Μια γριά πάει στην Εμπορική Τράπεζα και λέει ότι θέλει να δει τον πρόεδρο.
Τη ρωτάει ο ταμίας γιατί και λέει ότι θέλει να κάνει μια μεγάλη κατάθεση και θα την κάνει μόνο στον πρόεδρο. Με τα πολλά, μετά από καμιά ώρα την πάνε στο γραφείο του προέδρου. Μετά τα τυπικά τη ρωτάει ο πρόεδρος γιατί επέμενε να δει τον ίδιο και λέει ότι θέλει να κάνει μια μεγάλη κατάθεση.
- Τι ποσό; ρωτάει ο πρόεδρος.
- 300.000 Ευρώ, απαντάει η γριά.
- Μπορώ να ρωτήσω πώς το μαζέψατε αυτό το ποσό, ρωτάει ο πρόεδρος.
- Από σίγουρα στοιχήματα, του λέει εκείνη.
- Δηλαδή;
- Για παράδειγμα, του λέει, βάζω στοίχημα 20.000 Ευρώ ότι τα αρχ... σου είναι τετράγωνα. Και για να είναι έγκυρο το στοίχημα θα έρθω αύριο στις 10 ακριβώς με το δικηγόρο μου να το επικυρώσει.
- Εντάξει, της λέει εκείνος.
Το βράδυ που πάει σπίτι ο πρόεδρος κοιτάζει στον καθρέφτη τα αρχ... του, τα εξετάζει για να σιγουρευτεί και είναι κανονικά, όλα εντάξει.
Το επόμενο πρωί στις 10 ακριβώς ήρθε η γριά με το δικηγόρο της.
- Μπορείτε να κατεβάσετε το παντελόνι να τα εξετάσουμε; του ζητάει η γριά.
- Βεβαίως, λεέι εκείνος και το κατεβάζει.
- Μπορώ να τα πιάσω να εξακριβώσω το σχήμα τους; ρωτάει εκείνη.
- Βεβαίως, της λέει.
- Πράγματι, λέει τότε, δεν είναι τετράγωνα. Σας χρωστάω 20.000 Ευρώ.
Εκείνη τη στιγμή ο πρόεδρος βλέπει το δικηγόρο να χτυπιέται και ρωτάει τη γριά γιατί.
Και τότε η γριά του λέει:
- Είχα βάλει μαζί του στοίχημα 100.000 Ευρώ ότι στις 10 σήμερα το πρωί θα έπιανα τα αρχ... του προέδρου της Εμπορικής Τράπεζας.
Αργοπίνοντας το ποτό της, η ελεύθερη από τις τρεις φίλες λέει:
- Την περασμένη Παρασκευή, μετά τη δουλειά, πήγα στο γραφείο του φίλου μου που δούλευε ως αργά, φορώντας μόνο ένα δερμάτινο πανωφόρι. Πριν χτυπήσω την πόρτα, έβαλα μια μάσκα, άφησα το πανωφόρι να γλιστρήσει από πάνω μου, και έμεινα με ένα δερμάτινο κορσάζ, κάλτσες μαύρες νάιλον και ψηλά τακούνια. Ο φίλος μου ερεθίστηκε τόσο που κάναμε παθιασμένο έρωτα πάνω στο γραφείο του.
Η αρραβωνιασμένη αφήνει ένα νευρικό γελάκι και λέει:
- Περίπου τα ίδια είχα κι εγώ! Όταν ο αρραβωνιαστικός μου ήρθε την Παρασκευή, με βρήκε να φοράω μια μαύρη μάσκα, δερμάτινο κορσάζ, μαύρες νάιλον κάλτσες και ψηλοτάκουνες γόβες. Ερεθίστηκε τόσο, που κάναμε έρωτα όλη τη νύχτα, και τώρα θέλει να επισπεύσουμε την ημερομηνία του γάμου.
