ανέκδοτα για Αμερικανούς προέδρους

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
- «Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε ; δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;»
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
- «Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.
- «Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: ;Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό;», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
- «Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
- «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
- «Ρε δεν πάτε να γα**θείτε όλοι, μα**κες γιαπωνέζοι!»
- «Ποιος το είπε αυτό;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
- «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
- «Ποιος το είπε αυτό;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
- «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
- «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π**α, λέω γω!»
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
- «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
- «Α γα**σου ρε μα**κισμένο, Σουζούκι».
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
- «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
- «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπου**έλο».
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
- «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».
Χτυπάει το τηλέφωνο του Σιμίτη και στην άλλη γραμμή είναι ο Μπους. Του λέει:
- Ρε φίλε μου Κώστα, έχω ένα πρόβλημα. Χτες βράδυ πήρε φωτιά και κάηκε το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής προφυλακτικών και έχουμε μείνει χωρίς καπότες. Μπορείς σε παρακαλώ να μας στείλετε ένα εκατομμύριο καπότες σε πέντε μέρες;
- Φυσικά - του λέει ο Σιμίτης - αυτό δεν είναι πρόβλημα. Θέλετε τίποτα το ξεχωριστό; τον ρωτάει.
- Ναι, θέλω να είναι στα χρώματα της αμερικάνικης σημαίας: μπλε, κόκκινο και άσπρες. Να είναι τουλάχιστον 30 εκατοστά μακριές και να έχουν διάμετρο 6 εκατοστά.
- Εντάξει Τζορτζ, κανένα πρόβλημα. Σε πέντε μέρες θα τις έχεις.
Πέρνει τηλέφωνο ο Σιμίτης ένα εργοστασιάρχη που έχει παραγωγή προφυλακτικών και του δίνει την εντολή για την δουλειά.
- Υπάρχουν τίποτα ιδιαιτερότητες; τον ρωτάει ο εργοστασιάρχης.
- Ναι, του λέει ο Σιμίτης, πρέπει να είναι μπλε, κόκκινες και άσπρες, να είναι τριάντα εκατοστά μάκρος και να έχουν διάμετρο έξι εκατοστά.
- Κανένα πρόβλημα του λέει αυτός. Τίποτε άλλο;
- Ναι, κάνε μου σε παρακαλώ το χατίρι και τύπωσε επάνω στα κουτιά: Made in Greece - Size: SMALL.
Κάποτε ταξίδευε ένα αεροπλάνο πάνω από μία ζούγκλα. Οι επιβάτες του ήταν ο Μπους, ο Κλίντον και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Το αεροπλάνο πέφτει και οι επιβάτες του πιάνονται από τους Ινδιάνους.
Για να τους αφήσουν να ζήσουν τους έβαλαν ένα όρο να βρουν ένα αρσενικό παπαγάλο ανάμεσα σε 20.000 θηλυκούς, που βρίσκονταν σε μία σπηλιά.
Ψάχνει πρώτος ο Μπους για δύο ώρες, τίποτα.
Ψάχνει μετά ο Κλιντον για τέσσερις ώρες τίποτα.
Στο τέλος ψάχνει και ο Κυριάκος και σε ένα λεπτό βγαίνει έξω με τον παπαγάλο στο χέρι. Όλοι τον κοιτούν απορημένοι και τον ρωτούν πως βρήκε τόσο γρήγορα τον παπαγάλο.
Και ο Κυριάκος τους απαντά:
- Βρήκα ένα παπαγάλο και του είπα στο αυτί "Πες μου ποιος είναι ο αρσενικός παπαγάλος γιατί εγώ είμαι ο γιος της Μαρίκας και του Μητσοτάκη" και ο παπαγάλος μου απάντησε "Να μου και μένα" δείχνοντάς μου τα γενετικά του όργανα!
Nέα Γιόρκη ώρα μηδέν ο πρώτος πύργος έχει ήδη πέσει και ο 2ος φλέγεται και είναι έτοιμος να καταρρεύσει, οι Αμερικάνοι έχουν χάσει τους περισσότερους πυροσβέστες από την κατάρρευση του πρώτου πύργου και κάνουν έκκληση για βοήθεια.
