φρέσκα ανέκδοτα

Ηταν ο Θεός και καθόταν και κοιτούσε την πύλη του παραδείσου η οποία ήταν σε ένα μαύρο χάλι. Πάει λοιπόν στον Αγιο Πέτρο και του ζητά να βρεί ένα καλό τεχνήτη για να αλλάξουν την πόρτα. Πάει στον Γερμανό ο οποίος του ζητάει 2.000.000 δρχ. Πάει στον Ιταλό ο οποίος του ζητάει 3.000.000 δρχ. πάει και τον Έλληνα τον Μητσάρα και του ζητάει 10.000.000 δρχ. Ο Αγιος Πέτρος απόρρησε και του λέει:
- Γιατί τόσα πολλά;
- Τί σε νοιάζει; Η καλή δουλειά θα γίνει. Θα είναι σκαλιστή με αγγελάκια ασημένια κλπ.
- Ναι, ξαναρωτάει ο Αγιος Πέτρος αλλά και πάλι πολλά είναι τα λεφτά.
- Μη σε νοιάζει. Το αφεντικό δεν πληρώνει; λέει ο Μητσάρας.
- Ναι, λέει ο Αγιος Πέτρος, αλλά θα ήθελα να μου εξηγήσεις γιατί ζητάς τόσα πολλά ενώ ο Γερμανός και ο Ιταλός μου ζήτησαν μόνο 2 και 3.000.000 δρχ.;
- Να σου εξηγήσω, λέει ο Μητσάρας. 4.000.000 δρχ. θα πάρω εγώ. Σωστά;
- Σωστά. Απαντάει ο Αγιος Πέτρος.
- 4.000.000 δρχ. θα πάρεις εσύ που έκανες τον μεσάζοντα. Σωστά;
- Σωστά. Απαντάει και πάλι ο Αγιος Πέτρος. Και τα άλλα 2.000.000;
- Ε! Να μην πάρει κάτι και ο Γερμανός που θα την φτιάξει;
Δυο κληρικοί αποφάσισαν να πάνε στα νησιά για διακοπές.
Ήθελαν όμως να ευχαριστηθούν τις διακοπές τους γι αυτό σκέφτηκαν να μη φοράνε τίποτα που να δείχνει την ιδιότητά τους.
Πρώτη μέρα λοιπόν και αγοράζουν τα πιο απίθανα ρούχα διακοπών: χρωματιστά πουκάμισα, μυστήρια σορτς, σανδάλια, γυαλιά ηλίου, παρεό, οτιδήποτε που θα "κολλάει" με το λουκ των υπολοίπων.
Πηγαίνουν και αράζουν στις ξαπλώστρες, με τις καπελαδούρες για τον ήλιο και το απαραίτητο ντρινκ με καλαμάκια και ομπρελίτσες και άλλα τέτοια εξωτικά .
. .
Και ξαφνικά εμφανίζεται μια Ξανθιά που κόβει ανάσες, μ ένα μπικίνι που σκοτώνει, με καμπύλες απερίγραπτες, περνάει δίπλα τους και . . .
"Καλησπέρα, πατέρα, Καλησπέρα πατέρα" χαμογελώντας στον καθένα τους ξεχωριστά!
Εεεεε?
Οι δυο κληρικοί αντί για μάτια απέκτησαν κάτι τεράστια ερωτηματικά που αναβόσβηναν, πήραν όλα τα χρώματα που είχαν και τα πουκάμισά τους, κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και . . . σώπαναν.
Δεν ήταν δυνατό!
Αλλά, διακοπές και ξεκούραση είχαν αποφασίσει, είπαν να το ξεχάσουν.
Επόμενο πρωινό, στις ίδιες ξαπλώστρες οι ήρωες μας, άλλου είδους καλαμάκια στο ποτό τους και κάτι μισά πορτοκάλια κι ανανάδες ν αναπαύονται στις ζαχαρωμένες άκρες των ποτηριών και μες τη χαρά οι δυο τους, κάτω απ τον ήλιο, δίπλα στη γαλάζια θάλασσα όταν . . . νάσου η δολοφόνα ξανθιά!
Με φωτιά-στα-κόκκινα στριγκάκι και τοπλες να πεθαίνει όποιος είχε γλυτώσει την προηγουμένη . . .
Πάλι το περπάτημα που κολλάζει άγιο, πάλι περνάει από κοντά τους και πάλι, ναι, ξανά "Καλημέρα, πατέρα. Καλημέρα, πατέρα", γελάκι και απομάκρυνση απ τον τόπο του εγκλήματος!
Καλά, πώς καταλάβαινε ότι είναι παπάδες? Ήταν δυνατό?
