Ένα παιδάκι έπαιζε στην λάσπη και έφτιαχνε ανθρωπάκια. Το βλέπει ένας μπάτσος, το πλησιάζει και το ρωτάει:
- Τι φτιάχνεις εκεί, μικρέ;
- Μπατσάκια, του λέει ο μικρός.
- Και με τι τα φτιάχνεις; ρωτάει πάλι ο μπάτσος.
- Με λάσπη και σκατά, απαντάει ο μικρός.
- Σκατά; Τα παίρνει στο κρανίο ο μπάτσος, βγάζει το κλομπ και το κάνει μαύρο στο ξύλο.
Την άλλη μέρα ξαναβλέπει το παιδάκι, το πλησιάζει και το ρωτάει τι φτιάχνει.
- Μπατσάκια, λέει ο μικρός.
- Με τι τα φτιάχνεις;
- Με λάσπη και σκατά, απαντάει ο μικρός.
Βγάζει το κλομπ ο μπάτσος και τσακίζει στο ξύλο τον μικρό.
Τη τρίτη μέρα, ξαναβλέπει τον μικρό στις λάσπες.
- Τι φτιάχνεις; τον ρωτάει.
- Πυροσβέστες, απαντάει ο μικρός.
- Α, μάλιστα. Και με τι τους φτιάχνεις; ξαναρωτάει ο μπάτσος.
- Με λάσπη, λέει ο μικρός.
- Μόνο λάσπη; Σκατά δε βάζεις; ρωτάει ενθουσιασμένος ο μπάτσος.
- Α, όχι, άμα βάλεις σκατά, γίνονται μπάτσοι, απαντά ο μικρός...
Ο Μπόμπος ήταν στην αυλή και γέμιζε με χώμα μια τρύπα που είχε σκάψει. Τον παίρνει χαμπάρι ένας γείτονας και τον ρωτάει:
- Τι κάνεις εκεί Μπόμπο;
Χωρίς να σηκώσει το κεφάλι ο Μπόμπος του απαντά:
- Το χρυσόψαρό μου πέθανε και το θάβω
Ο γείτονας λίγο ειρωνικά του λέει:
- Βρε Μπόμπο δεν νομίζεις πως ήταν πολύ μεγάλη η τρύπα για ένα τόσο μικρό ψαράκι;
Ρίχνοντας και την τελευταία φτυαριά ο Μπόμπος του απαντά.
- Την έκανα μεγάλη γιατί το ψαράκι μου βρισκότανε μέσα στην γάτα σου...
Μέσα στην τάξη, την ώρα του μαθήματος ρωτά η δασκάλα τα παιδιά:
- Πιο όργανο του σώματος, αφού διεγερθεί μπορεί να μεγαλώσει δέκα φορές από το φυσιολογικό του μέγεθος;
Έξαλλη η μικρή Ελενίτσα σηκώνεται απότομα από το θρανίο της και κυριολεκτικά επιτίθεται στη δασκάλα λέγοντας:
- Είναι ντροπή σας να απευθύνετε τέτοιου είδους ερωτήσεις σε μικρά παιδιά. Θα παραπονεθώ και στον διευθυντή αλλά και στους γονείς μου ώστε να τιμωρηθείτε για αυτό.
Η δασκάλα, αδιαφορώντας για το ξέσπασμα της μικρής Ελενίτσας επαναλαμβάνει την ερώτηση.
- Πιο όργανο του σώματος, αφού διεγερθεί μπορεί να μεγαλώσει δέκα φορές από το φυσιολογικό του μέγεθος;
Ο Γιωργάκης σηκώνει το χέρι του κι απαντά:
- Η κόρη του ματιού.
- Μπράβο Γιωργάκη, απαντά η δασκάλα. Όσο για σένα Ελενίτσα, θα σου πω τρία πράγματα. Πρώτον είσαι αγενής και αυθάδης. Δεύτερον σήμερα ήρθες στο σχολείο αδιάβαστη και τρίτον, όταν μεγαλώσεις κορίτσι μου θα πάρεις μια μεγάλη απογοήτευση...
Ένα ωραίο πρωινό, ξενικά η Κοκκινοσκουφίτσα για μια βόλτα στο δάσος με το ποδηλατάκι της.
Καθώς προχωρούσε, συναντά τον λύκο, ο οποίος την πετάει από το ποδηλατάκι της και το καταστρέφει.
Παιδί του δάσους όπως ήταν η Κοκκινοσκουφίτσα, πάει κλαίγοντας στον αρκούδο.
- "Ο λύκος μου έσπασε το ποδηλατάκι μου", του λέει.
Ξεκινάει λοιπόν ο αρκούδος για να βρει το λύκο. Αφού τον βρίσκει, τον σπάει στο ξύλο και τον υποχρεώνει να φτιάξει το ποδηλατάκι της Κοκκινοσκουφίτσας.
Την επόμενη μέρα, ξανά η Κοκκινοσκουφίτσα στο δάσος με το ποδηλατάκι της, ξανασυναντά τον λύκο.
Αυτός της ξανασπάει το ποδήλατο και το οποίο βέβαια ξαναφτιάχνει, αφού τον υποχρεώνει πάλι ο αρκούδος.
Αυτό συνεχίστηκε για μία εβδομάδα περίπου, μέχρι που η Κοκκινοσκουφίτσα δεν ξαναεμφανίστηκε. Πάει λοιπόν ο λύκος τώρα στο σπίτι της. Χτυπάει την πόρτα.
- "Ποιος είναι;" ρωτάει η Κοκκινοσκουφίτσα.
- "Η γιαγιά σου παιδάκι μου είμαι".
- "Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλα αφτιά;"
- "Για ν? ακούω καλύτερα παιδάκι μου".
- "Γιαγιά, γιατί έχεις τόσο μεγάλο στόμα;"
- "Για να τρώω καλύτερα παιδάκι μου"
- "Γιαγιά, και γιατί έχεις τόσο κόκκινα μάτια;"
- "Από την οξυγονοκόλληση παιδάκι μου!"