Ο πρόεδρος Μπους καλεί στο πορτοκαλί τηλέφωνο τον Σημίτη να του στείλει επειγόντως την καλύτερη ΕΜΑΚ του κόσμου, στέλνει λοιπόν ένα αεροπλάνο με ταχύτητα πάνω από 5 ΜΑΧ και σε λίγα λεπτά η Ελληνική ΕΜΑΚ που αποτελείται από τον Kωστίκα και τον Γιωρίκα φτάνει κάτω από τον πύργο.
Στον 113ο όροφο είναι ένα νηπιαγωγείο που κινδυνεύει. Αφού παίρνουν το τελικό ΟΚ ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας αναλαμβάνουν δράση. Ο Γιωρίκας τοποθετεί ειδικές βεντούζες στα χέρια - πόδια και αρχίζει την αναρρίχηση, ο Κωστίκας παρακολουθεί με κιάλια από κάτω.
Σε χρόνο dt ο Γιωρίκας σαν τον Spiderman έχει ανέβει στον 113ο όροφο, σπάει το τζάμι και μπαίνει στο χώρο του νηπιαγωγείου, αρπάζει το πρώτο αγοράκι και το πετάει από το παράθυρο, ο Κωστίκας το βλέπει με τα κιάλια να πέφτει στο κενό, ο κόσμος παρακολουθεί με αγωνία, τελευταία στιγμή πριν πέσει στο έδαφος ο Κωστίκας αφήνει τα κιάλια και με αστραπιαία κίνηση το αρπάζει και το αφήνει στο έδαφος.
Ο κόσμος ενθουσιασμένος γύρω του χειροκροτά. Eπάνω ο Γιωρίκας αρπάζει ξανά και ξανά τα παιδάκια τα πετάει από το παράθυρο και επαναλαμβάνεται επιτυχώς η διαδικασία.
Σε μια στιγμή ο Γιωρίκας Έχει μπροστά του ένα μαύρο παιδάκι το πετάει κι αυτό από το παράθυρο, ο Κωστίκας από κάτω το παρακολουθεί με τα κιάλια, αλλά δεν κάνει καμία κίνηση να το σώσει, αφήνοντας το να σκάσει στο έδαφος. Aκούγεται ένα επιφώνημα απογοήτευσης από τον κόσμο που παρακολουθεί-δεν αντέδρασε εγκαίρως σκέφτονται- ο Γιωρίκας συναντά επάνω και δεύτερο μαυράκι, το πετάει από το παράθυρο, ο Γιωρίκας το βλέπει με τα κιάλια αλλά πάλι δεν αντιδρά και το αφήνει να σκάσει κάτω.
Aνοίγει τότε τον ασύρματο ο Γιωρίκας και λέει στον Kωστίκα επάνω:
- "Δεν έχουμε πολύ χρόνο, μην μου ρίχνεις τα καμένα!"
Ήτανε να πάει ο Κλίντον επίσκεψη στην Κεντρική Αφρική. Πολύς κόσμος είχε μαζευτεί στο αεροδρόμιο ( μαύροι ).
Καθώς λοιπόν βγήκε από το αεροπλάνο όλοι οι μαύροι που ήταν εκεί φώναζαν¨Κούμπα, κούμπα, κούμπα! ο Κλίντον δεν μπορούσε να πιστέψει την υποδοχή που του έκαναν οι μαύροι, ούτε στην Τουρκία δεν του έκαναν τέτοια υποδοχή! μετά λοιπόν με ένα αυτοκίνητο ξεναγήθηκε στους "δρόμους" και τις εκεί περιοχές. Απ όπου περνούσε, οι μαύροι φώναζαν με ενθουσιασμό: Κούμπα, κούμπα! Χαίρεται και πάλι ο Κλίντον να βλέπει με τι τιμές τον υποδέχονται οι μαύροι στη χώρα τους.
