Κάπου στην Εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας και αρκετά έξω από τα Καμένα Βούρλα, ένας τύπος κάνει ότο-στοπ.
Η προσπάθειά του μέχρις στιγμής δεν έχει επιφέρει καρπούς, και σε αυτό συντελεί τόσο η ώρα που είναι γύρω στις 3 το πρωί, όσο και ο πολύ κρύος χειμωνιάτικος καιρός. Ο τύπος απελπισμένος, είχε αρχίσει να τη δαγκώνει από το κρύο, και συνειδητοποιούσε όλο και περισσότερο ότι αν δεν έβρισκε αυτοκίνητο σύντομα, θα άφηνε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο.
Σε κάποια στιγμή, και ενώ κανένα από τα λιγοστά αυτοκίνητα που πέρασαν δεν σταμάτησε, βλέπει από μακριά ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει με σχετικά χαμηλή ταχύτητα. Σκέφτεται λίγο, και παίρνει την απόφαση να μπει στη μέση του δρόμου και να αρχίσει να κουνάει χέρια και πόδια. Ούτως ή άλλως θα πέθαινε από το κρύο, οπότε και αν ακόμα τον πατούσε το αυτοκίνητο δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Τουλάχιστον έτσι είχε μια ελπίδα...
Το αυτοκίνητο πλησιάζει και σταματάει ακριβώς μπροστά του. Ο τύπος τρέχει γρήγορα, ανοίγει την πόρτα και μπαίνει στη θέση του συνοδηγού. Η ατμόσφαιρα μέσα στο αμάξι είναι παραδεισένια..
- Αχ.. ζεστούλα.. σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε, δεν θα ήξερα τι να κάνω αν εσείς δεν στα.. στα..
Ο τύπος αρχίζει να τραυλίζει όταν διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει κανένας στη θέση του οδηγού. Το τραύλισμα μετατρέπεται σε πανικό όταν το αυτοκίνητο αρχίζει να κινείται μόνο του!
- Αμάν.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο..
Ανοίγει γρήγορα την πόρτα για να βγει έξω, αλλά το τσουχτερό κρύο του αλλάζει το μυαλό...
- Που πάω; Θα ψοφήσω έξω. Στοιχειωμένο ξε-στοιχειωμένο.. εδώ θα κάτσω..
Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του στην Εθνική οδό. Κάποια στιγμή, στρίβει σε ένα βενζινάδικο και σταματά. Ο τύπος παραξενεύεται. Μετά από 5 λεπτά, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει κάποιος στη θέση του οδηγού. Ο τύπος έντρομος πετάγεται και φωνάζει..
- Μη κύριε.. μη μπαίνετε στο αμάξι.. το αμάξι είναι στοιχειωμένο..
Και ο τύπος...
- Τι στοιχειωμένο ρε παπάρα, απ τα διόδια το σπρώχνω!
Ένας τυφλός ταξιδεύει προς το Τέξας αεροπορικώς. Μπαίνει στο αεροπλάνο, κάθεται στο κάθισμα, το οποίο αισθάνεται τεράστιο. Οπότε και ρωτά την αεροσυνοδό:
- Συγγνώμη, αλλά αυτό το κάθισμα δεν είναι κάπως μεγαλύτερο απ` το κανονικό;
- Όλα στο Τέξας είναι μεγαλύτερα! του απαντά αυτή.
Φτάνει στο ξενοδοχείο, πάει στο δωμάτιό του, όπου περπατάει επί ένα λεπτό χωρίς να φτάσει σε τοίχο.
- Δεν είναι κάπως μεγάλο το δωμάτιο; ρωτά το παιδί που ανέβασε τις βαλίτσες.
- Όλα στο Τέξας είναι μεγαλύτερα, του απαντάει εκείνο.
Κατεβαίνει στο μπαρ, όπου ζητάει ένα μικρό ποτήρι μπύρα. Ο μπάρμαν όμως, του δίνει ένα ποτήρι του ενός λίτρου.
- Συγνώμη, ένα μικρό ποτήρι μπίρα ζήτησα! λέει ο τυφλός στον μπάρμαν.
- Όλα στο Tέξας είναι μεγαλύτερα, απαντάει ο μπάρμαν.
Κάποια στιγμή, ο τυφλός θέλει να πάει στην τουαλέτα, οπότε και ρωτάει τον μπάρμαν που είναι.
- Τρίτη πόρτα δεξιά στον διάδρομο.
