Skip to main content
Ο ευγενέστατος και μορφωμένος καθηγητής της Θεολογίας επισκέπτεται το σπίτι του περίφημου ρχιμανδρίτη, ο οποίος είναι ίνδαλμά του. Κουστουμαρισμένος, σένιος, φρεσκοξυρισμένος και τα σχετικά, χτυπά την πόρτα και, μόλις αντικρίζει το νεωκόρο, του λέει μελιστάλαχτα:
"Καλημέρα σας και ο Θεός μαζί σας. Θα μπορούσα, ίσως, να έχω την τύχη και την ευτυχία να συνομιλήσω μετά του Σεβασμιότατου;".
"Μπα...", λέει ξερά ο νεωκόρος.
"Μάλιστα. Αντιλαμβάνομαι. Μάλλον δεν έχει χρόνο στη διάθεσή του.
Θα μπορούσα, τότε, λοιπόν, έστω να του υποβάλλω απλώς τα σέβη μου;".
"Μπα, όχι τώρα. Ξεκουράζεται...", ξαναλέει,
Ψιλοχύμα, ο νεωκόρος. Ο θεολόγος αποφασίζει να κάνει σχολιάκι:
"Ω, αντιλαμβάνομαι. Αντιλαμβάνομαι. Κανένα πρόβλημα.
Κανένα απολύτως. Θα επιστρέψω αργότερα, όταν ο Σεβασμιότατος δεν θα βρίσκεται στις αγκάλες του Μορφέως...".
Και ο νεωκόρος:
"Ποιου Μορφέως, ρε μεγάλε; Απ όσο ξέρω... Βαγγέλη τον λένε τον κηπουρό"!
Ένας παππούς είχε ένα 2όροφο σπίτι.
Σκέφτηκε λοιπόν να νοικιάσει τον πάνω όροφο για να έχει ένα ετξρά εισόδημα. Αφού έβαλε αγγελία στην εφημερίδα, μετά από μερικές ημέρες του απάντησαν κάτι φοιτητές. Όταν οι φοιτητές είδαν το σπίτι ενθουσιάστηκαν και ήθελαν να το νοικιάσουν. Ο παππούς συμφώνησε αλλά με μια προϋπόθεση να μην κάνουν φασαρία. Η συμφωνία έκλεισε και την επόμενη ημέρα οι φοιτητές μετακόμισαν στο σπίτι.
Το βράδυ, την ώρα που ο παππούς έπεσε για ύπνο και έλεγε ότι οι νοικάρηδες του ήταν ήσυχα παιδιά, άκουσε από πάνω μια μπάντα να παίζει. Πήρε το μπαστούνι του ανέβηκε σιγά-σιγά τη σκάλα και χτυπάει το κουδούνι.
- Τι έγινε ρε παιδιά; Σας είπα να μην κάνετε φασαρία και εσείς εδώ έχετε συναυλία!
- Μην ανησυχείς παππού. Δεν είναι τίποτα. Επειδή έχουμε ένα συγκρότημα και αύριο έχουμε μια συναυλία, κάνουμε τελευταία πρόβα για να παίξουμε καλά αύριο. Μετά τη συναυλία θα ηρεμήσουμε.
- Αν είναι έτσι εντάξει λέει ο παππούς και κατεβαίνει κάτω.
Την επόμενη ημέρα πάλι τα ίδια. Ξανανεβαίνει πάνω ο παππούς και τους ρωτάει τι έγινε. Οι φοιτητές δικαιολογήθηκαν λέγοντας ότι η συναυλία αναβλήθηκε για την επόμενη ημέρα και κάνουν τελευταία πρόβα.
Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν για 1 εβδομάδα, 2 εβδομάδες, 3 εβδομάδες και πάντα η δικαιολογία ήταν ότι οι φοιτητές έχουν τελευταία πρόβα για την συναυλία που θα γίνει την επόμενη ημέρα.
Κάποια στιγμή ο παππούς σταμάτησε να ανεβαίνει πάνω. Πέρασε 1 εβδομάδα, 2 εβδομάδες, 3 εβδομάδες και ο παππούς δεν έδωσε σημεία ζωής.
Κάποια στιγμή οι φοιτητές αναρωτήθηκαν τι έγινε ο παππούς, μήπως από τις αϋπνίες πέθαινε.
Έτσι αποφασίζουν να κατέβουν κάτω για να δουν μήπως έπαθε τίποτα ο παππούς.
Μπαίνουν μέσα στο σπίτι κοιτάνε στο σαλόνι, πουθενά ο παππούς. Κοιτάνε στο υπνοδωμάτιο πουθενά ο παππούς. Κοιτάνε στην κουζίνα πουθενά ο παππούς. Τέλος κοιτάνε και στο μπάνιο.
