Skip to main content
Ένα ζευγάρι μόλις παντρεύτηκε και άρχισε να συζεί.
Η Ελένη για να ευχαριστήσει τον άντρα της σκέφτεται να του ετοιμάσει ενα ωραίο φαγητό. Σκίζεται λοιπόν η Ελένη όλη μέρα μέσα στην κουζίνα για να ευχαριστήσει τον άντρα της και του φτιάχνει στιφάδο που ξέρει ότι του αρέσει...
Γυρνάει λοιπόν ο Νίκος από τη δουλειά και βλέπει το τραπέζι στρωμένο άψογα με κεριά...
Κάθεται ο Νίκος να φάει και μόλις τελειώνειτο φαγητό λέει στην Ελένη:
- Πολύ ωραίο Ελενίτσα μου, αλλά η μαμά μου βαζει και κατι ακόμα και γίνεται πιο νόστιμο. Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή.
Στεναχωρημένη η Ελένη που κουράστηκε όλη μερα να το ετοιμάζει, ξαναπροσπαθει να ευχαριστήσει το Νίκο ετοιμάζοντας παστίτσιο... πάλι όλη μέρα προσαθούσε η Ελένη να φτιάξει ωραίο το παστίτσιο.
Γυρνάει ο Νίκος απο τη δουλειά και βλέπει πάλι το τραπέζι τέλεια στρωμένο... Τρώνε και της λέει ο Νίκος...
- Ωραίο το παστίτσιο σου, Ελενίτσα μου, αλλά η μαμά μου κάνει πιο ωραία τη μπεσαμέλ. Θα της πω να σου δώσει τη συνταγή.
Αρχίζει η Ελένη να εκνευρίζεται που ψόφισε απο την κούραση όλη μέρα στην κουζίνα και αποφασίζει την άλλη μέρα να καθαρίσει το σπίτι στην εντέλεια... Έτσι και έκανε, και γυρνάει ο Νικολάκης απο τη δουλειά μπαίνει μέσα και ρωτάει την Ελένη...
- Τί ωραία που μυρίζει το σπίτι! Αστράφτουν τα πατώματα! Αλλά η μαμά το έχει κάθε μέρα έτσι!
Αγανακτισμένη η Ελένη και μην ξέροντας τί άλλο να κάνει, παίρνει τηλέφωνο τη φίλη της τη Μαρία να πάνε για καφέ να της πει τον πόνο της... Της τα λέει όλα αυτά η Ελένη, και η Μαρία λέει:
- Οι περισσότεροι έτσι κάνουν... Ακου τί θα κάνεις: Θα αγοράσεις μαύρα εσώρουχα και μαύρα σατέν σεντόνια και θα τον περιμένεις ξαπλωμένη στο κρεβάτι...
Έτσι και έκανε η καημένη η Ελένη.
Γυρνάει ο Νίκος απο τη δουλειά και φωνάζει:
- Ελένη, που είσαι, Ελένη μου; Δεν απαντάει κανείς, μπαίνει λοιπόν μέσα στην κρεβατοκάμαρα και βλέπει την Ελένη με τα μαύρα εσώρουχα ξαπλωμένη πάνω στο κρεβάτι με τα σατέν μαύρα σεντόνια και λέει:
- Τί έγινε, Ελένη μου; Γιατί μαύρα; Μήπως έπαθε τίποτα η μανούλα μου;
Τρεις μπογιατζήδες ένας Αλβανός ένας Γερμανός και ένας Έλληνας πέθαναν και πάνε στον Παράδεισο.
Ο Αγ. Πέτρος τους άνοιξε την Πόρτα.
- Καλώς τα παιδιά! Και είχα ανάγκη από την ειδικότητά σας! Θέλω να βάψω την Πόρτα του Παράδεισου, για πέστε μου πόσα θέλετε να την βάψετε;
- 600 ευρω, λέει ο Αλβανός.
- Μπα! 600; Και πως τα λογάριασες;
- Ε, να 200 για μένα, 200 εφορία και ένσημα και 200 τα υλικά.
- Εσύ, λέει ο Αγ. Πέτρος του Γερμανού, πόσα θέλεις;
- 900 ευρω = 300 για μένα + 300 εφορία και ένσημα + 300 τα υλικά.
- Εσύ, λέει του Έλληνα, πόσα θέλεις;
- Είμαι πολύ πιο ακριβός, αλλά μας συμφέρει όλους και θα πάρω τη δουλειά.
- Δηλαδή, πόσο ζητάς; ρωτάει ο Αγ. Πέτρος.
- 3 χιλιαρικάκια.
- 3.000; Εσύ είσαι τρελός παιδί μου!
Αναστέναξε ο Ελληνας με την αμάθεια.
Με εντελώς κουρασμένο ύφος, παίρνει παράμερα τον Αγιο Πέτρο και του εξηγεί:
- Ελα πιο κοντά, να μην μας ακούν.
