Skip to main content
Κάποιοι ψιλικατζήδες κακοποιοί , αποφασίζουν να παρατήσουν τις μικροκλοπές και να αρχίσουν τα μεγάλα κόλπα :
Τράπεζες . Καταστρώνουν , λοιπόν , ένα ενδελεχές σχέδιο , κάνουν δεκάδες πρόβες και χτυπάνε . Πράγματι , δίχως πολύ κόπο , καταφέρνουν να μπουν σε μια τράπεζα . Μπροστά τους δεκάδες θυρίδες ασφαλείας . Ανοίγουν όλο χαρά την πρώτη αλλά το μόνο που βρίσκουν μέσα είναι ένα κύπελλο με κρέμα βανίλια .
- Τι να κάνουμε ; λέει ο αρχηγός . Ας την φάμε τουλάχιστον . Τρώνε τη βανίλια και ανοίγουν τη δεύτερη θυρίδα , πάλι κρέμα βανίλια . Την τρώνε κι αυτή . Τα ίδια και στις επόμενες .. Τρώνε του σκασμού και φεύγουν απογοητευμένοι .
- Τουλάχιστον , δε φύγαμε νηστικοί , μονολογούν . Την άλλη μέρα , τα πρωτοσέλιδα έγραφαν : Η μεγαλύτερη τράπεζα σπέρματος της Αθήνας , χτυπήθηκε χτες βράδυ από αγνώστους !
Η κυρία στη τάξη λέει στα παιδάκια ότι σήμερα θα ασχοληθούν με συναρπαστικά γεγονότα που έχουν συμβεί σε αυτά. Κάθε καλό παιδάκι λέει το δικό του και έρχεται και η σειρά του Μπόμπου να πει το δικό του συναρπαστικό γεγονός. Ανεβαίνει στο μαυροπίνακα, παίρνει την κιμωλία και κάνει στο πίνακα μια... μεγάλη τελεία. Σκέφτεται λιγάκι και ζωγραφίζει άλλη μια μεγάλη τελεία. Βλέπει τις τέλειες η κυρία και απορεί:
- Βρε Μπόμπο, τον ρωτάει, τι είναι... τι σημαίνουν αυτά τα δυο σηματάκια;
- Να κυρία, απαντάει ο νοήμων πιτσιρικάς, η απόσταση μεταξύ των δυο τελειών ορίζει μια περίοδο... έτσι δεν είναι;
- Ναι, του απαντάει η δασκάλα, απορώντας ακόμη για τη συνέχεια... Αλλά πάλι δεν καταλαβαίνω τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με συναρπαστικά γεγονότα...
- Κυρία, δεν ξέρω... τι να σας πω, αλλά εχθές η αδελφή μου είπε ότι της σταμάτησε και ο μπαμπάς μου έπαθε καρδιακή προσβολή, η μάνα μου λιποθύμησε και ο νεαρός που κάθεται δίπλα μας προσπάθησε να αυτοκτονήσει...!
Γιατί απέλυσα τη γραμματέα μου!
Προσέξτε μην σας συμβεί...
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι αυτό. Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου ξέροντας
Ότι η γυναίκα μου θα μου έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο.
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε "καλημέρα"! "Καλά να πάθεις, που θελες και παντρειές", σκέφτηκα. Παρηγορήθηκα όμως γιατί φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος.
Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε, "Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα Γενέθλια." Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτύπησε την πόρτα και είπε, "Ξέρετε, Έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα γενέθλια σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυο μας;"
"Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε". Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε, "Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;"
"Υποθέτω πως όχι" απάντησα εγώ. "Πάμε στο διαμέρισμά μου", μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε, "Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο."
"Βεβαίως", απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων... και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος.
- Ένας τύπος παίρνει κάθε πρωί το λεωφορείο να πάει στη δουλειά του και κάθε μέρα βλέπει μέσα μια χήρα, μαυροφορούσα και χαμηλοβλεπούσα.
