Ο κυρ-Κώστας και η κυρα-Φρόσω είναι παντρεμένοι για 50 χρόνια και έχουν περάσει τα 70.
Όλη του τη ζωή ο κυρ-Κώστας ονειρευόταν ένα ζευγάρι παπούτσια απο δέρμα κροκοδείλου και αποφάσισε ότι ήρθε επιτέλους η στιγμή να τα πάρει.
Μπαίνει λοιπόν στο σπίτι του με τα καινούργια του παπούτσια και ρωτάει τη γυναίκα του.
- Λοιπόν γυναίκα, βλέπεις κάτι το διαφορετικό επάνω μου;
- Τι το διαφορετικό μπορεί να έχεις Κώστα μου; Φοράς το ίδιο πουκάμισο όπως πάντα και το ίδιο παντελόνι όπως πάντα...
Ο κυρ-Κώστας δεν το βάζει κάτω. Πάει στο υπνοδωμάτιο , βγάζει όλα του τα ρούχα, εκτός απο τα παπούτσια και τσίτσιδος επανέρχεται.
- Τώρα , βλέπεις κάτι διαφορετικό επάνω μου; την ξαναρωτά.
- Τι το διαφορετικό Κώστα μου; Κρέμεται προς τα ... Κάτω όπως πάντα, του απαντά.
Προσβεβλημένος ο κυρ-Κώστας βάζει τις φωνές!
- Ακριβώς! Και ξέρεις γιατί κρέμεται προς τα κάτω; Γιατί κοιτάζει τα καινούργια μου παπούτσια!
- Ε, τότε καλύτερα να αγόραζες καινούργιο καπέλο!
Dear Tech Support, Last year I upgraded from Boyfriend 5.0 to Husband 1.0 and noticed that the new program began making unexpected changes to the accounting software, severely limiting access to wardrobe, flower and jewellery applications that operated flawlessly under Boyfriend 5.0.
No mention of this phenomenon was included in the product brochure. In addition, Husband 1.0 uninstalls many other valuable programs such as DinnerDancing 7.5, CruiseShip 2.3, and OperaNight 6.1 and installs, undesirable programs such as PokerNight 1.3, SaturdayFootball 5.0, Golf 2.4 and ClutterEverywhere 4.5. Conversation 8.0 no longer runs, and invariably crashes the system. Under no circumstances will it run DiaperChanging 14.1 or HouseCleaning 2.6. Ive tried running debugging 5.3 to fix Husband 1.0, but this all-purpose utility is of limited effectiveness. Signed,Desperate WifeDear Desperate Wife,Keep in mind, Boyfriend 5.0 is an entertainment package, while Husband 1.0 is an Operating System. Try to enter the command:
C:/ I THOUGHT YOU LOVED ME and install Tears 6.2. Husband 1.0 should then automatically run the applications: Guilty 3.0 and Flowers 7.0 But remember, overuse can cause Husband 1.0 to default to GrumpySilence 2.5, Happy hour 7.0 or Вееr 6.1. Вееr 6.1 is a very bad program that will create "Snoring Loudly" wave files. DO NOT install MotherInLaw 1.0 or reinstall another Boyfriend program. These applications are not supported and will crash Husband 1.0. In summary, Husband 1.0 is a great program, but it does have limited memory and cannot learn new applications quickly. Consider buying additional software to improve performance. I personally recommend HotFood 3.0, Lingerie 5.3 and Keep-a-nice-body 10.1.
Signed,Tech Support
Σε ένα διεθνή διαγωνισμό ειδικών αστυνομικών δυνάμεων καταστολής της βίας, στην τελική φάση προκρίνονται η SWAT της Αμερικής, τα ΜΑΤ της Ελλάδας και η Κυπριακή ΜΜΑΔ (Μηχανοκίνητη Μονάδα ‘Aμεσου Δράσεως).
Φτάνει λοιπόν η ώρα της δοκιμασίας που θα κρίνει ποια θα είναι και η τελική κατάταξη υπηρεσιών.
Η επιτροπή εκφωνεί την τελική αποστολή:
Έχουμε αφήσει ένα κουνέλι στη δασική έκταση που βλέπετε μπροστά σας. Η υπηρεσία που θα ανακαλύψει και θα συλλάβει πιο γρήγορα το κουνέλι θα είναι και η νικήτρια.