Η παντρεμένη αφήνει αργά το ποτήρι της στο μπαρ και λέει:
- Εγώ το σχεδίασα πολύ καλά. Αφησα τα παιδιά στη μητέρα μου, έκανα ένα αρωματισμένο μπάνιο, έβαλα ένα σφιχτό δερμάτινο κορσάζ, ζαρτιέρες και μαύρες νάιλον κάλτσες και δωδεκάποντες γόβες. Τελείωσα την προετοιμασία μου με μια μαύρη μάσκα. Όταν ο άντρας μου επέστρεψε από τη δουλειά του, πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα, πήρε το τηλεκοντρόλ, με κοίταξε, κάθισε στον καναπέ και είπε:
- Δεν μου λες, Μπάτμαν, τι έχει να φάμε για βράδυ;
Αιτηση:
Εγώ το Πέος, υποβάλω αίτημα μισθολογικής αύξησης, για τους παρακάτω λόγους:
01. Εργάζομαι σωματικά.
02. Εργάζομαι σε μεγάλα βάθη.
03. Πέφτω στη δουλειά με το κεφάλι.
04. Δεν έχω ελεύθερα Σαββατοκύριακα και αργίες.
05. Εργάζομαι σε υγρό περιβάλλον.
06. Δεν πληρώνομαι υπερωρίες.
07. Εργάζομαι σε σκοτεινό εργασιακό χώρο που δεν αερίζεται σχεδόν καθόλου.
08. Εργάζομαι σε υψηλές θερμοκρασίες.
09. Η εργασία μου με εκθέτει σε κινδύνους μόλυνσης από ασθένειες.
Απαντητικη επιστολη
Αγαπητό Πέος,
Μετά από προσεκτική επεξεργασία και έλεγχο του αιτήματος σας, η Διοίκηση κατέληξε στο συμπέρασμα να το απορρίψει, για τους εξής λόγους:
01. Δεν Εργάζεστε σε 8ωρη βάση.
02. Αποκοιμάστε μετά από σύντομο χρόνο εργασίας.
03. Δεν ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες της Διοίκησης.
04. Δεν εργάζεστε πάντοτε εκεί που σας έχει υποδειχθεί αλλά περιφέρεστε συχνά σε άλλους χώρους.
05. Συχνά δεν αναλαμβάνετε πρωτοβουλία αλλά πρέπει να σας πιέσουν και να σας χειριστούν φιλικά, πριν αναλάβετε εργασία.
06. Αφήνετε πίσω σας το χώρο εργασίας σας πολύ βρώμικο, όταν αποχωρείτε από αυτόν.
07. Δεν τηρείτε πάντοτε τις οδηγίες ασφαλείας, π. χ. να φοράτε ενδυμασία προστασίας.
08. Βγαίνετε σε σύνταξη πολύ πριν τα 65.
09. Δεν κάνετε διπλό-βάρδιες.
10. Μερικές φορές εγκαταλείπετε το χώρο εργασίας σας που σας υποδείχτηκε, χωρίς η εργασία σας να έχει ολοκληρωθεί.
11. Σαν να μην φθάνουν όλα αυτά σας έχουμε δει να εγκαταλείπετε συχνά το χώρο εργασίας μεταφέροντας δύο σάκους που φαίνονται πολύ ύποπτοι ... !
Είναι σε ένα κουρείο, μέρα μεσημέρι, ο κλασικός μπαρμπέρης της γειτονιάς επί το έργον...
Εκεί που ψαλιδίζει φαβορίτες, σκάει μύτη από την πόρτα ένας τύπος:
- Φίλε σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;
Κοιτάει ο κουρέας δεξιά, κοιτάει αριστερά... κόσμος...
- Ε, σε δυο ώρες!
- Εντάξει λέει ο τυπάκος και φεύγει τρέχοντας.
Μετά από μερικές μέρες, ξανάρχεται βιαστικός ο ίδιος πελάτης. Βάζει το κεφάλι του στο μαγαζί και λέει στον κουρέα:
- Φίλε σε πόση ώρα μπορείς να με κουρέψεις;
Τον κοιτάει ο κουρέας:
- Ε, σε κάνα δυο ωρίτσες...