Ο τυφλός πάει ψηλαφίζοντας. Κατά λάθος όμως, μπαίνει στην τέταρτη πόρτα, όπου βρίσκεται η πισίνα και φυσικά όντας τυφλός, πέφτει μέσα. Οπότε αρχίζει να ουρλιάζει τρομοκρατημένος:
- Μην τραβήξετε το καζανάκι!
Once there was a millionaire who collected live alligators.
He kept them in the pool in the back of his mansion. The millionaire also had a beautiful daughter that was single.
One day he decided to throw a huge party, during which he announced:
"My dear guests, I have a proposition to every man here. I will give $1 million or my daughter to the man that can swim across this pool full of alligators and emerge unharmed!"
As soon as he finished his last word there was the sound of a large splash! There was one guy in the pool swimming with all his might, the crowd cheered him on as he kept stroking.
Finally, he made it to the other side unharmed.
The millionaire was impressed, he said, "My boy that was incredible! Fantastic! I didnt think it could be done!
Well, I must keep my end of the bargain, which do you want my daughter or the $1 million?"
The guy replied, "Listen, I dont want your money! And I dont want your daughter! I want the person who pushed me in that water!"
Δύο δικηγόροι ταξίδευαν σε κάποιο επαρχιακό δρόμο μέσα σε χιονοθύελλα. Το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις αντιξοότητες και κόλλησε.
- Κατεβαίνουν και αποφασίζουν να το κόψουν με τα πόδια.
Στη διαδρομή συναντούν μια αρκούδα με φανερές τις προθέσεις της λόγω πείνας.
Τότε ο ένας δικηγόρος βγάζει τα παπούτσια που φορούσε και τα πετά.
Στη συνέχεια βγάζει από το βαλιτσάκι του με γρήγορες κινήσεις ένα ζευγάρι αθλητικά μποτάκια και αρχίζει ταχύτατα να τα φορά.
- "Καλά τι κάνεις είσαι τρελός, πιστεύεις ότι θα περάσεις στο τρέξιμο την αρκούδα;" Ρωτάει. απορημένος ο άλλος δικηγόρος.
- "Όχι βρε βλάκα, εσένα θέλω να περάσω."
Ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης εταιρείας καλεί στο γραφείο του ένα νεαρό υπάλληλό του, για να τον συγχαρεί για την πρόοδό του:
- Αγαπητέ Χρήστο, σε προσέλαβα στην εταιρεία πριν από ένα χρόνο για να κάνεις τις εξωτερικές δουλειές. Σε τρεις μήνες κατάφερες να γίνεις υπάλληλος γραφείου και σε πέντε μήνες τμηματάρχης. Σε έξι μήνες έγινες διευθυντής πωλήσεων και σήμερα, μετά από οχτώ μήνες, είσαι πλέον γενικός διευθυντής. Σε κάλεσα λοιπόν στο γραφείο μου για να σου ανακοινώσω ότι σκοπεύω να αποσυρθώ και να αφήσω την εταιρεία στα χέρια σου. Τι έχεις να πεις για όλα αυτά;
- Εεε... ευχαριστώ.
- Μόνο αυτό;
- Εεε... ευχαριστώ μπαμπάκα!
Μεταφερόμαστε στην Αρχαία Ελλάδα! Ένα ανοιξιάτικο πρωινό πλησιάζει τον Σωκράτη κάποιος γνωστός του και του λέει:
- «Σωκράτη, ξέρεις τι έμαθα μόλις τώρα για τον καλύτερο σου φίλο;»
- «Περίμενε ένα λεπτό», του λέει ο Σωκράτης «πριν μου πεις οτιδήποτε, θέλω να σου κάνω το τέστ του τριπλού φιλτραρίσματος».
- «Το τέστ του τριπλού φιλτραρίσματος;» ρωτάει ο γνωστός του. «Ακριβώς» απάντησε ο Σωκράτης.
- «Πριν μου πεις οτιδήποτε σχετικά με τον καλύτερο μου φίλο, να το πρώτο φιλτράρισμα: η αλήθεια. Είσαι σίγουρος πως αυτό που θέλεις να μου διηγηθείς είναι αλήθεια;»
- «Ε, όχι!» απάντησε ο γνωστός «Στην πραγματικότητα το άκουσα να το λένε».
- «Ωραία, άρα δεν ξέρεις την αλήθεια ή όχι! Έτσι περνάμε στο δεύτερο φιλτράρισμα: την καλοσύνη. Αυτό που θέλεις να μου διηγηθείς είναι κάτι καλό;»
- «Όχι! Αντιθέτως!» απάντησε ο γνωστός.