Ξεκινά η SWAT, ερευνούνε με ειδικούς θερμικούς ανιχνευτές προηγμένης τεχνολογίας, στοιχεία και πληροφορίες από κατασκοπευτικούς δορυφόρους, τοποθετεί κάμερες, μικρόφωνα, παγίδες αλλά μετά από 5 ήμερες τίποτα. Γυρνάει στην επιτροπή παραδίνοντας το πόρισμα: Το ύποπτο κουνέλι δεν βρέθηκε.
Σειρά έχουν τα Ματ. Ψάχνουν μεθοδικά όλο το δασός, χτενίζουν κάθε πιθανή κρυψώνα, οι τηλεφωνικές κλήσεις του λαγού δεν κατέστη δυνατό να υποκλαπούν και μετά από 3 μέρες όλα τα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι: Κουνέλι στο δασός δεν υπάρχει! Προτείνεται η ολοσχερής καταστροφή του δάσους με ψεκασμό βενζίνης και φωτιά.
Η ώρα της ΜΜΑΔ: Οι αστυφύλακες εφορμούν στο πυκνό δάσος. Δεν περνάει μια ώρα και εμφανίζονται κρατώντας καταχτυπημένη ταλαιπωρημένη και αλυσοδεμένη μια αρκούδα. Με το που τη φέρνουν μπροστά στην επιτροπή η αρκούδα πέφτει γονατιστή και φωνάζει: Όχι άλλο ξύλο, όχι άλλο ξύλο! Ομολογώ ναι εγώ είμαι το κουνέλι!
Στο ίδιο κουπέ ενός τρένου βρίσκονταν ένας Έλληνας και ένας Γερμανός.
Απέναντι τους κάθονταν μια γριά 80 χρόνων και μια γκομενάρα 20. Την λιγουρεύονταν ο Έλληνας με τον Γερμανό αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γιατί ήταν η γριά μπροστά. Κάποια στιγμή το τρένο περνάει μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ και ξαφνικά ΣΠΛΑΑΑΤΣ! Ακούγεται μια σφαλιάρα που έπεσε. Σκέφτεται ο Έλληνας:
- "Ατιμος ο Γερμανός πήγε να βάλει χέρι στην κοπέλα και αυτή τον χαστούκισε."
Σκέφτεται ο Γερμανός:
- "Εγώ την σφαλιάρα κατά λάθος."
Σκέφτεται η κοπέλα:
- "Αυτοί οι δυο μαλάκες πήγαν να μου βάλουν χέρι αλλά κατά λάθος το έβαλαν στη γριά."
Σκέφτεται η γριά:
- "Κουφάλα Γερμανέ απ την Κατοχή στη χρωστούσα!"
Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.
Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους, τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.
- «Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;» λέει η δασκάλα. «Ποιος είπε ; δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;»
Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον καινούριο:
- «Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια», απαντά.
- «Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: ;Κυβέρνηση του λαού, από το λαό και για το λαό;», ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.
- «Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ», απαντά και πάλι ο Σουζούκι.
Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει:
- «Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας!»
Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:
- «Ρε δεν πάτε να γα**θείτε όλοι, μα**κες γιαπωνέζοι!»
- «Ποιος το είπε αυτό;» ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.
Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει:
- «Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.
Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. «Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.
- «Ποιος το είπε αυτό;» ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.
Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
- «Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991».
Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:
- «Ρε δε μας παίρνεις καμιά π**α, λέω γω!»
Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:
- «Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το 1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου».
Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν:
- «Α γα**σου ρε μα**κισμένο, Σουζούκι».
Ατάραχος ο γιαπωνέζος:
- «Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002».
Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο διευθυντής:
- «Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπου**έλο».
Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:
- «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησής του».
Ο Κωστάκης και η μερέντα.
Ο μπαμπάς θέλει να κουτουπώσει την μαμά αλλά θα το καταλάβει ο Κωστάκης.
Τι να κάνει λοιπόν σκέφτεται και του έρχεται μια ιδέα.
- Κωστάκη θέλεις μια φέτα ψωμί να τη φας στο μπαλκόνι;
Όχι... Λέει με νεύρα ο Κωστάκης.
