Skip to main content
Ανέκδοτα για αυτοκίνητα και οδηγούς
Καλοκαίρι. Μεσημέρι. Καύσωνας. Ο κύριος Πετρίδης επιστρέφει στο διαμέρισμα του κάπου στην άκρης της πόλης μετά από ένα κουραστικό πρωινό στο γραφείο του. Παρκάρει το αυτοκίνητο του και με το χαρτοφύλακα στο χέρι, ξεκινάει να διασχίσει το δρόμο για να μπει στην είσοδο του κτιρίου όπου μένει. Στα μισά του δρόμου αντιλαμβάνεται τον ιδρωμένο σωματώδη τύπο που έχει μόλις ξεφορτώσει δύο φέρετρα από το φορτηγάκι του και τα έχει ακουμπήσει στον τοίχο της πολυκατοικίας για να ξαποστάσει.
- Μπα, ποιος να πέθανε, εδώ στην πολυκατοικία. Κάποιος ηλικιωμένος δεν άντεξε τον καύσωνα μάλλον.
Συνεχίζει να περπατάει, αλλά ο ιδρωμένος τύπος τον κοιτάει περίεργα. Μόλις φτάνει να μπει στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο τύπος αποφασίζει να του μιλήσει:
- Μπορείτε μήπως να με βοηθήσετε να μεταφέρω τα φέρετρα μέχρι τον τρίτο όροφο; Κάνει πολύ ζέστη για να το κάνω μόνος μου.
Ο κύριος Πετρίδης το σκέφτεται λίγο και δέχεται. Στο πίσω μέρος του μυαλού του όμως αναρωτιέται ποιος είναι αυτός που έμενε στον ίδιο όροφο με αυτόν και πέθανε. Βάζουν τα φέρετρα το ένα πάνω στο άλλο, το ακουμπάν πάνω στους ώμους τους, και ξεκινάνε να σκαρφαλώνουν τις σκάλες... Φτάνουν στον τρίτο όροφο και περπατάνε προς της δεξιά μεριά του διαδρόμου, ανησυχητικά κοντά στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Τελικά ο φορτωμένος εργάτης αποφασίζει ότι έφτασε στον προορισμό του και ακουμπάνε τα φέρετρα ακριβώς πλάι στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Γεμάτος απορία, προσπαθεί να βρει μερικές εξηγήσεις:
- Μα καλά, αυτό είναι το διαμέρισμα που μένω εγώ. Τι θέλει ένα ζευγάρι φέρ..
- Είστε ο κύριος Πετρίδης; Δεν το κατάλαβα τόση ώρα. Έφερα τα παιδιά από την κατασκήνωση.
- Ένας Ζητάς βλέπει μία Πόρσε να πηγαίνει πλακωμένη.
Την ακολουθεί, κάνει σήμα στον οδηγό να σταματήσει, τίποτα αυτός γκαζώνει και φεύγει. ακολουθεί τρελή καταδίωξη μέχρι που τον στριμώχνει σε ένα φανάρι.
- Γιατί τρέχατε κύριε; τον ρωτάει ο Ζητάς.
Είναι να μην τρέχω, αφού έχω το πτώμα της γυναίκας μου στο πορτ μπαγκαζ; λέει ο οδηγός. Κάτσε να σου δώσω το πιστόλι ,στο ντουλαπάκι το έχω.
- Ακίνητος του φωνάζει ο Ζητάς και βγάζει το πιστόλι του. Ειδοποιεί αμέσως το κέντρο και σε λίγο πλακώνουν τα περιπολικά.
Τι συμβαίνει ,ρωτάει ο επικεφαλής.
- Να κύριε διοικητά έχει πτώμα στο πορτ μπαγκάζ. ανοίγουν, κοιτάνε, τίποτα. Δεν είναι δυνατόν , λέει ο Ζητάς, έχει και πιστόλι στο ντουλαπάκι.
Κοιτάνε, τίποτα. Καλά, λέει ο επικεφαλής στο Ζητά, τρελός είσαι;
- Γυρίζει τότε ο οδηγός και λέει: σε λίγο θα σας πει πώς έτρεχα κιόλας!
Ένας τύπος, στον πάγκο του μπαρ, σκυμμένος, βαρύς και ασήκωτος.
