Δημοφιλή ανέκδοτα

Επισκέπτεται ο Υπουργός Αμυνας ένα στρατόπεδο. Τα πάντα ήταν έτοιμα και κατά το έθιμο ο Υπουργός επισκέπτεται το αναρωτήριο. Ολοι οι ασθενείς φαντάροι είναι ξαπλωμένοι, μέσα σε άσπρα σεντόνια.
Στέκεται ο Υπουργός στην άρχή του θάλαμου και ρωτά τον αρχίατρο που τον ακολουθεί.
- Τι έχει ο ασθενής;
- Αιμορροϊδες, του απαντά ο αρχίατρος.
- Και τι θεραπεία κάνει; τον ρωτά ο Υπουργός.
- Επάλειψη με ιώδιο, απαντά ο αρχίατρος.
Προχωρά ο Υπουργός στον δεύτερο φαντάρο ασθενή και ρωτά τον αρχίατρο για το τι πάσχει ο ασθενής. Ο αρχίατρος του απαντά ότι και αυτός έχει αιμορροϊδες και του εφαρμόζεται η ίδια θεραπεία με επάλειψη με ιώδιο. Το ίδιο στον τρίτο, τέταρτο, πέμπτο κλπ ασθενή.
Στο τέλος του θαλάμου, ο αρχίατρος απαντά για την πάθηση, ότι ο φαντάρος έχει αμυδγαλές και για θεραπεία, του κάνουν επάλειψη με ιώδιο.
Οταν πάει να φύγει ο Υπουργός ρωτά το καθιερωμένο, αν κανείς φαντάρος έχει κάποιο παράπονο.
Ο τελευταίος ασθενής (αυτός με τις αμυδγαλές) ανακάθεται και λέει:
- Κύριε Υπουργέ, ζητώ όταν κάνουν τις επαλείψεις με ιώδιο, ή να αρχίζουν από εμένα, ή όταν φτάνουν σε εμένα να αλλάζουν το βαμβάκι.
Πάει ένα ζευγάρι για φαγητό σε μία ταβέρνα, αλλά είχε πολλή κίνηση, και είχαν τελειώσει τα κουτάλια.
Φωνάζουν τον σερβιτόρο και λέει ο άνδρας:
- Εγώ τώρα, με τι θα φάω;
- Α, μην ανησυχείτε, λέει ο σερβιτόρος. Για καλούς πελάτες σαν εσάς θα βρούμε. Πάντα εμείς οι σερβιτόροι έχουμε ένα κουτάλι, για ώρα ανάγκης.
Αμέσως βγάζει ένα κουτάλι από την τσέπη του και το δίνει στον άνδρα.
Τελειώνουν το φαγητό τους και έρχεται ένας άλλος σερβιτόρος με τον λογαριασμό.
- Τι είναι αυτό το σκοινάκι που κρέμεται από το φερμουάρ του παντελονιού σου; ρωτάει ο άνδρας τον σερβιτόρο.
- Το έχουμε όλοι οι σερβιτόροι, για να την βγάζουμε έξω όταν πάμε στην τουαλέτα, και να μην χάνουμε χρόνο να πλένουμε τα χέρια μας.
- Την βγάζετε με το σκοινάκι; Και πως την βάζετε πάλι μέσα;
- Δεν ξέρω για τους άλλους σερβιτόρους, λέει το γκαρσόν, εγώ πάντως χρησιμοποιώ το κουτάλι που έχω πάντα πάνω μου.
Eνας πελάτης μπαίνει σε μια τράπεζα και ρωτά τον ταμία αν θα μπορούσε να πάρει κάποιο δάνειο της τάξης των 10.000 δρχ.
- Κανένα πρόβλημα, λέει ο υπάλληλος, αλλά επειδή δεν έχουμε δικό σας λογαριασμό στην τράπεζά μας, θα χρειαστούμε κάποια εχέγγυα.
- Χμ... έχω μόνο μια Mercedes η οποία είναι παρκαρισμένη εμπρός από την τράπεζα. Νομίζετε ότι φτάνει;
- Βεβαίως, κύριε. Ορίστε τα χρήματά σας. Μόνο αφήστε μου τα κλειδιά σας.
*Εναν χρονο αργοτερα*
Ο πελάτης ξαναμπαίνει στην τράπεζα και πλησιάζει τον ίδιο υπάλληλο.
- Ορίστε οι 10.000 δρχ που δανείστηκα έναν χρόνο νωρίτερα.
- Μμμμ, είναι 12.000 δρχ κύριε. Υπάρχει και ένας τόκος 2.000 δρχ που θα πρέπει να πληρώσετε για το δάνειο που πήρατε.
- Βεβαίως. Ορίστε και δύο χιλιάδες δραχμές ακόμη.
- Συγγνώμη κύριε. Απλά από περιέργεια.. Πώς γίνεται κάποιος που έχει μια τέτοια Mercedes, να μην έχει 10.000 δρχ;
- Κοιτάξτε. Επρεπε να ταξιδέψω στο εξωτερικό για έναν χρόνο. Και που αλλού θα μπορούσα να βρω πάρκινγκ με 2000 δρχ τον χρόνο;
Κάποτε κάλεσαν τον αρχιεπίσκοπο σε μια συνάντηση. Όμως δυστυχώς η συνάντηση ήταν σε άλλη πόλη και ο αρχιεπίσκοπος είχε λειτουργία.
