Ένας ηλικιωμένος (γύρω στα 70) γερό ποτήρι πάει στο καφενείο της γειτονιάς του να πιει «κανένα» ποτηράκι.
- Πάλι εδώ είσαι Παναγή του λέει ο καφετζής.
- Ε, ήρθα να πιω κανένα ποτηράκι να ξανανιώσω. Λένε ότι κάθε ποτηράκι σε κάνει 10 χρόνια νεότερο.
- Ε, αν είναι έτσι να σου βάλω ένα.
Αφού πίνει λοιπόν ο Παναγής το πρώτο ποτηράκι ρωτάει τον καφετζή.
- Γιώργο πόσο με κάνεις τώρα, μετά το πρώτο ποτηράκι;
- Τι να σου πω, μου φαίνεται απίστευτο. Δείχνεις το πολύ 60 χρονών.
- Ωραία. Βάλε μου άλλο ένα ποτηράκι.
Αφού το πίνει και αυτό ξαναρωτά:
- Τώρα πως σου φαίνομαι;
- Α! Θαύμα! Τώρα δείχνεις το πολύ σαν 50αρης.
Να μην σας τα πολυλογώ συνέχισε αυτή η ιστορία και αφού «κατέβασε» 4 ποτηράκια ακόμη κάνοντας την γνωστή ερώτηση:
- Χικ, Για πες μου τώρα πωθ θου φαίνομαι τώλα;
- Καλά τώρα είσαι σαν ένα 10 χρόνο παιδάκι, Η σάκα σου λείπει να πας στο σχολείο.
- Ωραία, πολύ ωραία! Ε να πηγαίνω και εγώ τώρα...
- Ε, στάσου. Που πας; Δεν θα πληρώσεις;
- Θα πω στον μπαμπά μου να περάσει να σε πληρώσει! Εγώ είμαι μικρός δεν έχω τόσα λεφτά.
Μια μέρα η δασκάλα στο σχολείο βάζει έκθεση με θέμα "Μια συνηθισμένη μέρα".
Ο Τοτός έγραψε:
"Το πρωί ξυπνάω, πλένομαι, ντύνομαι, τρώω πρωινό, πηδάω τη βεράντα, πάω σχολείο, γυρνάω σπίτι, τρώω μεσημεριανό, κάνω τα μαθήματά μου, βλέπω τηλεόραση, τρώω βραδινό και κοιμάμαι. Την επόμενη μέρα ξυπνάω, πλένομαι, ντύνομαι τρώω πρωινό, πηδάω τη βεράντα, πάω σχολείο, γυρνάω σπίτι, τρώω μεσημεριανό, κάνω τα μαθήματά μου, βλέπω τηλεόραση, τρώω βραδινό και κοιμάμαι."
Μόλις το βλέπει αυτό η δασκάλα του Τοτού λέει ότι κάτι δεν πάει καλά και κρίνει ότι πρέπει να δει τους γονείς του Τοτού για να καταλάβει τι του συμβαίνει.
Αποφασίζει λοιπόν να πάει σπίτι του.
Φτάνει στο σπίτι και χτυπά το κουδούνι. Ανοίγει τη πόρτα μια κυρία.
- Καλησπέρα. Εσείς είστε ασφαλώς η μητέρα του Τοτού, λέει η δασκάλα.
- Όχι, εγώ είμαι η Βεράντα! λέει η κυρία.
Ένας βλάχος ενώ κυκλοφορούσε κοντά σε ένα σχολείο στην Αθήνα, άκουσε τον δάσκαλο να λέει στους μαθητές:
- Μάθετε ρε μοσχάρια γράμματα για να γίνετε άνθρωποι!
Τρελάθηκε ο βλάχος. Δεν το ήξερα λέει ότι όταν μάθουν τα μοσχάρια γράμματα γίνονται άνθρωποι...
Μια και δυο πηγαίνει στο χωριό του και αφού παίρνει ένα μοσχάρι από το κτήμα του, γυρνάει στο σχολείο. Πηγαίνει στον επιστάτη και του λέει ότι θέλει να αφήσει το μοσχαράκι του να μάθει γράμματα για να γίνει άνθρωπος και πότε πρέπει να έρθει να το πάρει.
Ο επιστάτης πονηρά σκεπτόμενος του λέει να έρθει σε τρία χρόνια να το πάρει.
Πραγματικά ο βλάχος μετά από τρία χρόνια, συνεπής στο ραντεβού του, πάει στο σχολείο. Συναντάει ένα καινούργιο επιστάτη και τον ρωτάει για την τύχη του μόσχου του.
