φρέσκα ανέκδοτα

Δυο ζευγάρια έπαιζαν πόκερ ένα απόγευμα. Κάποια στιγμή του Νίκου του έπεσαν κατά λάθος κάποια φύλλα στο πάτωμα και έσκυψε να τα μαζέψει.
Κάτω από το τραπέζι όμως, με έκπληξη, είδε ανοιχτά τα πόδια της Ρένας, της γυναίκας του Γιώργου που δεν φορούσε εσώρουχο.
Απόλαυσε το θέαμα και ταραγμένος σήκωσε το κεφάλι. Κάποια στιγμή πήγε στην κουζίνα να πάρει αναψυκτικά. Η Ρένα τον ακολούθησε και τον ρώτησε:
- Είδες τίποτε που σου άρεσε όταν έσκυψες;
Έκπληκτος από το θράσος της ο Νίκος, της απάντησε ότι όντως είδε κάτι που του άρεσε πολύ. Η Ρένα τότε απάντησε:
- Ωραία… αν θέλεις να το απολαύσεις θα σου στοιχίσει 1000 ευρώ.
Χρειάστηκε ένα λεπτό ο Νίκος να συνέλθει, να το υπολογίσει και απάντησε ότι ενδιαφέρεται. Του είπε ότι ο Γιώργος, ο άντρας της, τις Παρασκευές δουλεύει απογεύματα και μπορούσε να πάει κατά τις 2 στο σπίτι της. Παρασκευή λοιπόν, 2 η ώρα, έμπαινε στο σπίτι της και αφού πέρασαν ένα απόγευμα γεμάτο έρωτα και πάθος, της έδωσε τα 1000 ευρώ και έφυγε.
Κατά τις 6 γύρισε ο Γιώργος σπίτι και μπαίνοντας ρωτάει τη γυναίκα του:
- Πέρασε από εδώ ο Νίκος το μεσημέρι;
Πανικόβλητη η Ρένα και ενώ η καρδιά της πήγαινε να σπάσει απάντησε:
- Γιατί ρωτάς; Ναι, πέρασε για λίγα λεπτά το μεσημέρι.
- Και σου έδωσε 1000 ευρώ; ρωτάει ο Γιώργος.
Η Ρένα τρομοκρατημένη πλέον τελείως, σκέφτεται ότι από κάπου κάτι έμαθε αλλά βρίσκοντας την ψυχραιμία της απαντά:
- Ναι αγάπη μου, όντως έφερε 1000 ευρώ.
Οπότε ο Γιώργος ανακουφισμένος λέει:
- Το ήξερα ότι είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης. Ήρθε το πρωί από το γραφείο να μου ζητήσει 1000 ευρώ δανεικά και μου είπε ότι θα περνούσε από το σπίτι το απόγευμα να σου τα αφήσει.
Πάει κάποιος στο ψυχίατρο και του λέει:
- Γιατρέ μου έχω πρόβλημα. Μετά την πρώτη φορά που κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου, κρυώνω, τρέμω, μελανιάζω απ΄το κρύο, χτυπάνε τα δόντια μου, παγώνω και μετά τη δεύτερη φορά, ανάβω, ζεσταίνομαι, ιδρώνω, κοκκινίζω, λιώνω.
Ο γιατρός ξύνει το κεφάλι του με αμηχανία και του λέει:
- Φίλε μου, στην παγκόσμια ιατρική βιβλιογραφία δεν αναφέρεται τίποτα παρόμοιο, αλλά πιστεύω ότι το πρόβλημά σου είναι ψυχολογικό, γι” αυτό πάρε αυτά τα χάπια και σ” ένα μήνα που θα τελειώσουν, θέλω να σε ξαναδώ.
Παίρνει τα χάπια ο «ασθενής», πάει σπίτι του και, μετά από ένα μήνα επισκέπτεται πάλι τον ψυχίατρο.
- Είδες καμιά βελτίωση; ρωτάει ο ψυχίατρος.
- Τίποτα γιατρέ μου. Η ίδια κατάσταση. Μετά την πρώτη φορά που κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου, κρυώνω, τρέμω, μελανιάζω απ΄το κρύο, χτυπάνε τα δόντια μου, παγώνω και μετά τη δεύτερη φορά, ανάβω, ζεσταίνομαι, ιδρώνω, κοκκινίζω, λιώνω.