- Θέλεις μια φρατζόλα και όλο το κουτί να τα φας έξω;
Όχι είπα!Λέει και πάλι..
- Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι;
Ναι λέει με χαρά... Βαρέθηκα να κάθομαι.
- Ωραία τότε θα βγεις στο μπαλκόνι και όταν σε ρωτάω τι βλέπεις θα μου απαντάς και εάν είναι αλήθεια θα σου δίνω ένα ευρο.
Α-λλά θα σου τα δώσω όλα μαζί στο τέλος
Εντάξει μπαμπά.
Πάει ο Κωστάκης στο μπαλκόνι και ο μπαμπάς αρχίζει το κουτούπωμα.
- Κάποια στιγμή τον Ρώτα... Τι βλέπεις έξω;
Περνά ένα κόκκινο αμάξι μπαμπά.
- Μπράβο Κωστάκη μετά θα σου δώσω ένα ευρο.
Συνεχίζεται το κουτούπωμα και ξαναρωτά.
- Τι βλέπεις έξω;
Περνά μια γιαγιά μπαμπά.
- Μπράβο Κωστάκη.
- Μετά από λίγο ... Τι βλέπεις έξω;
Ο κύριος Γιώργος κουτουπώνει την κύρια Μαρία απέναντι.!
- Τι;Βλέπει τέτοια πράματα το παιδί μου!Τρέχει έξω ο μπαμπάς,κοιτάει και λέει.
- Μα καλά αφού είναι κλειστά τα παράθυρα πως το κατάλαβες;
Καλά ρε μπαμπά δεν βλέπεις την Τιτίκα στο μπαλκόνι που τρώει μερέντα!.
.
Καλοκαίρι. Μεσημέρι. Καύσωνας. Ο κύριος Πετρίδης επιστρέφει στο διαμέρισμα του κάπου στην άκρης της πόλης μετά από ένα κουραστικό πρωινό στο γραφείο του. Παρκάρει το αυτοκίνητο του και με το χαρτοφύλακα στο χέρι, ξεκινάει να διασχίσει το δρόμο για να μπει στην είσοδο του κτιρίου όπου μένει. Στα μισά του δρόμου αντιλαμβάνεται τον ιδρωμένο σωματώδη τύπο που έχει μόλις ξεφορτώσει δύο φέρετρα από το φορτηγάκι του και τα έχει ακουμπήσει στον τοίχο της πολυκατοικίας για να ξαποστάσει.
- Μπα, ποιος να πέθανε, εδώ στην πολυκατοικία. Κάποιος ηλικιωμένος δεν άντεξε τον καύσωνα μάλλον.
Συνεχίζει να περπατάει, αλλά ο ιδρωμένος τύπος τον κοιτάει περίεργα. Μόλις φτάνει να μπει στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο τύπος αποφασίζει να του μιλήσει:
- Μπορείτε μήπως να με βοηθήσετε να μεταφέρω τα φέρετρα μέχρι τον τρίτο όροφο; Κάνει πολύ ζέστη για να το κάνω μόνος μου.
Ο κύριος Πετρίδης το σκέφτεται λίγο και δέχεται. Στο πίσω μέρος του μυαλού του όμως αναρωτιέται ποιος είναι αυτός που έμενε στον ίδιο όροφο με αυτόν και πέθανε. Βάζουν τα φέρετρα το ένα πάνω στο άλλο, το ακουμπάν πάνω στους ώμους τους, και ξεκινάνε να σκαρφαλώνουν τις σκάλες... Φτάνουν στον τρίτο όροφο και περπατάνε προς της δεξιά μεριά του διαδρόμου, ανησυχητικά κοντά στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Τελικά ο φορτωμένος εργάτης αποφασίζει ότι έφτασε στον προορισμό του και ακουμπάνε τα φέρετρα ακριβώς πλάι στην είσοδο του διαμερίσματος του κυρίου Πετρίδη. Γεμάτος απορία, προσπαθεί να βρει μερικές εξηγήσεις:
- Μα καλά, αυτό είναι το διαμέρισμα που μένω εγώ. Τι θέλει ένα ζευγάρι φέρ..
- Είστε ο κύριος Πετρίδης; Δεν το κατάλαβα τόση ώρα. Έφερα τα παιδιά από την κατασκήνωση.