Δημοφιλή ανέκδοτα

Ο διοικητής ενός τάγματος εξέδωσε την ακόλουθο διαταγή προς τους επιτελείς του:
- Αύριο το βράδυ περί τις 20.00 ο κομήτης του Χάλλεϋ θα είναι ορατός στην περιοχή μας, γεγονός το οποίον συμβαίνει μόνο μία φορά κάθε 75 χρόνια. Οι άντρες, με στολή ασκήσεων, να βρίσκονται συγκεντρωμένοι στον χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος όπου θα τους εξηγήσω το σπάνιο αυτό φαινόμενο. Σε περίπτωση βροχής, δε θα μπορούμε να δούμε τίποτε, οπότε συγκεντρώσατε τους άνδρες στο αμφιθέατρο και θα τους δείξω ταινίες του φαινόμενου. Ο επιτελής προς το λοχαγό:
- Κατά διαταγή του Διοικητού, αύριο περί την 20.00, ο κομήτης του Χάλλεϋ θα εμφανιστεί πάνω από το χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος. Αν βρέξει συγκεντρώστε τους άντρες έξω με στολή ασκήσεων και φέρτε τους με βήμα στο αμφιθέατρο, όπου θα λάβει χώρα το σπάνιο αυτό φαινόμενο, κάτι που συμβαίνει μια φορά κάθε 75 χρόνια. Ο λοχαγός προς τους διμοιρίτες:
- Κατά διαταγή του Διοικητού, με στολή ασκήσεων περί τις 20.00 αύριο τo βράδυ, το φαινόμενο του κομήτη του Χάλλεϋ θα εμφανιστεί στο αμφιθέατρο. Σε περίπτωση βροχής στο χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος, ο Διοικητής θα δώσει άλλη διαταγή, κάτι το οποίο συμβαίνει μια φορά κάθε 75 χρόνια. Ο διμοιρίτης προς το λοχία:
- Αύριο περί τις 20.00 ο Διοικητής θα εμφανιστεί στο αμφιθέατρο με τον κομήτη του Χάλλεϋ κάτι το οποίο συμβαίνει κάθε 75 χρόνια. Αν βρέξει ο Διοικητής θα διατάξει τον κομήτη στο χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος. Ο λοχίας προς τη διμοιρία:
- Όταν βρέξει αύριο περί τις 20.00, ένα φαινόμενο, ο 75χρονος Στρατηγός Χάλλεϋ, συνοδευμένος από το Διοικητή, θα διασχίσει οδηγώντας τον κομήτη του, το χώρο συγκεντρώσεως του τάγματος, με στολή ασκήσεων. Δύο στρατιώτες μεταξύ τους:
- Ήρθε ο Στρατηγός μεσ τη βροχή, με μία Χάρλεϋ, σαν κομήτης και φορούσε στολή ασκήσεων.
Από τότε που πρωτοϋπήρξαν τα διαγωνίσματα, άρχισαν να υπάρχουν και τα σκονάκια .
Οι μικρές αμαρτίες κάθε μαθητή . Και νομίζω , ότι οποιοσδήποτε θα αρνιόταν αυτή την αμαρτία του, θα ψευδόταν . Και κάπως έτσι , εδώ φτιάχνοντας τον τελευταίο τσελεμεντέ ενός μαθητή , πρωτοπορούμε προωθώντας τα σκονάκια ! Σ αυτό τον αγώνα δεν νικάει ο εξυπνότερος , αλλά ο πιο " κωλόφαρδος " .
1 . Το πρώτο και καλύτερο εξάρτημα του μαθητή , το θρανίο . άσπρο , πράσινο , κίτρινο , με μπλε βούλες , μονό , διπλό , extra large , με μουτζούρες ή χωρίς . Αλλά πάνω από όλα , ο παράδεισος για τα σκονάκια . Λίγα τετραγωνικά εκατοστά ελεύθερα , για το μάθημα της ιστορίας ή τον αόριστο β΄ των αρχαίων .
