Skip to main content
Ο μικρός Κωστάκης παίζει στο δωμάτιό του και ο πατέρας του μπαίνει και του ανακοινώνει ότι ό μπαμπάς κι η μαμά χωρίζουν.
- Γιατί, μπαμπά; ρωτάει, μπερδεμένος, ο Κωστάκης.
- Ε, να, η μαμά κι εγώ δεν αγαπιόμαστε πια, εξηγεί ο πατέρας.
- Τι εννοείς ακριβώς; ξαναρωτάει ο Κωστάκης.
- Ασε με να σου δώσω ένα παράδειγμα, για να καταλάβεις. Όταν γυρίζω απ τη δουλειά, η μαμά δεν αισθάνεται αυτή τη γλυκιά έξαψη και αναστάτωση, που έρχεται ο άντρας της στο σπίτι, ούτε έρχεται να με υποδεχτεί στην εξώπορτα.
- Μα, μπαμπά, εγώ βλέπω τη μαμά σε έξαψη, τελείως αναστατωμένη, καμιά φορά, όταν γυρίζεις στο σπίτι. Αρα πρέπει να σε αγαπάει ακόμη.
- Πότε δηλαδή; απόρησε ο πατέρας.
- Να, είναι κάτι φορές, που η μαμά κοιμάται ακόμη, με το γείτονα στο κρεβάτι κι όταν ακούει το αυτοκίνητο, που παρκάρεις στο γκαράζ, βάζει τις φωνές έξαλλη:
- «Ήρθε ο άντρας μου! Ήρθε ο άντρας μου!»
Μια μέρα το παιδάκι ενός φίλου έφερε στο σπίτι ένα γράμμα από το σχολείο, από αυτά που συνήθως στέλνουν τα σχολεία και τις περισσότερες φορές δε λένε τίποτα και τις υπόλοιπες είναι άγγελοι κακών. Εκείνο το γράμμα έλεγε ότι οι μαθητές εκείνη την ημέρα είχαν δει μια κινηματογραφική ταινία στο σχολείο, που είχε φιλοδοξία να τους διδάξει διάφορα πράματα για τη ζωή γενικότερα και που αν μαθαινότανε από τα βιβλία από τις ταινίες η ζωή, ... καλά, άστο αυτό, ως επί το πλείστον, σεξουαλικού περιεχομένου, (σεξουαλική αγωγή κλπ, ξέρετε εσείς, που ούτε κι αυτά μαθαίνονται από τις ταινίες. Πρακτική χρειάζεται!) Έδινε δε οδηγίες στους γονείς να ρωτήσουν τα παιδάκια τους αν είχαν τίποτα απορίες για το περιεχόμενο της ταινίας. Πιστός στις επιταγές του σχολείου, ο φίλος μου πήρε το διστακτικό γιο του στο σαλόνι κι άρχισε την... ανάκριση:
- Είδες την ταινία στο σχολείο σήμερα;
- Ναι.
- Μήπως έχεις τίποτα απορίες;
- Όχι.
- Για πες μου τώρα τη γνώμη σου για την ταινία.
- Ε λοιπόν, το μόνο που έχω να πω είναι ότι είμαι ευτυχισμένος που είμαι υιοθετημένος.
Ένας τροχονόμος σταματά ένα αυτοκίνητο μ έναν άνδρα και μια γυναίκα μέσα και πλησιάζει για τα καθέκαστα. Ο άνδρας, που κάθεται στο τιμόνι, τον ρωτά:
"Τι έγινε, κύριε τροχονόμε; Γιατί μας σταματήσατε;"
Τροχονόμος: Τρέχατε με εκατό ενώ το όριο είναι εξήντα. Δυστυχώς, θα πρέπει να σας κόψω κλήση.
Ανδρας: Μα, πώς έτρεχα με εκατό; Το πολύ να ήμουν λίγο πάνω από τα εξήντα.
