φρέσκα ανέκδοτα

Ενας ταλαίπωρος εργαζόμενος έπαιρνε κάθε βράδυ τον Ηλεκτρικό από την Καλλιθέα που ήτανε το γραφείο του για να πάει στη Πλατεία Αττικής που έμενε. Εκείνο το βράδυ έκανε μια ξεγυρισμένη υπερωρία και ψόφιος έτρεξε να προλάβει στο τσακ το τελευταίο τρένο για Κηφισιά. Χώνεται στο κάθισμα και τον παίρνει γλυκά, γλυκά...
- Ξύπνα κύριος !, ακούει μια σπαστική φωνή μέσα στο γλυκό ύπνο του και ανοίγοντας τρομαγμένος τα μάτια του, βλέπει το σταθμάρχη να τον κουνάει από τους ώμους."
- Πως; Tι; Που;, διερωτάται φωναχτά και κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο βλέπει την επιγραφή ΚΗΦΙΣΙΑ γραμμένη με ένα νυσταλέο κοκκινο φως. "Σκατά !", ανακράζει και κατευθύνεται προς τα ταξί έξω από το σταθμό. Βάζει ενστικτώδικα το χέρι του στη τσέπη και διαπιστώνει με αγωνία ότι έχει αφήσει το πορτοφόλι του στο γραφείο. Τρέχει προς το μοναδικό ταξί που περιμένει και σκύβοντας λέει στον οδηγό:.
- Πατριώτη, έχω ξεχάσει το πορτοφόλι μου. Με πετάς μέχρι Πλατεία Αττικής στο σπίτι μου και θα πάω να σου φέρω τα λεφτά.
Ο ταξιτζής κάτι ακαταλαβίστικο μουρμουρίζει μέσα απ τα δόντια του και καταλήγει τελικά ότι δεν γίνεται αυτό που του ζητάει. Οσο κι αν επιμένει ο άνθρωπός μας, ο ταξιτζής παραμένει ανένδοτος. "Ερυθραία άμα θέλεις σε πάω", του λέει.
Ο ταλαίπωρος νυσταλέος ήρωάς μας, γίνεται Τούρκος. "Το πούστη το κωλοταρίφα", σκέφτεται και τον τρώει η λύσα για εκδίκηση. Σημειώνει αριθμό, μάρκα, φάτσα και ψάχνει για άλλο ταξί. Μετά από αρκετό ποδαρόδρομο βρίσκει τελικά έναν καλόβολο Χριστιανό και πάει στο σπιτάκι του και ξεραίνεται.
Την επόμενη μέρα από τις 9 το βράδυ την έχει στημένη στη πιάτσα της Κηφισιάς με ένα πονηρό χαμόγελο στα χείλη. Ξαφνικά νάσου το επίμαχο ταξί αράζει τρίτο στην ουρά.
Αμέσως ο φίλος μας πλησιάζει τον πρώτο ταξιτζή και του λέει με σιγανή φωνή:
- Εχω 3 κατοστάρικα. Αμα σε αφήσω να μου πάρεις μια πίπα, με πας μέχρι Πλατεία Αττικής;
- Αει γαμήσου μαλάκα ! Να κατέβω να σου πω εγώ που θα μου πεις εμένα να σου πάρω πίπα! του απαντάει έξαλλος ο οδηγός Γρήγορα για να μην τις αρπάξει και λέγοντας ένα "Καλά, καλά", ο τύπος πάει στον δεύτερο ταξιτζή και του λέει μια από τα ίδια. Η απάντηση όπως είναι φυσικό είναι παρόμοια και χειρότερη με διάφορα συνοδευτικά "@&*\|##@)%%}!".
Οπότε έρχεται η σειρά του τρίτου ταξιτζή με την γνωστή προϊστορία. Σκυβει ο καλός μας φίλος και του λέει από το παράθυρο με σιγανή φωνή:
"Ερυθραία με πας"; "Μπες μέσα" του απαντάει ο ανυποψίαστος ταξιτζής και ξεκινάει, περνώντας μπροστά από τους δύο άλλους ταξιτζήδες που κοιτάνε κατάπληκτοι
Μια οικογένεια Αγγλων περνούσε τις καλοκαιρινές της διακοπές στην Γερμανία και κατά την διάρκεια ενός περιπάτου, παρατηρούν ένα χαριτωμένο σπιτάκι που τους φάνηκε κατάλληλο για να περάσουν τις επόμενές τους διακοπές. Ζήτησαν και έμαθαν λοιπόν ότι ιδιοκτήτης του σπιτιού είναι ένας Διαμαρτυρόμενος Πάστορας. Αφού συναντήθηκαν μαζί του, έκλεισαν συμφωνία για τον επόμενο χρόνο.