2 . Μπορεί να πέφτει " δούλεμα " στις κοπέλες που επιδεικνύουν συνεχώς τις κομψές τους κασετίνες , αλλά " όσα δεν φτάνει η αλεπού " Μα , φυσικά ! Ανάμεσα στα μολύβια , στις τσίχλες και τα προφυλακτικά , χωράνε άνετα μερικά σκονάκια . Σε μικροσκοπικά χαρτάκια , πάνω σε γόμες , μέσα στο διαφανές πλαστικό ενός στύλου . Όλα αυτά , συνήθως είναι δανεικά κι αγύριστα , αλλά αυτά έχει το επάγγελμα ( ! )
3 . Συνεχώς οι μαθητές παραπονιούνται για τους τέσσερις τοίχους που τους κλείνουν ερμητικά μέσα σε μια αίθουσα , που μοιάζει με δωμάτιο νοσοκομείου . Οι τοίχοι βεβαίως είναι πεντακάθαροι ( μπλιαξ ! ) , αλλά εμείς φροντίζουμε να τους κάνουμε ακόμα χειρότερους . Πάνω στους τοίχους , κάτω στα πατώματα ή και - γιατί όχι ; - στο ταβάνι . Αρκεί να μην έχουμε μυωπία . Ατέλειωτος χώρος για να γράψουμε σκονάκια ! ( Μπορείτε να το
Εφαρμόσετε και στην καρέκλα σας , αν βέβαια τα " οπίσθια " σας δεν καλύπτουν όλο τον χώρο . )
4 . Το να προσπαθούμε να ακούσουμε τι μας λέει στα κρυφά ο μπροστινός ή ο " πισινός " , συνήθως έχει άσχημα αποτελέσματα ( βλέπε μηδενισμό κόλλας ) . " Το καλό το παλικάρι " , όμως , " ξέρει κι άλλο μονοπάτι " . Θυμάμαι μια κοπέλα με μακριά μαλλιά που καθόταν μπροστά μου , η οποία ποτέ δεν " βοηθούσε " σε καταστάσεις άμεσης ανάγκης . Μια τσίχλα ( χωρίς ζάχαρη ) και το μικροσκοπικό χαρτάκι με το σκονάκι επάνω , ταίριαζε υπέροχα στην καινούργια μπλούζα της . Τα μαλλιά της δε , το έκρυβαν απόλυτα . Βέβαια , της πήρε πολλή ώρα για να ξεκολλήσει στο τέλος την τσίχλα , αλλά άξιζε ...
5 . " Ααααα αααα. Ψουυυυυ ! " . Τώρα που έχουμε χειμώνα για τα καλά , κρύα . ιώσεις , κρυώματα , αλλεργίες . " Πάρε zewasoft " , όπως λέει η διαφήμιση για τα χαρτομάντιλα . Κι αυτή είναι η λέξη κλειδί ! Ένα χαρτομάντιλο με χημεία , παρακαλώ . Πρόσεχε μονάχα , μήπως τυχαία το χρησιμοποιήσετε !
6 . Τι ώρα είναι ; Η ώρα περνάει . Δέκα λεπτά σας έχουν μείνει . Παρανοϊκή ψύχωση έχει καταλήξει ο χρόνος . Και συνέχεια πεταχτές ματιές στο ρολόι . Καιρός να μας σώσει ο " χρόνος " . Τα παλιά ρολόγια που κουρδίζονται και έχουν την ημερομηνία επάνω γραμμένη . Εμείς απλά αλλάζουμε το χαρτάκι , που δείχνει την ημερομηνία , με το χαρτάκι που δείχνει τις ρίζες στην χημεία .
7 . Το είχε η μοίρα μας να πέσουμε με το μηχανάκι και να σπάσουμε το πόδι μας ! Τι να κάνουμε ; ! Τουλάχιστον , ας επωφεληθούμε από αυτό , μιας και μπορούμε . Ο γύψος , ανάμεσα στις υπογραφές και τις αφιερώσεις ( και φυσικά το σπασμένο πόδι ) , χωράει και λίγο από το αρχαίο κείμενο του
Σοφοκλή . Το μόνο κακό είναι ότι επί 3-4 μήνες , θα κουβαλάς τον Σοφοκλή μέχρι και στην τουαλέτα !
8 . " Πατάτεεεεεεεεεεεες ! " Το δυναμικό πεδίο δεν ορίζεται δυναμικό ! " Εδώ οι καλές πατάτεεεεεεεες! " και διαφορές δυναμικού " Πάρε κόσμε ! " γιατί δεν είναι συντηρητικό " Όλα τα μαχαιρώνουμε , όλα τα σφάζουμε ! ( Ουδέν σχόλιο , αρκεί να έχει ο πατέρας σας Ντάτσουν με πατάτες ) .
