Skip to main content
Ανέκδοτα για αυτοκίνητα και οδηγούς
Πάει ένας Πόντιος να αγοράσει ένα αυτοκίνητο.
Βλέπει ένα που του αρέσει.
- Πόσο κάνει; ρωτάει.
- Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ!
- Μα αυτό είναι πάρα πολύ ακριβό!
- Αυτό γινεται, του λέει ο πωλητής, επειδή είναι ένα εκπληκτικό μοντέλο. Μπείτε μέσα να κάνουμε ένα test-drive.
Μπαίνει μέσα ο Πόντιος, αρχίζει να οδηγεί ο πωλητής και λέει:
- Λοιπόν σας είπα ότι αυτό το αυτοκίνητο είναι καταπληκτικό. Το μεγαλύτερο προσόν του είναι ότι μπορεί να περνάει μέσα από τοίχους. Όμως, για να γίνει αυτό πρέπει να έχετε κλειστά τα μάτια.
Ο Πόντιος εντυπωσιάζεται από αυτό.
- Σοβαρά περνάει μέσα από τοίχους;
- Και βέβαια, λέει ο πωλητής. Να, κλείστε τα μάτια σας, και θα περάσουμε μέσα από τον τοίχο που βλέπετε.
Κλείνει τα μάτια ο Πόντιος, και ο πωλητής κάνει στροφή και αποφεύγουν τον τοίχο.
Πείθεται ο Πόντιος και εντυπωσιασμένος, πληρώνει όσο-όσο για το αυτοκίνητο και φεύγει χαρούμενος.
Πάει στο σπίτι, και λέει στην οικογένειά του:
- Αγόρασα ένα καταπληκτικό αυτοκίνητο, που αν οι επιβάτες έχουν κλειστά τα μάτια περνάει και μέσα από τοίχους. Ελάτε να το δοκιμάσουμε.
Μπαίνουν όλοι μέσα στο αυτοκίνητο, ξεκινάνε, πλησιάζουν έναν τοίχο...
- Τώρα! λέει ο Πόντιος. Κλείστε όλοι τα μάτια!
Παίρνει φόρα και ρίχνει το αυτοκίνητο στον τοίχο!
Το αυτοκίνητο στραπατσάρεται, και γυρνά ο Πόντιος και λέει:
- Αν πιάσω στα χέρια μου αυτόν που δεν έκλεισε τα μάτια του...
Μια οικογένεια Aγγλων νοίκιασε ένα χαριτωμένο σπιτάκι στη Γερμανία για τις επόμενες διακοπές της. Ιδιοκτήτης ήταν ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας. Γυρίζοντας στην Αγγλία η κυρία θυμήθηκε ότι δεν είχε δει το W. C. (τουαλέτα) και έγραψε γράμμα στον πάστορα να της περιγράψει πώς είναι το W. C.
Εκείνος νομίζοντας ότι το W. C. είναι σύντμηση του ονόματος μιας γνωστής μικρής εκκλησίας που ονομάζεται Wablec Chapel, απάντησε:
"Αγαπητή μου Κυρία, εξετίμησα την ερώτησή σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται σε απόσταση 12 χλμ από το σπίτι, πράγμα λίγο δύσκολο ιδίως γι αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά. Όποιος δε, έχει τη συνήθεια να παραμένει για πολύ στις διάφορες τελετές, καλό είναι να φέρνει μαζί του και το φαγητό, ώστε να μπορεί να παραμένει όλη τη μέρα. Στην τοποθεσία μπορείτε να φθάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια. Αν πάλι βιάζεστε πολύ, με το αυτοκίνητο. Είναι καλύτερα να πάτε εγκαίρως, για να μη διαταράσσεται η ησυχία των άλλων που είναι ήδη μέσα. Στην αίθουσα έχει θέσεις για 40 καθιστούς και 100 όρθιους. Υπάρχει επίσης κλιματισμός, για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές. Συνιστάται να φθάσετε σύντομα για να βρείτε και πού να καθίσετε. Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς και τραγουδούν όλοι μαζί. Στην είσοδο σας παραδίνετε ένα χαρτί (έντυπο) κι αν δεν φθάσουν τα χαρτιά, χρησιμοποιούνται ανά δύο άτομα. Τα φύλλα πρέπει να επιστρέφονται σε καλή κατάσταση, κατά την έξοδο εις τρόπον ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πάλι. Υπάρχουν, επίσης, μεγάφωνα για την ενίσχυση των ήχων, έτσι ώστε να ακούγονται και απ έξω. Τέλος, αυτά που συλλέγονται μοιράζονται στους φτωχούς. Υπάρχουν ενίοτε και φωτογράφοι που φωτογραφίζουν τις διάφορες φάσεις, για να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο ανθρώπινη.
