Ο Τοτός κάνει πάρτυ στο σπίτι του για τα γενέθλια του. Η μητέρα του είναι στην κουζίνα και ετοιμάζει λιχουδιές για τα παιδιά. Εκείνη την ώρα έρχεται ο πατέρας του Τοτού από τη δουλειά και λέει στη γυναίκα του.
- Γυναίκα έχω ορμές και θέλω να κάνουμε έρωτα τώρα αμέσως.
- Μα αντρούλη, έχουμε πάρτυ, καλεσμένους και θα γίνουμε ρεζίλι.
- Δεν αντέχω ούτε λεπτό και πρέπει να κάνουμε κάτι για να τα βολέψουμε.
- Δηλαδή σαν τι;
- Να, εσύ θα κοπείς λίγο με το μαχαίρι, θα σπάσουμε και ένα πιάτο και θα πούμε ότι έσπασε ένα πιάτο και κόπηκες όταν μάζευες τα σπασμένα και ότι θα πάμε πάνω για να στο δέσω.
Πράγματι κόβεται λίγο η μητέρα του Τοτού, πετάνε και ένα πιάτο κάτω για να σπάσει. Ακούει ο Τοτός το θόρυβο και τρέχει στην κουζίνα.
- Τι έγινε;
- Τίποτα σημαντικό, απαντάει ο πατέρας του, έσπασε ένα πιάτο η μαμά σου και κόπηκε όταν τα μάζευε και θα πάμε πάνω να το δέσουμε.
- Καλά, λέει ο Τοτός και ξαναγυρίζει στους φίλους του, ενώ οι γονείς του πήγανε επάνω.
Η ώρα περνούσε, οπότε ο Τοτός ανησύχησε και πήγε επάνω να τι γίνεται. Περνώντας έξω από την κρεβατοκάμαρα των γονιών άκουσε βογκητά. Σκύβει και βλέπει τους γονείς του να κάνουν έρωτα. Αμέσως αλλάζει χρώμα και γίνεται άσπρος, κατεβαίνει με τα τέσσερα τα σκαλοπάτια, τρέχει κλείνει τη μουσική και γυρίζει προς τους φίλους του και τους λέει:
- Μην τολμήσει κανένας να σπάσει πιάτο γιατί θα τον γαμήσει ο πατέρας μου.
... Μαζεύονται κάπου στην Αμερική γιατροί και επιστήμονες από όλο τον κόσμο για να εκθέσουν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους με θέμα διασταυρώσεις ζώων.
Βγαίνουν λοιπόν πρώτοι οι Αμερικάνοι ως οικοδεσπότες και λένε:
- Εμείς καταφέραμε να διασταυρώσουμε καμήλα με κροκόδειλο! Την κροκοδειλοκαμήλα!
Είναι ένα άκρως επιθετικό ζώο που ζει και στο νερό και στη ξηρά και αντέχει 80 μέρες χωρίς νερό!
- Σιγά τα αυγά, λένε οι Ρώσοι. Εμείς διασταυρώσαμε ποντίκι με ελέφαντα, τον ποντικοελέφαντα.
Έχει την ευελιξία του ποντικιού και το μέγεθος του ελέφαντα! Και είναι και πανέξυπνο.
Φωνάζει το πλήθος από κάτω. Μπράβο! Έρχεται η σειρά των Ιαπώνων.
- Εμείς διασταυρώσαμε φίδι με φάλαινα. Την φιδοφάλαινα. Αυτό κι αν είναι ευέλικτο και αμφίβιο ζώο...
Οπότε έρχεται και η σειρά τον Πόντιων:
- Εμείς κάναμε μια διασταύρωση με σκοπό να εξυπηρετήσουμε την ανθρωπότητα και όχι για προσωπικό συμφέρον.
Διασταυρώσαμε την πυγολαμπίδα με την μουνόψειρα! Την μουνολαμπίδα!
- Όπου βλέπεις μ**νί να φωτίζει, απλά δεν γ**άς
Ο τύπος είχε χρόνια πρόβλημα: Δεν μπορούσε να έχει στύση. Πάει στο γιατρό, που μετά από πολλές εξετάσεις, έβγαλε διάγνωση.
