Ήταν ο Γιάννης και ο Παναγιώτης στο σινεμά και έβλεπαν μια ταινία. Μπροστά τους ήταν ένας καράφλας, γεροδεμένος και ψηλός. Λέει ο Γιάννης:
Γιάννης :
- Βάζουμε στοίχημα 5 ευρώ να του δώσω φάπα χωρίς να με σπάσει στο ξύλο;
Παναγιώτης :
- Εντάξει.
Του ρίχνει την φάπα ο Γιάννης. "ΠΑΦ".
Γιάννης :
- Ρε, Γιώργο, εσύ είσαι;
Καράφλας :
- Δεν είμαι ο Γιώργος.
Γιάννης :
- Συγνώμη.
Δεν τον έσπασε στο ξύλο ο καράφλας.
Γιάννης :
- Δώσε τα 5 ευρώ.
Ο Παναγιώτης τι να κάνει, του τα δίνει τα 5 ευρώ.
Μετά από 10 λεπτά.
Γιάννης :
- Βάζεις στοίχημα άλλα 5 ευρώ να του δώσω πάλι μία φάπα χωρίς να με δείρει;
Παναγιώτης :
- Βάζω , τώρα δεν μπορεί, θα σε δείρει.
Ρίχνει ο Γιάννης στον καραφλό την φάπα. "ΠΑΦ"
Γιάννης :
- Ρε, Γιώργο εσύ είσαι σίγουρα! Δεν μπορεί!
Καράφλας :
- Κύριε, σας το είπα, δεν είμαι ο Γιώργος.
Γιάννης :
- Δεν γίνεται τέτοια ομοιότητα
Καράφλας :
- Πολλοί άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους.
Γιάννης :
- Εντάξει, συγνώμη.
Ο Γιάννης πάλι κέρδισε το στοίχημα και παίρνει πάλι άλλα 5 ευρώ.
Ο Καράφλας φεύγει από εκείνη την θέση που καθόταν και πάει να κάτσει πιο πάνω.
Γιάννης :
- Βάζεις στοίχημα άλλα 5 ευρώ να πάω εκεί πάνω και να του ρίξω άλλη μία φάπα;
Παναγιώτης :
- Βάζω. Τώρα σίγουρα θα σε δείρει, σίγουρα.
Πάει ο Γιάννης πιο πάνω να κάτσει. Πάει στον καράφλα και του ρίχνει μία φάπα και του λέει:
- Εδώ είσαι, ρε Γιώργο, και ρίχνω φάπες στον άλλον συνέχεια;
Η δασκάλα του Τοτού ρωτάει τους μαθητές της:
- "Θέλω να μου φτιάξετε μια πρόταση που να έχει μέσα τη λέξη μάλλον."
Σηκώνει το χέρι η Ελενίτσα.
- "Πες μας Ελενίτσα," λέει η δασκάλα.
- "Χθες πήγαμε με τους γονείς μου σε μια ταβέρνα, μάλλον πεινούσαμε."
- "Μπράβο Ελενίτσα," λέει η δασκάλα.
Σηκώνει το χέρι ο Κωστάκης.
- "Πες μας Κωστάκη," λέει η δασκάλα.
- "Προχθές πήγα με την οικογένεια μου στη παραλία, μάλλον έκανε ζέστη."
- "Μπράβο Κωστάκη," λέει η δασκάλα.
Απ` το τελευταίο θρανίο ο Τοτός σηκώνει το χέρι:
- "Κυρία, κυρία να πω και εγώ;"
- "Πες Τοτέ," λέει η δασκάλα.
- "Πριν μια βδομάδα πήγαμε με τους γονείς μου στο χωριό. Ξαφνικά βλέπω τη γιαγιά μου να βουτάει τους Ταϊμς του Λονδίνου και να ανηφορίζει το βουνό.
Μάλλον πήγαινε για χέσιμο,... γιατί η γιαγιά μου δεν ξέρει αγγλικά!"
Η γιαγιά του Γρηγόρη ήτανε μια πρόσφατη χήρα που δεν είχε κανέναν στον κόσμο τώρα εκτός από την κόρη και τον εγγονό της. Γι αυτό η κόρη της (η μητέρα του Γρήγορη) την πήρε να μείνει μαζί τους... Περνούσε ο καιρός και μια μέρα η γιαγιά είπε στην κόρη της ότι ένιωθε πολύ μόνη και ότι κάτι έπρεπε να κάνει… Τότε εκείνη, αφού σκέφτηκε για λίγο, απευθυνόμενη στον Γρηγόρη του λέει:
- Γιε μου μπορείς να μάθεις τη γιαγιά πως να μπαίνει στο internet … για να μην νιώθει μόνη;
- Ρε μάνα η γιαγιά ξεχνάει ότι της πεις μέσα σε λίγα λεπτά… γι αυτό άδικα θα χάσουμε χρόνο!
Αφού στο τέλος τον έπεισε... Την επόμενη μέρα άρχισαν τα βασικά μαθήματα για internet και υπολογιστές...
- Γιαγιά αυτό είναι μια οθόνη... Αυτό είναι το πληκτρολόγιο και αυτό είναι ένα ποντίκι...
- Ααα! Ναι; μα στην πολυκατοικία μας επιτρέπεται να έχουμε κατοικίδια;
Μια βδομάδα αργότερα η γιαγιά ρωτάει τον Γρηγόρη...
- Κώστα!
- Τι θες μωρή γιαγιά; Ο Γρηγόρης είμαι!
- Γιατί αυτός ο κύριος γδύνεται;
- Γιατί έχεις μπει πάλι σε πορνό site! Γι αυτό!