Εκεί βλέπουν τον παππού να κάθετε στην τουαλέτα και τραβάει μαλακία.
- Ρε παππού, δεν ντρέπεσαι στην ηλικία σου να τραβάς μαλακία;
- Δεν είναι τίποτα παιδιά μου τελευταία πρόβα είναι. Αύριο θα ανέβω επάνω να γα**σω!
Ανοιξιάτικο βραδάκι, εξοχικό το τοπίο, με το φως της μέρας ακόμη να κρατά και οι δυο φοιτητές της ιατρικής κάνουν τον περίπατό τους στον αγροτόδρομο για να ξεκουραστούν από τη μελέτη της ημέρας. Σε κάποια στιγμή και μετά από μια καμπή είδαν μπροστά τους σε αρκετή απόσταση να βαδίζει αργά, σκυφτός, σχεδόν διπλωμένος στα δύο, ένας άνδρας αρκετά ηλικιωμένος.
- Κοίταξε αυτόν το γέρο με τί δυσκολία βαδίζει! Παρατήρησε ο ένας φοιτητής. Στοιχηματίζω ότι πάσχει από σπονδυλαρθροίτιδα...
- Διαφωνώ! Είμαι σίγουρος ότι απλώς ξάφνιασε τη μέση του, έπαθε δηλαδή αυτό που λέμε λουμπάγκο... Τον αντέκρουσε ο άλλος. Όχι, σπονδυλαρθροίτιδα, όχι, λουμπάγκο, παρά λίγο να τσακωθούν. Αποφάσισαν λοιπόν, να επιταχύνουν το βήμα τους, να τον προλάβουν και να τον ρωτήσουν από τί υποφέρει. Αυτό και έκαναν. Τον πλησίασαν τον καλησπέρισαν ευγενικά και τον ρώτησαν.
- Μας συγχωρείτε, μα επειδή είμαστε φοιτητές ιατρικής και ως εκ τούτου κάναμε από μακριά ο καθένας μας διάγνωση περί της νόσουαπό την οποία υποφέρετε και σας κάνει να βαδίζετε έτσι, αλλά του καθενός μας είναι διαφορετική αυτή η διάγνωση, θα σας παρακαλούσαμε να μας πείτε εσείς τί ακριβώς έχετε...
- Μάλιστα! Εσείς νεαρέ μου, τί διαγνώσατε; ρωτάει τον πρώτο.
- Σπονδυλαρθροίτιδα!-Μάλιστα! Κι εσείς; ρωτάει τον άλλο.
- Εγώ πιστεύω πως σας έπιασε απλώς λουμπάγκο!...
- Κύριοι, λαθέψαμε και οι τρεις! Κι εγώ ενόμιζα, δυστυχώς, πως είχα μόνο ... Αέρια!
Προφυλακτικά.
Είναι ο πατέρας με τον μικρό του γιο στο σουπερμάρκετ, όπου το πιτσιρίκι βλέπει το ράφι με τα προφυλακτικά:
- Μπαμπά, τί είναι αυτό;
- Είναι κάτι που φοράνε οι άνδρες, παιδί μου, όταν κάνουν έρωτα. Αλλά όταν μεγαλώσεις θα στο εξηγήσω καλύτερα...
- Και γιατί στο κουτί έχει μόνο τρία;
- Α, αυτό παιδί μου είναι για τους μαθητές του Λυκείου. Ένα την Παρασκευή το βράδυ, ένα το Σάββατο, και ένα την Κυριακή.
- Και αυτό γιατί έχει 6;
- Α, αυτό παιδί μου είναι για τους φοιτητές. Δύο την Παρασκευή το βράδυ, δύο το Σάββατο, και δύο την Κυριακή.
- Εντάξει, αλλά αυτό γιατί έχει 12;
- Αυτό παιδί μου είναι για τους παντρεμένους. Ένα τον Ιανουάριο, ένα τον Φεβρουάριο, ένα τον Μάρτιο...
Είναι ένας φοιτητής στο πανεπιστήμιο και ενώ θέλει να πάρει το πτυχίο, χρωστάει ένα μάθημα από το δεύτερο έτος και ο καθηγητής δεν τον περνάει με τίποτα όσες φορές κι αν το έχει δώσει. Απελπισμένος λοιπόν, πάει στον καθηγητή και του λέει:
- Θα σας πω ένα αίνιγμα, εάν δεν το βρείτε θα υπογράψετε να πάρω το πτυχίο μου, εάν το βρείτε δεν θα το πάρω ποτέ.
- Ακούω, λέει ο καθηγητής.
- Τι είναι παράλογο και νόμιμο, λογικό και παράνομο, παράλογο και παράνομο;
Σκέφτεται λίγο ο καθηγητής και του λέει να τον αφήσει λίγες ημέρες μήπως βρει την απάντηση.
