Skip to main content
Η Μαμά του Τοτού λέει στον Τοτό:
- Τότε θα πας απέναντι στο ζαχαροπλαστείο, θα πάρεις μια κούτα γλυκά, θα πας στην στάση, θα ανέβεις στο λεωφορείο, θα κόψεις το εισιτήριο, θα κάτσεις στο κάθισμα, θα κατέβεις στην επόμενη στάση, θα πας απέναντι στης θείας, θα χτυπήσεις το κουδούνι και θα κατέβει η υπηρέτρια και θα πάρει την κούτα με τα γλυκά. Κατάλαβες; -Ναι! Θα πάω απέναντι στα γλυκά, θα πάρω μια κούτα ζαχαροπλαστείο, θα πάω στην στάση, θα κατέβω στο λεωφορείο, θα κόψω το κάθισμα, θα κάτσω πάνω στο εισιτήριο, θα κατέβω στην επόμενη στάση, θα πάω απέναντι στης θείας, θα χτυπήσω την υπηρέτρια και θα κατέβει το κουδούνι να δώσω την κούτα με το ζαχαροπλαστείο.
Έγραφε ο Τοτός διαγώνισμα στην γεωγραφία και κρυφοκοίταγε από τον διπλανό του, τον Γιωργάκη, που ήταν καλός μαθητής.
Διαβάζει "Πρωτεύουσα της Ελλάδας", κοιτάει το γραπτό του Γιωργάκη, βλέπει "Αθήνα", γράφει και ο Τοτός "Αθήνα".
Διαβάζει "Πρωτεύουσα του Βελγίου", κοιτάει το γραπτό του Γιωργάκη, βλέπει "Βρυξέλλες", γράφει και ο Τοτός "Βρυξέλλες".
Διαβάζει "Πρωτεύουσα του Λουξεμβούργου", κοιτάει το γραπτό του Γιωργάκη, βλέπει "Δεν ξέρω", γράφει και ο Τοτός "Ούτε και εγώ".
Μία μέρα η δασκάλα είπε στα παιδιά να γράψουν μια έκθεση που αφορά το άλογο τους.
Την άλλη μέρα λέει η δασκάλα στον Τοτό:
- Τοτό για πες μας τι έγραψες. Θέλω να μας πεις λίγο από την αρχή και λίγο από το τέλος.
Και λέει ο Τοτός.
- Ανεβαίνω στο άλογο μου... Κατεβαίνω από το άλογο μου.
- Στη μέση τι έγραψες; λέει η δασκάλα.
- Kλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ, κλοκ...
Βάζει η δασκάλα στα παιδιά να γράψουν έκθεση για το πως περάσαν τα Χριστούγεννα.
Παίρνει ο Τοτός το τετράδιό του και αρχίζει να γράφει:
"Χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε..."
Δεύτερη σελίδα:
"Χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε..."
Τρίτη σελίδα:
"Χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε..."
Τέταρτη σελίδα:
"Χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε, χιόνιζε και στο τέλος το έστρωσε!"
I am hereby officially tendering my resignation as an adult.
I have decided I would like to accept the responsibilities of an 8 year-old again.
I want to go to McDonalds and think that its a four star restaurant.
I want to sail sticks across a fresh mud puddle and make a sidewalk with rocks.
I want to think M&Ms are better than money because you can eat them.
I want to lie under a big oak tree and run a lemonade stand with my friends on a hot summers day.
I want to return to a time when life was simple; When all you knew were colors, multiplication tables, and nursery rhymes, but that didnt bother you, because you didnt know what you didnt know and you didnt care.
All you knew was to be happy because you were blissfully unaware of all the things that should make you worried or upset.
I want to think the world is fair. That everyone is honest and good.
I want to believe that anything is possible.
I want to be oblivious to the complexities of life and be overly excited by the little things again.
I want to live simple again.
I dont want my day to consist of computer crashes, mountains of paperwork, depressing news, how to survive more days in the month than there is money in the bank, doctor bills, gossip, illness, and loss of loved ones.
I want to believe in the power of smiles, hugs, a kind word, truth, justice, peace, dreams, the imagination, mankind, and making angels in the snow.
So . . .. here s my check book and my car-keys, my credit card bills and my 401K statements. I am officially resigning from adulthood. If you want to discuss this further, youll have to catch me first, because . . . "Tag! Youre it!"