- Όπως σου είπα, πιστεύω ότι το πρόβλημά σου είναι ψυχολογικό, γι” αυτό συνέχισε τη θεραπεία με τα χάπια που σου είχα δώσει πριν, πάρε κι αυτά επιπλέον και σ” ένα μήνα έλα να σε ξαναδώ, αλλά φέρε και τη γυναίκα σου μαζί, να πούμε δυο κουβέντες και μαζί της, μήπως μπορέσει να βοηθήσει.
Φεύγει ο «ασθενής», πάει σπίτι του, παίρνει όλα τα χαπάκια και στο μήνα επάνω, μαζί με την κυρά του, επισκέπτεται τον ψυχίατρο για τρίτη φορά. Ο ψυχίατρος τον παίρνει μέσα και τον ρωτάει:
- Είδες καμιά βελτίωση;
- Τίποτα γιατρέ μου. Η ίδια κατάσταση. Μετά την πρώτη φορά που κάνω έρωτα με τη γυναίκα μου, κρυώνω, τρέμω, μελανιάζω απ’το κρύο, χτυπάνε τα δόντια μου, παγώνω και μετά τη δεύτερη φορά, ανάβω, ζεσταίνομαι, ιδρώνω, κοκκινίζω, λιώνω.
Ο γιατρός ξύνει το κεφάλι του με περισσή αμηχανία και του λέει:
- Εντάξει, πήγαινε τώρα έξω και στείλε μου τη γυναίκα σου. Θέλω να συζητήσω κάτι μαζί της ιδιαιτέρως.
Μπαίνει μέσα η σύζυγος μετά από λίγο και ο γιατρός προσπαθεί να της εξηγήσει το πρόβλημα:
- Ξέρετε, κυρία μου, ο άντρας σας έχει ένα πρόβλημα… - Πρόβλημα; απορεί αυτή. Τί πρόβλημα;
- Να, μετά την πρώτη φορά που κάνετε έρωτα, κρυώνει, τρέμει, μελανιάζει απ΄το κρύο, χτυπάνε τα δόντια του, παγώνει και μετά τη δεύτερη φορά, ανάβει, ζεσταίνεται, ιδρώνει, κοκκινίζει, λιώνει… - Δεν καταλαβαίνω γιατρέ. Πού είναι το πρόβλημα, του λέει αυτή.
- Μα δεν είναι φυσιολογικό, επιμένει ο γιατρός.
- Φυσιολογικότατο είναι! απαντάει αυτή και εξηγεί: Η πρώτη φορά είναι το Φεβρουάριο κι η δεύτερη τον Αύγουστο!
Σε μια φτωχογειτονιά, γεμάτη σκόνη, λακούβες και τίμιο εργατικό ιδρώτα, ζούσαν δύο αδερφάκια 8 και 10 ετών. Τα δύο παιδιά ήταν ζιζάνια, χαβαλετζήδες και αλητάκια. Οπότε, για κάθε ζημιά που γινόταν εκεί πέρα, όλοι υπέθεταν ότι οι δύο μικροί είχαν βάλει το χεράκι τους αμέσως ή εμμέσως πλην σαφώς. Οι γονείς τους είχαν κουραστεί και προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να τα επαναφέρουν σε τάξη.
Κάποτε άκουσαν για έναν παπά, άξιο και έμπειρο ο οποίος είχε εργαστεί σκληρά επί συναπτά έτη με προβληματικά παιδιά. Η μητέρα πρότεινε στον πατέρα να παρακαλέσουν τον παπά να μιλήσει και να νουθετήσει με την σοφία του τα παιδιά και ο πατέρας φυσικά δέχθηκε με ενθουσιασμό την πρότασή της.
Έτσι η μητέρα μετεβίβασε το αίτημα της στον παπά, ο οποίος δέχτηκε και ζήτησε να δει πρώτα τον μικρότερο αδερφό, αλλά μόνο του. Και έτσι ο μικρός απεστάλη ευθέως στο παπά. Ο παπάς τον έβαλε να κάτσει σε ένα πελώριο, εντυπωσιακό τραπέζι και ο ίδιος έκατσε απέναντί του. Για πέντε ολόκληρα λεπτά, απλώς κάθονταν και κοιτούσαν ο ένας τον άλλο. Κάποια στιγμή ο παπάς τέντωσε τον δείκτη του προς τον μικρό και ρώτησε:
- «Που είναι ο θεός;» Ο μικρός κοίταξε κάτω από το τραπέζι, γύρω στο δωμάτιο, τις γωνίες, αλλά δεν είπε τίποτα. Και πάλι ο παπάς έδειξε τον μικρό και ρώτησε δυνατότερα:
- «Που είναι ο θεός;» Ξανά ο μικρός κοίταξε γύρω, αλλά δεν είπε τίποτα. Για τρίτη φορά, ο παπάς, αφού έκανε το γύρω του τραπεζιού και σχεδόν ακούμπησε με τον δείκτη του την μύτη του πιτσιρικά, με πολύ δυνατή και αυστηρή φωνή ξαναρώτησε:
- «Που είναι ο θεός;» Το παιδάκι πανικόβλητο έτρεξε όλο τον δρόμο μέχρι το σπίτι, βρήκε τον μεγαλύτερο αδερφό του και του λέει:
- Καλά ε, τώρα τη βάψαμε για τα καλά.