- Παρακαλώ ήρθα να πάρω τον μόσχο μου.
(Συμπτωματικά τον διευθυντή του σχολείου τον έλεγαν Μόσχο)
- Τον Κ. Μόσχο; ρωτάει ο επιστάτης.
- Όοπα! Κύριος; το μοσχαράκι μου;
- Δεν σας καταλαβαίνω του λέει ο επιστάτης, αλλά αν θέλετε τον Κύριο Μόσχο περάστε στην τρίτη πόρτα δεξιά.
Πηγαίνει λοιπόν ο βλάχος μας συγκινημένος και βλέπει ένα κουστουμαρισμένο και κομψό κύριο.
- Μοσχαράκι μου! του λέει, τι κάνεις; με θυμάσαι;
- Σας παρακαλώ κύριε... του λέει ο διευθυντής.
- Μοσχαράκι μου δεν με θυμάσαι που σε έφερα από το χωριό, έμαθες γράμματα και έγινες άνθρωπος, σε μένα το χρωστάς.
- Περάστε έξω κύριε αλλιώς θα φωνάξω την αστυνομία.
Εξωργισμένος ο βλάχος φεύγει και σε μια εβδομάδα επιστρέφει με μια αγελάδα στο σχολείο.
Νευριασμένος ανοίγει την πόρτα του διευθυντή κρατώντας τον από τα πετά και δείχνοντας του την αγελάδα του λέει:
- Καλά ρε πούστη, εμένα δεν με θυμάσαι, την μάνα σου ρε δεν την θυμάσαι;
Μια καθηγήτρια του γυμνασίου, οπαδός του Ολυμπιακού, περήφανη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος πηγαίνει στο σχολείο με το κασκόλ της ομάδας και δηλώνει μέσα στην τάξη ότι είναι Ολυμπιακός και ζητάει από όσα παιδιά είναι κι αυτοί Ολυμπιακοί να σηκώσουν το χέρι τους.
Όλα τα παιδιά, Ολυμπιακοί και μη, από φόβο μην πάρουν κακό βαθμό, σηκώνουν το χέρι τους, δηλώνοντας Ολυμπιακοί εκτός από την Αννούλα, ένα συνεσταλμένο κοριτσάκι που καθόταν στο τελευταίο θρανίο.
Έκπληκτη η καθηγήτρια ρωτάει με αυστηρό τόνο:
- Αννούλα, γιατί δε σήκωσες το χέρι σου;
- Γιατί δεν είμαι Ολυμπιακός, κυρία.
- Τι; Δεν είσαι ερυθρόλευκη; Και τι ομάδα είσαι δηλαδή για να έχουμε καλό ρώτημα;
- Είμαι υπερήφανη που είμαι με το τριφύλλι, κυρία.
Η καθηγήτρια δεν πίστευε στα αφτιά της.
- Αννούλα, κοριτσάκι μου, τι αμαρτία έπραξες για να είσαι βάζελη;
- Η μανούλα μου είναι οπαδός του Παναθηναϊκού. Ο πατερούλης μου Παναθηναϊκάκιας βαμμένος, ο αδελφούλης μου μέλος της ΠΑ. ΛΕ. ΦΙΠ, οπότε κι εγώ είμαι Παναθηναϊκός, απάντησε η Αννούλα καμαρωτή καμαρωτή.
- Χμ, λέει η καθηγήτρια εμφανώς εκνευρισμένη. Κοριτσάκι μου αυτός δεν είναι λόγος να είσαι βάζελη. Δεν πρέπει να κάνεις ό,τι κάνουν οι άλλοι και πολύ περισσότερο να επιτρέπεις στον οικογενειακό σου κύκλο να καθορίζει τη ζωή σου. Πρέπει να είσαι ελεύθερη, ανεξάρτητη. Αν π. Χ η μάννα σου ήταν πόρνη και πρεζόνι, ο πατέρας σου αλητάμπουρας, αλκοολικός και έμπορος ναρκωτικών κι ο αδελφός σου ξεφωνημένη αδελφή στη Συγγρού, εσύ τι θα ήσουν;
- Σίγουρα οπαδός του Ολυμπιακού, κυρία.
Σκηνικό: Δημοτικό σχολείο Ανω-Κάτω Λιανοκλαδιών.
Μάθημα: Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.
Δασκάλα στον πίνακα:
"Παιδιά αυτό στη σελίδα 4 του βιβλίου είναι το ανδρικό σεξουαλικό μόριο και στη σελίδα 5 απεικονίζεται ο γυναικείος κόλπος όπου πρέπει να εισαχθεί το πέος με προσοχή την πρώτη φορά για να μην υπάρξουν προβλήματα από τη μεριά του άνδρα ή της γυναίκας."