Γυναίκα: Τι λες τώρα, Κώστα μου. Έχει δίκιο ο κύριος. Τα είχες περάσει τα εκατό. Κι εγώ το πρόσεξα. [Ο άνδρας τής ρίχνει ένα δολοφονικό βλέμμα.] Τροχονόμος: Θα πρέπει να σας δώσω κλήση και για το πίσω φως που είναι σπασμένο.
Ανδρας: Ποιο σπασμένο φως; Έχω εγώ σπασμένο φως;
Γυναίκα: Πώς δεν έχεις, Κώστα μου; Κι εσύ το είδες και μου το είπες εδώ και δυο βδομάδες! [Νέο δολοφονικό βλέμμα από τον άνδρα.] Τροχονόμος: Και, για να τελειώνουμε, θα σας δώσω επίσης κλήση επειδή δεν έχετε φορέσει τη ζώνη ασφαλείας.
Ανδρας: Μα τώρα δα την έβγαλα, όταν κατεβαίνατε από τη μοτοσικλέτα!
Γυναίκα: Καλέ τι είναι αυτά που λες στον άνθρωπο, Κώστα μου! Εσύ ποτέ δεν τη φοράς τη ζώνη!
Πάνω εκεί ο άνδρας γυρνά στη γυναίκα και της φωνάζει:
"Για όνομα του θεού, δεν μπορείς να βγάλεις το σκασμό;"
Ο τροχονόμος κοιτάζει τη γυναίκα και τη ρωτά:
"Με συγχωρείτε, κυρία μου, έτσι σας μιλάει πάντα;"
Και η γυναίκα:
"Όχι, κύριε τροχονόμε. Μόνο όταν είναι πιωμένος..."
Ήταν κάποτε ένα καράβι με 500 επιβάτες και βούλιαξε. Οι επιβάτες σώθηκαν όλοι και βρήκαν καταφύγιο σ ένα ξερονήσι στο οποίο όμως κατοικούσε το φάντασμα με τη μαύρη Honda. Το βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 400.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 300.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 200.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 100 από σας. Κι έτσι απέμειναν 100.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 50 από σας. Κι έτσι απέμειναν 50.
Το επόμενο βράδυ τους επισκέπτεται το φάντασμα και τους λέει:
Είμαι το μαύρο φάντασμα, με τα μαύρα μαλλιά, με τα μαύρα φρύδια, με τα μαύρα μάτια με τη μαύρη μύτη, με τα μαύρα αφτιά, με το μαύρο στόμα, με τα μαύρα δόντια με τη μαύρη γλώσσα, με το μαύρο ουρανίσκο, με το μαύρο σαγόνι, με τα μαύρα μάγουλα, με το μαύρο πρόσωπο, με το μαύρο λαιμό, με το μαύρο στήθος, με τη μαύρη πλάτη, με τη μαύρη κοιλιά, με το μαύρο κώλο, με το μαύρο πούτσο, με τα μαύρα αρχίδια, με τα μαύρα πόδια, με το μαύρο καπέλο, με τη μαύρη μπλούζα με το μαύρο πουκάμισο, με το μαύρο σακάκι, με τη μαύρη φανέλα, με το μαύρο σώβρακο, με το μαύρο παντελόνι, με τα μαύρα παπούτσια, με το μαύρο σπίτι, με το μαύρο κρεβάτι, με το μαύρο τραπέζι, με το μαύρο πάτωμα, με τη μαύρη Honda.
Απόψε θα φάω 49 από σας. Κι έτσι απέμεινε μόνο ο Καπετάνιος. Όλη τη μέρα ψάχνει να βρει πώς μπορεί να ξεφύγει απ το φάντασμα. Ψάχνοντας βρίσκει μια μηχανή Kawasaki. Την καβαλάει αρχίζει και τρέχει, το φάντασμα τον κυνηγάει, τον πιάνει και τον τρώει. Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα;
Η Honda είναι γρηγορότερη απ το Kawasaki