Τη βλέπει μία, τη βλέπει δύο κλπ κλπ στο τέλος αρχίζει να τη γουστάρει. Της την πέφτει λοιπόν στην αρχή με το μαλακό (χήρα γυναίκα άλλωστε) και όσο αυτή δεν ενδίδει τόσο ποιο φορτικός γίνεται. Εν πάση περιπτώσει, χήρα βράχος ακλόνητος, δεν πέφτει με τίποτα κι ο τύπος πάει να σκάσει. Κάποια μέρα ο εισπράκτορας, ο οποίος έχει πάρει πρέφα την όλη φάση, φωνάζει τον τύπο και του λέει :
- "Κοίτα να δεις, βλέπω ότι γουστάρεις τη χήρα. Κι επειδή συμβαίνει να τη γνωρίζω και ξέρω την ιστορία της θα σε βοηθήσω. Λοιπόν, το κλειδί στην περίπτωση της χήρας είναι ότι είναι κολλημένη με τον μακαρίτη, δεν μπορεί να ξεπεράσει τον θάνατό του. Κάθε μέρα, προς το βραδάκι, πηγαίνει στο νεκροταφείο και κλαίει πάνω από το μνήμα. Αυτή ακριβώς την αδυναμία της πρέπει να εκμεταλλευθείς. Η συμβουλή μου, λοιπόν, είναι η εξής: πήγαινε λίγο νωρίτερα και κρύψου πίσω από τον τάφο κι όταν έρθει η χήρα εμφανίσου ξαφνικά μπροστά της και πες ότι είσαι άγγελος Κυρίου και ότι μπορείς να την φέρεις σε επαφή με τον άντρα της. Όπως θα είναι ψιλοσκοτεινά δεν θα καταλάβει τίποτα. Πιάστην στο ψηστήρι και πάνω στη φάση γά** την."Πράγματι, έτσι και έγινε. Ο τύπος κρύβεται πίσω από τον τάφο και μόλις έρχεται η χήρα κι αρχίζει το κλάμα πετάγεται ξαφνικά μπροστά της και της λέει:
"Είμαι άγγελος Κυρίου, μπορώ να σε φέρω σε επαφή με τον άντρα σου"
. Η χήρα τα παίζει στην αρχή αλλά γρήγορα συνέρχεται και τον ρωτάει:
"Αλήθεια μπορείς ?"."Ναι", λέει ο τύπος, "αλλά πρώτα πρέπει να κάτσεις να σε γα***ω"."Αποκλείεται", λέει η χήρα. "τι είναι αυτά που μου λες? Χήρα γυναίκα είμαι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό που λες"."Κοίτα", επανέρχεται ο τύπος, "αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ξαναβρεθείς με τον άντρα σου. Αν δεν σαρέσει χάνεις την ευκαιρία."
Τι να κάνει η χήρα! Με τα πολλά ψήνεται και αποφασίζει να του κάτσει. Του λέει όμως:
"Κοίταξε να δεις, δέχομαι να με γα***εις αλλά μόνο από πίσω. Το "μπροστά" το έχω αφιερώσει στον άντρα μου". Συμφωνεί ο τύπος .. Αρχίζει να την γα***ει και στο τελείωμα πάνω τον πιάνουν τύψεις."Ξέρεις κάτι", της λέει, "ψέμματα σου είπα, τι άγγελος Κυρίου και μα***κίες, ο τύπος από το λεωφορείο είμαι που σου την πέφτει κάθε μέρα "
. Και η χήρα:
"Εντάξει μωρέ, δεν τρέχει τίποτα. Κι εγώ δεν είμαι η χήρα, ... Ο εισπράκτορας είμαι"...!
Ένας τύπος πηγαίνει κάθε Παρασκευή στην Εθνική Τράπεζα και κάνει κατάθεση 1 έως 2 εκατομμύρια! Μια Παρασκευή τον φωνάζει ο διευθυντής και τον ρωτάει.
- Συγνώμη κύριε μου, χωρίς να θέλω να γίνω αδιάκριτος, τι δουλειά κάνετε και έχετε τόσες καταθέσεις;
- A, κύριε διευθυντά μου, να σας πω ευχαρίστως. Βάζω στοιχήματα, χοντρά στοιχήματα και συνήθως τα κερδίζω! Θέλετε να βάλουμε μαζί ένα;
- Τι στοίχημα; ρωτάει ο διευθυντής περίεργος.
- 100,000 ότι θα έρθω τη Δευτέρα το πρωί εδώ και θα χω κόψει τα αρχ***ια μου!
- Πάει! του λέει ο διευθυντής, που δεν πίστευε να φτάσει σε τέτοια ακρότητα. Τη Δευτέρα το πρωί μπαίνει ο τύπος στην τράπεζα και πηγαίνει χαμογελαστός στον διευθυντή.
- Τι έγινε, έχασα ή κέρδισα; τον ρωτάει με σιγουριά ο διευθυντής.
- Bαλε το χέρι σου και πιάσε να δεις μόνος σου, του απαντάει ο άλλος.
Bαζει ο διευθυντής το χέρι του και τα αρχ***ια ήταν στη θέση τους!
- Mα καλά, μόλις έχασες 100,000 και συνεχίζεις να Γέλας;
- Βλέπεις τον φρουρό στην είσοδο που κλαίει; Μπαίνοντας προηγουμένως έβαλα στοίχημα μαζί του 500,000 ότι σε 5 λεπτά ο διευθυντής θα μου πιάνει τα αρχ**ια!