Εις το επανιδείν μετά του συζύγου σας. Ο Πάστωρ"
Ένας Κρητικός κάθεται στο λιμάνι και περιμένει το πλοίο που θα τον πάει στον Πειραιά.
Είναι εκνευρισμένος γιατί το πλοίο αργεί να έρθει. Πάνω στα νεύρα του, αρχίζει και κλωτσάει ότι βρίσκει μπροστά του. Ξαφνικά κλωτσάει ένα λυχνάρι. Το λυχνάρι χτυπάει σε μια πέτρα, σκάει και βγαίνει ένα τζίνι. Tο Τζίνι βλέπει τον Κρητικό και του λέει:
- Ευχαριστώ αφέντη μου με γλίτωσες. Ήμουν τόσα χρόνια κλεισμένος εκεί μέσα... πες-μου τώρα τη χάρη θέλεις να σου κάνω και θα σου τη κάνω για να είμαστε πάτσοι...
- Θέλω του λέει ο κρητικός να φτιάξεις ένα δρόμο από το Ηράκλειο μέχρι τον Πειραιά, να πηγαίνω με το αυτοκίνητο μου ή με το γαϊδουράκι μου!
- Δεν γίνεται του λέει το τζίνι, αυτό που ζητάς είναι τρομερά δύσκολο ακόμα και για ένα Τζίνι. Θέλει χιλιάδες τόνους άμμου, εκατοντάδες εργολάβους, τεχνικούς, χιλιάδες εργάτες, και ας μη σου αναφέρω τα μπλεξίματα με τις κακοτεχνίες, τα φακελάκια, τα ΙΚΑ Μίκα σύκα και όλες τις άδειες... Σκέψου κάτι λίγο πιο εύκολο
Πράγματι... Σκέφτεται ο κρητικός και του λέει:
- Θέλω να κάνεις την γυναίκα μου να με καταλαβαίνει...
Kαι τότε το τζίνι του λέει:
- Από που είπες ότι θες να ξεκινήσει ο δρόμος;
Ένας τύπος κάθεται και τα πίνει σε ένα μπαρ κάθε βράδυ. Μεθάει συνεχώς και φεύγει πάντα τελευταίος από το μπαρ.
Μια μέρα, ο μπάρμαν, αποφασίζει να του πει ότι δε γίνεται να τον αφήνει να μπεκρουλιάζει άλλο.
- Ανθρωπέ μου, κάνεις κακό στον εαυτό σου, κατάλαβέ το. Αντε γύρνα σπίτι σου και άσε με και μένα στην ησυχία μου...
Με τα χίλια ζόρια, ο μπάρμαν τον διώχνει από το μπαρ, αλλά ο μεθυσμένος τριγυρίζει στους δρόμους σαν την άδικη κατάρα. Πηγαίνει και πέφτει επάνω σε ένα αυτοκίνητο. Ο οδηγός από μέσα βγαίνει κατατρομαγμένος έξω και τον ρωτάει αν είναι καλά.
- Μια χαρά είμαι, του λέει ο μεθυσμένος. Εγώ δεν παθαίνω τίποτα, είμαι ο Χριστός.