Τα παιδιά φυσικά από κάτω να έχουν πεθάνει στο γέλιο. Ο Τοτός όμως είναι σοβαρός.
Δασκάλα:
"Το γυναικείο στήθος είναι πολύ ευαίσθητο στο άγγιγμα και γι αυτό να είστε πολύ προσεκτικοί όταν το μαλάζετε και δεν πρέπει να βιάζεστε."
Τα παιδιά έχουν σκάσει στα γέλια αλλά ο Τοτός δείχνει να βαριέται.
Δασκάλα:
"Για να εισαχθεί το πέος στον κόλπο, πρέπει πρώτα αυτός να έχει λιπανθεί αρκετά. Αν δεν έχει λιπανθεί προσπαθήστε να τον λιπάνετε με περισσότερα προκαταρτικά παιχνίδια και χάδια. Διαφορετικά, χρησιμοποιήστε κάποιο φυσικό λιπαντικό. Και πάντα να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό!"
Εκείνη τη στιγμή πετιέται ο Τοτός:
"Κυρία, εμείς που γα**σαμε, να πάμε για μπάσκετ;"
Σε ένα σχολείο με πλουσιόπαιδα βάζει η δασκάλα άσκηση για τη χρήση του επιρρήματος "προφανώς" στις προτάσεις.
Ξεκινάει η Ζέτα, κόρη βιομήχανου:
- Προχθές στη δεξίωση, δοκίμασα τα ορεκτικά και ήταν πολύ αλμυρά. Προφανώς το χαβιάρι δεν ήταν καλής ποιότητας.
- Μπράβο Ζέτα, λέει η δασκάλα και δίνει το λόγο στον Αρθούρο.
- Το Σάββατο κατεβήκαμε στο γκαράζ και είδα μόνο τη Bugatti και τη Bentley. Προφανώς ο μπαμπάς είχε πάει βόλτα με τη Rolls Royce.
Σειρά της Έλενας:
- Το καλοκαίρι πήγαμε κρουαζιέρα με τη μεγάλη μας θαλαμηγό. Προφανώς το μικρότερο σκάφος έμεινε στην ιδιωτική μαρίνα μας.
- Μπράβο Ελενίτσα, λέει η δασκάλα και αναγκαστικά δίνει το λόγο και στον Τοτό:
- Το καλοκαίρι που ήμουν στο χωριό, είδα τη γιαγιά να αρπάζει τη Financial Times του μπαμπά από το τραπέζι και να τρέχει προς το βουνό. Προφανώς την είχε πιάσει κόψιμο.
Λέει μια μέρα η δασκάλα στους μαθητές της ότι θα έρθει ένας επιθεωρητής από το Υπουργείο να παρακολουθήσει το μάθημα.
Συννενοείται λοιπόν με τα κορίτσια της τάξης αν ο Τοτός πει καμιά βρισιά να αρχίσουν να τσιρίζουν και να βγουν από την αίθουσα (και καλά ότι παρεξηγήθηκαν και δεν έχουν συνηθίσει να ακούν βρισιές).
Έρχεται λοιπόν ο επιθεωρητής και στη διάρκεια του μαθήματος ο Τοτός κοιτάζει από το παράθυρο ένα κτίριο που χτίζεται δίπλα στο σχολείο γράφοντας κανονικά στα @@ του τον επιθεωρητή... Τελειώνει το μάθημα, όλα καλά, όμως λίγο πριν φύγουνε λέει ο επιθεωρητής στη δασκάλα οτι θέλει να μάθει τι ακριβώς κάνει ο Τοτός στο παράθυρο...
- Μα δεν είναι ανάγκη, του λέει η δασκάλα.
Ο επιθεωρητής όμως επιμένει... Πάει λοιπόν και τον ρωτάει:
- Τι κοιτάς παιδί μου τόση ώρα;
- Να, λέει ο Τοτός, κοιτάω εδώ απέναντι ένα μπουρδέλο που χτίζεται...
Αρχίζουν τα κορίτσια λοιπόν, όπως είχαν συμφωνήσει με την δασκάλα, να τζιρίζουν και βγαίνουν πανικόβλητα σαν τα κοτόπουλα έξω από την τάξη...
Οπότε γυρνάει ο Τοτός και λέει:
- Εεεε, πείτε στις πουτ*νες να έρθουν μέσα... Ακόμη στα θεμέλια είναι!...
Ήταν αποκριές, και λέει ο Τοτός στον μπαμπά του:
- Τα παιδιά στο σχολείο αποφασίσαμε να κάνουμε πάρτι μασκέ.