9 . Ντρίιιιιν Ντρίιιν.. ( το κινητό ) - " Ναί ; Έλα μαμά ! "
- " Επίκεντρη λέγεται κάθε γωνία που η κορυφή της "
- " Σ ακούω , μαμά ! Τι είπες ότι έπαθε ο μπαμπάς ; "
- " είναι στο κέντρο του κύκλου . "
- " Ναι , κι εγώ σ αγαπώ μαμά ! " . ( Έχεις κινητό ! ; Σώθηκες ! )
10 . Θυμάσαι εκείνα τα ωραία αθλητικά παπούτσια με την αερόσολα τις προάλλες ; Ναι , εκείνα . Ξέρεις ποια λέω . Είδες τις σόλες ; Δίπλα που έγραφε Fila , είδες τίποτε άλλο ; Δεν πρόσεξες , ε ; Εγώ όμως πρόσεξα ! Ποιώ , εποίουν , ποιήσω , εποίησα ( τα υπόλοιπα τα ξέχασα βλέπεις έχω βγάλει τα
Παπούτσια μου )
11 . Ουφ Πάλι σκονάκι ; Μας έχει μείνει η Αντιγόνη , ε ; Εμμμ Εύρηκα ! Έχω πολλές φορές σε παζάρια και πανηγύρια τους πλανόδιους πωλητές να πουλούν την πραμάτεια τους , και συνήθως , κοσμήματα . Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στολίδια είναι ο κόκκος ρυζιού που γράφουν το όνομα σου
Επάνω. Έχεις δει ρύζι που να γράφει τις 7 τραγωδίες του Σοφοκλή επάνω ;
Προσοχή ! Προσοχή ! Μην το δοκιμάσετε αυτό στο σχολείο ! Aκρως επικίνδυνο !
( Μας διαβάζουν και καθηγητές ! )
Ο μικρός Γιωργάκης πάει στον πατέρα του.
- Μπαμπά, θα μου εξηγήσεις τη διαφορά μεταξύ θεωρητικού και πρακτικού;
- Στάσου μια στιγμή, του λέει ο πατέρας του, και φωνάζει την κόρη τους.
- Μαιρούλα έλα εδώ. Πες μου, για είκοσι εκατομμύρια θα κοιμόσουνα με τον αδερφό σου;
Τρομαγμένη η Μαιρούλα απαντάει:
- Τι λες μπαμπά, είναι πράγματα αυτά, εγώ είμαι κορίτσι με αρχές, με τον αδερφό μου, απαπαπα, αυτά είναι διεφθαρμένα πράγματα.
- Πρόσεξε, Μαιρούλα, για είκοσι εκατομμύρια δραχμές. Θα πήγαινες με τον αδερφό σου.
- Μα τι λόγια είναι αυτά πατέρα, ... είκοσι εκατομμύρια, ε;
Ε, τα λεφτά στην οικογένεια θα έμεναν, θα μπορούσαμε να κάνουμε τόσα πράγματα, θα μπορούσαμε να πάμε όλοι μαζί διακοπές ... ε, για είκοσι εκατομμύρια θα το έκανα.
- Καλά Μαιρούλα, πήγαινε. Γυναίκα, έλα εδώ. Για τριάντα εκατομμύρια, θα κοιμόσουνα με το γιο σου;
- Αααργκ, τι λόγια είναι αυτά άντρα μου, δεν αισχύνεσαι, τι αιμομυκτικά πράγματα είναι τούτα, και μόνο που το σκέφτομαι παθαίνω ...
- Πρόσεξε γυναίκα, μιλάμε για τριάντα εκατομμύρια δραχμές. Θα πήγαινες;
- Μα τα έχεις χάσει εντελώς άντρα μου, για ποια με περνάς, δεν κάνω εδώ τέτοια πράγματα, αυτά είναι άνομα πράγματα, ... τριάντα εκατομμύρια είπες; Ε, στην οικογένεια θα έρχονταν τα λεφτά, πολλά πράγματα θα μπορούσαμε να αγοράσουμε για το σπίτι, πλυντήριο, ψυγείο, καινούργια αυτοκίνητο, καλό θα μας έκανε στο τέλος. Για τόσα λεφτά θα πηδούσα το γιο μου.
- Εντάξει γυναίκα, πήγαινε. (Προς το γιο)
- Κατάλαβες, ρε, τι διαφορά μεταξύ του θεωρητικού και του πρακτικού;
- Όχι, μπαμπά, δεν τόπιασα.