Αργά το απόγευμα θα πήγαινε ο Κλίντον ένα περίπατο στην "πρωτεύουσα" με τον αρχηγό των μαύρων για να δουν τα αξιοθέατα. Εκεί που περπατούσαν, ο αρχηγός των μαύρων λέει ξαφνικά στον Κλίντον:
- Πρόσεχε στο δρόμο, μην πατήσεις αυτά τα κούμπα!(σκατά)
O Μπίλ Κλίντον πεθαίνει και πηγαίνει κατευθείαν στην κόλαση . Τον υποδέχεται ο ίδιος ο Διάβολος και του λέει :
- Θα σε αφήσω να διαλέξεις μόνος σου το πως θα περάσεις την αιωνιότητα .
Η μοίρα σου βρίσκεται πίσω από αυτές τις τρεις πόρτες .
Ποια θα διαλέξεις ;
Ο Κλίντον του λέει :
- Ας δούμε τι είναι πίσω από την πόρτα Νο1 .
- Ανοίγει η πόρτα Νο1 και βλέπει τον Ρίτσαρντ Νίξον να βρίσκεται σε ένα λάκκο και όλους τους εχθρούς του να τον λιθοβολούν ξανά και ξανά .
- Α , όχι αυτό είναι φρικτό , ας δούμε τι είναι πίσω από την πόρτα Νο2 .
Ανοίγει η πόρτα Νο2 και βλέπει τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ στο αναπηρικό του καρότσι να τον σπρώχνουν σε έναν κατήφορο , να συγκρούεται σε έναν τσιμεντένιο τοίχο και να διαλύεται . Να τον ξανανεβάζουν και πάλι τα ίδια .
- Α , όχι και αυτό είναι φρικτό , ας δούμε τι είναι πίσω από την πόρτα Νο3 .
- Ανοίγει η πόρτα Νο3 και βλέπει την Μόνικα γονατιστή να ρουφάει το π**ς του εισαγγελέα Κεν Σταρ του χειρότερου εχθρού του .
Ο Κλίντον παρατηρεί προσεκτικά και λέει :
- Εντάξει , εδώ μπορώ να μείνω , θα χαζεύω τις καμπύλες της Μόνικας και θα περνάει ο καιρός .
Τότε λέει ο Διάβολος :
" Εντάξει Μόνικα , μπορείς να φύγεις , ήρθε ο αντικαταστάτης σου . "
Ο Μπους ξεκινά περιοδεία στην Αμερικάνικη επαρχία και σε κάποιο χωριό, το αυτοκίνητό του σκοτώνει μια κότα.
- Μην στεναχωριέσαι, λέει στον οδηγό του. Θα πάω εγώ να καθαρίσω με τον ιδιοκτήτη της και σε λίγο επιστρέφω...
Μετά από 10λεπτά βγαίνει καταματωμένος, με σκισμένα ρούχα από το αγρόσπιτο, μπαίνει στο αυτοκίνητο και σχολιάζει εκνευρισμένος:
- Μα τι χωριάτες που είναι αυτοί! Τόση φασαρία για μια κότα και δεν σηκώνανε και κουβέντα! Με σμπαραλιάσανε στο ξύλο οι αγροίκοι. Πάμε να φύγουμε από δω.
Σε κάποια άλλη πόλη, το αυτοκίνητο πατάει ένα γουρούνι και το σκοτώνει. Ο Μπούς τρομοκρατημένος λέει στον οδηγό του. Να πάς εσύ τώρα, να τους πληρώσεις όσα θέλουν και να φύγουμε γρήγορα.
Πράγματι ο οδηγός πηγαίνει, περνά 1 ώρα, περνάνε 2 ώρες και κάποια στιγμή βγαίνει ο οδηγός, αγκαλιά με τους κατοίκους, σιγοτραγουδώντας, γεμάτος δώρα και μέσα στην καλή χαρά.
- Τι έγινε ρωτάει ο Μπους. Πως το κατάφερες αυτό και δεν θύμωσαν;
- Δεν ξέρω πρόεδρε. Εγώ μπήκα στο σπίτι και τους είπα με σοβαρό ύφος:
"Καλημέρα σας! Είμαι ο οδηγός του προέδρου Μπους. Το γουρούνι είναι νεκρό"!
