Δημοφιλή ανέκδοτα

Ήταν ένας ξυλοκόπος που χρησιμοποιούσε τσεκούρι για να κόβει τα δέντρα.
Το ρεκόρ του ήταν 6 δέντρα την ημέρα. Κάποια στιγμή βλέπει μια διαφήμιση που ένας τύπος έκοβε με ένα μηχάνημα 100 δέντρα την ημέρα.
- Σκέφτεται ο ξυλοκόπος: Αν είχα αυτό το μαραφέτι θα έβγαζα πολύ δουλειά.
Πάει λοιπόν ο μάγκας και το αγοράζει την άλλη κιόλας μέρα. Το χρησιμοποιεί αμέσως και κόβει 8 δέντρα.
- 100 δέντρα δεν έλεγε η διαφήμιση; Πως εγώ έκοψα μόνο 8; Αύριο θα δοκιμάσω πιο σκληρά!
Την επομένη προσπαθεί σκληρότερα και κόβει 10 δέντρα.
- Τι σκατά γίνεται δεν καταλαβαίνω!
Ξαναβλέπει την διαφήμιση και βλέπει πως ο τύπος που χειρίζονταν το μηχάνημα ήταν σωματαράς.
- Αααα, πρέπει να κάνω body building.
Ρίχνεται ο τύπος να λιώσει τα ατσάλια και γρήγορα κάνει σωματάρα.
Ξαναπροσπαθεί με το μηχάνημα και κόβει 25 δέντρα. Το πάει αμέσως στον πωλητή.
- Ρε φίλε αυτό που μου έδωσες είναι χαλασμένο, καμιά 25αρια δέντρα κόβω το πολύ.
- Το χρησιμοποιείς σωστά;
- Τι καταλαβαίνεις τώρα; Θα μου μάθεις την δουλεία μου;
- Κάτσε να δω και εγώ, του λέει ο πωλητής και τραβάει το σχοινί της μανιβέλας καθ ότι αλυσοπρίονο το μηχάνημα και μέσα σε δευτερόλεπτα κόβει ένα δέντρο.
- Όπα για στάσου, του λέει ο ξυλοκόπος, για δείξε μου πάλι αυτό το κόλπο που έκανες με το κορδόνι...
Ένας τύπος σε ένα ταξί θέλει να πει κάτι στον ταξιτζή.
Όπως είναι από πίσω του λοιπόν, κάνει λίγο μπροστά και τον χτυπάει ευγενικά στον ώμο με τα δάχτυλα. Ο ταξιτζής τρελαίνεται! Χάνει τον έλεγχο του αμαξιού, πέφτει πάνω σε ένα σκουπιδοτενεκέ, ανεβαίνει το πεζοδρόμιο, περνάει ξυστά από μία γριούλα και σταματάει λίγα εκατοστά μπροστά από μια βιτρίνα σε ένα μαγαζί. Γυρίζει στον πελάτη έξαλλος και του λέει:
- Είσαι τρελός; Κόντεψα να τα κακαρώσω!
- Μα κύριε, απλά σας ακούμπησα λίγο στον ώμο για να σας μιλήσω.
- Ναι ξέρετε, δίκιο έχετε, αλλά είναι πρώτη μέρα που δουλεύω ταξιτζής. Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια οδηγούσα νεκροφόρα!
Η δασκάλα στην τάξη του Τοτού λέει.
- Και τώρα, παιδιά, θέλω να ανοίξετε τα πρόχειρα τετράδιά σαςκαι το καθένα σας να γράψει από ένα τετράστιχο, για να δωαν καταλάβατε τί είναι η ομοιοκαταληξία.. Έσκυψαν τα παιδιά, άρχισαν να γράφουν, σε λίγο υψώθηκαν τα πρώταχέρια...-Διάβασε, Γιωργάκη, τί έγραψες... ωραία, διάβασε, Ελενίτσα…πολύ καλά…Ρώτησε κάμποσα παιδιά, διάβασαν τί έγραψαν, είπε σε άλλα "μπράβο"διόρθωσε κάποια άλλα, οπότε να κι ο Τοτός, σηκώνει το χέρι τουνα διαβάσει κι αυτός το δικό του τετράστιχο. "Ωχ !γύρευε τί θαέγραψε πάλι..."σκέφτηκε η δασκάλα. Όμως του έδωσε την άδειακαι ο Τοτός άρχισε να διαβάζει με στόμφο.-Πήγα στην ακροθαλασσιά για να μαζέψω μύδια μα ήλθε κύμα ξαφνικό και μου βρεξε τα... Γόνατα. Παίρνει ανάσα η δασκάλα που παραλίγο να λιποθυμήσει, κάνει τάχατην ψύχραιμη και του λέει.-Πολύ ωραία σύλληψη ιδέας, Τοτό, μπράβο γιαυτό. Ως προς τηνομοιοκαταληξία όμως…τί να σου πω; Πιστεύω ότι μια άλλη λέξηστο τέλος θα πήγαινε καλύτερα.. Να, ας πούμε να έλεγες κάτι για"κοχύλια" ή για "παιχνίδια" θα ταίριαζε πιο πολύ με τη λέξη"μύδια" κατάλαβες;-Μμμμ! Είχα εγώ, κυρία, λέξη να βάλω! Αλλά τί να σας κάνω που τοκύμα δεν πήγε μέχρι εκεί πέρα…Κόκαλο η δασκάλα.