- Τι εννοείς ρε; απαντάει ο μεγαλύτερος αδερφός.
- Ο θεός χάθηκε και νομίζουν ότι πάλι εμείς φταίμε!
Ήταν κάποτε ένας τρελαμένος με τα αυτοκίνητα που μόλις είχε αγοράσει μία ολοκαίνουργια και πανάκριβη Porsche. Ανυπόμονος να γευτεί τη χαρά της οδήγησης του νέου του αποκτήματος ξεχύθηκε στην Εθνική οδό για να το τελικιάσει. Πατάει γκάζι ασταμάτητα και η Porsche είχε πιάσει τελική ταχύτητα. Με πάνω από 300km/h ο οδηγός είχε ξετρελαθεί.
Ξαφνικά όμως βλέπει μια πινακίδα η οποία λέει «Ελλατώστε στα 200 χιλιόμετρα».
Τα παίρνει στο κρανίο ο οδηγός αλλά λέει «ΟΚ ας μήν είμαστε υπερβολικοί… Ας ελλατώσω στα 200km/h.» Συνέχιζε γκαζομένος ο οδηγός της Porsche ώσπου ξαφνικά βλέπει και άλλη πινακίδα που έλεγε «Ελλατώστε στα 100 χιλιόμετρα».
Αυτή τη φορά ο οδηγός τα παίρνει ακόμα περισσότερο θεωρώντας το όριο ταχύτητας στα 100 υπερβολικό. Φοβούμενος όμως μη φάει καμιά κλήση και αφαίρεση διπλώματος, ελαττώνει ταχύτητα στα 100km/h.
Με μαύρη καρδιά αφού δεν μπορεί να χαρεί την Porsche του και με νεύρα πολλά λόγω των υπερβολικά χαμηλών ορίων ταχύτητας συνεχίζει στο δρόμο του. Ξαφνικά όμως και πρωτού να καταφέρει να ηρεμήσει από τα απανωτά εκνευριστικά όρια, βλέπει νέα πινακίδα που λέει:
- «Ελλατώστε στα 50 χιλιόμετρα».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται… νευριάζει ο οδηγός, βρίζει, χτυπιέται αλλά υπακούει στα όρια ταχύτητας μέχρι που συναντάει και μια τελευταία πινακίδα που λέει:
- «Ελλατώστε στο 1 χιλιόμετρο».
Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης πλέον συνεχίζει με ταχύτητα 1km/h. Ο κινητήρας της Porsche έτοιμος να καεί και ο οδηγός έτοιμος να εκραγεί, μέχρι που συναντάει μια πινακίδα που λέει:
- «Καλώς Ήρθατε Στην Ελαττώστε»
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια καλόγρια που είχε πάει στην πόλη για κάποιες δουλειές και έχασε το τελευταίο λεωφορείο για το μοναστήρι. Μην έχοντας άλλη επιλογή αποφασίζει να κάνει οτοστόπ.
Σταματάει μια πολυτελής Mercedes κι ακούγεται από μέσα μια γυναικεία φωνή:
- Που πηγαίνετε μοναχή;
- Για το μοναστήρι, απαντάει η καλόγρια.
- Μπές μέσα να σε πάω, της λέει η οδηγός.
Μπαίνει, λοιπόν μέσα η καλόγρια και βλέπει μια πανέμορφη ξανθιά, καλοντυμένη, περιποιημένη και με ακριβά κοσμήματα.
Η καλόγρια γεμάτη περιέργεια τη ρωτάει:
- Δεσποινίς, αν μου επιτρέπεται…. πόσο σας κόστισε αυτό το ωραίο μεταξωτό φόρεμα που φοράτε;
- Όχι ιδιαίτερα αδελφή, ίσα-ίσα μια ερωτική βραδιά.
