Ανέκδοτα για το σχολείο

Τα πιο δημοφιλή ανέκδοτα σε αυτήν την κατηγορία
Ο δάσκαλος ρωτά τους μαθητές μετά το διάλειμμα:
- Τι έκανες στο διάλειμμα Γιωργάκη;
- Έπαιζα μπάλα, κύριε.
- Μπάλα; Α ωραία. Αν μου γράψεις σωστά την λέξη "Μπάλα" στον πίνακα, θα σε αφήσω να σχολάσεις 1 ώρα νωρίτερα. Εσύ Θανασάκη, τι έκανες στο διάλειμμα;
- Εγώ κύριε έπαιζα στην αμμοδόχο.
- Στην αμμοδόχο; Α ωραία. Αν μου γράψεις σωστά την λέξη "Αμμος" στον πίνακα, θα σε αφήσω να σχολάσεις 1 ώρα νωρίτερα. Εσύ Αλί τι έκανες στο διάλειμμα;
- Εγκώ κύριε ήθελε παίξει με Γιωργάκη και με Τανασάκι, αλλά όχι παίξει μαζί μου κανένας.
- Τιι! δεν έπαιζαν μαζί σου. Ντροπή! Αυτό λέγεται ρατσιστική διάκριση εις βάρος Εθνικών μειονοτήτων. Αντε Αλί, αν μου γράψεις στον πίνακα σωστά "ρατσιστική διάκριση εις βάρος εθνικών μειονοτήτων", θα σε αφήσω να σχολάσεις 1/2 ώρα νωρίτερα.
121, 121, 121...
Σε μια συνάντηση στο σχολείο όλα τα παιδάκια λένε παροιμίες, ποιηματάκια και διάφορα τέτοια. Σηκώνεται λοιπόν και ο Μπόμπος (που έχει προϊστορία στα αισχρά αστεία) και λέει:
- Κυρίες και κύριοι θα κάνουμε έναν διαγωνισμό. Θα σας ρωτήσω πόσους τρόπους ξέρετε να κάνετε έρωτα και όποιος μου πει τους περισσότερους θα κερδίσει ένα μεγάλο δώρο.
Ξεκινάει λοιπόν τις ερωτήσεις από τα μπροστινά καθίσματα.
- Εσείς κύριε πόσους τρόπους ξέρετε;
- 12 παιδί μου.
Ένας κύριος από τα τελευταία καθίσματα φωνάζει: 121, 121, 121
- Μισό λεπτάκι κύριε, θα φτάσω σε εσάς. του λέει ο Μπόμπος.
- Εσείς κύριε; ρωτάει κάποιον άλλον.
- 15 παιδί μου.
Ο άλλος φωνάζει και πάλι 121, 121, 121
- Μισό λεπτάκι κύριε θα σας ρωτήσω και εσάς λέει ο Μπόμπος.
- Εσύ παππούλη μου πόσους τρόπους ξέρεις;
- Έναν μόνο παιδάκι μου, του λέει ο γέρος και συνεχίζει, τον κλασσικό παιδάκι μου, η γυναίκα από κάτω και ο άντρας από πάνω.
Ο κύριος από το τελευταίο κάθισμα φωνάζει ξανά με δύναμη: 122, 122, 122.
Στο σχολείο η δασκάλα:
- Παιδιά, θέλετε να παίξουμε "Παντομίμα" με παροιμίες; Θα κάνετε κινήσεις με τα χέρια και όποιος το καταλάβει πρώτος κερδίζει.
- Να κάνω εγώ πρώτος, κυρία; ρωτάει ο Γιαννάκης.
- Ναι, λέει η δασκάλα.
Σηκώνεται ο Γιαννάκης, τρέχει, τρέχει πέφτει κάτω...
- Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει, λέει η Αννούλα.
- Μπράβο, Αννούλα, κάνε τώρα εσύ.
Σηκώνεται η Αννούλα, πηγαίνει στην πόρτα, χτυπάει, χτυπάει, τίποτε...
- Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα! λέει ο Τοτός.
- Μπράβο Τοτό, σήκω να κάνεις και εσύ.
Σηκώνεται ο Τοτός, βγάζει την τσίχλα του, πιάνει ένα δεκάρικο και την κολλάει. Μετά το πετάει ψηλά, και η τσίχλα μαζί με το δεκάρικο, κολλάνε στο ταβάνι. Ο Τοτός κοιτά ψηλά και πιάνει τα αρχίδια του.
Κανένα παιδί δεν ήξερε την παροιμία.
- Τι παροιμία είναι αυτή, Τοτέ; ρωτάει η δασκάλα.