Γυρνώντας όμως πίσω στην Αγγλία, ξαφνικά η σύζυγος θυμήθηκε ότι από ολόκληρο το σπίτι το μόνο δωμάτιο που ΔΕΝ κοίταξε, ήταν το W. C. (Water Close) Έγραψε λοιπόν το εξής γράμμα στον Πάστορα :
"Αιδεσιμότατε πάτερ, είμαι η κυρία που μερικές μέρες πριν, κλείσαμε ένα συμβόλαιο για το σπίτι σας στην εξοχή, αλλά δεν πρόσεξα καθόλου το W. C. Θα ήθελα λοιπόν αν σας είναι εύκολο να με πληροφορήσετε κατάλληλος."
Όταν έλαβε το γράμμα ο Πάστορας, μη γνωρίζοντας την σύντμηση του W. C. αλλά νομίζοντας ότι πρόκειται για το κοντινό εκκλησάκι των Αγγλικανών που ονομάζεται Warbles Chapel, της απαντά:
Αγαπητή μου κυρία ξετίμησα την ερώτησή σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται σε απόσταση 12 Km από το σπίτι, πράγμα λίγο δύσκολο ιδίως γι΄ αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά!
Όποιος δε έχει την συνήθεια να παραμένει για πολύ, είναι καλό να φέρνει μαζί του και το φαγητό, ώστε να μπορεί να παραμένει και ολόκληρη την ημέρα!
Την απόσταση των 12 Km μπορεί να τη καλύψει κανείς με ποδήλατο ή και με τα πόδια. Αν πάλι βιάζεται πολύ μπορεί να την καλύψει και με το αυτοκίνητο!
Είναι καλύτερο να πηγαίνετε εγκαίρως για να μην διαταράσσεται την ησυχία των άλλων παρευρισκομένων που είναι ήδη μέσα. Στην αίθουσα υπάρχουν θέσεις για 40 άτομα καθήμενα και 100 όρθιους. Για το λόγο αυτό στην αίθουσα υπάρχει ΚΑΙ κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές!
Φυσικά σας συνιστώ να φτάνεται γρήγορα για να βρίσκεται θέση να κάθεστε!
Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς τους και όλοι μαζί τραγουδούν. Στην είσοδο σας παραδίδεται ένα χαρτί και αν δε φθάσουν τα χαρτιά για όλους τους παρευρισκόμενους, τότε τα χαρτιά τα χρησιμοποιείτε με τον διπλανό σας. Τα φύλλα δε, θα πρέπει να επιστρέφονται στην είσοδο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλη φορά!
Υπάρχουν επίσης και μεγάφωνα για να μπορούν να μετέχουν και αυτοί που βρίσκονται έξω από το W. C!
Αυτά Δε που συλλέγονται μοιράζονται στους φτωχούς. Υπάρχουν επίσης και φωτογράφοι που φωτογραφίζουν τους παρευρισκόμενους σε διάφορες φάσεις, για να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο ανθρώπινη!
Εις το επανιδείν με τα του συζύγου σας.
Ο πάστορ
Είναι ένα μοναστήρι στην έρημο. Ένα απόγευμα δέχεται επίθεση από κάτι ληστές Που το καταλαμβάνουν το λεηλατούν και βιάζουν τις καλόγριες. Τρέχει λοιπόν Ένας να ειδοποιήσει τους μοναχούς του πλησιέστερου μοναστηριού. Φτάνει Λοιπόν στο μοναστήρι και χτυπάει απεγνωσμένα την πόρτα.
- Θέλω να δω τον ηγούμενο θέλω να δω τον ηγούμενο!
- Τι τον θες τον ηγούμενο τέτοια ώρα;
- Θέλω να δω τον ηγούμενο θέλω να δω τον ηγούμενο!
