Skip to main content
Ατάκες για καμάκι:
01. Μήπως είσαι κουρασμένη; Ερχόσουν στο μυαλό μου όλη μέρα.
02. Ωραίο φόρεμα. Θα έδειχνε πολύ πιο όμορφο κρεμασμένο στο δωμάτιό μου.
03. Συγγνώμη, έχασα τον αριθμό του τηλεφώνου μου, μήπως μπορείτε να μου δανείσετε τον δικό σας;
04. Γά**σέ με αν κάνω λάθος, αλλά Ανδρομέδα δεν λέγεσαι;
05. Αν ήμασταν σκιουράκια θα έβαζα ένα φουντούκι στην τρύπα σου.
06. Αυτό το φόρεμα φαίνεται σπουδαίο επάνω σου! Επίσης και εγώ επάνω σου καλά θα έδειχνα!
07. Παίρνεις πί**ς σε αγνώστους; Όχι; Τότε να σου συστηθώ, λέγομαι Ρούλης.
08. Ε, μωρό, θες να φάμε πίτσα και να γαμ**ε; Όχι; Γιατί, δεν σου αρέσει ηπίτσα;
09. Είμαι καινούργιος στην πόλη, μπορείς να μου δώσεις οδηγίες για να βρω το σπίτι σου ;
10. Ξέρεις τι θα πήγαινε όμορφα επάνω σου; Εγώ!
11. Θες να κάνουμε μαθηματικά; Θα προσθέσουμε εμένα και σένα, θα αφαιρέσουμε τα ρούχα μας και θα πολλαπλασιαστούμε!
12. Ξέρεις τι μου αρέσει γύρω από σένα; Τα χέρια μου!
13. Είμαι δωρητής οργάνων σώματος, μήπως σου χρειάζεται τίποτα;
14. Είσαι τόσο γλυκιά, ώστε μόλις σε είδα έπαθα τερηδόνα.
15. Α, ώστε εσύ προκαλείς το φαινόμενο της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας.
16. Μήπως έχεις τηλεκάρτα; θέλω να πάρω την μητέρα μου και να τις πω ότι μόλις τώρα βρήκα την γυναίκα των ονείρων μου.
17. Πιστεύεις στον Θεό; ωραία γιατί εγώ είμαι η απάντηση στις προσευχές σου.
18. Μοιάζεις με την τρίτη γυναίκα μου. Τι; Πόσες φορές παντρεύτηκα; Δύο.
19. Λέγομαι και "καφές" γιατί θα σε κρατήσω ξύπνια όλη νύχτα.
20. Ο πληθωρισμός δεν είναι το μόνο πράγμα που σηκώνεται εδώ πέρα .
22. Ξέρεις ότι είμαι μάγος; Λοιπόν, θα πάμε σπίτι σου, θα το κάνουμε και μετά θα εξαφανιστώ!
23. Έχω και μια ρομαντική πλευρά. Πάμε στο δωμάτιο μου να δούμε αν θα την βρεις;
24. Μήπως λέγεσαι "Gillette"; Γιατί; Μα είσαι ό,τι καλύτερο για τον άνδρα!
25. Έχασα το πάνινο αρκουδάκι μου. Θα κοιμηθείς εσύ μαζί μου;
26. Bond. James Bond.
27. Το χρώμα των μαλλιών σου ταιριάζει τέλεια με το χρώμα στο μαξιλάρι μου...
28. Μήπως είσαι ο διακόπτης μου; Μόλις σε βλέπω, με ανάβεις!
29. Μου φαίνεσαι γνωστή, εσύ δεν είσαι το κορίτσι στα όνειρά μου;
30. Πότε πρέπει να επιστρέψεις στον Παράδεισο;
31. Είσαι πολύ όμορφη, μήπως ξέρεις να μαγειρεύεις και να σιδερώνεις ;
32. Μήπως ξέρεις από Πρώτες Βοήθειες; Μόλις σε είδα μου κόπηκε η αναπνοή!
Τρεις τύποι δουλεύουν όλοι μαζί σε ένα εργοστάσιο. Κάθε μέρα, διαπιστώνουν ότι το αφεντικό τους φεύγει νωρίς από το εργοστάσιο, αφήνοντάς τους μόνους να συνεχίσουν την δουλειά.
Μια μέρα, αποφασίζουν να φύγουν κι αυτοί πιο νωρίς απο τη δουλειά, αν το αφεντικό τους παρατήσει τόσο νωρίς. Έτσι, κι έγινε... Ο πρώτος πάει στο σπίτι του και πέφτει νωρίς νωρίς για ύπνο, έτσι ώστε να είναι ξεκούραστος το πρωί που θα ξυπνήσει. Ο δεύτερος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και μαγείρεψε φαγητό για την γυναίκα και τα παιδιά του που θα γύριζαν αργότερα και έτσι θα τους έκανε και έκπληξη. Ο τρίτος πηγαίνει σπίτι του και προχωράει προς την κρεβατοκάμαρα. Ανοίγει σιγά την πόρτα και βλέπει την γυναίκα του στο κρεβάτι μαζί με το αφεντικό του. Κλείνει την πόρτα ακόμη πιό προσεκτικά και φεύγει. Την επόμενη μέρα, οι άλλοι δύο σχεδιάζουν να ξαναφύγουν νωρίς αν το αφεντικό αποχωρήσει νωρίτερα. Ρωτάνε τον τρίτο τύπο, αν θα γίνει η δουλειά όπως την προηγούμενη, και εκείνος απαντά:
- ΟΧΙ, ΟΧΙ... Με τίποτα. Απορημένοι εκείνοι, τον ρώτησαν:
- Γιατί όχι βρε σύ; - Επειδή εχτές που έφυγα, παραλίγο να με πιάσει...