- Τι λες; Μεθυσμένος είσαι! Δεν είσαι ο Χριστός, σύνελθε.
- Όχι, ο Χριστός είμαι. Θα σου το αποδείξω.
Περίεργος ο οδηγός, ακολουθεί τον μεθυσμένο, ο οποίος τον πηγαίνει στο μπαρ.
Ο μπάρμαν με το που βλέπει τον μεθυσμένο να μπαίνει μέσα, σηκώνει τα χέρια στον ουρανό και λέει:
- ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ, πάλι εσύ;
Προσοχη! Το ανεκδοτο αυτο ειναι απο τα πιο κρυα που υπαρχουν, παρακαλω φυλαχτειτε!
Ήταν μια μέρα ένα αγόρι που βοήθησε έναν γέρο να διασχίσει το δρόμο. Αυτός, για να τον ευχαριστήσει του έδωσε έναν φάκελο που είχε μέσα ένα γράμμα και του λέει να μην το ανοίξει ποτέ να το διαβάσει ο ίδιος, αλλά να το δώσει σε άλλους να το διαβάσουν.
Πηγαίνει λοιπόν σπίτι του και δίνει το γράμμα αυτό στην μητέρα του. Αυτή το διαβάζει και αμέσως, θυμωμένη, διώχνει το γιο της από το σπίτι και ορκίζεται να μην τον ξαναδεί ποτέ.
Στενοχωρημένος αυτός πηγαίνει στον κολλητό του και του λέει τι έγινε. Του δίνει μετά το γράμμα να το διαβάσει, το διαβάζει αυτός και αμέσως τον βρίζει, τον πλακώνει στο ξύλο και φεύγει.
Έτσι το αγόρι αυτό μεγάλωσε παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια. Μια μέρα δίνει το γράμμα αυτό στη γυναίκα του, το διαβάζει αυτή και τον χωρίζει, παίρνει τα παιδιά τους και πάνε να ζήσουν σε άλλη πόλη.
Αυτός λοιπόν είχε χάσει εντελώς το ηθικό του. Στο τέλος αποφασίζει να διαβάσει και ο ίδιος το γράμμα, και έτσι καθώς περπατάει στον δρόμο διαβάζει το γράμμα. Όμως σε μια διάβαση πεζών δεν προσέχει και περνάει το δρόμο με κόκκινο, με αποτέλεσμα να τον πατήσει ένα αυτοκίνητο και να βρει ακαριαίο θάνατο.
- Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας;
- Να μην περνάμε το δρόμο με κόκκινο...!
Σε απόμερο μέρος, αργά την νύχτα, ο οδηγός διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητό του "έπαθε λάστιχο" Όμως δεν είχε μαζί του γρύλο.
Μέσα στην μαύρη απελπισία του, και στο μαύρο σκοτάδι βλέπει ένα φως.
- Θα χτυπήσω, σκέφτηκε, μήπως και έχουν αυτοί.-Και αν δεν έχει;-Και τι έγινε εγώ θα ρωτήσω.
- Κι αν με βρίσει που είναι αργά;-Ναι, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή; Και συνεχίζοντας να προχωρεί προς το φως κάνει χίλιες δυο υποθέσεις.
- Κι αν δεν έχει καν αυτοκίνητο;
- Κι αν είναι κανένας αγριάνθρωπος;
- Κι αν δεν είναι καν εκεί;
- Κι αν δεν μου το δώσει;
- Κι αν κοιμάται βαριά, και δεν με ακούσει;
- Κι αν, κι αν... Κάποια στιγμή φθάνει, κτυπάει, η πόρτα ανοίγει, κι απευθυνόμενος σε ένα νεαρό άνδρα του λέει:
- Ρε άντε στο διάολο, και εσύ και ο γρύλος σου!
Μία μέρα σε ένα στρατόπεδο κάπου στο πουθενά ο διοικητής της Μονάδας ειδοποιείται από το ΥΠΕΘ ότι ο υπουργός Κος Aκης Τσοχατζόπουλος θα περάσει για έλεγχο την επόμενη μέρα Σάββατο αιφνιδίως!
