Ένα μεσημεράκι, την ώρα που τα πιτσιρίκια σχολάνε από την ημερήσια ταλαιπωρία τους (βλέπε σχολείο), μία μητέρα περιμένει το παιδάκι της στο προαύλιο του σχολείου. Αφού χτυπάει το κουδούνι, ο πιτσιρίκος τρέχει στην μητέρα του, και βγαίνουν στον κεντρικό δρόμο για να πάρουν Ταξί.
Αν και η ώρα είναι δύσκολη, βρίσκουν σχετικά εύκολα Ταξί. Καθώς έχουν μπει στο πίσω κάθισμα, ο μπόμπιρας είναι εξαιρετικά υπερκινητικός και περιεργάζεται τα πάντα. Ο Ταξιτζής, παρόλο που εκνευρίζεται που ο μικρός πειράζει τα τασάκια, πατάει τα κουμπιά από τα παράθυρα, κλωτσάει το κάθισμα και ούτω καθ΄ εξής, προσπαθεί να συγκρατήσει τα νεύρα του.
Σε κάποια στιγμή ο πιτσιρίκος γυρνάει στην μητέρα του και την ρωτάει με ενοχλητική φωνή...
- Μαμάαα.. αν εσύ ήσουν αρκούδα και ο μπαμπάς ήταν αρκούδος, εγώ θα ήμουν αρκουδάκι;
- Ναι παιδί μου, απαντάει αδιάφορα η μητέρα του.
Ο Ταξιτζής εν τω μεταξύ έχει αρχίσει να φορτώνει... Μετά από λίγο, ο πιτσιρίκος επανέρχεται με καινούρια ερώτηση...
- Μαμάαα... αν εσύ ήσουν γάτα και ο μπαμπάς ήταν γάτος, εγώ θα ήμουν γατάκι;
- Ναι παιδί μου, απαντάει η μητέρα του, χαζεύοντας από το παράθυρο.
Ο Ταξιτζής μονολογεί χωρίς να ακούγεται ιδιαίτερα...
"Τι μαλα*** λέει το μούλικο γα** το στανιό μου...". Δεν περνάνε 2 λεπτά, και ο μικρός ξαναρωτάει...
- Μαμάαα... αν εσύ ήσουν σκύλα και ο μπαμπάς σκύλος, εγώ θα ήμουν κουταβάκι;
- Ναι παιδί μου, ξανααπαντάει η μητέρα με φανερή αδιαφορία...
Εκείνη τη στιγμή ο Ταξιτζής που έχει βγει από τα ρούχα γυρνάει απότομα και λέει στο μικρό...
- Aκου να δεις μπόμπιρα, θα σου βάλω εγώ τώρα ένα δύσκολο... αν η μάνα σου ήταν πουτ***, και ο πατέρας σου πού****, εσύ τι θα ήσουν;
Και ο μικρός...
- Ταξιτζής ...
Έβαλε η δασκάλα σ` όλους τους μαθητές της, να της πουν μία ιστορία που να σχετίζεται με τα βουνά. Σιγά-σιγά, είπαν όλα τα παιδιά τη δική τους ιστορία και ήρθε και η σειρά του Τοτού. Λέει λοιπόν:
- "Τα βουνά είναι όμορφα. Υπάρχουν ψηλά και χαμηλά. Σ΄ ένα ψηλό βουνό, έχει τη μάντρα του ο παππούς μου. Μέσα σ` αυτή, έχει έναν ταύρο και δύο αγελάδες. Μία μαύρη και μία άσπρη. Μια μέρα, ο ταύρος γά.. Σε την άσπρη αγελάδα..."
- "Μη λες τέτοιες άτακτες λέξεις. Καλύτερα να πεις, ότι ο ταύρος έκανε μία έκπληξη στην άσπρη αγελάδα. Εντάξει;"
- "Εντάξει."
Την επόμενη μέρα, επισκέφτηκε το σχολείο ένας επιθεωρητής και έτσι η δασκάλα έβαλε τους μαθητές να πουν ξανά την ιστορία για τα βουνά.
Ο Τοτός σήκωνε επίμονα το χέρι του, για να πει την ιστορία του, αλλά επειδή η δασκάλα φοβόταν τι θα έλεγε, δεν του έδινε το λόγο. Μετά από αρκετή ώρα, και ενώ ο Τοτός επέμενε, ο επιθεωρητής πήρε πρωτοβουλία και έβαλε ο ίδιος τον Τοτό. Ο Τοτός άρχισε την ιστορία του:
- "Τα βουνά είναι όμορφα. Υπάρχουν ψηλά και χαμηλά. Σ` ένα ψηλό βουνό έχει την μάντρα του ο παππούς μου. Μέσα σ` αυτή, έχει ένα ταύρο και δύο αγελάδες. Μία μαύρη και μία άσπρη...
Η δασκάλα άρχισε να κοκκινίζει και να τρέμει, καθώς ο Τοτός συνέχιζε.
- "... Μια μέρα, ο ταύρος έκανε μία έκπληξη στην άσπρη αγελάδα..."
Η δασκάλα αμέσως ανακουφίστηκε, αλλά ο Τοτός συμπλήρωσε:
- "... Γά.. Σε τη μαύρη αγελάδα!"
Κόκκαλο η δασκάλα!
Λίγο πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς ο δάσκαλος έχει παραδώσει βαθμολογίες και δεν έχει να κάνει κάτι άλλο. Τα παιδιά βαριούνται γιατί δεν έχουν να κάνουν τίποτα και σε λίγο θα σχολάσουν.
Ο δάσκαλος έχει μια ιδέα:
- Όποιος απαντάει πρώτος τις ερωτήσεις που θα κάνω θα μπορεί να φύγει.
Ο Τοτός χαίρεται.
- Έξυπνος είμαι, καλός είμαι, θα απαντήσω και θα φύγω.
Ρωτάει ο δάσκαλος.
- Ποιος είπε "Για δες καιρό που διάλεξε...";
Πριν προλάβει ο Τοτός να απαντήσει, πετάγεται η Αννούλα:
- Ο Αθανάσιος Διάκος.
- Εντάξει Αννούλα, μπορείς να φύγεις.
Ο Τοτός τα παίρνει στο κρανίο που η Αννούλα πρόλαβε και απάντησε πριν από εκείνον.
Ο δάσκαλος ρίχνει άλλη ερώτηση:
- Ποιος είπε "Έχω ένα όνειρο";
Πριν προλάβει ο Τοτός να απαντήσει πετάγεται η Μαίρη:
- Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
- Σωστά Μαίρη. Μπορείς να φύγεις.
Ο Τοτός έχει αρχίσει και φορτώνει άσχημα.
Ρωτάει ο δάσκαλος:
- Ποιος είπε "Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα...";
Η Ελενίτσα προλαβαίνει τον Τοτό και απαντά:
- Ο Τζων Κέννεντυ.
- Μπράβο Ελενίτσα. Μπορείς να φύγεις.
Ο Τοτός κοντεύει να εκραγεί.
Ο δάσκαλος γυρίζει για λίγο την πλάτη του προς την τάξη.
Πετάγεται ο Τοτός:
- Μακάρι αυτές οι σκρόφες να κρατούσαν κλειστό το στόμα τους.
Ο δάσκαλος νευριασμένος γυρίζει και ρωτάει:
- Ποιοσ το ειπε αυτο;
Και ο Τοτός:
- Ο Μπιλ Κλίντον κύριε. Να φύγω τώρα;