φρέσκα ανέκδοτα

Αγόρασε ένας γελαδάρης μια μηχανή αρμέγματος για τις αγελάδες.
Μία μέρα που ήταν στον σταύλο, και του ήρθε "όρεξη", σκέφτηκε να βάλει το παπάρι του στο μηχάνημα για τις αγελάδες.
Το βρήκε εξαιρετικά ευχάριστο, και τελείωσε πολλές φορές, όμως παρά τις προσπάθειες του γελαδάρη, το μηχάνημα δεν σταματούσε.
Παίρνει απο το κινητό την εταιρεία κατασκευής και μιλάει με το σέρβις:
- Προσπαθώ να σταματήσω το μηχάνημα που αρμέγει, αλλά δεν γίνεται τίποτε...
- Α, μην ανησυχείτε! Το μηχάνημα σταματά αυτόματα μόλις μαζέψει ένα κιλό γάλα...
Συναντιούνται 2 φίλοι από τα παλιά στον δρόμο. Αγκαλιές, φιλιά, χαρές. Λέει ο πρώτος:
- Ρε Μήτσο, θες να πάμε σπίτι να γνωρίσεις και την οικογένεια;
- Πάμε ρε!
Όταν έφτασαν, άνοιξαν την πόρτα και είδαν την γυναίκα του να πλένει τα πιάτα.
- Ήρθες, ρε ακαμάτη; Τί ώρα είναι αυτή; Έφερες ρε και το γομάρι τον φίλο σου; Εγώ μαγείρεψα μόνο για την οικογένειά μου, οπότε πάρτε τα κουβαδάκια σας και σε άλλη παραλία!
Μπαίνει ο γιος στο σαλόνι.
- Γεια σου, κωλόγερε!
Μπαίνει η πεθερά.
- Ήρθες, ρε μαλάκα; Γιατί δεν πας στο καλό, να αφήσεις το κοριτσάκι μου ήσυχο ρε;
- Ρε φίλε, δεν παμε στο δικό μου σπίτι; Εδώ τα πράγματα είναι λίγο άγρια...
- Να πάτε στον αγύριστο! φωνάζει η πεθερά.
Μόλις έφτασαν στο σπίτι του άλλου, είδαν την γυναίκα του να μαγειρεύει.
- Ήρθες, αντρούλη μου; Κολώνα του σπιτιού μου! Έφερες βλέπω και τον φίλο σου! Καλά έκανες, αγάπη μου!
- Γεια σου μπαμπακούλι, του λέει η κόρη του σε στάση προσοχής.
- Γαμπρούλη μου, καλώσόρισες! Το φαγητό είναι έτοιμο, ωραίο και ζεστό!
- Ρε φίλε, πώς τους καταφέρνεις όλους και σου φέρονται έτσι;
- Να, είναι απλό. Όλα άρχισαν από μια γατα. Μια μέρα την είδα να κοιμάται στο κρεβάτι μου. Της δείχνω κίτρινη κάρτα. Μια άλλη φορά μπλέχτηκε στα πόδια μου. Της δείχνω πάλι κίτρινη κάρτα. Ως τώρα είχε δύο κίτρινες. Μία άλλη φορά την είδα να τρώει από το πιάτο μου! Της δείχνω κίτρινη κάρτα, τραβάω το περίστροφο και την καθαρίζω. Όλοι αυτοί που βλέπεις εδώ μέσα έχουν ήδη από 2 κίτρινες κάρτες!
Ο σύζυγος επέστρεψε μιαν ημέρα νωρίτερα από το επαγγελματικό τουταξίδι και πήρε ταξί από το αεροδρόμιο μετά τα μεσάνυκτα. Κατά την διαδρομή, ρώτησε τον ταξιτζή αν θα ήθελε να είναι μάρτυρας.
Υποψιαζόταν ότι η γυναίκα του τον απατούσε και ήλπιζε να την τσακώσειεπ΄ αυτοφόρω. Για 10 χιλιάδες ο ταξιτζής δέχτηκε να έρθει μαζί του. Έφτασαν ήσυχα στο σπίτι, και πήγαν με τις άκρες των δακτύλων τωνποδιών τους στο δωμάτιο. Ο σύζυγος άναψε τα φώτα και τράβηξε απότομα την κουβέρτα,και να την η σύζυγος ήταν εκεί με ένα άλλον άντρα Ο απατηθείς έβαλε το όπλο του στο κεφάλι του εραστού, και τότες τουφώναξε η κυρία του:
"Μην το κάνεις αυτό ! αυτός ο άντρας είναι πολύ γενναιόδωρος. Ποιος πλήρωσε για το αυτοκίνητο, που σου είπα ότι σου πήρα; Αυτός. Ποιος πλήρωσε για την θαλαμηγό μας; Αυτός. Ποιος πληρώνει κάθε μήνα για το κλαμπ, που νομίζεις ότι πλήρωσα εγώ; Αυτός."
Ο σύζυγος κοίταξε τον ταξιτζή και τον ρώτησε:
"Εσύ τι θα έκανες σε μια τέτοια περίπτωση;"
Και απαντά ο ταξιτζής:
"Θα τον ξανασκέπαζα με την κουβέρτα, μη τυχόν και αρπάξει κανένα κρύωμα!"
Στην δουλειά μιλάνε ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας:
- Κωστίκα, παρακολουθώ μαθήματα στο ανοιχτό πανεπιστήμιο 5 μήνες τώρα, και έχω εξετάσεις στο τέλος της βδομάδας. Μαθαίνουμε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Για παράδειγμα, ξέρεις ποιός είναι ο Γκράχαμ Μπελ;
- Όχι.
- Είναι ο εφευρέτης του τηλεφώνου. Αν πήγαινες και εσύ στο ανοιχτό πανεπιστήμιο θα το ήξερες.
Την επομένη γίνεται πάλι η ίδια συζήτηση.
- Ξέρεις ποιός είναι ο Αλέξανδρος Δουμάς;
- Όχι.
- Είναι αυτός που έγραψε τους "3 Σωματοφύλακες". Αν πήγαινες στο ανοιχτό πανεπιστήμιο θα το ήξερες.
Την άλλη μέρα, πάλι ξανά:
- Και ξέρεις ποιός είναι ο Ζαν-Ζακ Ρουσώ;
- Όχι.
- Είναι ο συγγραφέας των "Εξομολογήσεων". Αν ήσουν στο ανοιχτό πανεπιστήμιο θα το ήξερες.
Αυτήν την φορά τα παίρνει στο κρανίο ο Κωστίκας:
- Και εσύ ξέρεις ποιος είναι ο Γιώργος Παπαθανασόπουλος;
- Όχι.
- Είναι αυτός που πηδάει την γυναίκα σου! Αν είχες σταματήσει το ανοιχτό πανεπιστήμιο και πάταγες λίγο σπίτι σου, θα το ήξερες!