Μερικές μέρες μετά συναντιούνται και λέει ο καθηγητής:
- Έχω φάει τον κόσμο αλλά δεν το βρήκα. Θα σου υπογράψω το πτυχίο και θα μου πεις.
Κι ενώ υπογράφει το πτυχίο, ο φοιτητής γελώντας του λέει:
- Όλος ο κόσμος το ξέρει, να..., αν πάτε και ρωτήσετε οποιονδήποτε στο πανεπιστήμιο θα σας το πει.
Ο καθηγητής αποσβολωμένος τρέχει προς το προαύλιο του πανεπιστημίου και συναντά τον καφετζή. Τότε τον ρωτάει:
- Τι είναι παράλογο και νόμιμο, λογικό και παράνομο, παράλογο και παράνομο;
Κι ο καφετζής γελώντας:
- Κύριε καθηγητά, απορώ με την ερώτησή σας αλλά θα σας απαντήσω: Παράλογο είναι να έχετε μια πανέμορφη γυναίκα, 20 χρόνια μικρότερή σας, αλλά είναι νόμιμο. Λογικό είναι να π**άει κάποιος άλλος την γυναίκα σας αλλά είναι παράνομο. Και παράλογο είναι να υπογράφετε το πτυχίο αυτού που -παράνομα-π**άει τη γυναίκα σας!
Ήταν μια γιαγιά και ένας παππούς που δεν είχαν παιδιά.
Μια μέρα διάβασαν στην εφημερίδα ότι σε ένα σχολείο μπαίνεις μοσχάρι και βγαίνεις άνθρωπος. Βέβαια η εφημερίδα εννοούσε ότι μπαίνεις αγράμματος και βγαίνεις πανέξυπνος, ο γέρος και η γιαγιά όμως το κατάλαβαν στην κυριολεξία. Έτσι παίρνει ο παππούς το μοσχάρι από την αγελάδα, πάει στο σχολείο και λέει:
- «Σας δίνω το μοσχάρι μου να το κάνετε άνθρωπο και θα έρθω να το πάρω σε 6 χρόνια», έτσι ευχαριστημένος πάει σπίτι. Στο μεταξύ στο σχολείο σφάζουν το μοσχάρι και το τρώνε. Μετά 6 χρόνια ο παππούς πάει στο σχολείο και σκέφτεται πως να φωνάξει το παιδί του αφού τώρα πια ήταν άνθρωπος. Μετά από σκέψη λέει ότι θέλει τον κύριο Μόσχα. Εν το μεταξύ, υπήρχε εκεί ένας καθηγητής με αυτό το όνομα. Τότε ο φύλακας του λέει:
- «A, θέλετε τον καθηγητή Μόσχα.» Τότε ο παππούς παινεύεται από μέσα του. «Α, για δες το παιδί μου όχι μόνο μεγάλωσε αλλά έγινε και καθηγητής κιόλας.» Έρχεται ο καθηγητής και ο γέρος ανοίγει τα χέρια του και λέει:
- «Παιδί μου, έλα να σε αγκαλιάσω.»
Ο καθηγητής απορημένος λέει:
- «Τι λέτε κύριε, εγώ δεν είμαι ο γιος σας.»
- « Γιε μου δε με θυμάσαι, ο πατέρας σου είμαι»
- «Συγνώμη κύριε λάθος κάνετε.»
Ο παππούς στενοχωρημένος πάει σπίτι. Στο δρόμο όμως του ρχεται μια ιδέα. Παίρνει την αγελάδα και πάει ξανά στο σχολείο, ζητά πάλι τον κύριο Μόσχα και του λέει δείχνοντας την αγελάδα.
- «Εμένα δε με θυμάσαι, τουλάχιστον την μάνα σου τη θυμάσαι!»
Ο πατέρας με τον γιο πηγαίνουν μαζί στο φαρμακείο και επί τη ευκαιρία ο πατέρας του δείχνει τις συσκευασίες των προφυλακτικών...
- Αυτά είναι λοιπόν τα προφυλακτικά που σου έλεγα, του λέει... Θυμάσαι τη συζήτησή μας, ε, Γιωργάκη;
- Ναι, μπαμπά, θυμάμαι... Αλλά δε μου είπες, εδώ γιατί γράφει 3;
- Γιατί αυτή είναι η συσκευασία των μαθητών της τρίτης λυκείου: ένα για την Παρασκευή, ένα για το Σάββατο και ένα για την Κυριακή.
- Και αυτά που γράφουν 6;
- Αυτά είναι για τους φοιτητές: δύο για την Παρασκευή, δύο για το Σάββατο και δύο για την Κυριακή.
- Και αυτά που γράφουν 12;
- Αυτά παιδί μου είναι για τους παντρεμένους: ένα τον Γενάρη, ένα τον Φλεβάρη, ένα τον Μάρτη...