Μια μέρα τα παιδιά στο σχολείο μιλούσαν για τους πατεράδες τους.
- Ο πατέρας μου, λέει ο Γιωργάκης όταν ήταν στον στρατό σκότωσε 5 εχθρούς με γυμνά χέρια.
- Ο πατέρας μου, λέει η Ελενίτσα, μία φορά μπήκε σε ένα κτηρίο που καιγόταν για να σώσει ένα παιδάκι!
Μόνο ο Νικολάκης φαινόταν να ντρέπεται.
- Νικολάκη, γιατί δεν λές και εσύ για τον πατέρα σου; τον ρωτά η δασκάλα.
- Γιατί εμένα ο πατέρας μου είναι φοβιτσιάρης!
- Γιατί το λες αυτό παιδί μου;
- Να, φοβάται τόσο πολύ, που όσες φορές λείπει το βράδυ η μάνα μου από το σπίτι, ο πατέρας μου πηγαίνει και κοιμάται δίπλα, στην γειτόνισσα!
Γυρνάει ο Τοτός απο το σχολείο προβληματισμένος.
- Τι έχεις παιδί μου; ρωτάει ο πατέρας του.
- Να... Μας έβαλε η δασκάλα ένα θέμα "τι είναι θεωρητικό και τι πρακτικό" και δεν καταλαβαίνω την διαφορά.
- Α κατάλαβα, λεει ο πατέρας του. Τώρα θα στο αναλύσω. Γυναίκα, έλα εδώ!
- Ναι, άντρα μου... απαντάει η μαμά γλυκύτατα.
- Αν σου δίνανε ένα εκατομμύριο θα καθόσουνα να σε πηδήξουν;
- Τι λες, άντρα μου, μπροστά στο παιδί; Τι πράγματα είναι αυτά;
- Αν σου δίνανε 500 εκατομμύρια;
- 500 εκατομμύρια; Πολλά τα λεφτά... Θα αγοράζαμε νέο σπίτι, θα είχαμε οικονομική άνεση... Τι να πω τώρα;
- Κατάλαβες, Τοτέ; λέει ο μπαμπάς.
- Οχι.
- Μικρή, έλα εδώ!
- Ναι, μπαμπακούλη, απαντά ναζιάρικα η μεγάλη κόρη.
- Αν σου δίνανε ένα εκατομμύριο θα καθόσουνα να σε πηδήξουν;
- Τι λες, μπαμπάκα μου! Τι πράγματα είναι αυτά;
- Αν σου δίνανε 500 εκατομμύρια;
- 500 Εκατομμύρια; Πολλά τα λεφτά... και θέλω να σπουδάσω, θα έχουμε όλοι πολλά λεφτα... Τι να πω τώρα;
- Κατάλαβες, Τοτέ; λέει ο μπαμπάς.
- Όχι.
- Θεωρητικά... είμαστε εκατομμυριούχοι. Πρακτικά έχουμε στην οικογένεια δυό π0υτ@νες!