Ένα ζευγάρι Αγγλων αριστοκρατών, κάνει διακοπές στην Αυστραλία. Μένουν σε κυριλέ ξενοδοχείο και χρησιμοποιούν λιμουζίνα για τις βόλτες τους. Οδηγώντας στην εξοχή, ο κύριος ακούει τη γυναίκα του να λέει σοκαρισμένη:
- Αγάπη μου, τι κάνει αυτός ο τύπος στο καγκουρό;
- Oh dear, μην κοιτάς, είναι αηδιαστικό!
Πιο κάτω τα ίδια.
- Κοίτα, κοίτα και ένας άλλος κάνει τα ίδια σε ένα φτωχό καγκουρό!
- Ω, δεν αντέχω άλλο! Μόλις γυρίσουμε χρυσή μου, θα παραπονεθώ δεόντως!
Φτάνουν στο ξενοδοχείο και ανεβαίνοντας τις σκάλες, βλέπουν έναν τύπο με ξύλινο πόδι, να «παίζει» με τον εαυτό του! Μπαίνουν μέσα σε έξαλλη κατάσταση και αρπάζουν τον ρεσεψιονίστ από τον γιακά!
- Τι αίσχος είναι αυτό! Υποτίθεται πως ήρθαμε σε μια πολιτισμένη χώρα και πως μένουμε σε ξενοδοχείο 5 αστέρων! Και τι βρίσκουμε; Κάτι τύπους να
Πηδ*** καγκουρό στο δρόμο κι έναν τύπο με ένα πόδι, ένα ξύλινο πόδι να αυνανίζεται στις σκάλες του ξενοδοχείου σας. Τι έχετε να πείτε γι αυτό;
- Τι να πω; Περιμένατε, κουτσός άνθρωπος, να πιάσει καγκουρό;
Πάει ένας παππούς, που είχε πρόβλημα με την πού**α του, σ έναν ωτορινολαρυγγολόγο. Μπαίνει στο ιατρείο, κατεβάζει τα παντελόνια του και λέει:
- "Γιατρέ μου έχω πρόβλημα."
Βλέπει ο γιατρός την πού**α του παππού και λέει:
- "Μα γιατί είναι ματωμένη η πού**α σας; Εσείς πρέπει να πάτε σε έναν ουρολόγο."
- "Μα γιατρέ μου να σας εξηγήσω...", λέει ο παππούς.
- "Τι να μου εξηγήσεις;", λέει ο γιατρός, "Αφού σου είπα ότι δεν είμαι εγώ ο κατάλληλος γιατρός για να εξετάσω τη πάθησή σου."
Επιμένει ο παππούς και λέει...
- "Στο γεροκομείο που συχνάζω, έχουμε βαρεθεί τα συνηθισμένα παιχνίδια και παίζουμε ένα δικό μας."
- "Τι;", λέει ο γιατρός απορημμένος.
- "Λοιπόν...", λέει ο παππούς, "Όλοι οι γέροι βγάζουμε την πού**α μας επάνω στο τραπέζι και είναι ένας πάνω από το τραπέζι με ένα σφυρί. Όταν αυτός πει το "μπαμ" πρέπει όλοι να τις μαζέψουμε. Εεε, εγώ αυτό το μπαμ δεν ακούω..."
Ο πιλότος διηγείται την καταπληκτική ιστορία της διάσωσής του μετά από την πτώση του αεροπλάνου του στην χώρα των Μασάϊ:
- Και που λέτε αγαπητοί ήμουν πολύ τυχερός, αφού μετά την πτώση του αεροπλάνου μου, οι Ιθαγενείς Μασάϊ με περιποιήθηκαν πάρα μα πάρα πολύ, σε τέτοιο βαθμό, ώστε κάθε μέρα να μου παραχωρεί ο φύλαρχος το χαρέμι του για καθημερινή και ολονύκτια χρήση!...
Οι φίλοι του έμειναν κατάπληκτοι και εντυπωσιασμένοι, για το πώς η ατυχία αυτού του ανθρώπου, ουσιαστικά μετατράπηκε σε διακοπές στον Παράδεισο!... Κάποιου μάλιστα, η ιδέα του άρεσε τόσο πολύ, ώστε καταγοητευμένος από την περιπέτεια αυτή, έφθασε στο σημείο να σκηνοθετήσει μια πτώση και του δικού του αεροπλάνου, ώστε να απολαύσει του προνομίου των χιλίων και μιας ερωτικών βραδιών με το χαρέμι του φυλάρχου...