- OK, λέει ο τυπάκος και φεύγει βιαστικά.
Το ίδιο σκηνικό μια βδομάδα μετά..., εκεί που κουρεύει ένα περουκίνι, του έρχεται ο γνωστός τυπάκος, βιαστικός και καταϊδρωμένος.
- Φίλε σε πόση ώρα αι είναι θα με κουρέψεις;
- Ε, θέλω τρεις ώρες. Έχω κόσμο σήμερα.
Και πριν πει άλλη κουβέντα, ο τυπάκος έχει ήδη εξαφανιστεί!
Τι διάολο, κάθε λίγο και λιγάκι η ίδια ιστορία... αναρωτιέται ο κουρέας.
- Να σου πω, λέει στο βοηθό του, με έχει ανησυχήσει αυτός ο περίεργος. Έρχεται ίσα-ίσα να ρωτήσει πόση ώρα θα περιμένει και ποτέ δεν κάθεται! παρτον από πίσω να μου πεις τι συμβαίνει και που πάει κάθε φορά τρέχοντας.
Οπότε την επόμενη φορά, με το που επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό και ο τυπάκος φεύγει τρέχοντας από το κουρείο, ο βοηθός τον ακολουθεί...
Όταν επιστρέφει στο αφεντικό του είναι κάθιδρος και χλωμός...
- Τι έγινε; τι τρέχει μʼ αυτόν; ρωτάει ο κουρέας.
Ο βοηθός δεν απαντάει...
- Πες μου! που πηγαίνει κάθε φορά μετά από εδώ; επιμένει και κραδαίνει το ψαλίδι ο κουρέας
Ο Βοηθός απαντάει ψελλίζοντας...
- Σπίτι σου...
Ένας τύπος πηγαίνει στο γιατρό.
- Γιατρέ, πρέπει να με βοηθήσεις. Το ... Πουλί μου είναι πορτοκαλί!
Ο γιατρός το σκέφτεται λίγο και του ζητάει να κατεβάσει το παντελόνι του για να ελέγξει. Πράγματι, το πουλί του τύπου είναι έντονο πορτοκαλί. Λέει ο γιατρός στον τύπο :
- Αυτό είναι πολύ παράξενο. Μερικές φορές τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται από έντονο στρες. Αλήθεια, πως πάνε τα πράγματα στη δουλειά;
Ο τύπος απαντάει ότι είχε απολυθεί πριν από δύο εβδομάδες. Ο γιατρός του λέει ότι μάλλον αυτή πρέπει να είναι η αιτία του στρες.
- Όχι, όχι, λέει ο τύπος, το αφεντικό ήταν πραγματικό καθίκι, έπρεπε να δουλεύω 10-20 ώρες υπερωρία κάθε εβδομάδα και πάντα μα πάντα με εκμεταλλευόταν. Πριν από δύο εβδομάδες βρήκα μια καινούργια δουλειά που μπορώ και ορίζω εγώ το χρόνο μου, πληρώνομαι τα διπλά λεφτά από την προηγούμενη δουλειά και το αφεντικό είναι σπουδαίο.
Έτσι, ο γιατρός συμπεραίνει ότι δεν είναι αυτή η αιτία του στρες.
Ξαναρωτάει τον τύπο:
- Πως είναι η ζωή στο σπίτι;
O τύπος του λέει ότι χώρισε πριν από οκτώ μήνες.
Ο γιατρός σκέφτεται ότι αυτή πρέπει να είναι η αιτία, αλλά ο τύπος πάλι διαφωνεί:
- Όχι, όχι. Για χρόνια, το μόνο που άκουγα ήταν γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Είμαι πολύ ευτυχής που την ξεφορτώθηκα και ησύχασα.
Έτσι ο γιατρός αναγκάζεται να το ξανασκεφτεί για μερικά λεπτά.
