Ήταν ένας αμερικάνος ένας ρώσσος και ένας έλληνας.
Καθώς πηγαίναν και οι τρεις τους στην Χαβάη με το αεροπλάνο, ξαφνικά το αεροπλάνο παθαίνει μια βλάβη και πέφτει.
Τους πιάνει ένας Ζουλού και τους λέει:
- Για να μην σας σκοτώσουμε, θα σας κλείσουμε τον καθένα μόνο του σε μια σπηλιά για έναν χρόνο και θα έχετε το δικαίωμα να ζητήσετε μόνον ένα πράγμα.
Έτσι λοιπόν ο Αμερικάνος τους ζητάει να του δώσουν Hot Dog.
Αυτοί του φέρνουν 8.000 Hot Dog και έπειτα τον κλειδώνουν μέσα στην σπηλιά.
Μετά έρχεται η σειρά του Ρώσσου, αυτός τους ζητάει Vоdка.
Του φέρνουν 8.000 λίτρα για να έχει να πίνει ένα χρόνο.
Και τελευταίος είναι ο Έλληνας.
Αυτός ζήτησε τσιγάρα. Του δώσαν 8.000 τσιγάρα.
Μετά από ένα χρόνο...
Βγαίνει ο Αμερικάνος απο την σπηλιά χοντρός και πατσόχας, τον αφήνουν ελεύθερο. Μετά απελευθερώνουν το Ρώσο και αυτός να είναι ζάντα από το πολύ πιοτό.
Και τέλος απελευθερώνουν τον Έλληνα και αυτός τους βγαίνει παραπατώντας και λέει:
- Ρε παιδιά, μια φωτιά να ανάψω ένα τσιγάρο;
Ανοιξιάτικο βραδάκι, εξοχικό το τοπίο, με το φως της μέρας ακόμη να κρατά και οι δυο φοιτητές της ιατρικής κάνουν τον περίπατό τους στον αγροτόδρομο για να ξεκουραστούν από τη μελέτη της ημέρας. Σε κάποια στιγμή και μετά από μια καμπή είδαν μπροστά τους σε αρκετή απόσταση να βαδίζει αργά, σκυφτός, σχεδόν διπλωμένος στα δύο, ένας άνδρας αρκετά ηλικιωμένος.
- Κοίταξε αυτόν το γέρο με τί δυσκολία βαδίζει! Παρατήρησε ο ένας φοιτητής. Στοιχηματίζω ότι πάσχει από σπονδυλαρθροίτιδα...
- Διαφωνώ! Είμαι σίγουρος ότι απλώς ξάφνιασε τη μέση του, έπαθε δηλαδή αυτό που λέμε λουμπάγκο... Τον αντέκρουσε ο άλλος. Όχι, σπονδυλαρθροίτιδα, όχι, λουμπάγκο, παρά λίγο να τσακωθούν. Αποφάσισαν λοιπόν, να επιταχύνουν το βήμα τους, να τον προλάβουν και να τον ρωτήσουν από τί υποφέρει. Αυτό και έκαναν. Τον πλησίασαν τον καλησπέρισαν ευγενικά και τον ρώτησαν.
- Μας συγχωρείτε, μα επειδή είμαστε φοιτητές ιατρικής και ως εκ τούτου κάναμε από μακριά ο καθένας μας διάγνωση περί της νόσουαπό την οποία υποφέρετε και σας κάνει να βαδίζετε έτσι, αλλά του καθενός μας είναι διαφορετική αυτή η διάγνωση, θα σας παρακαλούσαμε να μας πείτε εσείς τί ακριβώς έχετε...
- Μάλιστα! Εσείς νεαρέ μου, τί διαγνώσατε; ρωτάει τον πρώτο.
- Σπονδυλαρθροίτιδα!-Μάλιστα! Κι εσείς; ρωτάει τον άλλο.
- Εγώ πιστεύω πως σας έπιασε απλώς λουμπάγκο!...
- Κύριοι, λαθέψαμε και οι τρεις! Κι εγώ ενόμιζα, δυστυχώς, πως είχα μόνο ... Αέρια!