Κοιτάει Συνέχεια το ποτήρι του. Επί μίση ώρα έτσι, εντελώς ακίνητος. Κάποιος άλλος, αλέγρος και καλαμπουρτζής, που έπαιζε μπιλιάρδο με τις ώρες, τον πιάνει το μάτι του έτσι να κοιτάει το ποτό του ατελείωτα και να μην πίνει, και για πλάκα μια και δυο αρπάζει το ποτήρι του αλλουνού και το κατεβάζει μονορούφι. Ο τύπος μας βάζει τα κλάματα.
- Έλα ρε φιλάρα, μια πλάκα κάναμε! Θα σου παραγγείλω ένα ίδιο, κερνάω εγώ. Δεν γουστάρω να βλέπω άντρες να κλαίνε!
Και ο δικός μας...
- Δεν είναι αυτό. Είναι που η σημερινή μέρα είναι η χειρότερη της ζωής μου. Πρώτα, παρακοιμήθηκα το πρωί και άργησα να πάω στο γραφείο. Το αφεντικό μου τσατίστηκε και με απόλυσε. Βγαίνω να πάρω το αυτοκίνητο μου και μου το είχαν κλέψει. Το δήλωσα στην αστυνομία και μου είπαν καλά κρασιά που θα το ξαναβρείς. Παίρνω ένα ταξί να γυρίσω σπίτι και ξεχνάω μέσα το πορτοφόλι με όλες πιστωτικές κάρτες. Το παρατηρώ τελευταία στιγμή, φωνάζω τον ταξιτζή να σταματήσει και αυτός την κοπάνισε ρίχνοντας μου μια μούντζα. Μπαίνω στο διαμέρισμα και πέφτω απάνω στη γυναίκα μου στο κρεβάτι με τον θυρωρό. Φεύγω αηδιασμένος, μπαίνω σ αυτό εδώ το μπαρ κι απάνω που ετοιμαζόμουνα να bάλω ένα τέλος στη ζωή μου, εμφανίζεσαι εσύ και... μου πίνεις το δηλητήριο! ΕΙΜΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ;
Το αλκοτέστ.
Κάποτε που λέτε κατέβαινε την Πανεπιστημίου ένας ανθρωπάκος ήσυχα, ήσυχα με το αυτοκίνητό του, αργά το βράδυ. Πάνω που μπήκε στην Ομόνοια, φρρρρρτ τον σταματάει ένας δερματόδετος αυστηρός αξιωματικός της τροχαίας.
- Αδεια και δίπλωμα κύριε, του λέει με φωνή που έσταζε εξουσία.
Όπως ο οδηγός έψαχνε το ντουλαπάκι να βρει τα χαρτιά του, κάνει μία έτσι το όργανο και βλέπει στο πίσω κάθισμα μια στοίβα μυτερά μαχαίρια που γυάλιζαν στο φως. Φανερά σοκαρισμένος από το θέαμα τον ρωτάει αγριεμένα:
- Τι τα θέλεις αυτά τα μαχαίρια νυχτιάτικα;
Και ανοίγοντάς την πόρτα του οδηγού, του ζητάει να βγει από το αυτοκίνητο παίρνοντας παράλληλα αμυντική στάση.
- Να σας εξηγήσω κύριε πόλισμαν, του απαντάει φοβισμένος ο άνθρωπος. Η δουλειά μου είναι ζογκλέρ και μόλις σχόλασα από το τσίρκο που δουλεύω και πάω σπίτι μου. Τα μαχαίρια είναι για το νούμερό μου.
- Ωραία μας τα λες ρε φίλε, κάγχασε δύσπιστα το όργανο, για δείξε μου πως το κάνεις και κοίτα να λες αλήθεια γιατί την έβαψες!
Τι να κάνει ο άνθρωπος, παίρνει τρία - τέσσερα μαχαίρια και αρχίζει να τα πετάει στον αέρα με φανερή επιδεξιότητα.
Εκείνη τη στιγμή, περνάει με το καινούργιο του αμάξι ο Γιωρίκας και λέει στον φίλο του Κωστίκα που καθόταν δίπλα:
- Πω, πω.. πολύ δυσκόλεψε αυτό το αλκοτέστ..