Ήταν ο Μπους, ο Μπλερ κι ο Καραμανλής σε ένα αεροπλάνο το οποίο έπεσε στη ζούγκλα...
Ε, όπως φαντάζεστε, σώθηκαν μόνο οι καλοί κύριοι παραπάνω κι έτσι έψαχναν μια λύση για να επιστρέψουν στον πολιτισμό.
Οπως περπατούσαν στη ζούγκλα βρίσκουν ένα μπορδέλο. (Είναι και κωλόφαρδοι).
Μπαινουν μέσα βρίσκουν την τσατσά κι της λένε οτι είναι πρωθυπουργοί κι θελουν να πάρουν τηλέφωνο στις χώρες τους.
Πέρνει πρώτος ο Bush:
- Είμαι εντάξει. Εντοπίστε την κλήση και στείλτε το προσωπικό μου αεροπλάνο αμέσως.
Κλείνει το τηλέφωνο.
- Τί χρωστάω; ρωτά την τσατσά.
- 500 δολάρια, λέει η τσατσά.
Πληρώνει ο Μπους.
Μετά παίρνει τηλέφωνο ο Μπλέρ. Μιλάει λίγο παραπάνω, προέκυψαν ακι κάτι επείγοντα θέματα, το κλείνει και αυτός.
- Τι χρωστάω;
- 1900 δολλάρια.
Πληρώνει και ο Μπλερ.
Παίρνει μετά ο Καραμανλής.
Τον έχουν μισή ώρα να περιμένει στην γραμμή, προσπαθεί να βρει κάποιον αρμόδιο επιτέλους να μιλήσει, περνά καμιά ώρα.
Στο τέλος συνεννοείται.
- Πόσα χρωστάω; λέει στην τσατσά.
- 4,60 δολλάρια.
Τα παίρνουν οι άλλοι δύο.
- Καλά, αυτός που μίλαγε μια ώρα πληρώνει 4,60 και εμάς μας χρέωσες της Παναγιάς τα μάτια για δυό λεπτά;
- Α, δεν το ξέρατε; λέει η τσατσά. Από μπορδέλο σε μπορδέλο είναι αστική η χρέωση!
Ηταν κάποτε ο Μητσάρας άνεργος και άφραγκος έψαχνε για δουλειά με κύριο προσόν του τις πολλές γνωριμίες που είχε. Πάει στο Σημίτη και του λέει:
- Κωστάκη βόλεψέ με κάπου γιατί έχω μείνει άφραγκος και η γυναίκα μου φωνάζει.
- Εντάξει ρε Μητσάρα, πάρε μια συστατική επιστολή και πήγαινε στο διευθυντή της Ντασό στη Γαλλία (Κατασκευαστές αεροπλάνων). Πάει στη Γαλλία βλέπει το διευθυντή και του λέει:
- Είμαι ο πασίγνωστος Μητσάρας και μ έστειλε ο Κωστάκης ο Σημίτης για δουλειά.
- Βεβαίως βεβαίως έχω ειδοποιηθεί κιόλας από τον πρωθυπουργό σας και μου είπε τα καλύτερα λόγια για σας. Για πείτε μου λοιπόν τι γνώσεις έχετε γύρω από τα αεροπλάνα;
- Τίποτα!
- Από επιστημονικές γνώσεις;
- Τίποτα!
- Από τεχνικές γνώσεις;
- Τίποτα!
- Απο Η/Υ;
- Σκράπας!
- Καλά και τι ξέρεις;
- Να σου πω την αλήθεια δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου αλλά έχω πολλές γνωριμίες!
- Τι να τις κάνω τις γνωριμίες λέει εκνευρισμένος ο διευθυντής αλλά σκέφτεται καλύτερα και αποφασίζει να τον προσλάβει ως θυρωρό μην χαλάσει και τις σχέσεις του με την Ελλάδα. Μετά από 1 μήνα δουλειά στο πολυτελές θυρωρείο της Ντασό καταφτάνει μια λιμουζίνα και βγαίνει από μέσα ο Καντάφι.