- Κοίτα, ρε μαλάκα. Θεωρητικά, έχουμε στην οικογένεια πενήντα εκατομμύρια. Πρακτικά, όμως, έχουμε δύο πουτάνες!
Ήτανε που λέτε δύο νταλικέρηδες και πήγαιναν στην εθνική. Κάποια στιγμή γυρνάει ο Κώτσος (συνοδηγός) και λέει στο Μήτσο (οδηγό):
K: Ρε Μήτσο, χέζομαι ρε συ...
Μ: Ρε Κώτσο κάνε λίγο κράτει, να, σε λίγο πιάνουμε Λάρισα, εκεί θα χέσεις.
K: Καλά...
Μετά από λίγο:
K: Ρε Μήτσο, πόση ώρα θέλουμε ακόμα για Λάρισα;
Μ: E είναι ακόμα 20-25 χιλιόμετρα, βάλε κανένα εικοσάλεπτο.
K: Ρε συ, ΧΕΖΟΜΑΙ σου λέω, δε μπορώ να κρατηθώ τόσο πολύ καταλαβαίνεις ρε σύ τι σου λέω, χέζομαι, θα χεστώ επάνω μου.
Μ: E τι θες να σου κάνω ρε Κώτσο, πάρε μια σακούλα και πάνε χέσε πίσω.
K: Αυτό θα κάνω, με συγχωρείς αλλά δε γίνεται αλλιώς...
Πάει λοιπόν ο Κώτσος στο πίσω μέρος της νταλίκας (king cab) και ξαλαφρώνει με αναστεναγμούς ανακούφισης. Όταν τελειώνει ξαναγυρνάει όλο χαμόγελα στη θέση του συνοδηγού.
K: Τώρα μάλιστα, τώρα πάμε και μέχρι Θεσσαλονίκη αν θες.
Μ: ...
Μετά από λίγο:
Μ: Κώτσο, τι την έκανες τη σακούλα;
K: Α ναι, πίσω την άφησα;
Μ: Καλά ρε χάνεις; Θα σκύλο βρωμίσουμε εδώ μέσα. Πάρτη ρε μαλάκα και πέτα τη από το παράθυρο και πέθανα στη μπόχα.
K: Α καλά...
Πράγματι, παίρνει ο Κώτσος τη σακούλα και τη πετάει από το παράθυρο. Περνάει κανένα πεντάλεπτο ήρεμης πορείας όπου ξαφνικά από πίσω ακούγεται ένα βραχνό επίμονο ψιλό κορνάρισμα:
"Μπι μπιπ! μπι μπιιιιπ!". Κοιτάει ο Μήτσος από τον καθρέφτη και βλέπει σε κάποια απόσταση ένα τυπά με ένα παπάκι να του κάνει κάτι νοήματα. "Γαμώτο", σκέφτεται, "τι θέλει το ούφο και κορνάρει;" και κατεβάζοντας ταχύτητα, ξεφεύγει αρκετά μέτρα μπροστά.
Δεν περνάνε δυο λεπτά και να σου πάλι "μπι μπιπ! μπι μπιιιιπ!". Κοιτάει ο Μήτσος και βλέπει πάλι να πλησιάζει το παπάκι και τον τύπο να κουνάει τα χέρια του θυμωμένα.
"Βρε μ ένα πού*** που μπλέξαμε", σκέφτεται τσαντισμένος, "και όχι τίποτ άλλο μπορεί και να τον πατήσω χωρίς να το θέλω"
. Και κόβοντας λίγο ταχύτητα γυρίζει και λέει στο συνοδηγό:
Μ: Ρε συ Κώτσο, για δες τι στην ευχή θέλει και κορνάρει ο μαλακό παπάκιας μη τον κάνω λιώμα σε καμιά στροφή.
Και ο Κώτσος ανοίγει το παράθυρο, βγάζει το κεφάλι του έξω, κοιτάει λίγο τον τύπο που έχει φτάσει δίπλα τους εντωμεταξύ και του λέει:
K: Τι θε ρε... σκατό φάτσα;
Το τηλέφωνο χτυπά στα κεντρικά της KGB.
- Εμπρός..