Ήταν ένας που είχε το αριστερό του αρ**δι ξύλινο και το δεξιό του σιδερένιο. Πάει λοιπόν στο γιατρό... Να γιατρέ μου έχω σοβαρό πρόβλημα. Έχω ένα ξύλινο και ένα σιδερένιο αρ**δι.
- Οοο κύριε το πρόβλημα σας είναι πολύ σοβαρό, δεν το έχω ξανακούσει αυτό ποτέ.
- Να είμαι και παντρεμένος...
- Ποπο κύριε έχετε τέτοιο πρόβλημα και είστε και παντρεμένος; Μπράβο σας.
- Να με τη γυναίκα μου κάνω και έρωτα.
- Ποπο έχετε τέτοιο πρόβλημα και μπορείτε να κάνετε και έρωτα; Πολύ καλά.
- Έχω και δύο παιδιά γιατρέ μου.
- Αυτό είναι εκπληκτικό αφού έχετε αυτό το σοβαρό πρόβλημα. Και πόσο χρονών είναι τα παιδιά σας;
- Να ο Πινόκιο είναι εφτά και ο Ρομποκοπ μπαίνει στα τέσσερα!
Η μαμά κατσίκα μένει με τα κατσικάκια κάπου σε ένα μικρό σπιτάκι στην εξοχή. Πλησιάζει όμως χειμώνας και η μαμά κατσίκα πρέπει να κατέβει στην πόλη για προμήθειες, πριν φύγει λοιπόν λέει στα μικρά της:
- Παιδιά μου, τώρα που θα λείψω πρέπει να προσέχετε πολύ και να μην ανοίξετε σε κανέναν! Εγώ οταν έρθω θα σας πω το σύνθημα:
"Είμαι η μαμά κατσίκα, πιανω τα βυζιά μου" και μόνο τότε θα ανοίξετε την πόρτα.
Ο λύκος που παρακολουθεί από έξω, μόλις την βλέπει να φεύγει πάει και χτυπάει την πόρτα, προσποιούμενος πως είναι η μαμά κατσίκα. Τα μικρά του ζητάνε να τους δείξει το πόδι του, την πατάει ο λύκος και νευριασμένος φεύγει.
Μετά απο μερικές μέρες η μαμά κατσίκα πρέπει και πάλι να κατέβει στην πόλη. Λέει και πάλι στα μικρά της:
- Δεν θα ανοίξετε σε κανέναν! Εγώ όταν έρθω θα σας πω "Είμαι η μαμά κατσίκα πιανω τα βυζιά μου!"
Ο λύκος που περίμενε την ευκαιρία ξαναπάει αλλά και πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
"Κάτι άλλο συμβαίνει εδώ", σκέφτεται και αποφασίζει να περιμένει τη μαμά κατσίκα να γυρίσει. Ακούει λοιπόν το σύνθημα και αναμένει την επόμενη ευκαιρία...
Πράγματι σε μια βδομάδα η μαμά κατσίκα πρέπει να ξαναπάει στην πόλη και επαναλαμβάνει στα μικρά τι πρέπει να θυμούνται...
Ο λύκος μόλις την βλέπει να φεύγει, πάει, χτυπάει την πόρτα και λέει:
- Ανοίξτε μου, είμαι η μαμά κατσίκα και πιανω τα βυζιά μου.
Και τα κατσικάκια απο μέσα:
- Δεν πα να πιανεις και τα αρ... Δια σου, τώρα βάλαμε ματάκι!
Μια φορά η κυρία Ισμήνη βρήκε δύο φίλες της που ήταν ηλικιωμένες όπως και αυτή και τις κάλεσε για καφέ. Ρωτάνε οι φίλες της, "τι ώρα να έρθουν;" κι εκείνη τις λέει, "στις 5.00 μ. Μ." Γυρίζοντας σπίτι βάζει το ρολόι να χτυπήσει στις 5.00 για να θυμηθεί να τις κεράσει καφέ.
Έρχονται αυτές, ακούει αυτή το ρολόι και τις κερνάει καφέ. Στη συνέχεια βάζει το ρολόι να χτυπήσει στις 6.00 για να θυμηθεί να τις κεράσει γλυκό. Πράγματι χτυπάει το ρολόι.
- "Θέλετε έναν καφέ;"
- "Ναι εντάξει."
Και πράγματι τις κερνά και δεύτερο καφέ. Μετά ξαναβάζει το ρολόι στις 7.00 για να τις κεράσει γλυκά. Ξαναχτυπά το ρολόι.
- "Βρε κορίτσια τι αγενής που είμαι τόση ώρα και να μη σας κεράσω έναν καφέ." Τελικά τις κερνά και τρίτο καφέ . Φεύγοντας λέει η μια στην άλλη:
- "Καλά τι αγενής αυτή η Ισμήνη, τόση ώρα και να μη μας κεράσει έναν καφέ."
- "Ζει η Ισμήνη;"