Αποφάσισαν να αλλάξουν τα ρούχα τους και πήγαν κι αγόρασαν ότι πιο εξωφρενικό, κουρεύτηκαν καρφάκια, κάναν και καμιά ανταύγεια (δεν ξέρω τι θα κάνουν στο τέλος του ανεκδότου με τέτοιο μαλλί στην ενορία τους, αλλά δε με νοιάζει κι όλας), φόρεσαν τζόκεϊ ανάποδα σαν Αμερικάνοι μπασκετμπολίστες, φούστες χαβανέζικες βάλανε, βράκες προτιμήσανε, ιδέα δεν έχω τι κάνανε, αλλά ξανάραξαν στις ξαπλώστρες ελπίζοντες και προσευχόμενοι να μην είναι πλέον αναγνωρίσιμοι ως ιερωμένοι Όμως, ο διάολος, ως γνωστόν, ποδάρια πολλά, η πλανεύτρα ξανθιά δύο και θανάσιμα και νάτη να τα επιδεικνύει και το τρίτο πρωί κάτω από ένα παρεό δεμένο στο λαιμό της . . .
Και πάλι τους πλησιάζει Και πάλι "Καλημέρα, πατέρα" . .. Πριν γυρίσει στον δεύτερο όμως, εκείνος τη σταματάει "Για μισό λεπτό, ωραία μου δεσποινίς. Είμαστε κληρικοί και περήφανοι που το επιλέξαμε, αλλά εσύ πώς το κατάλαβες?"
"Μα, πατέρα. Εγώ είμαι. Η αδελφή Μαρία"!
Κάποτε οι ανθρωποφάγοι έπιασαν τρεις λευκούς, έναν Αμερικάνο, έναν Αγγλο και έναν Έλληνα. Όπως τους είχαν δεμένους σε πασσάλους, ο αρχηγός ρωτάει τον Αμερικάνο:
- Τι τέλει εσύ; Μπόνκο ή Τάνατο;
Ο Αμερικάνος σκέπτεται ότι θάνατος ξέρει τι σημαίνει, ενώ Μπόνκο όχι, και απαντάει στον αρχηγό "Μπόνκο".
Οπότε ο αρχηγός φωνάζει: Ατατίβι έλα έξω. Έρχεται λοιπόν ο Ατατίβι, ένα θηρίο 2 μέτρα μπόι και του λέει ο αρχηγός:
"Μπόνκο". Παίρνει τότε τον Αμερικάνο τον βάζει μέσα σε μία καλύβα και τον περιποιείται καταλλήλως.
Βγαίνει κάποια στιγμή ο Αμερικάνος στραπατσαρισμένος, αλλά ζωντανός.
Μετά ρωτάει τον Αγγλο:
"Μπόνκο ή Τάνατο";
- Μπόνκο, Μπόνκο, απαντάει ο Αγγλος ενθουσιασμένος.
Τέλος ρωτάει και τον Έλληνα το ίδιο. Ο Έλληνας σκέφτεται ότι δεν πρέπει να προδώσει τα ιδανικά, ιερά και όσια της φυλής και απαντά υπερήφανα "Θάνατο". Οπότε ο αρχηγός στρέφεται στον Ατατίβι και λέει:
- "Μπόνκο μέχρι Τάνατο"!
Ο Θύμιος είναι επιστάτης σε ένα κτήμα. Μια μέρα τον πλησιάζει το αφεντικό του. -άκου βρε Θύμιο, ξέρεις πόσο σε εμπιστεύομαι. Θέλω να μου κάνεις ένα χατίρι. Τελευταία, η κόρη μου είναι πολύ ανήσυχη και συχνά την βλέπω να μιλά με τον παπά. Σε λίγο πάλι θα περάσουν από εδώ. Ανέβα σ εκείνο το δένδρο και άκου τι θα πουν. Πάρε κι ένα πεντοχίλιαρο για τον κόπο σου και μετά έλα να με βρεις, να μου πεις τι έμαθες. Ο Θύμιος το παίρνει και κάνει αυτό που του είπε το αφεντικό του. Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και βλέπει τον ιερέα με την κόρη του αφεντικού να πλησιάζουν. -Πάτερ μου, δεν άκουσα την συμβουλή σας για εκείνο τον νέο και... πώς να σας το πω; -Λέγε παιδί μου. Τι είναι αυτό που σε στενοχωρεί; -Να... φοβάμαι ότι περιμένω παιδί... -Αμάρτησες αλλά μην ανησυχείς παιδί μου. Αυτός που βρίσκεται εκεί ψηλά και τα βλέπει όλα, θα φροντίσει και για αυτό το παιδί. Πηδάει τρομαγμένος ο Θύμιος από το δένδρο και φωνάζει τρέχοντας:
- Ποτέ και με κανένα τρόπο! Με ένα παλιοπεντοχίλιαρο θα μου φορτώσετε και παιδί;
Κάποτε, πεθαίνει ο διευθυντής Marketing της Coca Cola. Όπως κάθε άνθρωπο, τον πηγαίνουν και αυτόν στον άγιο Πέτρο. Του λέει λοιπόν ο άγιος Πέτρος:
- Συνήθως οι άνθρωποι κρίνονται από τις πράξεις τους για το αν θα πάνε στον Παράδεισο ή στην Κόλαση. Εσύ μιας και είσαι πρώην υπάλληλος σε μία τόσο μεγάλη πολυεθνική όπως η Coca Cola, μπορείς να περάσεις όπου θες.