- Δε μου λες, του λέει, πως πας από χόμπι και κοινωνική ζωή;
Ο τύπος απαντάει:
- Τίποτα ιδιαίτερο. Τα περισσότερα βράδια κάθομαι σπίτι, βλέπω καμιά τσοντούλα και τρώω γαριδάκια...
Μια νέα κι ανερχόμενη ζωγράφος παρατηρεί ότι αρχίζει να χάνει σιγά σιγά την όραση της!
Πανικόβλητη τρέχει σε ένα καλό οφθαλμίατρο κι εξηγεί το πρόβλημα της. Αυτός αφού την εξετάζει την καθησυχάζει ότι είναι ένα μικρό πρόβλημα στον αμφιβληστροειδή και ότι μπορεί να το διορθώσει οριστικά με λέιζερ σε δυο μέρες το πολύ.
Αυτό και γίνεται, και η ζωγράφος φανερά ικανοποιημένη προτείνει στο γιατρό πέρα από την αμοιβή του να του ζωγραφίσει το ιατρείο που ο άνθρωπος σαν πολυάσχολος είχε καιρό να βάψει.
- Καλώς! λέει αυτός. Να πάρε τα κλειδιά πάρε και τα πινέλα σου, και την άλλη βδομάδα που έχω ένα συνέδριο και θα λείπω, έλα και κάνε το όπως το φαντάζεσαι.
Γυρίζει ο άνθρωπος και τί να δει!
Το ιατρείο αγνώριστο, χαρούμενα χρώματα παντού... κι ένα τεράστιο μάτι, ίδιο με αυτά της ζωγράφου, να δεσπόζει στον τοίχο πίσω από το γραφείο του.
Δημοσιογράφοι και φωτογράφοι εκεί να μιλάνε με τη ζωγράφο για το νέο της έργο...
Φανερά ικανοποιημένος από την διαφήμιση ευχαριστεί τη ζωγράφο και τότε τον πλησιάζει ένας δημοσιογράφος με ερωτήσεις:
- Γιατρέ, τι έχετε να πείτε για αυτό το θεσπέσιο έργο που κοσμεί το ιατρείο σας;
- Τι να σας πω... Πάλι καλά που δεν είμαι γυναικολόγος!
Ένας δικηγόρος παντρεύεται κάποια η οποία προηγουμένως είχε πάρει δέκα διαζύγια.
Την πρώτη νύχτα του γάμου λέει στο νέο της σύζυγο:
"Σε παρακαλώ, να είσαι ευγενικός, γιατί ακόμη είμαι παρθένα".
"Τι πράγμα;" ρωτάει προβληματισμένος ο γαμπρός.
"Πώς είναι δυνατόν αφού παντρεύτηκες δέκα φορές;"
"Να σου πω. Ο πρώτος σύζυγος ήταν αντιπρόσωπος πωλήσεων. Συνέχεια μου έλεγε πόσο μεγάλο θα ήταν.
- Ο δεύτερος ασχολούνταν με λογισμικό.
Ποτέ δεν ήταν βέβαιος πώς λειτουργούσε αλλά είπε ότι θα το έψαχνε και θα επέστρεφε.
- Ο τρίτος ήταν από τον τομέα των υπηρεσιών. Είπε ότι όλα ήταν ελεγμένα εκ των προτέρων αλλά όμως δεν κατάφερνε να σηκώσει το σύστημα.
- Ο τέταρτος ήταν στις τηλεπωλήσεις. Αν και γνώριζε ότι είχε την εντολή, δεν ήξερε πότε θα μπορούσε να κάνει την παράδοση.
- Ο πέμπτος ήταν μηχανικός. Γνώριζε τη βασική διαδικασία αλλά χρειαζόταν τρία χρόνια για την έρευνα, την εφαρμογή και τη σχεδίαση μιας νέας εξειδικευμένης μεθόδου.
