φρέσκα ανέκδοτα

Ένας Κύπριος, ένας Κουβανός και ένας Σκωτσέζος μια μέρα κάθονταν σε ένα εστιατόριο στην κορυφή ενός ουρανοξύστη.
Ο Σκωτσέζος παράγγειλε μια μπουκάλα μεγάλη ουίσκι 20 λίτρων πίνει 1-2 γουλιές και την πετάει από το παράθυρο. Ο Κύπριος του φωνάζει Ρε κουμπάρε γιατί το πέταξες, στην Κύπρο η μπουκάλα είναι 20 λίρες και αυτός απαντά ... Ότι το έχουν σαν το νερό στην Σκωτία
Ο Κουβανός παράγγειλε ένα πούρο 50 εκ ρουφάει μια δυο φορές τον καπνό και τον πετάει από το παράθυρο. Ξανά το ίδιο του φωνάζει Ρε κουμπάρε γιατί το πέταξες, στην Κύπρο το πούρο αυτό είναι 15 λίρες και αυτός απαντά ... Ότι το έχουν σαν τους στύλους (πασσάλους) της ηλεκτρικής στην κουβά
Ο Κύπριος σκεφτόταν τι να κάνει, τι να κάνει και ξαφνικά έρχεται ένα γκαρσόνι από την Σρι Λάνκα τον αρπάζει και τον πετάει από το παράθυρο, ο Κουβανός και ο Σκωτσέζος άρχισαν να φωνάζουν, τι έκανες ρε κουμπάρε και ο Κύπριος ατάραχα τους λέει ρε κουμπάρε εμείς τούτους έχουμε τους όπως τους λυμπούρους (μυρμήγκια) στην Κύπρο.
Είναι που λέτε μια ξανθιά, μια μελαχρινή και μια κοκκινομάλλα, οι οποίες έχουν ναυαγήσει σε ένα ερημονήσι. Η απέναντι ακτή απέχει 100 μίλια, πολύ μεγάλη απόσταση.
Αλλά, μια και δεν έχουν καθόλου φαγητό και νερό πρέπει να προσπαθήσουν να τη διασχίσουν αλλιώς θα πεθάνουν. Κανονίζουν, λοιπόν να φύγει μια από αυτές και να πάει να φέρει βοήθεια. Ξεκινάει λοιπόν η κοκκινομάλλα, η οποία κάνει δέκα μίλια, νιώθει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει και γυρίζει πίσω. Μετά αποφασίζουν να δοκιμάσει η μελαχρινή, η οποία ήταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση. Πράγματι, έκανε 15 μίλια, αλλά κουράστηκε και αυτή και γύρισε πίσω. Έτσι, απέμεινε η ξανθιά. Βλέποντας ότι είναι η μόνη ελπίδα που είχαν, η ξανθιά ξεκίνησε με όλες της τις δυνάμεις, έκανε 95 μίλια, και ξεθεωμένη είπε:
- Αποκλείεται να τα καταφέρω.
Και γύρισε πίσω.
Ήταν ένα αγοράκι και πλησίαζαν οι απόκριες και λέει στον πατέρα του:
- Μπαμπά θέλω να μου πάρεις ένα ένα κόκκινο φόρεμα για τις απόκριες.
- Παιδί μου τι θα το κανείς το κόκκινο φόρεμα; Τι θα ντυθείς;
- Κόκκινοσκουφιτσα! λέει το παιδί.
Μετά πάει ο πατέρας του σε ένα παιδοψυχολόγο και του λέει με ντροπή :
- Γιατρέ μου, το αγόρι μου, ο μοναχογιός μου θέλει να ντυθεί κοκκινοσκουφίτσα!
- Ησυχάστε, του λέει ο γιατρός, δεν είναι τίποτα, θα του περάσει με τον καιρό. Αλλά εσείς πρέπει να του κάνετε ότι σας ζητήσει!
Τον άλλο χρόνο πάλι τις απόκριες λέει το παιδί στον πατέρα του:
- Μπαμπά θέλω να μου πάρεις ένα γαλάζιο φόρεμα, γόβες και ένα στέμμα!
- Τι θα ντυθείς αγόρι μου;
- Πριγκίπισσα της νύχτας!
Πάει ο πατέρας του παιδιού πάλι στον παιδοψυχολόγο και του λέει με το κεφάλι κατεβασμένο:
- Γιατρέ, το παιδί μου θέλει να ντυθεί πριγκίπισσα της νύχτας!
- Ησυχάστε, όπως σας είπα θα του περάσει δεν είναι τίποτα! του λέει ο γιατρός πάλι.
Του χρόνου πάλι τις απόκριες το παιδί πηγαίνει στον πατέρα του και του λέει :
- Πατέρα θέλω ένα σπαθί, σανδαλια και ένα σπαθί.
Ο πατέρας γεμάτος χαρά διακόπτοντας το παιδί πηγαίνει στον γιατρό και του λέει:
- Γιατρέ, το παιδί μου έγινε καλά.
- Είδατε τι σας έλεγα; Ήταν θέμα χρόνου να γίνει καλά!
Φεύγοντας ο πατέρας από το γιατρό τον ευχαρίστησε και πήγε σπίτι.
- Παιδί μου ξέχασα να σε ρωτήσω τι θα ντυθείς; ρωτάει ο πατέρας.
Και ο γιος του:
- Ζίνα, πατέρα! Ζίνα!