιγμή λοιπόν μένει μόνο με το σλιπάκι του . Τον βλέπει λοιπόν ο καθηγητής και του λέει :
- Σε βλέπω όμως ότι παρόλο που είσαι γυμνός ζεσταίνεσαι ακόμα . Και ο μαθητής όλο νεύρα ..
- Κοιτάξτε να δείτε μπορεί να κάτσω να με πηδ*** αλλά το παράθυρο δεν το ανοίγω ότι και αν μου πείτε εσείς ... !
Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
- «Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε ; δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;»
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
- «Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.
- «Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: ;Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό;», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
- «Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
- «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
- «Ρε δεν πάτε να γα**θείτε όλοι, μα**κες γιαπωνέζοι!»
- «Ποιος το είπε αυτό;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
- «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
- «Ποιος το είπε αυτό;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
- «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
- «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π**α, λέω γω!»
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
- «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
- «Α γα**σου ρε μα**κισμένο, Σουζούκι».
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
- «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
- «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπου**έλο».
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
- «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».
Δάσκαλος: Για πείτε μου παιδιά ποιο είναι το γρηγορότερο πράγμα στον κόσμο;".
Αννούλα:
"Το φως κύριε!"
Δάσκαλος:
"Μπράβο Αννούλα, μας το εξηγείς;"
Αννούλα:
"Γιατί τρέχει με 300.000 χιλιόμετρα κύριε!"
Δάσκαλος:
"Μπράβο Αννούλα!"
Πετάγεται η Μαρία από διπλά και λέει:
- "Όχι κύριε η σκέψη είναι το ποιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο!"
Δάσκαλος:
"Μπράβο Μαρία, μας το εξηγείς;"
Μαρία:
"Γιατί όταν σκεφτούμε κάτι τότε έχουμε κατευθείαν την εικόνα στο μυαλό μας!"
Δάσκαλος:
"Μπράβο παιδί μου!"
Πετάγετε και ο Τοτός από δίπλα και λέει φωνάζοντας:
- "Όχι κύριε λάθος το είπανε! Το ποιο γρήγορο πράγμα στον κόσμο είναι η δυσκοιλιότητα!"
Δάσκαλος:
"Μπορείς να μου το εξηγήσεις γιατί πρώτη φωρά ακούω κάτι τέτοιο;"
Τοτός:
"Μάλιστα κύριε! Εγώ μια φορά που είχα δυσκοιλιότητα ούτε το φως πρόλαβα να ανάψω ούτε να το σκεφτώ καλά καλά δεν πρόλαβα και χέστηκα!"
Έφτασε κάποτε στο χωριό ένας επιθεωρητής, φανατικός υποστηρικτής του κόμματος που κυβερνούσε, για να ελέγξει ένα δάσκαλο γνωστό «αντιφρονούντα».
- "Ώστε αντίθετος με το κόμμα μας ο δάσκαλος έ; Το γαϊδούρι! Θα του δείξω εγώ αύριο στο σχολείο," έλεγε στο καφενείο του χωριού θυμωμένος.
Κάτι πήρε το αυτί του δάσκαλου από τις απειλές του επιθεωρητή και προετοιμάστηκε κατάλληλα για το μάθημα που θα έκανε την επομένη στα παιδιά, παρουσία του επιθεωρητή.
- "Σήμερα παιδιά, είπε ο δάσκαλος, θα μιλήσουμε για τα σημεία στίξης. Ένα από τα σημεία στίξης είναι και το κόμμα."
Ο επιθεωρητής παρακολουθούσε έτοιμος να ξεμπροστιάσει το δάσκαλο, μόλις αυτός θα έκανε το πρώτο λάθος στη διδασκαλία.
- "Σας γράφω στον πίνακα δύο παραδείγματα," συνέχισε ο δάσκαλος.
Και γράφει:
"Ο δάσκαλος, είπε ο επιθεωρητής, είναι γαϊδούρι."
"Ο δάσκαλος είπε ο επιθεωρητής είναι γαϊδούρι."
Ρωτάει κατόπιν στα παιδιά :
- "Μπορείτε να καταλάβετε παιδιά ποιος τελικά αποκαλείται
Γαϊδούρι;"
- "Στην πρώτη περίπτωση κύριε," απάντησε ο καλύτερος μαθητής της τάξης, "είναι ο δάσκαλος, γιατί υπάρχει το κόμμα, ενώ στην δεύτερη περίπτωση ο επιθεωρητής ,γιατί δεν υπάρχει το κόμμα."
- "Μπράβο Γιαννάκη," είπε ο δάσκαλος και απευθυνόμενος σε όλους τους μαθητές της τάξης:
- "Βλέπετε παιδιά ότι όταν στην εκπαίδευση μπερδεύουμε τα κόμματα τότε ο καθένας από μας μπορεί να γίνει γαϊδούρι!"