Ένας τύπος θα έπεφτε με αλεξίπτωτο για πρώτη φορά. Αφού λοιπόν άκουσε τον δάσκαλο για ώρες, ήταν έτοιμος να πέσει.
Όλο ανυπομονησία, μόλις παίρνει το OK από τον δάσκαλο, πηδά από το αεροπλάνο. Μετρά μέχρι το 10 όπως έμαθε, και τραβάει το κορδόνι για να ανοίξει το αλεξίπτωτο. Τίποτε! Το ξανατραβάει, πάλι τίποτε.
Αρχίζει να πανικοβάλεται μέχρι που θυμάται το εφεδρικό αλεξίπτωτο.
Τραβάει το κορδόνι για να ανοίξει, αλλά πάλι τίποτε!
Αρχίζει να τραβάει και τα δύο κορδόνια πανικόβλητος, αλλά τίποτε δεν γίνεται.
Ξαφνικά κοιτάζει κάτω, και δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του. Ένας άλλος άνδρας είναι στον αέρα μαζί του, αλλά αυτός πηγαίνει προς τα πάνω. Καθώς διασταυρώνονται ρωτάει τον τύπο:
- Ρε φίλε, ξέρεις τίποτε από αλεξίπτωτα;
- Όχι. Μήπως ξέρεις εσύ τίποτε από σόμπες γκαζιού;
Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης.
Ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών. Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική. Οργανωμένη χώρα σου λέει, τόσα χρόνια στην Ελλάδα τι κατάλαβα... μου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση.
Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κολάσης. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει... Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.
- Να δω πώς είναι, του απαντά εκείνος.
- Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος! Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά! Φρίκη! Φρίκη!
Όπου φύγει-φύγει ο ρωμιός... Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση!
Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη, όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν. Έτσι η επιγραφή γράφει Ο ΑΣΗ.
- Ελληνική ανοργανωσιά... Μουρμουρίζει...
Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους... Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει... Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, εντελώς φέσι, και τον ρωτά τι θέλει.
- Ήρθα να δω πώς είναι, του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα... Τραπέζια, κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια... Γενικώς, μπάχαλο.
Τρελαίνεται ο τύπος...
- Καλά ρε φίλε, τι γίνεται εδώ; ρωτά.
- Aσε φίλε, χάλια του λέει ο μεθυσμένος. Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.
- Πλάκα μου κάνεις, απαντάει ο πεθαμένος. Εδώ πίνετε και γλεντάτε...
- Εεε, ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα. Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια...
Πάνε δυό φίλοι, ο Μήτσος και ο Κώστας, στο βουνό για ορειβασία και πέφτουν σε μια χιονοθύελλα τρομερή.
Για καλή τους τύχη πετυχαίνουν εκεί κοντά σε ένα χωριό ένα σπίτι και ζητούν καταφύγιο για να περάσουν την νύχτα. Τους προκύπτει εκεί πέρα μια ωραία χήρα και τους λέει ότι για λόγους κουτσομπολιού δεν μπορούν να μείνουν στο σπίτι, αλλά στον στάβλο που είναι άδειος και καθαρός.
Φυσικά οι τύποι δέχονται, άλλωστε είχαν και τον κατάλληλο εξοπλισμό: υπνόσακκο, κάριματ, θερμικά εσώρουχα, ρούχα κλπ. Βολεύονται λοιπόν την νύχτα και γυρίζουν μετά στην Αθήνα. Μετά από εννιά μήνες έρχεται ένας δικηγόρος στον Κώστα σταλμένος από την χήρα, του λέει κάτι και παθαίνει ζημιά! Τηλεφωνεί λοιπόν στον Μήτσο να ρωτήσει:
- Έλα ρε Μήτσο, θυμάσαι την ωραία χήρα που μας φιλοξένησε;
- Φυσικά, γιατί ρωτάς;
- Μήπως ρε το βράδυ που κοιμόμουνα πήγες στο σπίτι της και την πήδηξες;
- Μμμ, ναι, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ.
- Μάλιστα, μήπως της έδωσες και το δικό μου όνομα για δικό σου;
- Ναι, ρε συγγνώμη, ελπίζω να μην σε πειράζει.
- Όχι, καθόλου γιατί πέθανε και μου άφησε όλη την περιουσία της!