- Μα δεν καταλάβατε ακόμα, καλέ κυρία; Κάλλιο 3 και στο χέρι, παρά 10 και καρτέρι!
‎- Мамо, мамо, в училище ме дразнят, разправят, че сме мафиоти. Мафиозо Chiste del niño mafioso Ο μαφιόζος! Νονός Μαφιόζος Μαφιόζος. — Manhê, no colégio me chamam de mafioso. — Não se preocupe, filhinho, amanhã a mamãe vai lá e acaba com isso. — Boa, mãe, mas faça com que pareça um acidente. - Apu Apu! Azt mondják az iskolában, hogy mi maffiózó család vagyunk. - Na majd holnap bemegyek, és elintézem a dolgot. - Oké, de úgy csináld, hogy balesetnek tűnjön! ¡ Papá, papá, en el colegio me llaman mafioso! No te preocupes hijo que yo me encargo, para que parezca un accidente. - Mama mama en el colegio me llaman mafioso. - En serio?Pues mañana mismo ire a hablar con el director. - No hace falta que hables con él. Solo haz que parezca un accidente..... - Тато, тато, абе сите на школо ми велат дека сум бил мафија. - Ништо сине, утре ќе појдам кај директорот и ќе ја средам работата. - Добро тато, ама гледај да изгледа како несреќа. - Папа, меня в школе дразнят: Говорят, что я мафиози. - Что за глупости! Я завтра же пойду к директору и поговорю насчет этого. - Давай, только сделай так, чтобы это выглядело как несчастный случай.
Πρώτη μέρα στο σχολείο για τα παιδάκια της τρίτης δημοτικού και μπαίνει στην τάξη η καινούργια δασκάλα. Η δασκάλα ρωτάει τα παιδάκια ποια είναι τα ονόματα τους για να γνωριστούν. Ρωτάει λοιπόν το πρώτο:
- Πως σε λένε παιδί μου; Αυτό λέει:
- Μιχάλη. Τότε η δασκάλα αναψοκοκκινίζει και τραβάει 2 σφαλιάρες το μικρό.
- Τι; Έτσι σε βαφτίσανε; Το όνομα σου είναι Μιχαήλ. Έπειτα ρωτάει το επόμενο παιδάκι, πως το λένε. Αυτό απαντάει:
- Μανόλη. Η δασκάλα τότε του ρίχνει μια ανάποδη και φωνάζει θυμωμένη:
- Πως; Το όνομα σου είναι Εμμανουήλ;Ύστερα φτάνει και στο τρίτο παιδάκι. Το ρωτάει το όνομα του, αλλά εκείνο την κοιτάει φοβισμένο. Η δασκάλα του λέει:
- Πες μου. δεν δαγκώνω. Το παιδάκι όμως πάλι διστάζει, οπότε η δασκάλα αρχίζει να ωρύεται. Τότε το παιδάκι λέει:
- Εεε.. Πετρουήλ!
Η βεράντα.
Κάποτε ήταν ένας μαθητής που αργούσε καθημερινά στο σχολείο και ερχόταν στην μέση της πρώτης ώρας.
Η δασκάλα δεν άντεχε άλλο, και τον ρώτησε:
- Γιατί κάνεις κάθε μέρα τόση ώρα να έρθεις σχολείο;
- Να, ξυπνάω στις 7.00, νίβομαι, ντύνομαι, βάζω ζελέ στα μαλλιά, πηδάω την βεράντα και έρχομαι σχολείο.
Την επόμενη μέρα έρχεται πάλι καθυστερημένος.
- Γιατί άργησες; ρωτά η δασκάλα.
- Να, ξύπνησα, νίφτηκα, ντύθηκα, έβαλα ζελέ στα μαλλιά, πήδηξα την βεράντα και ήρθα σχολείο.
Την επόμενη μέρα:
- Γιατί άργησες πάλι;
Πάλι η ίδια απάντηση.
Παίρνει τηλέφωνο η δασκάλα στο σπίτι του μαθητή:
- Ξέρετε, ο γιος σας κάθε μέρα έρχεται καθυστερημένος στην τάξη, και και όταν του λέει ότι καθυστέρησε επειδή πήδηξε την βεράντα. Τι θα γίνει πια με αυτήν την κατάσταση;! Δεν μπορεί να κατεβαίνει από τα σκάλιά σαν φυσιολογικός άνθρωπος;
- Ε, μάλιστα, αλλά ξέρετε η κυρία δεν είναι εδώ. Εγώ είμαι η παραδουλεύτρα.
- Α, και πως σας λένε;
- Βεράντα!