Πανικόβλητος ο διοικητής βγαίνει έξω και καλεί προσκλητήριο να δει ποιος έχει μείνει μέσα για το Σαββατοκύριακο για να βάλει κάνα φαντάρο της προκοπής σωματαρά στην Πύλη να υποδεχθεί τον κ. Τσοχατζόπουλο...
Τι να δει... όλοι χάλια, άρρωστοι, άπλυτοι, ξερακιανοί, μαστουρωμένοι εκτός ενός γίγαντα που είναι στην εντέλεια!
- Έλα δω παιδί, μου πως λέγεσαι;
- Στρατιώτης Πεζικού Γιωρίκας Τζιτζιρίδης κύριε διοικητά!
- Εύγε νέε μου... Αύριο πρωί πρωί εσύ θα πάς στην πύλη να την φυλάς και να με ειδοποιήσεις όταν φτάσει ο Τσοχατζόπουλος...
- Μάλιστα κύριε διοικητά!... Την άλλη μέρα 7 το πρωί ο Γιωρίκας στην εντέλεια στην πύλη άγρυπνος σκοπός! Κατά τις 7.30 χτυπάει το τηλέφωνο.
- Πυλη - μαλιστα;
- Έλα Γιωρίκα παιδί μου ο διοικητής είμαι! Ήρθε ο Τσοχατζόπουλος;
- Οχι κυριε διοικητα!
- Καλά θα σε ξαναπάρω...
Κατά τις 8.30 ξαναχτυπαει το τηλέφωνο...
- Μαλιστα;
- Έλα Γιωρίκα παιδί μου ο διοικητής είμαι πάλι! Ήρθε ο Τσοχατζόπουλος;
- Όχι ακόμα κυριε διοικητά!
- Καλά θα σε ξαναπάρω...
Κατά τις 10.30 χτυπάει πάλι το τηλέφωνο...
- Ναι ποιος είναι;
- Έλα Γιωρίκα παιδί μου ο διοικητής είμαι και πάλι. Τι γίνεται; Ήρθε ο Τσοχατζόπουλος;
- Τίποτα ακόμα κύριε διοικητά!
- Καλά θα σε ξαναπάρω...
Κατά τις 12.30 για μια ακόμα φορά χτυπαει το τηλέφωνο... Ο Γιωρίκας ψιλοζαλισμένος από τον ήλιο απαντάει...
- Εμπρός;
- Έλα ρε Γιωρίκα ο Διοικητής είμαι το κέρατό μου! Ήρθε ο Τσοχατζόπουλος;
- Μπααααααα όχι... κυριε Διοικητά!
- Καλά...
Κατά τις 3.30 o διοικητής ξαναπαίρνει τηλέφωνο. Ο Γιωρίκας κομμάτια τον έχει ψιλοπάρει τον υπνάκο...
- Ζζζζζζζζ... ναιιιιιιι;
- Έλα ! Ηρθε αυτός ο Τσοχατζόπουλος;
- Eμμμμμ μπαααααααα κύριε Διοικητά!
- Καλά θα σε ξαναπάρω...
Πάνω που κοιμότανε όρθιος ξαφνικά κατά τις 4 το μεσημέρι σκάει μια αυτοκινητάρα και σταματάει μπροστά στην πόρτα...
- ΖΖζζζζ παρακαλώ τι θέλετε; λέει ο Γιωρίκας στον οδηγό...
- Έλα νέος ήρθε ο Τσοχατζόπουλος, του λέει ο οδηγός...
- Που είναι ρε; λέει ο Γιωρίκας...
- Πίσω ρε μεγάλε, του λέει ο οδηγός.
Πάει ο Γιωρίκας χτυπάει το τζάμι, ανοίγει ο Τσοχατζόπουλος...