- Και εσύ τί θα ντυθείς;
- Σταχτοπούτα!
Μόλις το άκουσε αυτό ο πατέρας του, τον αρχίζει στις κλωτσιές!
Τον επόμενο χρόνο, πάλι αποκριές, λέει ο Tοτός στον πατέρα του.
- Φέτος μπαμπά θα ντυθώ Χιονάτη!
Μόλις το άκουσε αυτό ο πατέρας του Τοτού, τον αρχίζει πάλι στο ξύλο!
Την επόμενη χρονιά, στις απόκριες, λέει ο Τοτός στον μπαμπά του:
- Μπαμπά, μπορείς να μου αγοράσεις ένα σπαθί;
- Ναι, λέει χαρούμενος ο πατέρας του.
- Μπαμπά, μπορείς να μου πάρεις και μία ασπίδα;
- Ναι αγορίνα μου! λέει ο πατέρας ανακουφισμένος.
- Επίσης, μπορείς να μου αγοράσεις και ένα θώρακα;
- Ναι αγόρι μου, λέει ο πατέρας του, νιώθοντας ο πιο ευτυχισμένος πατέρας του κόσμου. Αλλά, για πες μου τι θέλεις να ντυθείς;
- Ζήνα!
Ήταν μια φορά ο Μάριος, ο Δημήτρης και ο Νίκος.
Ήταν φοιτητές στη Θεσσαλονίκη και έμεναν μαζί σε ένα διαμέρισμα. Μια μέρα λέει ο Μάριος στους άλλους δύο:
- Σήμερα θα φέρω ένα γκομενάκι και μάγκες πρέπει να την κάνετε. Φεύγουν αυτοί και όταν γυρίζουν βρίσκουν το διαμέρισμα διαλυμένο λες και είχε γίνει σεισμός. Κατάπληκτοι ρωτάνε τον Μάριο:
- Τι έγινε ρε μεγάλε; Πόσες φορές; - Δεκαπέντε.
- Και αυτή;
- Δεκαοχτώ.
- Καλά, είσαι ο άρχοντας του σεξ! Την επόμενη εβδομάδα λέει ο Δημήτρης:
- Κοιτάχτε παιδιά απόψε θα `ρθει εδώ ένα μωράκι που σαν κι αυτό δεν έχετε ξαναδεί. Κανονίστε να φύγετε από νωρίς. Έφυγαν λοιπόν αυτοί από νωρίς και όταν γύρισαν το διαμέρισμα ήταν λες και είχε περάσει τυφώνας.
- Πω πω ρε! Πόσες φορές;
- 22.
- Και αυτή;
- 25.
- Καλά, μιλάμε, είσαι δάσκαλος του σεξ. Θ` αρχίσουμε μαθήματα μαζί σου. Μετά από μια βδομάδα λέει και ο Νίκος:
- Απόψε είναι η σειρά μου να φέρω γκόμενα εδώ. Φύγετε όσο πιο νωρίς γίνεται. Οι άλλοι φύγανε και όταν γύρισαν το δωμάτιο ήταν σαν είχε πέσει ατομική βόμβα.
- Ρε τι έγινε εδώ; Πόσες φορές;
- 45 - Και αυτή; - Δεν ήρθε!
Είναι ο Τοτός στο σχολείο και η δασκάλα τους μαθαίνει την αλφαβήτα.
- Παιδιά μου για κάθε γράμμα θα μου λέτε μια λέξη που ξεκινά από το γράμμα αυτό. Πείτε μου για το άλφα.
Πετάγεται η Αννούλα και λέει «αχλάδι».
- Μπράβο παιδί μου.
Φτάνουν στο γράμμα «Μ» οπότε πετάγεται ο Τοτός και λέει τη λέξη «μουνί». Τσατίζεται η δασκάλα και του λέει:
- Για τιμωρία Τοτέ γι αυτό που είπες, θα σηκωθείς και θα γράψεις στον πίνακα χίλιες φορές τη λέξη που είπες και μετά θα τις σβήσεις με τη γλώσσα σου. Τι να κάνει ο Τοτός το κάνει, οπότε καταλήγει να έχει ένα μελανιασμένο πρόσωπο από την προσπάθεια και μια γλώσσα κάτασπρη από την κιμωλία. Γυρίζει σπίτι του, τον βλέπει ο πατέρας του και τον ρωτά:
- Πως είσαι έτσι, τι έπαθες;
- Ασε με ρε πατέρα και εσύ άμα είχες γλύψει χίλια μουνιά το ίδιο θα πάθαινες