Τον πάνε στον ηγούμενο Ηγούμενος: Τι έγινε;
- Πάτερ, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι!
Ηγούμενος: Τι, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι!
- Ναι Πάτερ, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι και το κατέλαβαν!
Ηγούμενος: Τι, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι και το κατέλαβαν!
- Ναι Πάτερ, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν και το Λεηλάτησαν!
Ηγούμενος: Τι, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν και το Λεηλάτησαν!
- Ναι πάτερ, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν, το λεηλάτησαν Και βίασαν τις μοναχές!
Ηγούμενος: Τι, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν, το Λεηλάτησαν και βίασαν τις μοναχές!
- Ναι Πάτερ, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν, το λεηλάτησαν Και βίασαν τις μοναχές εκτός από την αδελφή Μαρία!
Ηγούμενος: Τι, οι ληστές επιτέθηκαν στο μοναστήρι, το κατέλαβαν, το Λεηλάτησαν και βίασαν τις μοναχές εκτός από την αδελφή Μαρία!
- Ναι Πάτερ!
Ηγούμενος: Και γιατί εκτός από την αδελφή Μαρία;
- Εεεεε, δεν ήθελε.
Έπειτα από τρεις εβδομάδες παντρεμένος ο Θανάσης έκανε το λάθος Να βγει με τη γυναίκα του έξω .
Και την πήγε σε ένα disco club που σύχναζε ο ίδιος όταν ήταν εργένης .
Αυτή σταθερά ενοχλημένη όλο και περισσότερο όταν είδε με ποιον τρόπο τον Χαιρέτισε η κοπέλα της υποδοχής, η κοπέλα πίσω από το μπαρ και μετά οι Γκαρσόνες που ήταν όλες καλοφτιαγμένα κορμιά και τον χαιρέτισαν εντυπωσιακά Με φιλόστοργο θαυμασμό .
Αλλά η τελευταία χαστουκιά της ήρθε όταν μια λεπτή ψηλή Ξανθομαλλούσα ήρθε στο τραπέζι τους Του έδωσε ένα τρυφερό φιλάκι στο μάγουλο και του ψιθύρισε , Θα σε δω κάποιο άλλο βραδάκι χρυσέ μου όταν δεν θα είσαι απασχολημένος .
Η γυναίκα του εξαγριώθηκε σηκώθηκε προχωρώντας γρήγορα Βγήκε έξω από το club, ο Θανάσης ακολουθώντας από πίσω της .
Μπήκανε και δυο σε ένα ταξί το οποίο άρχισε να προχωρά .
Ο Θανάσης προσπάθησε να της εξηγήσει ότι το παρελθόν του το άφησε πίσω του Και ότι αγαπούσε μόνο αυτή .
Σε παρακαλώ άκουσε με της λέει και η γυναίκα του Καθόλου καθησυχασμένη του λέει Σε πολύ υψηλό τόνο δεν θέλω να ακούσω τίποτα Ο ταξιτζής καθώς οδηγούσε κοιτάζει πίσω πάνω από τον ωμό του και λέει Δεν είναι καλή αυτή Θανάση θέλεις να πάμε πίσω στο disco club να πάρεις Κάποια άλλη!
Είναι ένα καφενείο που έχει τη φήμη πως φτιάχνει τον καφέ όπως ακριβώς τον πίνεις. Πάει λοιπόν ένας τύπος και λέει:
- "Θέλω έναν ελληνικό καφέ, γλυκό με μια φουσκάλα δεξιά και μια αριστερά."
Προσπαθεί λοιπόν ο καφετζής να εκπληρώσει την επιθυμία του πελάτη του και ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες τα κατάφερε. Πάει λοιπόν τον καφέ και εκεί που τον δίνει σκάει η μια φουσκάλα.
Πελάτης:
"Καλά ρε πλάκα μου κάνεις; Πού είναι η άλλη φουσκάλα;"
Τέλος πάντων ο καημένος ο καφετζής μετά από αρκετή ώρα τα καταφέρνει και φτιάχνει τον καφέ.
Πελάτης:
"Καλά αυτό ήταν εύκολο. Θέλω έναν καφέ με μια φουσκάλα βόρεια, μια νότια και μια βορειοδυτικά."
Προσπαθεί ο καφετζής αλλά μάταια.