Κάποια νοικοκυρά αντιμετωπίζει το εξής πρόβλημα κάθε φορά που περνούνε τα τρένα από τις γραμμές δίπλα στο σπίτι της , η μεγάλη ντουλάπα της κρεβατοκάμαρας έπεφτε κάτω ! Γινόταν αυτό επανειλημμένα , άνω –κάτω τα ρούχα συνεχεία , αποφασίζει λοιπόν και αυτή να φωνάξει έναν ξυλουργό να δει τι μπορεί να κάνει έρχεται λοιπόν ο ξυλουργός μαθαίνει για το πρόβλημα στερεώνει καλά καλά την ντουλάπα καρφώνοντας την στο πάτωμα κι εκεί που ετοιμαζόταν να φύγει να σου περνάει το τρένο και πέφτει η ντουλάπα κάτω Τι στο καλό σκέφτεται ο ξυλουργός θα την στερεώσω την στερεώνει αλά σε λίγο παλι τα ίδια ! Τώρα όχι μόνο την καρφώνει στο πάτωμα αλλά και στον τοίχο και την δένει και σε αλλά έπιπλα , στηρίγματα κτλ κτλ Λοιπόν λέει ο ξυλουργός στην γυναίκα , μου έχει σπάσει τα νεύρα θα μπω τώρα μέσα στην ντουλάπα να περιμένω να περάσει το τρένο να δω τι στο διάολο συμβαίνει Μια και δυο λοιπόν μπαίνει μέσα και περιμένει ...
Δεν θα χαν περάσει 5 λεπτά και μπαίνει ξαφνικά στο σπίτι και στο δωμάτιο ο σωματώδης ζηλιάρης νταλικέρης άντρας της κύριας ο οποίος πάντα υποψιαζόταν ότι η συμβία του του τα φορούσε Ανοίγει λοιπόν την ντουλάπα να πάρει ένα πουκάμισο ο άνθρωπος και τι να δει; Αυτό που πάντα υποψιαζόταν δηλαδή έναν άντρα στην ντουλάπα
Σε έξαλλη κατάσταση λέει στον ξυλουργό :
Ρε κάθαρμα , τι κανείς εσύ εδώ ;
Κι ο ξυλουργός :
Τώρα , αν σου πω ότι περιμένω το τρένο θα με πιστέψεις ; "
Πατέρας με 3 γιούς, σπουδάζει τον ένα γιατρό, το δεύτερο μηχανικό και τον τρίτο δικηγόρο.
Βάζει τους γιους του να δώσουν όρκο ως εξής:όταν αυτός πεθάνει,ο κάθε γιος του πρέπει να του αφησει στο μνήμα του από 10.000 ευρώ,
Ως συμβολική προσφορά του καθενός για τις παροχές που αυτός έδωσε στους γιους του για να γίνουν εξέχοντα μέλη της κοινωνίας..
Πεθαίνει ο πατέρας, πάει ο γιατρός στο μνήμα με 10.000 ευρώ μετρητά και ένα γράμμα "Πατέρα, εκπληρώνω τον όρκο που έδωσα, εγώ ο γιος σου ο γιατρός και σου επιστρέφω τα 10.000 ευρώ ως συμβολική ανταπόδωση των προσφορών σου για να γίνω αυτό που είμαι."
Πάει ο μηχανικός με επίσης 10.000 ευρώ μετρητά, τα αφήνει δίπλα στα 10.000 ευρώ του αδερφού του του γιατρού και αφήνει το γράμμα "Πατέρα, εκπληρώνω τον όρκο που έδωσα, εγώ ο γιος σου ο μηχανικός και σου επιστρέφω τα 10.000 ευρώ ως συμβολική ανταπόδωση των προσφορών σου για να γίνω αυτό που είμαι."
Πάει ο τρίτος γιος στο μνήμα, ο δικηγόρος, βγάζει το μπλοκάκι των επιταγών του, κόβει μια επιταγή και αφήνει το γράμμα "Πατέρα,
Εκπληρώνω τον όρκο που σου έδωσα, εγώ ο γιος σου ο δικηγόρος.
Σου αφήνω *ονομαστική *επιταγή 30.000 ευρώ και παίρνω ρέστα 20.000 ευρώ από αυτά τα μετρητά που βρήκα πάνω στο μνήμα σου".