- Εμπρός, είναι εκεί η KGB;
- Μάλιστα, σε τι μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε;
- Τηλεφωνώ για να σας πω ότι ο γείτονάς μου Yankel Rabinovitz είναι εχθρός του κράτους. Κρύβει παράνομα διαμάντια μέσα στα κούτσουρα που έχει για την φωτιά.
- Ευχαριστούμε πολύ για την πληροφορία!
Την επομένη χτύπα το τηλέφωνο στο σπίτι του Rabinovitz:
- Γεια σου Yankel! Ήρθε η KGB;
- Ναι.
- Σου σπάσανε τα ξύλα για την φωτιά;
- Ναι, τα σπάσανε όλα.
- Εντάξει, τώρα είναι η σειρά σου να τους τηλεφωνήσεις. Ο κήπος μου χρειάζεται σκάψιμο.
Η δασκάλα Διαπιστώνει ότι μεταξύ των μαθητών της, υπάρχει και ένα παιδάκι σχεδόν μαύρο, ένα γυφτάκι. Στην πορεία διαπιστώνει ότι το γυφτάκι ζωγραφίζει καταπληκτικά.
Οι ζωγραφικές του είναι ολοζώντανες και με τέτοιο τρόπο δοσμένες που μόνο από ώριμο ζωγράφο μεγάλου επιπέδου μπορούν να προέρχονται... Κατενθουσιασμένη παίρνει τηλέφωνο τον πατέρα του παιδιού για να του πει τα σχετικά. Ο πατήρ γύφτος αγανακτισμένος απαντά:
- Ντίρτον, ντίρτον!
- Μα κύριε, γιατί να τον δείρω; Δεν με καταλάβατε ίσως. Σας λέω ότι ο μικρός μπορεί να είναι και παγκόσμιο φαινόμενο. Μιλάμε για ζωγραφική εξωπραγματική για την ηλικία του και πρέπει να αξιοποιήσουμε το ταλέντο του παιδιού σας. - Ντίρτον, ντίρτον σε λέω! Κλικ, κλείνει το τηλέφωνο. Όσο περνάει ο καιρός η δασκάλα διαπιστώνει ότι πρόκειται περί "ευρήματος" και ότι ο μικρός είναι ένα φαινόμενο, διότι η ζωγραφική του δεινότητα αυξάνεται ιλιγγιωδώς. "Την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενη" αποφασίζει να ξαναπάρει τηλεφωνο. Παίρνει. Απαντάει πάλι ο πατήρ γύφτος.
- Η Δασκάλα είμαι!
- Ντίρτον, ντίρτον!
- Μα γιατί;!
- Εσύ σίγουρα τέλει μάθει;
- Ναι.
- Αυτό τσογλάνι ζουγράφισε πάνω σόμπα ίνα μουνί! - !
- Παππού έκαψε το γλώσσα του, μπαμπά έκαψε το πούτσο του !
Ήταν δυο φίλοι, εκ των οποίων ο ένας άλλαζε τη μια γκόμενα μετά την άλλη, ενώ ο άλλος είχε τρελαθεί στη μαλακία. Οπότε μια μέρα εκεί που συζητούσαν, ρωτάει ο ένας τον άλλον:
- Καλά ρε Κώστα, πώς τα καταφέρνεις και έχεις τη μία γκόμενα μετά την άλλη; Ο άλλος τότε του απαντάει:
- Είναι πολύ απλό φίλε μου! Πάρε μια μηχανή μεγάλου κυβισμού και θα με θυμηθείς! Αλλά πρόσεξε μαζί με τη μηχανή να πάρεις και μια βαζελίνη, έτσι ώστε όταν βρέχει να την απλώνεις επάνω στη μηχανή, για να γλιστράει το νερό της βροχής. Με τα πολλά, πάει και αγοράζει μια μηχανή και γνωρίζει μετά από λίγο καιρό μια κοπέλα την οποία ερωτεύεται και έρχεται η μέρα που πρέπει να πάει να τη ζητήσει. Εν τω μεταξύ, στο σπίτι της νύφης, έχουν ετοιμασίες. Έτσι λοιπόν, η μάνα έκανε δουλειές, αλλά δεν προλάβαινε να πλύνει τα πιάτα. Φωνάζει την κόρη της να πάει να τα πλύνει εκείνη, αλλά αυτή:
- ?σε με ρε μάνα που θα πλύνω τώρα τα πιάτα, κάνω μανικιούρ. Στο κάτω-κάτω είμαι η νύφη. Φωνάζει τη δεύτερη κόρη, αλλά και αυτή απαντάει κατά τον ίδιο τρόπο. Τέλος φωνάζει και τον άντρα της, αλλά εκείνος:
- Ρε αϊ σιχτίρ, που θα πλύνω εγώ τα πιάτα. 3 γυναίκες είστε! Τα παίρνει η μάνα στο κρανίο και βγαίνοντας από την κουζίνα λέει:
- Όποιος μιλήσει από εδώ και στο εξής, θα πλύνει τα πιάτα. Όλοι λοιπόν, μούγκα. Μετά από λίγο, χτυπάει το κουδούνι ο γαμπρός. Τρέχει ανοίγει η κόρη και τον περνάει στο σαλόνι. Συστήνεται ο γαμπρός, αλλά κανείς τους δεν μιλάει. Οπότε αγκαλιάζει ο γαμπρός τη νύφη και λέει:
- Εγώ για την κόρη σας έχω καλό σκοπό και την αγαπώ. Κανείς δεν μιλούσε! Αρχίζει λοιπόν να την χουφτώνει να της βάζει δάχτυλα και τέλος την γαμάει μπροστά στους δικούς της, χωρίς αυτοί να μιλούν. - Α ρε που ήρθα, πασάς είμαι εδώ! Γαμάω και κανείς δεν λέει τίποτα. Πάει μετά στην άλλη αδερφή και αρχίζει να τη γαμάει κι αυτήν, χωρίς πάλι να μιλάει κανείς. Μετά πάει στη μάνα και τη γαμάει κι αυτή. Πάει τέλος δίπλα στον πατέρα, αλλά εκείνη τη στιγμή αρχίζει να βρέχει καταρρακτωδώς. Ξαφνικά πετιέται επάνω και λέει:
- Αμάν, τη βαζελίνη ξέχασα! Και τότε αγανακτισμένος ο πατέρας σηκώνεται και λέει:
- Ε, όχι ρε πούστη! Αν είναι να κάτσω να με γαμήσεις, θα πλύνω εγώ τα πιάτα!
Μια οικογένεια Αγγλων περνούσε τις διακοπές της στην Γερμανία και κατά την διάρκεια ενός περιπάτου, παρατήρησαν ένα χαριτωμένο σπιτάκι το οποίο τους φάνηκε κατάλληλο για τις επόμενες διακοπές τους.
Ζήτησαν λοιπόν τον ιδιοκτήτη του και έμαθαν ότι είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας.
Τον συνάντησαν, τον είδαν και συμφώνησαν να το χρησιμοποιήσουν τον επόμενο χρόνο.
Γυρίζοντας όμως στην Αγγλία, η κυρία θυμήθηκε ότι δεν είχε δει το W. C.
Έγραψε λοιπόν την εξής επιστολή στον πάστορα:
- «Αιδεσιμότατε πάτερ, είμαι η κυρία που πριν μερικές ημέρες κλείσαμε ένα συμβόλαιο για το σπιτάκι της εξοχής, αλλά δεν πρόσεξα το W. C. Θα ήθελα λοιπόν να με πληροφορήσετε καταλλήλως σχετικά με αυτό.»
Όταν ο πάστορας πήρε το γράμμα δεν κατάλαβε την σύντμηση και έχοντας στο μυαλό του ένα μικρό αλλά γνωστό εκκλησάκι των Αγγλικανών που ονομάζεται Wabel Chapel (W. C.) με το οποίο αντιμετώπιζε προβλήματα συντήρησης, νόμιζε ότι η κυρία ζήτησε πληροφορίες γι αυτό και της απάντησε:
- «Αγαπητή κυρία,
Εξετίμησα το ενδιαφέρον σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το σπίτι, γεγονός που δυσκολεύει λίγο αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά.
Όποιος δε, έχει την συνήθεια να παραμένει επί μακρών στις διάφορες τελετές, καλό είναι να φροντίζει να έχει μαζί του και φαγητό ώστε να μπορεί να παραμένει ολόκληρη την ημέρα.
Στην τοποθεσία μπορείτε να φθάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια, μια και το τοπίο είναι υπέροχο.
Αν πάλι κάποιος βιάζεται πολύ, μπορεί να πάρει και αυτοκίνητο.
Πρέπει να επισημάνω ότι θα ήταν καλύτερα να φθάνετε εγκαίρως, ώστε να μη διαταράσσεται η ησυχία των άλλων οι οποίοι είναι ήδη μέσα.