Όμως δυστυχώς η συνάντηση ήταν σε άλλη πόλη και ο αρχιεπίσκοπος είχε λειτουργία.
Ε, τι να κάνει ο αρχιεπίσκοπος...
Μόλις τελειώνει την λειτουργία μπαίνει στο αυτοκίνητο και λέει στον σοφέρ να γκαζώσει.
Ο σοφέρ πηγαίνει με 120.
- Πιο γρήγορα! φωνάζει ο αρχιεπίσκοπος. Θα αργήσουμε!
Το πατάει ο σοφέρ, φτάνει τα 140.
- Πιο γρήγορα! φωνάζει ο αρχιεπίσκοπος.
Τι να κάνει ο σοφέρ, πάει με 150.
Θυμώνει ο αρχιεπίσκοπος, και λέει στον σοφέρ να καθίσει πίσω και θα οδηγήσει αυτός.
Κάθεται ο αρχιεπίσκοπος μπροστά, και αρχίζει να τρέχει με τρελή ταχύτητα, και τους σταματά ένας τροχονόμος.
Ρίχνει μία ματιά μέσα στο αυτοκίνητο, παίρνει τον ασύρματο και πηγαίνει παραπέρα:
- Αρχηγέ, λέει ψιθυριστά, μόλις σταμάτησα για υπερβολική ταχύτητα κάποιο εξαιρετικά σημαντικό πρόσωπο. Τι να κάνω;
- Ποιός είναι; Κανένας υπουργός;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Πρωθυπουργός;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Ε, θα μιλήσεις, ρε πούστη μου, να μου πείς ποιός είναι;
- Κοίτα αρχηγέ, προσωπικά εγώ δεν τον ξέρω, αλλά ο σοφέρ του είναι ο αρχιεπίσκοπος!
Ι σε ένα φιλικό σπίτι, όπου έχουν μαζευτεί διάφοροι οπαδοί του.
Εκεί που κηρύττει, ξαφνικά ακούει φωνές και φασαρία έξω από την πόρτα. Βγαίνει έξω και τι να δει. Έχει μαζευτεί ένα πλήθος ολόκληρο και όλοι κρατούν στα χέρια πέτρες και κινούνται απειλητικά εναντίον μιας γυναίκας, η οποία έχει ζαρώσει σε μια γωνιά.
Την ώρα που ετοιμάζονται να την πετροβολήσουν, μπαίνει ο Χριστός μπροστά και ζητά να μάθει τι συμβαίνει. Του λένε λοιπόν ότι αυτή η γυναίκα είναι η Μαρία η Μαγδαληνή, γνωστή πόρνη, και ότι πρέπει να πεθάνει δια λιθοβολισμού.
Εκεί που το εξαγριωμένο πλήθος ετοιμάζεται να κάνει πράξη τα λόγια του, ξαναμπαίνει ο Χριστός μπροστά και με όλη τη δύναμη της φωνής του φωνάζει:
- Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω.
Σιωπή στο πλήθος... Έχουν κερώσει όλοι και μένουν ακίνητοι, δίχως να ξέρουν τι να κάνουν. Ξαφνικά, μέσα στη βουβαμάρα, μπαίνει μπροστά μια γριούλα και πετάει μια κοτρόνα η οποία χτυπάει τη Μαγδαληνή στο κεφάλι και την αφήνει νεκρή.
Γυρνά ο Χριστός προς τη γριούλα και φανερά εκνευρισμένος της λέει:
- Ρε μάνα, δε σου έχω πει να μη μπλέκεσαι στις δουλειές μου
Ήτανε ένας τραυλός και άρχισε να δουλεύει σε ένα καράβι στο κατάρτι.
Πάει την πρώτη μέρα στην δουλειά, βλέπει ένα καράβι. Αρχίζει:
- Κακακακακακακα...
Μέχρι όμως να το πει, τα δύο καράβια συγκρούστηκαν, και πολλοί ναύτες σκοτώθηκαν.
Την επόμενη φορά πάλι το ίδιο.
- Κακακακακακακακα...
Πάλι, μέχρι να το πει, τα καράβια ξανασυγκρούστηκαν, ξανασκοτώθηκαν ναύτες.
Την άλλη μέρα μαζεύει ο καπετάνιος τους υπόλοιπους ναύτες και τους λέει την επόμενη φορά που θα ακούσουν τον τραυλό να πει "κακακακακακακα", να μην περιμένουν να τελειώσει την λέξη, αλλά να πηδήξουν στην θάλασσα για να γλιτώσουν.
Μετά από λίγο αρχίζει πάλι ο τραυλός:
- Κακακακακακακα...
Αμέσως πηδάν όλοι στην θάλασσα, όπως είχε πει ο καπετάνιος.
Ο τραυλός τους κοιτά σοκαρισμένος και συνεχίζει:
- Κακακακαρχαρίας!