- Έχω και καλά και κακά νέα, του λέει. Τα κακά νέα είναι ότι οι
Μύες του πέους σου έχουν εκφυλιστεί και δεν υπάρχει θεραπεία
Μετά από το πρώτο σοκ, ο τύπος ξαναβρίσκει την ψυχραιμία του και ρωτάει:
- Και ποια είναι τα καλά νέα;
- Υπάρχει μια πειραματική θεραπεία, αλλά χωρίς εγγυήσεις. Μεταμοσχεύουμε στο πέος τους μύες απ την προβοσκίδα νεαρού ελέφαντα. Τι λες; Θα το επιχειρήσεις;
- Δεν έχω να χάσω και τίποτα, λέει ο τύπος, και η σκέψη ότι θα περάσω όλη μου τη ζωή, χωρίς να μπορώ να κάνω έρωτα, με ενοχλεί αφόρητα.
Θα προχωρήσουμε!
Ο γιατρός κάνει την επέμβαση και σε μερικές βδομάδες, ο τύπος
Πάει με τη φιλενάδα του σε ένα εστιατόριο, να γιορτάσουν για το
Καινούργιο
Απόκτημά του.
Μόλις καθίσανε στο τραπέζι, νοιώθει μια ενόχληση ανάμεσα στο
Πόδια του, που προοδευτικά χειροτερεύει, μέχρι που γίνεται επώδυνη.
Ξεκουμπώνει το παντελόνι του, για να ανακουφιστεί λιγάκι. Ξαφνικά το πέος του, ελεύθερο πλέον, βγαίνει απ το παντελόνι,
Ανεβαίνει στο τραπέζι, αρπάζει ένα ψωμάκι και επιστρέφει στη θέση
Του.
Wow! λέει έκθαμβη η φιλενάδα. Εντυπωσιακό! Μπορείς να το
Ξανακάνεις;
- Πιθανόν! λέει αυτός, με γουρλωμένα μάτια, αλλά αμφιβάλλω αν χωράει κι άλλο ψωμάκι στον κώλο μου!
Μια φορά κι ένα καιρό ένας φτωχούλης χωρικός σηκώνεται πρωί πρωί με την αυγουλά να αρμέξει την αγελάδα του. Πάει στο στάβλο και τη βρίσκει νεκρή. Η στενοχώρια του ήταν μεγάλη. Η αγελάδα ήταν η μόνη πηγή χρημάτων που είχε για να τρέφει την οικογένεια του. Πάνω στην απελπισία του κρεμάστηκε.
Πάει η γυναίκα του στο στάβλο, βρίσκει την αγελάδα νεκρή και τον άνδρα της κρεμασμένο και πάνω στην απελπισία της τον μιμείται.
Πάει ο γιος στο στάβλο, βλέπει το θέαμα και αποφασίζει να πάει να πέσει στον ποτάμι να πνιγεί. Ήταν έτοιμος να πνιγεί όταν ένα χέρι τον βγάζει από το νερό. Ήταν μια γυναίκα πανέμορφη. Ποτέ του δεν είχε ξαναδεί τόσο ωραία γυναίκα.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις πέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κάτω ο νεαρός την πη**ει μια, δυο, τρεις φορές αλλά στην τέταρτη τα φτύσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου.
Και επιστρέφει στο νερό μέσα και πνίγεται.
Πάει στο στάβλο και ο δεύτερος αδελφός, βλέπει κι αυτός το θέαμα και πάει κι αυτός να πέσει να πνιγεί. Έτοιμος ήταν να τον πάρει ο χάρος και η νεράιδα τον σώζει:
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δέκα φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τον αδελφό σου και την αγελάδα.
Τη βάζει κι αυτός κάτω την πη**ει 8 φορές αλλά την ενάτη τα φτύσε.
- Καταραμένε, άντε πνίξου κι εσύ.
Και επιστρέφει στο νερό και πνίγεται.
Πάει και ο τρίτος αδελφός, βλέπει τι συνέβη και πάει κι αυτός να πνιγεί. Πάλι η νεράιδα τον σώζει.
- Είμαι η νεράιδα του ποταμού. Ξέρω τι σου συνέβη. Αν με πη**εις δεκαπέντε φορές θα σε σώσω και θα αναστήσω τους γονείς σου, τα αδέλφια σου και την αγελάδα.
- Μόνο δεκαπέντε, θες. Εγώ σε πη**ω και είκοσι.
- Α, έτσι μου σαι, ε λοιπόν τώρα θέλω είκοσι πέντε.
- Τριάντα.
- Κόλλα το.
Αρχίζει, λοιπόν να την πη**ει αλλά εκεί που την πη**σε σταματάει ξαφνικά και της λέει:
- Δε φαντάζομαι μετά το τριακοστό να πεθάνεις κι εσύ όπως η αγελάδα.