Όμως-αλοίμονο-συνέβη το μοιραίο, και αντί να πέσει στην περιοχή ευθύνης της φυλής Μασάϊ, να πέσει στους γείτονες Καμάϊ, οι οποίοι είχαν αντίθετα έθιμα και ο δύστυχος υποχρεώθηκε να πηγαίνει με το σύνολο των πολεμιστών της φυλής οι οποίοι εκπαιδεύονται σε συνθήκες απουσίας γυναικών!... Περιττό να περιγράψουμε το τι έπαθε ο δύστυχος, αφού κάθε βράδυ, το σύνολο των πολεμιστών της φυλής περνούσε από πάνω του!
Καταεξαντλημένος, ρακένδυτος και ελεεινός, φθάνει μετά από πολλούς μήνες στην βάση του, όταν επί τέλους η "εκπαίδευση" των πολεμιστών της φυλής έληξε... Οι φίλοι του στο άκουσμα του χαρμόσυνου αγγέλματος της διάσωσής του, μαζεύονται στο σπίτι του, όλο χαρά. Παρών και ο παλιός πιλότος που είχε πέσει στους Μασάϊ.
- Και τι έγινε ρε θηρίο Κώστα;... Έμαθα ότι έπεσες στο χωριό των Μασάϊ!
Είναι αλήθεια ρε τυχερούλη;
- ... Ννναι!...
- Πώ!-πώ! ... Τι κωλοφαρδία έχεις ρε παιδί μου!...
Και ο διασωθείς:
- Φαίνεται ρε παιδιά;... Φαίνεται;...
Η δασκάλα στην τάξη του Τοτού λέει.
- Και τώρα, παιδιά, θέλω να ανοίξετε τα πρόχειρα τετράδιά σαςκαι το καθένα σας να γράψει από ένα τετράστιχο, για να δωαν καταλάβατε τί είναι η ομοιοκαταληξία.. Έσκυψαν τα παιδιά, άρχισαν να γράφουν, σε λίγο υψώθηκαν τα πρώταχέρια...-Διάβασε, Γιωργάκη, τί έγραψες... ωραία, διάβασε, Ελενίτσα…πολύ καλά…Ρώτησε κάμποσα παιδιά, διάβασαν τί έγραψαν, είπε σε άλλα "μπράβο"διόρθωσε κάποια άλλα, οπότε να κι ο Τοτός, σηκώνει το χέρι τουνα διαβάσει κι αυτός το δικό του τετράστιχο. "Ωχ !γύρευε τί θαέγραψε πάλι..."σκέφτηκε η δασκάλα. Όμως του έδωσε την άδειακαι ο Τοτός άρχισε να διαβάζει με στόμφο.-Πήγα στην ακροθαλασσιά για να μαζέψω μύδια μα ήλθε κύμα ξαφνικό και μου βρεξε τα... Γόνατα. Παίρνει ανάσα η δασκάλα που παραλίγο να λιποθυμήσει, κάνει τάχατην ψύχραιμη και του λέει.-Πολύ ωραία σύλληψη ιδέας, Τοτό, μπράβο γιαυτό. Ως προς τηνομοιοκαταληξία όμως…τί να σου πω; Πιστεύω ότι μια άλλη λέξηστο τέλος θα πήγαινε καλύτερα.. Να, ας πούμε να έλεγες κάτι για"κοχύλια" ή για "παιχνίδια" θα ταίριαζε πιο πολύ με τη λέξη"μύδια" κατάλαβες;-Μμμμ! Είχα εγώ, κυρία, λέξη να βάλω! Αλλά τί να σας κάνω που τοκύμα δεν πήγε μέχρι εκεί πέρα…Κόκαλο η δασκάλα.
Ήταν ένας που είχε το αριστερό του αρ**δι ξύλινο και το δεξιό του σιδερένιο. Πάει λοιπόν στο γιατρό... Να γιατρέ μου έχω σοβαρό πρόβλημα. Έχω ένα ξύλινο και ένα σιδερένιο αρ**δι.
- Οοο κύριε το πρόβλημα σας είναι πολύ σοβαρό, δεν το έχω ξανακούσει αυτό ποτέ.
- Να είμαι και παντρεμένος...
- Ποπο κύριε έχετε τέτοιο πρόβλημα και είστε και παντρεμένος; Μπράβο σας.
- Να με τη γυναίκα μου κάνω και έρωτα.
- Ποπο έχετε τέτοιο πρόβλημα και μπορείτε να κάνετε και έρωτα; Πολύ καλά.
- Έχω και δύο παιδιά γιατρέ μου.
- Αυτό είναι εκπληκτικό αφού έχετε αυτό το σοβαρό πρόβλημα. Και πόσο χρονών είναι τα παιδιά σας;
- Να ο Πινόκιο είναι εφτά και ο Ρομποκοπ μπαίνει στα τέσσερα!