Είναι μαζεμένες ένα κοπάδι πεινασμένες νυχτερίδες μέσα σε μια σπηλιά και συζητάνε για τι άλλο, για το επίμαχο θέμα της τροφής.
Ξαφνικά μπαίνει μια νέα νυχτερίδα στη σπηλιά και είναι όλο το μουσούδι της πασαλειμμένο με φρέσκο αίμα. Κοιτάει ψηλά στο ταβάνι της σπηλιάς, βρίσκει μια άδεια θέση να παρκάρει, κρεμιέται και ετοιμάζεται για ύπνο.
Δεν αργούν όμως να την πάρουν χαμπάρι οι άλλες που η γαργαλιστική μυρουδιά του αίματος τους έχει σπάσει τη μύτη.
- Που το βρήκες βρε συ το αίμα; τη πιέζουνε να τους πει.
Η τυχερή - άτυχη νυχτερίδα προσπαθεί με κάθε τρόπο να τις πείσει να την αφήσουν ήσυχη να κοιμηθεί, αλλά που αυτές. "Πες μας" και "Πες μας" οι πεινασμένες νυχτερίδες την φέρνουνε στο αμήν.
- Ακολουθείστε με!, τους λέει στο τέλος και αναγκάζεται να ξεβολευφτεί και να βγει από τη σπηλιά. Από πίσω της ακολουθούν εκατοντάδες.
Όλος αυτός ο πεινασμένος συρφετός περνάει μια μεγάλη πεδιάδα, ένα ποτάμι και φτάνει σε ένα μεγάλο και πυκνό δάσος. Εδώ η πρώτη νυχτερίδα κόβει ταχύτητα και αμέσως την περιτριγυρίζουνε όλες οι φίλες της οι οποίες κυριολεκτικά κρέμονται απ το στόμα της.
- Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν; τη ρωτάνε με ανυπομονησία.
- Βλέπετε εκείνο το κάστρο στο βουναλάκι; τους ρωτάει αυτή δείχνοντας ένα τεράστιο παλιό κάστρο.
- Ναι, ναι, ναι, φωνάζουνε οι άλλες.
- Ε λοιπόν εγώ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ!
- Γιατρέ μου, έχω σοβαρό πρόβλημα.
Πέφτω το βράδυ να κοιμηθώ και βλέπω κάτι απίστευτα όνειρα, με ποντίκια να παίζουν μπάλα. Συνέχεια. Όση ώρα κοιμάμαι, αυτά παίζουν μπάλα. Αν κοιμηθώ μισή ώρα παραπάνω, παίζουν παράταση και μετά βαράνε και πέναλτι. Πολλά πέναλτι. Με τις ώρες! Τα ποντίκια παίζουν μπάλα!
- Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο. Μήπως πρέπει να κάνετε απολύμανση στο σπίτι και σας έχει γίνει έμμονη ιδέα; Κάντε μια απολύμανση κι ελάτε την άλλη εβδομάδα να σάς ξαναδώ...
Μία εβδομάδα αργότερα...
- Γιατρέ μου, έκανα και απολύμανση, αλλά τα ποντίκια παραμένουν. Κάθε βράδυ, μόλις κλείσω τα μάτια μου, βλέπω τα ίδια: Πάσες, σέντρες, σουτ...
- Μήπως τρώτε βαριά το βράδυ; Να κόψετε το βραδινό και να τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα...
Την επόμενη εβδομάδα...
- Γιατρέ μου, έχασα πέντε κιλά, αλλά τα ποντίκια δεν λένε να φύγουν. Κάθε βράδυ στα όνειρά μου τα βλέπω. Τι να κάνω;
- Λοιπόν, θα σάς δώσω μια συνταγή με ηρεμιστικά. Θα παίρνετε ένα κάθε βράδυ, από απόψε και για μία εβδομάδα. Πιστεύω ότι θα σας βοηθήσουν.
- Καλά, αλλά μήπως θα μπορούσα να αρχίσω τη θεραπεία από αύριο;
- Απόψε σάς είπα.
- Έχει τελικό απόψε...
- Μια γυναίκα έχει ένα πρόβλημα με την παπαγαλίνα της η οποία λέει συνέχεια:
"Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να κάνουμε τρελλίτσες;" Η γυναίκα δεν ξέρει τι να κάνει και μετά από καιρό καταλήγει στον παπά της ενορίας. "Παπά μου το και το.
- Τι θα κάνω με την παπαγαλίνα μου; Ο κόσμος που μπαίνει μέσα στο σπίτι μου, την ακούει να λέει αυτά τα πράγματα και δεν ξέρω τι μπορεί να σκέφτονται.."
"Τέκνων μου μην ανησυχείς, νομίζω πως ξέρω την λύση. Εγώ έχω δύο πολύ θεοσεβούμενους παπαγάλους.
- Από το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζουν την Βίβλο και προσεύχονται... Εάν την φέρεις την παπαγαλίνα σου και περάσουν μαζί κάποιο χρόνο ίσως να την επηρεάσουν θετικά και το ρεπερτόριό της να αλλάξει. Τι λες;"
"Καταπληκτική ιδέα πάτερ!"
Έτσι την επόμενη μέρα βάζουν την παπαγαλίνα μέσα στο κλουβί. Με το που βλέπει η παπαγαλίνα τους παπαγάλους τους λέει:
"Είμαι πολύ ξαναμμένη. Θέλετε να κάνουμε τρελλίτσες;"
Τότε ο ένας παπαγάλος κοιτάει τον άλλο και λέει:
"Πέτρο πέτα την Βίβλο... Οι προσευχές μας εισακούσθηκαν!".
Ήταν ένα μεσημεράκι στη ζούγκλα, όπου ο ήλιος έκαιγε ανυπόφορα. Κάπου σε ένα ξέφωτο ο λαγός είχε βάλει τα αρ***ια του πάνω σε ένα βράχο, ενώ με έναν άλλο τα χτυπούσε με δύναμη. Κάθε φορά που τα χτύπαγε φώναζε με ηδονικό ύφος:
- Καύ**...
Ο λαγός συνέχιζε το "παιχνίδι" του, όταν κάποια στιγμή τον παίρνει χαμπάρι το λιοντάρι. Στην αρχή παραξενεύεται, αλλά σύντομα αρχίζουν και του περνούν διάφορες σκέψεις από το μυαλό...
- Δεν είναι δυνατόν ο μικρός και ασήμαντος λαγός να το κάνει αυτό και να καυ*****ι, και εγώ ο βασιλιάς των ζώων να μην το έχω δοκιμάσει ακόμα...
Έτσι, αποφασισμένο πάει στο λαγό, του παίρνει την πέτρα, τον παραμερίζει και βάζει αυτό τα αρ***ια του πάνω στο βράχο. Σηκώνει την πέτρα ψηλά, την κατεβάζει με δύναμη πάνω στ αρ***ια του...
- Ααααααααααααααααα ..., φωνάζει σαν να το πυροβολήσανε. Κοιτάει τα αρ***ια του τα οποία ήταν ματωμένα σε κακό χάλι. Γυρνάει στο λαγό...
- Ρε πού*** λαγέ, που στο διάολο τη βρίσκεις την καύ** σ αυτό;
Και ο λαγός...
- Η καύ** είναι να μην τα πετύχεις...