- Σύμφωνοι, αλλά έχω μία ενδιαφέρουσα πρόταση να σου κάνω. Αυτή είναι μία επιταγή 1.000.000 δολαρίων. Είναι δικιά σου αν βάλεις την Coca Cola σπόνσορα στο Πάτερ Ημών.
- Μα παιδί μου, αυτά τα πράγματα είναι αδιανόητα. Αλλά εν πάση περιπτώση, επειδή δεν είμαι ο υπεύθυνος για αυτές τις διευθετήσεις, πήγαινε στο Χριστό και πείτε τα.
Πηγαίνει λοιπόν στο Χριστό...
- Τι τρέχει τέκνων μου;
- Έχω στα χέρια μου μία επιταγή 10.000.000 δολαρίων. Είναι δικιά σου αν μπορέσουμε να βάλουμε την Coca cola σπόνσορα στο Πάτερ Ημών.
- Μα είσαι σοβαρός; Τι πράγματα είναι αυτά που λες. Όμως, επειδή δεν είμαι υπεύθυνος για τέτοια ζητήματα, πήγαινε δες το Big Boss.
Τον στέλνουνε λοιπόν στο Θεό...
- Τι συμβαίνει παιδί μου; Με θέλεις κάτι;
- Σου αφήνω αυτή την επιταγή. Συμπλήρωσε εσύ το ποσό που θες, αρκεί να μπει η Coca Cola σπόνσορας στο Πάτερ Ημών.
- Χάσου από μπροστά μου σάτυρε. Τι πράγματα είναι αυτά που μου λες; Εκρήγνυται ο Θεός.
Ο Διευθυντής Marketing της Coca Cola φεύγει τρέχοντας φοβισμένος. Ο Θεός μετά από λίγο ηρεμεί. Το ξανασκέφτεται λίγο... χαϊδεύει τη γενειάδα του.. και μετά από λίγο σηκώνεται, πάει στο Χριστό και του λέει:
- Βρε γιε μου... θυμάσαι πότε λήγει η σύμβαση με τους Αρτοποιούς;
Είναι ο Γιωρίκας στην εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου "Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος" και είναι στο πιο κρίσιμο σημείο. Έχει κερδίσει ήδη 24 εκατομμύρια και πάει για τα 50! Ρωτάει ο Σπύρος: Έτοιμος Γιωρίκα; Για να δούμε τι θα σε ρωτήσει το τέρας.. "Ποιος είναι ο εικονιζόμενος παίκτης του ΠΑΟΚ;" Κατευθείαν και πριν προλάβει να ολοκληρώσει ο Σπύρος απαντάει ο Γιωρίκας:
"Παντελής Καφές"
. Ρωτάει ο Σπύρος:
"Είσαι σίγουρος..; "
Ναι είμαι σίγουρος λέει ο Γιωρίκας. Ο Σπύρος του προτείνει:
"Μήπως θέλεις να χρησιμοποιήσεις και την τελευταία βοήθεια που σου έχει απομείνει. Μπορείς να πάρεις το τηλέφωνο." Εντάξει λέει ο Γιωρίκας. Θα πάρω τον φίλο μου τον Κωστίκα. Βγαίνει στον αέρα ο Κωστίκας. Έλα ρε Κωστίκα, καλά είσαι: Απάντησε μου γρήγορα στην εξής ερώτηση: Ποιος είναι ο εικονιζόμενος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ; "Ο Δημήτρης Ναλιτζής" απαντάει κατευθείαν ο Κωστίκας.. "Ρε Κωστίκα είσαι σίγουρος;"
"Ναι. Σίγουρα ρε σου λέω. Είναι ο Δημήτρης Ναλιτζής". Ενώ διαφωνούσαν, φτάνει στο τέλος και ο χρόνος των τριάντα δευτερολέπτων.
Οπότε ρωτάει ο Σπύρος:
"Γιωρίκα.. Αποφάσισες; Αν θέλεις σταματάς εδώ και παίρνεις τα 24 εκατομμύρια. Αλλιώς πας για τα 50."
Αποφασισμένος ο Γιωρίκας λέει με θράσος:
"Είμαι σίγουρος. Επιμένω στην αρχική μου απόφαση. Είναι ο Παντελής Καφές!".
"Ας δούμε λοιπόν τι λέει και το τέρας" λέει ανήσυχος ο Σπύρος ενώ πίνει μια γουλιά νερό. Δώστε μας λοιπόν την απάντηση..
Και η απάντηση είναι:
"Κοφι αμπονσα" !