Μετά από μια εξαιρετικά μέτρια, από άποψη επιδόσεων, παρτίδα γκολφ, ένας παίχτης παρέλειψε να περάσει απ το μπαρ, όπως όλοι οι άλλοι, και ξεκίνησε να πάει σπίτι του. Εκεί που πήγαινε για το πάρκιγκ τον σταμάτησε ένας αστυνομικός και τον ρώτησε αν έπαιζε κοντά στην τρύπα Νο 16, λίγο πριν.
- Ναι, εκεί ήμουν, απάντησε ο παίκτης.
- Μήπως κατά σύμπτωση χτυπήσατε την μπάλα με τέτοιο τρόπο, που πήγε πάνω από τα δέντρα κι έφυγε εκτός γηπέδου;
- Ναι, αλλά πώς το ξέρετε; απόρησε ο παίχτης.
- Το ξέρω γιατί η μπάλα σας έφτασε τον αυτοκινητόδρομο και τρύπησε το παρμπρίζ ενός αυτοκινήτου. Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο, τρακάρισε άλλα πέντε αυτοκίνητα κι ένα όχημα της πυροσβεστικής, που δεν μπόρεσε να πάει να σβήσει τη φωτιά και το κτίριο έγινε κάρβουνο.
- Λοιπόν, τι λέτε για όλα αυτά;
Ο παίχτης το ξανασκέφτηκε προσεκτικά το όλο θέμα και είπε:
- Νομίζω ότι θα κλείσω τα πόδια μου λίγο περισσότερο, όταν χτυπάω τη μπάλα, θα προσπαθήσω να έχω πιο σφιχτή λαβή στο μπαστούνι και θα τοποθετήσω το δεξιό μου αντίχειρα, λίγο χαμηλότερα.
Αν νομίζετε ότι είστε χοντρές , προφανώς είσαστε ! Αρνούμαστε να απαντήσουμε ! Μάθετε να δουλεύετε το κάθισμα της τουαλέτας ! Αν είναι πάνω , κατεβάστε το ! Αν δεν ντύνεστε σαν τις κοπέλες της Victoria Secret , μην περιμένετε εμείς να συμπεριφερόμαστε σαν τους τύπους στις σαπουνόπερες !
ΜΗΝ κόβετε τα μαλλιά σας ! ΠΟΤΕ ! Τα μακριά μαλλιά είναι πάντα πιο ευπαρουσίαστα από τα κοντά . Ένας από τους λόγους που οι άντρες φοβούνται να παντρευτούν , είναι γιατί οι παντρεμένες κόβουν πάντα τα μαλλιά τους . Και τότε είναι πια αργά για αυτούς .
Γενέθλια , Χριστούγεννα και επέτειοι δεν είναι εξετάσεις για να δείτε αν μπορούμε να βρούμε το καλύτερο δυνατόν δώρο ως τώρα !
Αν κάνετε μία ερώτηση που δεν θέλει απάντηση , να περιμένετε μία απάντηση που δεν θα θέλατε να ακούσετε !
Μερικές φορές δεν σκεφτόμαστε εσάς ! Μάθετε να ζείτε με την ιδέα ! Μην μας ρωτάτε τι σκεφτόμαστε , εκτός και αν είσαστε προετοιμασμένες να συζητήσουμε για αυτοκίνητα , ποδόσφαιρο η εμπειρίες στον στρατό ! Κυριακή = Σπορ ! Είναι κάτι σαν την πανσέληνο , η την άμπωτη ! Αφήστε την όπως έχει ! Το shopping δεν είναι σπορ , και μην περιμένετε ποτέ να το δούμε έτσι ! Όταν θέλουμε να πάμε κάπου , οτιδήποτε και να φορέσετε είναι μία χαρά ! Αλήθεια ! Έχετε πολλά ρούχα ! Έχετε πάρα πολλά παπούτσια ! Το να κλαίτε είναι εκβιασμός ! Απλά πείτε μας τι θέλετε ! Γελάκια και υπονοούμενα δεν πιάνουν ! Απλά πείτε το ! ΟΧΙ ! Δεν ξέρουμε τι μέρα είναι ! Ποτέ δεν θα ξέρουμε ! Μαρκάρετε τις επετείους στο ημερολόγιο αν θέλετε να τις θυμόμαστε ! Το να κατουράς όρθιος είναι πολύ πιο δύσκολο ! Μερικές φορές μπορεί να ξεφύγει και κάτι ! Οι περισσότεροι άντρες έχουν τρία ζευγάρια παπούτσια ! Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι μας κάνει καλό να διαλέγουμε ανάμεσα σε τριάντα ζευγάρια παπούτσια πιο πάει πιο καλά με το φόρεμά σας ! Ναι και όχι , είναι δύο ντόμπρες και υπολογίσιμες απαντήσεις ! Ένας πονοκέφαλος όταν διαρκεί έναν μήνα είναι πρόβλημα ! Πηγαίνετε να δείτε έναν γιατρό ! Μπορείτε να μας πείτε να κάνουμε κάτι , ή πως θα το κάνουμε . Αλλά όχι και τα δύο μαζί ! Όποτε είναι δυνατόν , πείτε ότι έχετε να πείτε την ώρα των διαφημίσεων . Όλοι οι άντρες βλέπουν δέκα έξι χρώματα ! Η ζάχαρη τρώγεται ! Δεν είναι χρώμα ! Αν σε τρώει το ξύνεις . Το να πίνεις μπύρα είναι τόσο διασκευαστικό , όσο για σας να χαζεύετε τσάντες . Αν ρωτήσουμε :
" Συμβαίνει κάτι ; " Και απαντήσετε " Τίποτα ", εμείς θα είμαστε σαν να πηγαίνουν όλα καλά .