- Δε μου λες, λέει ο Γιωρίκας, εσύ είσαι ο Τσοχατζόπουλος;
- Ναι, λέει ο Τσοχατζόπουλος, εγώ είμαι, θέλεις κάτι;
- Βγές ρε μαλ*** από το αυτοκίνητο και πήγαινε άλλαξε γιατί σε ψάχνει ο διοικητής από το πρωί και θα σε γαμ*** !
Μια φορά ήταν ένας άνθρωπος που είχε 2 αγάπες στη ζωή του. Τις γυναίκες και τα γρήγορα αμάξια. Όταν πέθανε λοιπόν, ο Αγιος Πέτρος αποφάσισε να τον πάρει στον παράδεισο. Οπότε, λέει στον Αγιο Πέτρο: – «Εγώ Αγιε Πέτρο μου, είχα 2 αγάπες στη ζωή μου. Τα αμάξια, και τις γυναίκες.» Και του λέει ο Αγιος Πέτρος: – «Για τις γυναίκες, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Όσο για τα αμάξια…» Και τσουπ, εμφανίζεται ένα αμαξάκι μπροστά στον άνθρωπο. – «Πάρε αυτό το αμάξι, για να βολτάρεις, αλλά δε θα πηγαίνεις με πάνω από 40 χλμ. την ώρα», είπε ο Αγιος Πέτρος. – «Μα 40 χιλιόμετρα Αγιε Πέτρο μου, δεν είναι τίποτα.» – «Δεν χωράει συζήτηση! Τι το περάσαμε εδώ πέρα;», είπε θυμωμένος ο Αγιος Πέτρος. Έτσι λοιπόν, παίρνει το αμαξάκι του και οδηγούσε σταθερά κάτω από 40 χιλιόμετρα, ώσπου μια μέρα άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Βλέπει μια τεράστια αμαξάρα, να τρέχει με τρομερή ταχύτητα. Τα έπαιξε ο άνθρωπος. Διαβάζει την πίσω πινακίδα του αυτοκίνητου που μόλις τον είχε περάσει και έγραφε «Ναζ». – «Για δες πως τρέχουν οι ναζί στον παράδεισο», σκέφτηκε αμέσως. Την επόμενη μέρα, έγινε πάλι το ίδιο, με το ίδιο αυτοκίνητο. – «Ε την επόμενη φορά, θα του κάνω κόντρα», είπε ο άνθρωπος. Την επόμενη μέρα, άκουσε πάλι τον ίδιο θόρυβο, βλέπει το αυτοκίνητο με την πινακίδα «Ναζ» και πατάει γέρα το γκάζι του. – «Τώρα θα δεις παλιοναζί», είπε. Όμως, όταν ο δείκτης πέρασε τα 40 χιλιόμετρα, εξαφανίστηκε το αυτοκίνητό του. Τότε, εμφανίστηκε ο Αγιος Πέτρος, λέγοντας του: – «Τί έκανες εκεί βρε; Δε σου είπα να μην ξεπεράσεις τα 40 χιλιόμετρα;» είπε νευριασμένος ο Αγιος Πέτρος. – «Ασε μας και συ τώρα! Εδώ έχεις τους κωλοναζί να τρέχουν σαν δαιμονισμένους στους δρόμους και εμένα που υπήρχα καλός άνθρωπος σε όλη μου τη ζωή, με έχεις μόνο στα 40 χλμ.», λέει ο άνθρωπος. Τα παίζει ο Αγιος Πέτρος. – «Ποιους ναζί ρε;» τον ρωτάει. – «Εδώ είναι ένας βρωμοναζί με μια αμαξάρα και τρέχει με 200 χιλιόμετρα και γράφει πίσω η πινακίδα του «Ναζ» !», λέει ο άνθρωπος. Τρελαίνεται ο Αγιος Πέτρος. «Ποιος ναζί ρε; «Ναζ» σημαίνει «Ο Ναζωραίος»! Είναι ο γιος του αφεντικού και κάνει ότι θέλει εδώ πέρα!»