- Ο έκτος σύζυγος ήταν από τον τομέα της διοίκησης. Γνώριζε πώς, αλλά δεν ήταν σίγουρος αν ήταν δική του δουλειά ή όχι.
- Ο έβδομος σύζυγος ασχολούνταν με την προώθηση προϊόντων. Αν και διέθετε ένα ωραίο προϊόν, ποτέ δεν ήταν σίγουρος πώς πρέπει να το τοποθετήσει. Ό ένατος σύζυγος ήταν γυναικολόγος. Μόνο το κοίταζε.
- Ο δέκατος ήταν συλλέκτης γραμματοσήμων.
Το μόνο που έκανε ήταν... Θεέ μου, μου έλειψε. Αλλά τώρα που παντρεύτηκα εσένα είμαι αναστατωμένη. "Καλά, αλλά γιατί;" ρωτά ο σύζυγος.
"Γιατί είσαι δικηγόρος. Αυτή τη φορά σίγουρα ... θα με κανονίσουν".
4 φοιτητές χημείας , μέσα στην εξεταστική τους είχαν ένα μικρό διάλειμμα και αποφάσισαν να πάνε το σαββατοκύριακο σε μια διπλανή πόλη να το γλεντήσουν με κάτι κοπελιές που ήξεραν από κει . Μετά από τα έκτροπα που συνέβησαν το σαβ/κο με τις κοπελιές ( που λογοκρίνονται επειδή μας διαβάζουν και μικρά παιδιά ) αποφάσισαν να γυρίσουν για να δώσουν μάθημα τη Δευτέρα .
Τελικά γύρισαν αλλά δεν πρόλαβαν το διαγώνισμα .
Λένε : Τι θα κάνουμε τώρα ; πρεπει να βρούμε μια δικαιολογία που δεν πήγαμε .
Τι να κάνουμε τι να κάνουμε ; θα πάμε να του πούμε ότι μας έπιασε λάστιχο στο γυρισμό από το ταξίδι και γι αυτό δεν προλάβαμε .
Πήγαν στον καθηγητή που το διδάσκει λοιπόν , του εξήγησαν ότι και αυτοί σαν φοιτητές είχαν βγει να ξεσκάσουν λιγάκι και τελικά στον γυρισμό τους έπιασε λάστιχο και δεν πρόλαβαν να πάνε να δώσουν . Ο καθηγητής δέχτηκε να τους βάλει να δώσουν την επόμενη μέρα μόνους τους ...
Πάνε την επόμενη μέρα τα καμάρια μας , διαβασμένοι στην εντέλεια και τους βάζει ο καθηγητής σε διαφορετικό γραφείο τον καθένα να γράψει ...
Η πρώτη ερώτηση ήταν ένα πολύ απλό θέμα θεωρίας , από αυτό που πιάνει 3 - 4 γραμμές ... και δίνει μόλις 5 μονάδες στις εκατό ... και το οποίο απαντήθηκε πολύ εύκολα και από τους 4 ... η δεύτερη και τελευταία ερώτηση έπιανε τις υπόλοιπες 95 μονάδες και ήταν η εξής ερώτηση ...
Ποιο λάστιχο ;
Καλοκαίρι. Ζέστα. Μεσημέρι.
Ο μέρμηγκας, με ένα φανελάκι εργασίας, μούσκεμα στον ιδρώτα, σέρνει ένα τεράστιο στάχυ.
Ησυχία.
Έξαφνα, από τη γωνία εμφανίζεται ένα раjеrо turbo intercooler.
Στρίβει με χειρόφρενο και σταματάει απότομα μπροστά στον σαστισμένο μέρμηγκα.
Μέσα στο раjеrо, ο τζίτζικας με γυαλικά ηλίου, βερμούδα με φοινικόδεντρα, δύο πληθωρικές γκόμενες στο πλάι και τις σανίδες του surf στην οροφή.
- Μέρμηγκα, άντε άστα και φύγαμε για windsurfing. ʼντε, παράτα τα, τα κάνεις αύριο.
