Τα αυτοκίνητα που πετάνε .
Ο πρόεδρος ενός ελληνικού χωριού , στο οποίο ο πολιτισμός έχει αργήσει να φτάσει ακόμα , ανακοινώνει στους λιγοστούς κατοίκους πως πρόκειται να επισκεφτεί την Αθήνα , με σκοπό να τους μεταφέρει την εικόνα των μεγαλουπόλεων και τις συνήθειες των κατοίκων τους . Πράγματι , ύστερα από απουσία λίγων ημερών , ο πρόεδρος επιστρέφει εντυπωσιασμένος στο χωριό και αφηγείται στους κατοίκους διάφορες καταστάσεις που βίωσε στην Αθήνα .
Αφού αναφέρθηκε σε πολλά περιστατικά , στάθηκε περισσότερο σε ένα συγκεκριμένο που του έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση :
- Αγαπητοί μου φίλοι , αυτό που είδα με τα μάτια μου δεν θα το πιστέψετε . Τα αυτοκίνητα στην Αθήνα πετάνε ! Ξαφνικά εκεί που τα βλέπεις να τρέχουν στο δρόμο , αρχίζουν να ανεβαίνουν ψηλά και μετά από λίγο ξανακατεβαίνουν ! Aλλες φορές περνάνε ακόμα και πάνω από θάλασσα!
Προφανώς , ο κακόμοιρος ο πρόεδρος δεν κατάλαβε πως τα αυτοκίνητα ανεβαίνουν ψηλά , γιατί απλούστατα ανεβαίνουν σε μεγάλες και ψηλές γέφυρες . Ακούγοντας όλα αυτά ο Γιωρίκας και μη μπορώντας να πιστέψει αυτά που άκουγε , αποφάσισε να πάει στην Αθήνα για να δει αυτά που έλεγε ο πρόεδρος . Ζήτησε τη συμβουλή του προέδρου κι αυτός του είπε να προσέχει να μην μπαίνει σε αυτοκίνητα που πετάνε , γιατί είναι πολύ επικίνδυνο . Έτσι λοιπόν, ο Γιωρίκας φτάνει στην Αθήνα και σύμφωνα με τις οδηγίες του προέδρου , φωνάζει ένα ταξί για να τον πάει στο ξενοδοχείο .
Οδηγός : Πού πάτε κύριε ;
Γιωρίκας : Στην λεωφόρο Αλεξάνδρας .
Οδηγός : Σε ποιο ύψος ;
Αμέσως ο Γιωρίκας γουρλώνει τα μάτια , τεντώνεται και κουνώντας επιδεικτικά το δάκτυλο λέει στον οδηγό :
- Aμα πετάξεις ρε πού**τη σε γάμ**σα !
Πως ανοίγουν τις κονσέρβες οι Μαθηματικοί;
Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα; Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ" ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση! Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν:Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας. Πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα. Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν:Το βρήκαμε! Το βρήκαμε! Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση:Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ" ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα. Πάρα πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς. Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα. Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν. Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί καταϊδρωμένοι, κουρασμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας: Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους! Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε:Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη!, Λοιπόν; τους ρώτησαν οι κριτές, ποια είναι αυτή η λύση; Και οι μαθηματικοί είπαν:Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα...
Είναι σε ένα αστυνομικό τμήμα ένας πόντιος αξιωματικός υπηρεσίας και κάνει τη βάρδια του. Κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη είναι ένας τραυλός.
Γγγεια σσσας ειειειεναιαιαι εεεενα ααααλογο που εεεχει ψψψψοφήσει και να εεεερθετε να το πππαρετε..
Μάλιστα κύριε του λέει και ο Πόντιος, που είναι;
Σσσσ λέει ο τραυλός. Σόλωνος του λέει και ο Πόντιος. Οοοχι λέει πάλι ο τραυλός. Σσσσσ...
Σόλωνος του ξανάλεει ο Πόντιος. Οοοοχι του λέει ο τραυλός. Και του κλείνει το τηλέφωνο. Ο Πόντιος αφού είχε κουραστεί και δεν έβγαζε άκρη. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο και γίνεται πάλι το ίδιο σκηνικό 3-4 φορές.
Σταματάει να χτυπάει το τηλέφωνο για 2-3 ώρες και μετά ξανά πάλι. Γγγγια σας ειειεειμαι πάλι μμμε το αααλογο κκαι να εεερθεται να το ππππαρετε... μάλιστα του λέει ο Πόντιος πάλι που είναι επιτέλους αυτό το άλογο; Σσσσσ...
Σόλωνος του λέει πάλι ο Πόντιος ναι γα**ω το κέρατο μου, λέει και ο τραυλός, μου έφυγε η μέση να το πάω εκεί...
Μεγάλες αλήθειες...
Α. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
Β. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
Γ. Η πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!
Δ. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.
Ε. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
Ζ. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις
Η. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
Θ. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
Ι. Τη γυναίκα μου πάνω από όλα... όλες τις άλλες από κάτω.
Κ. Μεγαλοφυΐα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.
Λ. Ακόμα και μια κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική, έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.
Μ. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.
Ν. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.
Ξ. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.
Ο. Κάντε οικονομία στο νερό: Πλυθείτε μαζί με ένα φίλο!
Π. Όταν αντιγράφεις κάποιον λέγεται κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Όταν αντιγράφεις πολλούς μαζί λέγεται έρευνα.
Ρ. Τα λεφτά μιλάνε... λένε αντίο!