Ο καθηγητής της χημείας, θέλοντας να δείξει στους εφήβους τις ολέθριες συνέπειες του αλκοόλ φέρνει στην τάξη δύο ποτήρια, ένα με νερό και ένα με ουίσκι και δύο σκουλήκια.
Ρίχνει το πρώτο σκουλήκι στο νερό, το οποίο και κολυμπάει πανευτηχές, κάνει κωλοτούμπες, με δυο λόγια είναι η προσωποποίηση της αγαλλίασης. Μετά ρίχνει το δεύτερο στο ποτήρι με το ουίσκι, και αυτό αρχίζει να συσπάται υποφέροντας φρικτά, και πέφτει γρήγορα στον πάτο νεκρό.
- Τι μας δείχνει αυτό το πείραμα; ρωτά τους μαθητές του.
Απαντά ο Τοτός από το τελευταίο θρανίο:
- Πως πρέπει να πίνουμε ουίσκι για να μην πιάσουμε σκουλήκια!
Κάποιος πλασιέ μπαίνει στον κήπο ενός σπιτιού και βλέπει ένα πεντάχρονο μπόμπιρα ανάμεσα σε κάτι θάμνους...
Ακολουθεί ο διάλογος:
Πλασιέ: Αγοράκι μου φώναξε τη μαμά σου.
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι απασχολημένη κύριε...
Πλασιέ: Τότε φώναξέ μου το μπαμπά σου.
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι και αυτός απασχολημένος κύριε...
Πλασιέ: Μήπως έχεις κανένα μεγαλύτερο αδελφάκι;
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) ‘Εχω δύο αλλά είναι και αυτά πολύ απασχολημένα κύριε...
Πλασιέ: Μήπως είναι μέσα ο παππούς ή η γιαγιά σου;
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Ναί αλλά είναι και αυτοί απασχολημένοι.
Πλασιέ: (με φανερά σημάδια εκνευρισμού) Μα τέλος πάντων μήπως υπάρχει κανείς άλλος μέσα στο σπίτι σας;
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι οι αστυνομικοί κύριε, αλλά είναι και αυτοί πολύ απασχολημένοι...
Πλασιέ: (ξεσπώντας) Μα τί κανουν, τέλος πάντων, όλοι αυτοί οι άνθρωποι ;
Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Ψάχνουν από προχτές να με βρούν...