Ο μέρμηγκας ρίχνει ένα κουρασμένο βλέμμα στον τζίτζικα. Κάπου την έχει ξανακούσει αυτή την ατάκα, ίσως λίγο παραλλαγμένη.
- Δεν μπορώ, μάστορα, έχω δουλειά να κάνω. Πρέπει να προετοιμαστώ για το χειμώνα. Πήγαινε εσύ.
Ο τζίτζικας σηκώνει τους ώμους, το раjеrо σπινάρει και χάνεται στον ορίζοντα.
Μεσημέρι της επομένης. Ο μέρμηγκας, και πάλι ιδρωμένος σέρνει ένα τεράστιο λοβό μπιζελιού.
Νέκρα. Από τη στροφή πετάγεται το γνωστό раjеrо.
- Μάστορα, παράτα τα, πήδα μέσα, από δω η Σούζη και η Μαίρη, έλα πάμε για jet-ski ...
Χειμώνας. Παγωνιά. Χιόνι. Ο μέρμηγκας, στη ζέστα του τζακιού του, μαζί με τη γυναίκα του και τα παιδιά του, απολαμβάνουν τη θαλπωρή.
Τα ξύλα τριζοβολούν πάνω από τη θράκα. Έξαφνα, το κουδούνι της πόρτας κτυπάει.
- Ασε, θα ανοίξω εγώ, λέει η γυναίκα του μέρμηγκα. Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Μόνο αυτός μπορεί να είναι...
Η πόρτα ανοίγει. Ο τζίτζικας, με τη στολή και τα γυαλιά του σκι, κασκόλ, και στο υπόβαθρο το раjеrо με αλυσίδες στους τροχούς.
- Που είναι ο φίλος μου ο μέρμηγκας, φωνάζει. Θέλω το μέρμηγκα.
Ο μέρμηγκας πλησιάζει την πόρτα.
- Έλα, ντύσου, πάμε για σκι, άντε τι κάθεσαι, άντε.
- Δεν μπορώ μάστορα, πρέπει να μείνω με την οικογένεια, έχω υποχρεώσεις, δεν μπορώ ...
Ο τζίτζικας σηκώνει τους ώμους, και γυρνάει να φύγει.
Ο μέρμηγκας κάνει να γυρίσει προς τα μέσα, κοντοστέκεται, ξαναγυρνά προς το раjеrо και λέει του τζίτζικα:
- Και αν τυχόν συναντήσεις τον Αίσωπο, πες του ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙ!
Πλησιάζει ο χρόνος να εκλεγεί νέος ηγέτης του κόσμου και η ψήφος σας μετρά.
Ιδού μερικά στοιχεία από τους τρεις δυνατότερους υποψηφίους . Όλοι είναι υπάρξαντες πολιτικοί.
Σε ποιον δείχνετε προτίμηση;
Πρώτος υποψήφιος: Συναλλάσσεται με διεφθαρμένους πολιτικούς και συμβουλεύεται αστρολόγους. Έχει δυο μαιτρέσσες. Καπνίζει σαν φουγάρο και πίνει 8-10 μαρτίνι ημηρεσίως.
Δεύτερος υποψήφιος: Το έδιωξαν δυο φορές από το γραφείο, κοιμάται μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι, πήρε όπιο στο πανεπιστήμιο και πίνει 1 λίτρο ουίσκι κάθε απόγευμα.
Τρίτος υποψήφιος: Έχει παρασημοφορηθεί ήρωας πολέμου, είναι χορτοφάγος, δεν καπνίζει, πίνει, αν παραστεί ανάγκη, μια μπυρίτσα και δεν έχει αποδεδειγμένα εξωσυζυγικές σχέσεις.
Διαλέχτε!
Λοιπόν!
Πρώτος: Franklin D. Roosvelt.
Δεύτερος: Winston Churchill.
Τρίτος: Adolph Нiтlеr.
Μάλλον πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά πριν κρίνουμε κάποιον!