Η καλόγρια αναστατώθηκε, γυρίζει από την άλλη και βλέπει μια φανταστική γούνα.
- Αυτή η γούνα δεσποινίς μου, πόσο σας κόστισε αν επιτρέπεται;
- Όχι ιδιαίτερα αδελφή, ίσα-ίσα μια ερωτική βραδιά.
Είχε περάσει η ώρα και πλησίαζαν στο μοναστήρι. Η καλόγρια όμως είχε λυσσάξει από περιέργεια και ήθελε πριν κατέβει να κάνει μια τελευταία ερώτηση:
- Δεσποινίς μου, συγχωρήστε με αν γίνομαι αδιάκριτη αλλά θα ήθελα να μάθω πόσο σας κόστισε αυτή η πολυτελής Mercedes που οδηγάτε.
- Μπα, ίσα-ίσα λίγες μόνο ερωτικές βραδιές.
Η καλόγρια, αν και αναστατωμένη, ευχαρίστησε την κυρία που την εξυπηρέτησε και κατέβηκε από το αυτοκίνητο.
Μπαίνει μέσα στο μοναστήρι και κλείνεται στο κελί της. Μετά από κάποια ώρα κάποιος της χτυπά την πόρτα.
- Ποιος είναι; ρώτησε η μοναχή.
- Εγώ είμαι αδελφή Τερέζα, ο πάτερ Νεκτάριος.
Και του απαντάει η καλόγρια:
- Πάτερ Νεκτάριε δεν πας στο διάολο κι εσύ και οι καραμελίτσες σου!
Η κυρία βάζει τα παιδιά να γράψουν έκθεση με θέμα το μήλο. Ο Τοτός όμως διάβασε για το σκουλήκι έτσι γράφει:
Το μήλο βγαίνει από ένα δέντρο, τη μηλιά. Όταν ωριμάζει το μήλο πέφτει από τη μηλιά και το μαζεύουμε από κάτω. Αν δεν το μαζεύουμε και το αφήνουμε κάτω, τότε θα βγάλει σκουλήκια. Το σκουλήκι είναι… Η δασκάλα θυμώνει αλλά δεν λέει τίποτα. Η επόμενη έκθεση που βάζει στα παιδιά έχει θέμα το σπίτι.
Το σπίτι είναι το μέρος που μένουμε. Το σπίτι έχει τοίχους, ταβάνι, πόρτες και παράθυρα. Τα παράθυρα είναι φτιαγμένα από ξύλο. Το ξύλο θέλει περιποίηση,γιατί αν δεν το περιποιηθούμε θα βγάλει σκουλήκια. Το σκουλήκι είναι… Αγανακτισμένει η δασκάλα ψάχνει να βρει ένα θέμα που να μην μπορεί να πάει ο Τοτος στο σκουλήκι. Και βάζει έκθεση με θέμα: Το φεγγάρι.
Η έκθεση του Τοτού:
Χθες το απόγευμα καθόμουνα στον κήπο μας. Κάθισα μέχρι που βράδιασε και βγήκε το φεγγάρι. Άρχισα να χαζεύω το φεγγάρι και πόσο όμορφο είναι ήταν. Ξαφνικά,εκεί που κοιτούσα το φεγγάρι, σκύβω κάτω και τι να δω; Στα πόδια μου ήταν ένα σκουλήκι. Το σκουλήκι είναι…
Εμφανίζεται μια μέρα ένας κύριος σε ένα κλαμπ γυμνιστών και αφού παίρνει τις πληροφορίες για τους όρους που μπορεί να γίνει μέλος, κάνει έγγραφη για 1 χρόνο.
Μετά την έγγραφη του λέει ο διευθυντής.
- Μπορείτε να ξεντυθείτε εδώ και να πάτε να χαρείτε τις ομορφιές της φύσης.
Πραγματικά ξεντύνεται ο κύριος και όταν έμεινε ολόγυμνος κοιτάει έξω απο το παράθυρο που έτυχε να περνάνε δυο καταπληκτικές γυναίκες.
Αμέσως του σηκώθηκε το εργαλείο, το οποίο είδε ο διευθυντής και του λέει.
- Αυτό δεν έπρεπε να γίνει μπροστά μου. Υπάρχει ποινή για αυτό που έγινε. Αμέσως πατάει το κουδούνι, εμφανίζονται δυο καλλονές στις οποίες λέει.