Δημιουργική λογιστική δεν σας μαθαίνουν εδώ ρε παιδιά; Φαντασία δεν έχετε; Ακουσε να δεις αφού πρέπει να το εξηγώ κιόλας: 3.000 = 1.000 για σένα + 1.000 για μένα + 400 για τον Γερμανό να κάνει πέρα + 600 που ζήτησε ο Αλβανός.
Ο Αλβανός θα βάψει την πόρτα με υπεργολαβία από εμένα. Στην πατρίδα μου, όποιος δίνει τη χαμηλότερη προσφορά, στο τέλος αυτός κάνει τη δουλειά και παίρνει όσα ζήτησε από την αρχή.
Είτε υπογράφει τη σύμβαση ο ίδιος ή κάποιος άλλος.
Επιπλέον, ο Γερμανός θα πάρει 400 για κάτι που δεν έκανε.
Οπότε σε παίρνει να τον απειλήσεις πως θα αποκλειστεί από μελλοντικές δημοπρασίες αν δεν σου αλλάξει το πόμολο σαν δωρεά.
Θα το κάνει, δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί αφού έτσι βάζει πόδι στην επιτροπή δημοπρασιών.
Ετσι μένουν ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ευχαριστημένοι.
Και ο Γερμανός, και ο Αλβανός, και εγώ, και εσύ, και ο Παράδεισος, και το αφεντικό σου που θα δει βαμμένη πόρτα + καινούργιο πόμολο εκτός σύμβασης.
Πες μου τώρα, έχεις κανένα λόγο να μη μου δώσεις τη δουλειά;
Η Condolezza Rice (Σύμβουλος για θέματα εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ) και ο πρόεδρος Bush μιλάνε για τον Hu Jintao (ο νέος ηγέτης της Κίνας)...
Βρισκόμαστε στο οβάλ γραφείο του Bush. Μπαίνει η Condi (Condolezza Rice)
George Bush, Jr: Condi! Nice to see you. Whats happening?
Condi: Sir, I have the report here about the new leader of China.
George: Great. Lay it on me.
Condi: Hu is the new leader of China.
George: Thats what I want to know.
Condi: That is what I am telling you.
George: Thats what I am asking you. Who is the new leader of China?
Condi: Yes.
George: I mean the fellows name.
Condi: Hu.
George: The guy in China.
Condi: Hu.
George: The new leader of China.
Condi: Hu.
George: The Chinaman!
Condi: Hu is leading China.
George: Now whaddya asking me for?
Condi: I am telling you: Hu is leading China.
George: Well, I am asking you. Who is leading China?
Condi: Thats the mans name.
George: Thats whos name?
Condi: Yes.
George: Will you or will you not tell me the name of the new leader of China?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir? Yassir Arafat is in China? I thought he was in the Middle East.
Condi: That is correct.
George: Then who is in China?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir is in China?
Condi: No, sir.
George: Then who is?
Condi: Yes, sir.
George: Yassir?
Condi: No, sir.
George: Look Condi: I need to know the name of the new leader of China. Get me the Secretary General of the U. N. on the phone.
Condi: Kofi?
George: No, thanks.
Condi: You want Kofi?
George: No.
Condi: You dont want Kofi.
George: No. But now that you mention it, I could use a glass of milk. And then get me the U. N.
Condi: Yes, sir.
George: Not Yassir! The guy at the U. N.
Condi: Kofi?
George: Milk! Will you please make the call?
Condi: And call who?
George: Who is the guy at the U. N?
Condi: Hu is the guy in China.
George: Will you stay out of China?!
Condi: Yes, sir.
George: And stay out of the Middle East! Just get me the guy at the U. N.
Condi: Kofi.
George: All right! With cream and two sugars. Now get on the phone.
(Condi picks up the phone.)
Condi: Rice, here.
George: Rice? Good idea. And a couple of egg rolls, too. Maybe we should send some to the guy in China. And the Middle East. Can you get Chinese food in the Middle East?
Ήταν ένας Πόντιος και μία μέρα τον παίρνει κάποιος στο τηλέφωνο στο γραφείο του και του λένε:
"Κάποιος είναι σπίτι σου, και πηδάει την γυναίκα του.
Εκείνος θυμωμένος σηκώνεται και πάει σπίτι. Ανοίγει την πόρτα, πάει στην κρεβατοκάμαρα και βλέπει έναν μπρατσαρά να πηδά την γυναίκα του.
- Τι κάνεις εκεί πέρα, σήκω φύγε, ρε!
Σηκώνεται ο μπρατσαράς τσαντισμένος, πιάνει τον Πόντιο, τον πλακώνει στο ξύλο και του λέει:
- Για τιμωρία που με διέκοψες θα σε βάλω μέσα σε έναν κύκλο, και θα με βλέπεις να πηδάω την γυναίκα σου. Και άμα βγεις από τον κύκλο θα σε ξανατουλουμιάσω στο ξύλο.
