Ранок. Дружина стягує ковдру з сонного чоловіка. Він стогне: — Що знову? — Та ні — на роботу пора! — Ур-р-а! На роботу, на роботу, на улюблену роботу!
Ранок. Дружина стягує ковдру з сонного чоловіка. Він стогне:
— Що знову?
— Та ні — на роботу пора!
— Ур-р-а! На роботу, на роботу, на улюблену роботу!