Πελάτης:
"Καλά ρε είσαι σοβαρός; Μια ώρα περιμένω για έναν καφέ. Πότε θα `ρθει;"
Τελικά ο καφετζής τα καταφέρνει. Πίνει τον καφέ ο πελάτης πληρώνει και φεύγει ευχαριστημένος.
Καφετζής:
"Συγνώμη, να σας κάνω μια ερώτηση;"
Πελάτης:
"Ναι βεβαίως."
Καφετζής:
"Πυροσβέστης είστε;"
Πελάτης:
"Ναι, που το καταλάβατε;"
Καφετζής:
"Απ` την στολή!"
Ένας μπεκρής μπαίνει στο εξομολογητήριο, σε μια καθολική εκκλησία, (ξέρετε απ αυτά τα κουβούκλια, όπου ο εξομολογητής δε βλέπει.
- Υποτίθεται- τον εξομολογούμενο), κάθεται και δε λέει τίποτα. Ο παπάς, Ο καθολικός παπάς, εν τάξει, που είναι όλοι ανύπαντροι, αλλά όλοι Έχουν γυναίκα-οικονόμο, ο παπάς λοιπόν, παραξενευμένος απ αυτή τη Σιωπή, ξεροβήχει για να προσελκύσει την προσοχή του εξομολογούμενου, Αλλά ο τύπος δε λέει κουβέντα. Ο παπάς τότε χτυπάει ελαφρά το χώρισμα, Σε μια τελευταία προσπάθεια να προσελκύσει την προσοχή του σιωπηλού Τύπου. (Οι μουγκοί πώς εξομολογούνται; ξέρει κανείς Τελικά, ο μεθυσμένος λέει:
- Χτυπάς, δε χτυπάς, δε γίνεται τίποτα, φίλε. Ούτε από δω υπάρχει Χαρτί υγείας!
Ένας κύριος βάζει στοίχημα με το μπάρμαν ότι μπορεί να μαντέψει τον τύπο, τη Μάρκα και την ημερομηνία εμφιάλωσης όλων των ποτών του μπαρ. Αν κερδίσει δεν Θα πληρώσει τίποτα, αν όμως κάνει έστω και ένα λάθος θα πληρώσει όλα όσα Είχε πιει μέχρι τότε.
Ο μπάρμαν ξεκινά με ένα λευκό υγρό. Ο τύπος το γεύεται αργά και λέει:
"Βότκα Αρκτικ με λεμόνι του 1983".
"Σωστά", λέει ο μπάρμαν. "Τώρα δοκιμάστε αυτό", και του δίνει ένα άλλο Ποτήρι.
Ο τύπος επαναλαμβάνει τη διαδικασία και λέει:
"Βεβ Κλικώ του 1977".
Ο μπάρμαν βάζει και τρίτο ποτήρι, ο τύπος επαναλαμβάνει τα ίδια και λέει:
"Κονιάκ Ναπολέων του 1929".
Ο μπάρμαν, που έχει αρχίσει να ανησυχεί ότι τελικά θα μείνει απλήρωτος, Φωνάζει μερικούς φίλους του, κλείνονται στην τουαλέτα και επιστρέφουν με Ποτήρι με ένα κίτρινο υγρό. Ο τύπος γεύεται πάλι το υγρό, καταπίνει και Λέει:
"Κύριοι αυτό είναι κάτουρο".
"Το ξέρουμε ότι είναι κάτουρο", λέει ο μπάρμαν, "αλλά ποιανού είναι;"
Ένας δικηγόρος πάει να κατεβεί από το αυτοκίνητο του, όταν ένα άλλο περνάει Και του διαλύει την πόρτα τελείως. Έρχεται η αστυνομία και ο δικηγόρος Διαμαρτύρεται εντόνως για την καταστροφή της πολύτιμης BMW του.
- "Εσείς οι δικηγόροι είστε τόσο υλιστές που με αηδιάζετε!", του λέει ο Αστυνομικός. "Τόση ώρα κλαις για το αυτοκίνητο και δεν πρόσεξες ότι σου Έκοψε το χέρι!".
Πράγματι, τότε προσέχει το κομμένο του χέρι ο δικηγόρος και το αίμα που Έτρεχε.
- "Αχ Θεέ μου!", φωνάζει. "Και που είναι το Rolex μου;"