Τον βάζει σε ένα κύκλο και μετά από κάνα δίωρο πάει ο μπρατσαράς και του λέει:
- Σου άρεσε η τιμωρία;
Αρχίζει να γελάει ο Πόντιος.
- Τι γελάς, ρε; Εγώ πηδούσα την γυναίκα σου, και εσύ γελάς;
Και του λέει ο Πόντιος:
- Τρεις φορές βγήκα από τον κύκλο, και δεν με είδες!
Μπαίνει μια ξανθιά σ ένα κατάστημα ηλεκτρικών και ρωτάει τον πρόθυμο υπάλληλο:
- Καλημέρα σας , πουλάτε τηλεοράσεις ;
- Βεβαίως , κυρία μου , απαντάει ο υπάλληλος πρόθυμα .
- Πόσο έχει αυτή η τηλεόραση ; και δείχνει προς το μέρος τους .
- Δεν πουλάμε σε ξανθιές , απαντάει ο υπάλληλος .
Φεύγει η πελάτισσα και πηγαίνει κατευθείαν σ ένα κομμωτήριο και βάφει το μαλλί της κατάμαυρο .
Τη επόμενη μέρα ξανά πηγαίνει στο ίδιο κατάστημα , στον ίδιο υπάλληλο και ρωτάει :
- Καλημέρα σας , πουλάτε τηλεοράσεις ;
- Βεβαίως , κυρία μου , απαντάει ο υπάλληλος πρόθυμα .
- Πόσο έχει αυτή η τηλεόραση ; και δείχνει προς το μέρος τους .
- Δεν πουλάμε σε ξανθιές , απαντάει ο υπάλληλος .
- Μα δεν είμαι ξανθιά , απαντάει η πελάτισσα , δεν το βλέπετε , είμαι κατάμαυρη .
- Και αυτό δεν είναι τηλεόραση , αλλά φούρνος μικροκυμάτων !
Στον ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης, ένας πιτσιρίκος θέλει να ταΐσει ΅ια μπανάνα στον ΅μεγάλο γορίλα.
Η ΅ανά του δεν τον αφήνει να πλησιάσει και αυτός έχει χαλάσει τον κόσμο ΅ε το κλά΅α του. Και τελικά, όπως γίνεται πάντα δηλαδή, περνάει το δικό του. Όλο καμάρι ο μικρός πλησιάζει το κλουβί του μεγάλου γορίλα ΅ε την ΅πανάνα στο χέρι. Εκεί που πάει να του τη δώσει, κάνει ΅ια ο γορίλας και χραπ! αρπάζει το ΅ικρό και πάει να τον φάει! Κλάματα ο πιτσιρικάς, φωνάζει και ο κόσμος, χα΅ός. Εκεί γύρω ήταν σε περιπολία ο Superman, ο οποίος ΅όλις βλέπει τι πάει να γίνει, επεμβαίνει αστραπιαία και σώζει τον ΅ικρό. Πανηγύρια, φωνές ζητωκραυγές το πλήθος που έσωσε τον ΅ικρό. Έρχονται και οι δημοσιογράφοι και παίρνουν συνέντευξη από τον Superman. Πρώτος δημοσιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο Superman.
- "New York Times!", λέει αυτός.
- "Λέγε", απαντάει ο Superman.
- "Φοβηθήκατε όταν σώσατε το παιδί;" -"Ναι, αλλά δεν ΅ε νοιάζει. Θέλω να βοηθάω τους ανθρώπους και δεν ΅ε νοιάζει για ΅ένα." έρχεται η απάντηση του Superman. Επόμενος δημοσιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι Superman.
- "Herald Tribune!", λέει αυτός.
- "Λέγε!" -"Τι πιστεύεται για τα παιδιά;" -"Πιστεύω ότι είναι το ΅έλλον της ανθρωπότητας και ότι όλοι θα πρέπει να τα φροντίζουμε" έρχεται η απάντηση. Τρίτος δη΅ασιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι σουπέρ΅αν.
- "Απ τον Ριζοσπάστη!" λέει αυτός.
- "Α παράτα ΅ας, παλιοκο΅΅ούνι. Ο επόμενος." του αποκρίνεται ο Superman. Την άλλη ΅έρα γράφουν οι εφημερίδες. New York Times:
"Ο superman προτυπο αυταπαρνησησ και θυσιασ για το καλο τησ ανθρωποτητασ!"
Herald Tribune:
"Ο superman υπερασπιστησ των παιδιων! Αποκλειστικη δηλωση:
"Ειναι το μελλον μασ!"
Ριζοσπάστης:
"Εγκαθετοσ, ακροδεξιοσ φασιστασ στερει τροφη απο νοτιοαφρικανο μεταναστη".