Η αίθουσα διαθέτει θέσεις για 40 καθιστούς και 100 όρθιους.
Υπάρχει επίσης κλιματισμός ώστε να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές.
Συνιστάται να φθάνετε εγκαίρως (νωρίς το πρωί) ώστε να βρίσκετε θέση για να καθίσετε.
Τα παιδιά όταν είναι πολύ μικρά επιτηρούνται από τον επιστάτη κατά την διάρκεια της τελετής μέσα στα καροτσάκια ή τα καλαθάκια τους ενώ τα μεγαλύτερα κάθονται μαζί με τους γονείς τους και τραγουδούν όλοι μαζί.
Στην είσοδο, θα παραλαμβάνετε ένα χαρτί αλλά σε περίπτωση που δεν φθάσει, τα χαρτιά χρησιμοποιούνται ανά δύο άτομα.
Τα φύλλα επιστρέφονται κατά την έξοδο, αν είναι δυνατόν σε καλή κατάσταση ώστε να χρησιμοποιηθούν και πάλι.
Υπάρχουν μεγάφωνα για την ενίσχυση των ηχείων, έτσι ώστε τα συμβαίνοντα στην αίθουσα να ακούγονται και στο προαύλιο.
Τέλος αυτά που συλλέγονται μετά από την τελετή, μοιράζονται στους φτωχούς της περιοχής.
Αρκετές φορές έρχονται και φωτογράφοι, οι οποίοι αποθανατίζουν τις διάφορες φάσεις ώστε να έχετε αναμνήσεις από μια πράξη σας τόσο ανθρώπινη.
Εις το επανειδείν με τον αξιότιμο σύζυγό σας.
Ο πάστωρ.
Σε ένα ζωολογικό κήπο ήταν ένας πολύ θερμός ουραγκοτάγκος με αυξημένη libido.
Είχε δημιουργήσει πρόβλημα μέσα στο κλουβί του γιατί δεν είχε αφήσει απήδηχτο ούτε ουραγκοτάγκο, ούτε χιμπατζή, ούτε μαϊμού.
Προβληματισμένοι οι φύλακες προσπαθούν να βρουν μια λύση για να μην αρρωστήσουν τα ζώα από τη συνεχή εξάντληση, οπότε λέει ένας φύλακας:
- "Το βρήκα, θα τον πάμε στο κλουβί με τα λιοντάρια. Αποκλείεται να προσπαθήσει να πηδήξει τα λιοντάρια".
Πράγματι τον μεταφέρουν στο κλουβί με τα λιοντάρια, αλλά μάταια. Ο Ουραγκοτάγκος δεν χρειάστηκε παρά δέκα λεπτάκια για να κανονίσει όλα τα λιοντάρια τα οποία ξαπλώθηκαν φαρδιά-πλατιά από την ταλαιπωρία.
Απογοητευμένοι οι φύλακες του κήπου, σκέφτηκαν να προσπαθήσουν κάτι άλλο. Θα τον πάμε στις καμηλοπαρδάλεις. Κοντός ο Ουραγκοτάγκος, θεόψηλες αυτές, αποκλείεται να μπορέσει να τις κανονίσει.
Με το που τον βάζουν όμως στο κλουβί με τις καμηλοπαρδάλεις, μια και δυο σκαρφαλώνει ο ουραγκοτάγκος πάνω τους και αρχίζει να τις πηδάει μία-μία. Τα ίδια και με τους ελέφαντες, τα ίδια και με τις στρουθοκαμήλους. Οπότε δεν έμενα παρά μία λύση: να τον βάλουν στο κλουβί με τις ζέβρες.
Από τη στιγμή που το έβαλαν στο κλουβί με τις ζέβρες ο ουραγκοτάγκος καθόταν σε μία γωνία ανήσυχος, κοιτούσε προς τις ζέβρες και όλο κάτι μουρμούριζε. Οι φύλακες ενθουσιασμένοι που το κόλπο πέτυχε, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε συμβεί. Οπότε πετάγεται ο ένας και λέει:
- "Θα πάω να ακούσω τι μουρμουρίζει εκεί που κάθεται". Πλησιάζει λοιπόν τον ουραγκοτάγκο και τον ακούει να λέει:
- "Πούστη γάιδαρε, που θα μου πας, δεν θα βγάλεις την πιτζάμα;"