=Αμέσως τον κύριο στο κελί νούμερο 1 και ξέρετε.
Πραγματικά τον πήραν τον οδήγησαν στο κελί και εκεί τον έκαναν να περάσει τις ομορφότερες σεξουαλικές στιγμές στην ζωή του.
Τελειώνοντας η «ποινή» ο «τιμωρημένος» επιστρέφει στον διευθυντή και αφού του εκφράζει την ικανοποίηση του ζητάει να προπληρώσει και για τον επόμενο χρόνο, όπως και έγινε. Την ώρα όμως που πήγε να πάρει την απόδειξη πληρωμής, αυτή του έπεσε και έσκυψε να την πάρει.
Με το σκύψιμο όμως μάλλον ζορίστηκε και του έφυγε μια κλανιά. Την άκουσε ο διευθυντής και του λέει.
- Αυτό δεν έπρεπε να γίνει. Δυστυχώς υπάρχει ποινή.
Κανένα πρόβλημα κύριε διευθυντά, λέει ο τύπος.
Αμέσως ο διευθυντής πατάει το κουδούνι και εμφανίζονται δυο μαύροι με τεραστία εργαλεία.
- Στο κελί νούμερο 2 τον κύριο λέει ο διευθυντής και ξέρετε.
Τον παίρνουν σηκωτό τον πάνε στο κελί νούμερο 2 και του έκαναν το δίφραγκο Εικοσάρικο. Αφού τελείωσε το μαρτύριο, εκνευρισμένος γυρίζει ο τύπος στον διευθυντή και απαιτεί να κάνει διακοπή της έγγραφης και να του επιστρέψει τα χρήματα που είχε πληρώσει.
- Όπως διαπιστώσατε κύριε του λέει ο διευθυντής, εδώ είμαστε οργανωμένο κλαμπ με κανονισμούς και όποιος τους παραβιάζει τιμωρείται με τις ανάλογες ποινές.
Εδώ είναι το πρόβλημα κύριε διευθυντά. Εμενα την ημέρα, μια φορά μου σηκώνεται και δέκα κλάνω!
Παντρεύτηκε ένας στο χωριό, και μόλις πήγε τη γυναίκα του στο σπίτι, της είπε:
- Γυναίκα, ότι θέλεις κάνε, αλλά μακριά από το στάβλο με το μεγάλο μαύρο άλογο, γιατί είναι άγριο κι επικίνδυνο!
Ζήσανε 1-2 χρόνια καλά, ξεχάστηκε μια μέρα η φουκαριάρα η γυναίκα, μπήκε στο στάβλο, τρώει μια κλωτσιά από το άλογο, και έμεινε στον τόπο.
Έγινε η κηδεία, δεχόταν συλλυπητήρια ο σύζυγος, μόνο που ο παπάς του χωριού παρατήρησε ότι, κάθε φορά που τον πλησίαζε το σύζυγο γυναίκα να τον συλλυπηθεί, εκείνος κουνούσε το κεφάλι προς τα κάτω, και κάθε φορά που τον πλησίαζε άντρας το κουνούσε προς τα πάνω. Δεν είπε τίποτα βέβαια, τέτοιες ώρες, αλλά την περιέργεια την είχε.
Πέρασε λίγος καιρός, ξαναπαντρεύτηκε ο άνθρωπος, πάλι τα ίδια και με την καινούργια του γυναίκα, «πρόσεχε της είπε, μακριά απ το στάβλο με το μαύρο άλογο». Και που το είπε, τι κατάφερε; Ένα χρόνο μετά ξανάγινε το κακό! Μπήκε κι αυτή στο στάβλο, μια δυνατή κλωτσιά και πάλι το άλογο, πάει στα θυμαράκια κι ετούτη!
Καινούργια κηδεία, ξανά συλλυπητήρια, μα και πάλι ο παπάς πρόσεξε την ίδια περίεργη συμπεριφορά από τον χήρο, να κουνάει καταφατικά το κεφάλι στις γυναίκες που τον συλλυπούνταν και αρνητικά στους άντρες.
Δεν άντεξε και λίγο μετά, τον πήρε παραπέρα και τον ρώτησε. Τι να σου πω παπά μου, του απάντησε ο λυπημένος. Με πλησίαζαν οι γυναίκες και μου έλεγαν «ζωή σε λόγου σου» κι εγώ έγνεφα «ευχαριστώ». Οι άντρες με ρώταγαν «το πουλάς το άλογο;» κι εγώ έγνεφα «όχι»!