Ήταν ένας ο οποίος σε ένα τρομερό αυτοκινητιστικό δυστύχημα είχε χάσει το αριστερό του χέρι, το αριστερό του πόδι και το πουλί του. Πάει λοιπόν σε έναν πλαστικό χειρούργο για να αντικαταστήσει τα χαμένα μέλη του σώματος του.
- "Για σας είχα ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο μου και όπως βλέπετε έχω αυτό το κάπως σοβαρό πρόβλημα. Κατ` αρχάς θα ήθελα ένα αριστερό χέρι."
Ο χειρούργος ανοίγει το ψυγείο του και αφού ψάχνει για ένα τρίλεπτο απευθύνεται στον παθόντα:
- "Δυστυχώς έχω μόνο αριστερό γυναικείο χέρι."
- "Δεν πειράζει, στην κατάσταση που βρίσκομαι και το αριστερό γυναικείο χέρι μου κάνει."
- "Επίσης θα ήθελα και ένα αριστερό πόδι."
Ο χειρούργος ξανακοιτάει στο ψυγείο του πάλι για ένα τρίλεπτο και του λέει:
- "Δυστυχώς έχω πάλι μόνο αριστερό γυναικείο πόδι."
Απελπισμένος ο άνθρωπός του λέει:
- "Απ` το να μην έχω τίποτα, κάτι είναι και αυτό. Ωραία βάλτε το μου και αυτό, τέλος θα ήθελα και ένα πουλί."
Ο γιατρός κοιτάει για μια τρίτη φορά στο ψυγείο του και λέει στον ασθενή.
- "Θα με συγχωρήσετε αλλά έχω μόνο μια προβοσκίδα."
Ο ανθρωπάκος μην ξέροντας τι να κάνει, και φοβούμενος να μην μείνει χωρίς κάτι εκεί κάτω του αποκρίνεται:
- "Από το να μην έχω τίποτα εκεί κάτω και ρεζιλευτώ θα μου την βάλετε και την προβοσκίδα."
- "Πολύ καλά," απευθύνεται ο χειρούργος.
Περνάνε 2 βδομάδες και ο γιατρός έχει ραντεβού με τον ασθενή του για να δει την πρόοδο του.
- "Για σας γιατρέ μου. Τι κάνετε;"
- "Μια χαρά είμαι. Εσείς πως τα πάτε με τα καινούργια σας μέλη;"
- "Καλά τα πάω γιατρέ μου, αλλά μου έχουν δημιουργηθεί κάποια μικροπροβλήματα."
- "Πείτε μου."
- "Να κοιτάξτε να δείτε. Το βράδυ όταν πέφτω να κοιμηθώ το αριστερό μου χέρι χαϊδεύει όλη την ώρα το δεξί. Αλλά αυτό ας πάει στο διάολο. Το αριστερό μου πόδι τώρα, έχει ζευγαρώσει με το δεξί αλλά και αυτό ας πάει στο διάολο. Το πραγματικό μου πρόβλημα είναι ότι όταν πηγαίνω σε ένα μπαρ και μου βάζουν σε ένα μπολάκι φιστικιά, η προβοσκίδα που μου έχετε βάλει, αντί να μου τα βάλει στο στόμα, μου τα βάζει από πίσω!"