- Μουαμάρ! κολλητέ τι κάνεις εδώ λέει ο Μητσάρας.
- Μητσάρα λεβεντιά πόσο χαίρομαι που σε βλέπω αλλά εσύ τι κάνεις εδώ;
- Δουλεύω κανά μήνα εδώ.
- Εγώ ήρθα να διαπραγματευτώ τιμή για 100 αεροπλάνα.
- Ε τότε θα τα πάρεις από την εταιρεία μου, τόσα χρόνια φίλοι είμαστε.
- Αυτό εννοείται σύντροφε και όντως ο Καντάφι αγοράζει 100 αεροπλάνα τρίβοντας τα χέρια του από ικανοποίηση ο διευθυντής. Μετά από 3 μήνες καταφτάνει μια λιμουζίνα στο θυρωρείο του Μητσάρα και βγαίνει απο μέσα ο Κλίντον.
- Μπιλ!
- Μητσάρα! Δεν το πιστεύω, τι κάνεις εδώ;
- Δουλεύω 4 μήνες εδώ.
- Να φανταστείς ότι μόλις χθες μιλούσαμε με τη Χίλαρυ για σένα ότι χάθηκες ρε αδερφάκι μου.
- Δουλειές, δουλειές Μπιλάρα μου και αν ήρθες για αεροπλάνα θα τα πάρεις από την εταιρεία μου. Εντάξει;
- Φυσικά, απαντά ο Κλίντον και παραγγέλνει 300 αεροπλάνα.
Βλέπει το σκηνικό ο διευθυντής και μένει άναυδος. Πάει στον Μητσάρα και του λέει:
- Καλά ρε αδερφάκι μου όλους τους ξέρεις;
- Δεν υπάρχει άνθρωπος στο πλανήτη που να μην με ξέρει.
- Σιγά μη ξέρεις και το Πάπα.
- Με το Πάπα φάγαμε ψωμί και αλάτι μαζί και λες να μην τον ξέρω;
- Αποκλείεται.
- Αμα γουστάρεις αφεντικό να βάλουμε ένα στοιχηματάκι, ένα συμβολικό ποσό όμως γιατί είμαι και μεροκαματιάρης ότι αύριο που θα έρθει στη Γαλλία για περιοδεία θα είμαι δίπλα στο βήμα και αγκαλιαστούμε και θα φιληθούμε κιόλας και εσύ θα είσαι απο κάτω να μας δείς.
- Εντάξει απαντάει ο διευθυντής και φεύγει.
Την επόμενη μέρα ήρθε ο πάπας χαμός στη Γαλλία για την υποδοχή του και κάτω από το βήμα που θα μίλαγε ο Πάπας βρίσκεται όλη η ελίτ της Γαλλίας καθώς και ο διευθυντής της Ντασό και μάλιστα μπροστά μπροστά για να επιβεβαιώσει και το στοίχημα που έχει με τον Μητσάρα. Πράγματι βγαίνει ο πάπας υποβασταζόμενος από τον ΜΗΤΣΑΡΑ! Αγκαλιές, φιλιά και κακό με τον Μητσάρα και κάγκελο ο διευθυντής! Οπότε εκεί που μίλαγε ο πάπας και έλεγε τα δικά του βλέπει ο Μητσάρας το αφεντικό του να λιποθυμάει. Κατεβαίνει κάτω τον αρχίζει στις μπούφλες του ρίχνει νερό για να συνέλθει, συνέρχεται και λέει στον Μητσάρα:
- Εντάξει ρε Μητσάρα το στοίχημα το έχασα αλλά λιποθύμησα για άλλο λόγο.
- Για ποιό λόγο ρε αφεντικό;
- Από πίσω μου καθότανε ο πρωθυπουργός της Μογγολίας και τι μου λέει ρε Μητσάρα;
- Τι σου λέει ρε αφεντικό;
- Εκείνος ο τύπος με τη καπελάρα και τη κόκκινη ποδιά ΔΙΠΛΑ απο τον ΜΗΤΣΑΡΑ ποιός είναι;