- «Ωραία! Αρα θέλεις να μου διηγηθείς κάτι αρνητικό. Και τώρα το τελευταίο φιλτράρισμα: η χρησιμότητα. Αυτό που θέλεις να μου πεις για τον καλύτερο μου φίλο θα έχει κάποια χρησιμότητα για μένα;»
- «Όχι! Νομίζω πως όχι!» «Λοιπόν», συνεχίζει ο Σωκράτης «αυτό που θέλεις να μου πεις δεν είναι αλήθεια, δεν είναι καθόλου καλό και δεν μου χρησιμεύει να το ξέρω! Αρα γιατί να μου το πεις;»
Να γιατί ο Σωκράτης ήταν ένας μεγάλος φιλόσοφος και απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης! Και να γιατί ο Σωκράτης δεν έμαθε ποτέ ... ότι η γυναίκα του, τον απατούσε με τον καλύτερο του φίλο!
Δύο γυναίκες αποφασίζουν να αφήσουν σπίτι και παιδιά στους άνδρες τους και να βγούν να ξεσκάσουν.
Παίρνουν σβάρνα τα μπάρ της περιοχής και λίγο μετά τα μεσάνυχτα επιστρέφουν σπίτι "λιώμα". Κόβουν δρόμο μέσα από το νεκροταφείο της περιοχής και μιάς και είναι ερημιά αποφασίζουν να κάνουν μιά στάση για την... ανάγκη τους.
Η μία από τις δύο αφού τελειώνει σκουπίζεται με το εσώρουχό της και μετά το πετάει. Η άλλη, το λυπήθηκε γιατί ήταν και ακριβό, απλώνει το χέρι και τραβάει μιά κορδέλλα από στεφάνι για να σκουπιστεί.
Την άλλη μέρα συναντιούνται οι άνδρες τους.
- Ρε συ! λέει ο ένας. Τι πάθαμε ρε! Τι κάνανε οι γυναίκες μας χτές; Η δικιά μου γύρισε σπίτι χωρίς βρακί!
- Αυτό δεν είναι τίποτα! λέει ο άλλος. Η δικιά μου γύρισε σπίτι με μιά ταινία στον κώλο που έλεγε:
"ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 8ο ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ!"
Γυναικεία έκδοση:
Γυναίκα1: Ω Θεέ μου, έκοψες τα μαλλιά σου! Καλέ πώς σου πάνε; Θαύμα!
Γυναίκα2: Λες; Εγώ δεν ήμουν της ίδιας άποψης όταν τα είδα στον καθρέφτη. Θέλω να πω δεν τα βρίσκεις υπερβολικά κατσαρά;
- Κύριε των Δυνάμεων, όχι! Είναι τέλεια. Κι εγώ θα ήθελα να τα κόψω σε αυτό το στυλ αλλά είμαι πολύ στρογγυλοπρόσωπη και δε θα μου πηγαίνουν. Μάλλον είναι καλύτερα να τ αφήσω ως έχουν.
- Μιλάς σοβαρά; Εγώ το πρόσωπό σου το βρίσκω αξιολάτρευτο. Και θα μπορούσες χωρίς πρόβλημα να κάνεις μία από αυτές τις νεανικές κομμώσεις που είναι αυτή την εποχή της μόδας. Θα είσαι υπέροχη! Θα θελα κι εγώ να το κάνω αλλά φοβάμαι ότι θα φαίνεται ο λαιμός μου.
- Μα τι λες χρυσή μου; Εγώ πολύ θα ήθελα να έχω ένα λαιμό σαν το δικό σου. Και τι δε θα κανα για να κρύψω τις ωμοπλάτες μου.
- Καλέ τρελάθηκες; Ξέρω κοπέλες που θα έδιναν ό,τι είχαν και δεν είχαν για ν αποκτήσουν ωμοπλάτες σαν τις δικές σου. Κοίτα τι ωραία που σου πηγαίνουν όλα τα ρούχα; Κοίτα τα δικά μου χέρια πόσο κοντά είναι; Αν είχα κι εγώ λίγο μεγαλύτερες ωμοπλάτες θα μπορούσα να φοράω ό,τι ρούχο γουστάρω.
- Αχ μη λες σαχλαμάρες και με κάνεις και γελάω! Αφού όλοι οι άντρες πέφτουν στα πόδια σου! Αχ, πέρασε η ώρα κι έχω αργήσει, πρέπει να σ αφήσω, τσάο τσάο!
- Γεια σου χρυσή μου!
Ανδρική έκδοση:
Ανδρας1: Μπα, κουρεύτηκες;
Ανδρας2: Ναι