Μια φορά ένας κολλημένος τύπος με το τζόγο πάει στο Καζίνο. Μετά από 2 ώρες βγαίνει έξω ταπί και ψύχραιμος. Δεν του είχε μέινει επάνω του δεκάρα τσακιστή. Ο τύπος δεν είχε δικό του αυτοκίνητο και βγαίνοντας λοιπόν έξω από το καζίνο βλέπει ένα και μοναδικό ΤΑΧΙ. Πάει λοιπόν στον ταξιτζή και του λέει. Σε παρακαλώ πολύ, δεν έχω φράγκο επάνω μου, τα έχασα όλα απόψε, πήγαινέ με όμως σπιτι και θα σου δώσω τα διπλά από όσο θα γράψει το ΤΑΧΙ. Ο ταρίφας αναίσθητος, χωρίς καν να γυρίσει να τον κοιτάξει του λέει. Χωρίς λεφτά δεν πάω πουθενά. Ο τύπος του λέει. Πήγαινέ με και θα σου δώσω τα τριπλά από όσο θα γράψει το ΤΑΧΙ μόλις φτάσω σπίτι. Ο ταρίφας τα ίδια. Δεν κουνιότανε με τίποτα, παρά τις δελεαστικές προσφορές.! Τελικά, (και χωρίς να υπάρχει άλλο ΤΑΧΙ τριγύρω), ο τύπος αναγκάστηκε να περπατήσει όλο το βράδυ μέχρι που ξημέρωσε όταν έφτασε σπίτι του, αλλά τα πόδια του είχαν τουμπανιάσει μετά από 20 Km βάδην όλη τη νύχτα. Δεν ξέχασε όμως τον ταρίφα και ήθελε να τον εκδικηθεί. Πάει λοιπόν ξανά μετά από μερικές μέρες στο ίδιο Καζίνο. Όμως αυτή τη φορά είχε κρατήσει στην μία τσέπη του παντελονιού του 300 euro για το ΤΑΧΙ. Αφού λοιπόν έχασε και πάλι όλα του τα λεφτά, βγαίνοντας έξω από το Καζίνο, προς έκπληξή του δεν είδε 1 αλλά 10 Τ¶ΧΙ στην σειρά και ο ταξιτζής που μερικά βράδια πριν του είχε κάνει την καζούρα, να είναι ο τελευταίος στην σειρά των ΤΑΧΙ. Πάει λοιπόν ο τύπος στον πρώτο ταξιτζή, και του λέει…Τα βλέπεις αυτα τα 300 euro; Είναι όλα δικά σου υπό τον όρο ότι θα κάνεις μία στάση στην διαδρομή και θα μου πάρεις μια ΠΙΠΑ. Περιττό να πώ ότι ο Ταξιτζής τον σκυλόβρισε και τον πέταξε αμέσως έξω από το Ταξί του. Να μην τα πολυλογώ, ο τύπος έλεγε τα ίδια σε κάθε ταξιτζή μέχρι που τελικά έφτασε στο τελευταίο ταξί – (στον ταξιτζή που του είχε κάνει το καψόνι πριν μερικά βράδια)πάει λοιπόν και λέει στον ταρίφα,… Τα βλέπεις αυτά τα 300 euro; Είναι όλα δικά σου αν με πας σπίτι σε 5 λεπτά. (απόσταση 20 km). Μόλις ο ταρίφας είδε το χρήμα τρελάθηκε από χαρά. Ότι θέλει ο πελάτης, στας διαταγάς σας κλπ… Μπαίνει λοιπόν μέσα στο ταξί ο τύπος και πριν ο ταρίφας ξεκινήσει του λέει ο τύπος. Θέλω να μου κάνεις ακόμα μια μικρή χάρη, αν μπορείς. Ο ταρίφας του λέει,…. ΟΤΙ ΘΈΛΕΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ …και ο τύπος του λέει….»ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΥΓΟΥΜΕ, ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΑΞΙΤΖΗΔΕΣ, ΘΈΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ, ΝΑ ΚΟΡΝΑΡΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΑΣ ΚΟΥΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ»!