Κάποτε, ένας άντρας απογοητευμένος επειδή η γυναίκα του τον εγκατέλειψε, αποφάσισε να επισκεφτεί ψυχίατρο αναζητώντας τα αίτια του χωρισμού. Ένας καλός του φίλος, του προτείνει έναν πολύ καλό ψυχίατρο και μια και δυο αποφασίζει να πάει.
Την επομένη το πρωί στο ιατρείο, ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
- "Γιατρέ μου, αποφάσισα να πάω να την βρω στο πατρικό της. Παίρνω λοιπόν το λεωφορείο..."
Εκείνη την ώρα τον διακόπτει ο γιατρός:
- "Δεν βοηθάς, δεν βοηθάς! Τι λεωφορείο πήρες, αστικό, υπεραστικό;"
- "Μα καλά γιατρέ μου, αυτό είναι το πρόβλημα τώρα; Πήρα υπεραστικό."
- "Α! ωραία, τώρα το κατάλαβα! Συνέχισε."
Ο ασθενής λοιπόν, με την απορία σχηματισμένη στο πρόσωπό του, συνεχίζει την αφήγησή:
- "Φθάνοντας λοιπόν γιατρέ μου στον σταθμό, αποφασίζω ότι καλό θα ήταν να πιω ένα καφέ πριν συνεχίσω."
Τότε τον διακόπτει και πάλι ο γιατρός, λέγοντας του:
- "Δεν βοηθάς, δεν βοηθάς. Τι καφέ ήπιες, ελληνικό, φραπέ, καπουτσίνο;"
Φανερά εκνευρισμένος ο ασθενής του απαντά:
- "Μα καλά γιατρέ μου, τι σχέση έχει αυτό τώρα με την υπόθεση;"
- "Ε! μα πως; Θα μας βοηθήσει να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη
Εικόνα της υπόθεσης."
- "Ήπια ελληνικό διπλό, και είχε και τρεις φουσκάλες!"
- "Ρε! τι `ναι τούτος;", σκέφτεται ο ασθενής καταλαβαίνοντας ότι κάτι δεν πάει καλά με τον γιατρό. Οπότε ο ασθενής συνεχίζει:
- "Γιατρέ, να σου κάνω και εγώ μια ερώτηση για να δω αν έχεις καταλάβει το πρόβλημά μου;"
- "Βεβαίως, σε ακούω."
- "Τι είναι τριγωνικό, μαλλιαρό και το έχουν οι γυναίκες ανάμεσα στα πόδια τους;"
Ο γιατρός λοιπόν του απαντά γρήγορα και με σιγουριά:
- "Το αιδοίο!"
Και ο ασθενής του απαντά με ικανοποίηση:
- "Γιατρέ μου, δεν βοηθάς, δεν βοηθάς. Της μάνας σου, της αδερφής σου ή της θειας σου;"
Σʼένα χωριό της Κρήτης, ένα ζευγάρι μεσήλικες, ο Λευτέρης και η Θεονύμφη, σχολιάζουν τη φορολογικά δήλωση που πρόκειται να υποβάλλουν. Ρωτάει η Θεονύμφη:
- Και, ιντάʼ ναι δα μωρέ Λευτέρη, εκειανά τα... Ακούνητα που πρέπει, λέει, να δηλώνουμε?.
- Δε ντα λένε μωρή ακούνητα, ΑΚΙΝΗΤΑ τα λένε. ʼΌτι δεν κουνιέται, το λένε ακίνητο και πρέπει λέει, υποχρεωτικά, να τα γράφουμε. Απαντά ο Λευτέρης.
- Και τον ... τράφο μας (= ξερολιθιά) ήγραψές τόνε; Ρωτά πάλι η Θεονύμφη.
- Λευτέρης: ʽΙντα δουλειά έχει μωρή ο τράφος?
- Θεονύμφη: ʽΈχει Λευτέρη, πως δεν έχει. Ακούνητος δεν είναι και ο τράφος?
- Λευτέρης: Ακούνητος είναι μωρή, μα δεν τόνε γράφουνε.
- Θεονύμφη: Και τη... Μποστηλένη σου (=την απαυτή σου) Λευτέρη, ήγραψές τήνε?
- Λευτέρης: ʽΙντα δουλειά έχει μπρε η ποστηλένη μου για να τήνε γράψω?
- Θεονύμφη: ʽΈχει Λευτέρη, πως δεν έχει. Κουνιέται η ... ποστηλένη σου Λευτέρη; ΔΕΝ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ !