φρέσκα ανέκδοτα

Κάποτε ένα παιδάκι πήγε για ψάρεμα με τον παππού του...
Κάποτε ένα παιδάκι πήγε για ψάρεμα με τον παππού του... Κατά τη διάρκεια του
"Αθλήματος" ο παππούς ανάβει ένα τσιγάρο. "Παππού να καπνίσω κι εγώ;", κάνει
Το παιδάκι. "Είναι το πέος σου τόσο μακρύ ώστε να φτάνει την κολωτρυπίδα
Σου;"
Του λέει ο παππούς. "Όχι!" κάνει το παιδάκι. "Θα καπνίσεις όταν φτάσει."
Αργότερα ο παππούς ανοίγει και μια μπίρα. Όμοιο σκηνικό:
- Παππού, να πιω και εγώ;
- Φτάνει το πέος σου την κολωτρυπίδα σου;
- Όχι!
- Όταν φτάσει θα πιεις.
Στο γυρισμό ωστόσο πέφτουν σε μια λοταρία και αποφασίζουν να δοκιμάσουν την
Τύχη τους. Ο παππούς δεν κερδίζει τίποτα αλλά ο μικρός παίρνει το πρώτο
Βραβείο, 50 μύρια! Οπότε:
- Εγγονέ μου, ασφαλώς και θα μοιραστούμε τα κέρδη σου, ε;
- Παππού, είναι το πέος σου τόσο μακρύ ώστε να φτάνει την κολωτρυπίδα σου;
- Ναι! Είναι.
- Ε, τότε άντε και γαμήσου...
Ο Τοτός έρχεται σπίτι και λέει του πατέρα του:
- Θα κάνουμε αποκριάτικο χορό στο σχολείο και θέλω να ντυθώ Κοκκινοσκουφίτσα, γιατί μου αρέσει το φουστάνι και η κορδέλα της.
Πηγαίνει ο πατέρας στον ψυχίατρο και λέει τι του είπε ο γιος του.
- Θα γίνει γκέυ, γιατρέ μου;
- Είδα και χειρότερες περιπτώσεις και γίνανε καλά.
Τον επόμενο χρόνο ο Τοτός έρχεται σπίτι και λέει του πατέρα του:
- Θα κάνουμε αποκριάτικο χορό στο σχολείο και θέλω να ντυθώ Χιονάτη.
Πηγαίνει πάλι ο πατέρας στον ψυχίατρο:
- Θα γίνει γκέυ, γιατρέ μου;
- Είδα και χειρότερες περιπτώσεις και γίνανε καλά.
Τον επόμενο χρόνο ο Τοτός έρχεται σπίτι και λέει του πατέρα του:
- Θα κάνουμε αποκριάτικο χορό στο σχολείο και θέλω να μου αγοράσεις ένα σπαθί, μια πανοπλία...
- Μπράβο γιε μου, μα τι θέλεις να ντυθείς;
- Ζίνα!
Καυγαδίσανε σε ένα μπαρ ο μαύρος και ο Κινέζος και αρχίσαν να δέρνονται.
Φυσικά ο μαύρος σαν δυνατότερος έδειρε άσχημα τον Κινέζο, και νίκησε.
- Θα σε εκδικηθώ, φώναξε φεύγοντας ο Κινέζος.
Τα χαράματα ο μαύρος ξυπνάει και νιώθει ένα βάρος στο στήθος του.
Ανοίγει τα μάτια και βλέπει ότι πάνω στο στήθος του ήταν ένας βράχος, και στον βράχο κολλημένο ένα σημείωμα:
"Εκδίκηση Κινέζου Μέρος Πρώτον: Έχεις έναν βράχο πάνω στο στήθος σου, και δεν μπορείς να αναπνεύσεις."
Πετάει ο μαύρος τον βράχο από το μπαλκόνι, και πέφτει πάνω του ένα άλλο χαρτάκι που λέει:
"Εκδίκηση Κινέζου Μέρος Δεύτερον: Το αριστερό σου αρχίδι είναι δεμένο στον βράχο."
Πηδάει ο μαύρος από το μπαλκόνι για να πιάσει τον βράχο, και τότε πέφτει στα χέρια του ένα ακόμα χαρτάκι:
"Εκδίκηση Κινέζου Μέρος Τρίτον: Το δεξί σου αρχίδι είναι δεμένο στο ταβάνι!"
Το top-ten των "καλύτερων" εχθρικών διαλόγων των τελευταίων ετών!Τσαμπουκάδες, δηλητηριώδεις ατάκες και νάζια μεταξύ επωνύμων. Πώς λέμε η αγάπη θέλει δύο για να ζεσταθεί; Ε, έτσι ακριβώς και ο καβγάς.
Δέσποινα Βανδή:
"Η Βίσση είναι τριάντα χρόνια στο τραγούδι και εγώ δεν είμαι ούτε τριάντα χρονών".
Aννα Βίσση:
"Με τις αντιγραφές περνάω από δύο διαθέσεις: από τη μια τρίβω τα χέρια μου και λέω "Ουάου με μιμούνται" και από την άλλη λέω "Τόσο χάλια είναι τα μαλλιά μου;"
Aννα Βίσση:
"Η Δέσποινα Βανδή όσο μπορεί με μιμείται. Εύχομαι σύντομα να βρει τον εαυτό της".
Δέσποινα Βανδή:
"Αν θυμίζω κάτι από αυτά που έκανε όλα αυτά τα χρόνια η κ. Βίσση και αυτό κρίνεται και επικρίνεται, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό".
Λάκης Λαζόπουλος
"Να, ας πούμε ο Νότης, που σε μια αφίσα κουβαλάει στους ώμους του τον πλανήτη. Μα είναι δυνατόν να επικοινωνήσεις με κάποιον που εκλαμβάνει τον εαυτό του ως μεταφορέα του πλανήτη;"
Νότης Σφακιανάκης:
"Ειλικρινά μιλάω, δεν θέλω να εμπλακώ σε αυτά. Δεν με απασχολεί τι λέει ο Λαζόπουλος, δεν θέλω να ξέρω".
Στηβ Κακέτσης:
"Δεν ξέρει αυτό το άτομο (ο Σαπουντζιάν) ότι έχει ένα γιο στην ηλικία του (η Δημητρίου); Η Aντζελα έτσι επικυρώνει τον τίτλο που έχει, αυτόν της επιτίμου προέδρου των απροσάρμοστων παιδιών. Επιτέλους η Αντζελα πραγματοποίησε το όνειρό της να διαθέσει τον εαυτό της σε έναν άνθρωπο με ειδικές ανάγκες (στον Σαπουντζιάν)".
Aντζελα Δημητρίου:
"Και μανάβης να ήταν ο Νοράι θα τον λάτρευα, έτσι άψογα που φέρεται. Μην αρχίσετε πάλι να μου λέτε για διαμάντια και χρυσό. Δεν έχω ανάγκη εγώ από τέτοια".
Aντζελα Δημητρίου:
"Έκανα βόλτα στην πόλη και ξαφνικά βλέπω μπροστά μου μια ολόκληρη αφίσα με τον Τριαντάφυλλο μόνο του. Μόλις το είδα είπα: Ωχ, τι είναι αυτό; Και τώρα, στο κέντρο που εμφανίζεται ο Πανταζής με τη Σαμίου, δεν είναι ακριβώς ίδιος μαζί τους στην αφίσα ο Τριαντάφυλλος;"
Τριαντάφυλλος:
"Δεν ξέρω τι την πειράζει σε μένα. Αλλωστε, πράγματα που έχουν κάνει κάποτε οι ίδιοι δεν θα έπρεπε να τους φαίνονται παράξενα τώρα. Διότι η εκάστοτε καλλιτέχνιδα ζητούσε τα ίδια πράγματα την εποχή που είχε κάνει δύο και τρεις πλατινένιους. Λογικό είναι να τα δικαιούμαι κι εγώ τώρα που έχω κάνει τρεις πλατινένιους και πάω στον τέταρτο. Σε τι διαφέρουμε, δηλαδή, με την Aντζελα;"
Σταμάτης Γονίδης:
"O Καρράς είναι φουκαράς. Και καραγκιόζης".
Βασίλης Καρράς:
"Να τον έχει ο Θεός γερό και τίποτε άλλο".
Ανδρέας Μικρούτσικος:
"Το ότι η εκπομπή μου είναι πρώτη αποδεικνύει πως σόου τύπου Ρούλας έχουν κουράσει".
Ρούλα Κορομηλά:
"Μου αρέσει που έχω γίνει μονάδα μέτρησης σε μια εποχή που είναι εύκολο να γίνεις σκέτο νούμερο".
Έφη Σαρρή:
"Από τη Βίσση θα ήθελα να έχω τη χάρη που έχει στην πίστα, από την Aντζελα τη λάμψη της, από την Καίτη θα ήθελα να έχω πει κάποια από τα τραγούδια της και από την Έφη τον Γκαλιάνο".
Δέσποινα Βανδή:
"Εμένα δεν μου άρεσαν ποτέ τα λαμέ, τα δαντελωτά, αυτά τα ρούχα που φωνάζουν από μακριά πως είσαι τραγουδίστρια. Φορώντας όμως ένα Γκούτσι, και νομίζω ήμουν η πρώτη που τα φόρεσε, ξεχωρίζεις με τη γοητεία του απλού".
Μάνος Χατζιδάκις:
"Αλίκη μου, δεν μπορώ να σου γράψω τραγούδια, γιατί ακόμα πληρώνω ακριβά το Νιάου νιάου βρε γατούλα".
Αλίκη Βουγιουκλάκη:
"Ναι, Μάνο μου, αλλά το πληρώθηκες και ακριβά".
Έχει κατέβει ο Μήτσος από το χωριό για δουλειές στην Αθήνα. Τον φιλοξενεί μια θεία του. Την τελευταία μέρα της διαμονής του, και αφού έχει τελειώσει τις δουλειές του, κανονίζει να φύγει με έναν συγχωριανό του πολύ νωρίς το πρωί. Για να μη ξυπνήσει τη θεία του το πρωί, την χαιρετάει από βραδύς.
Αργά το βράδυ, τον πιάνει κατούρημα. Δεν ήθελε να αναστατώσει τη θεία του και κατούρησε ένα ενυδρείο με ψαράκια. Λίγο αργότερα όμως τον πιάνει και χέσιμο...
Τι να έκανε ο φουκαράς, μη θέλοντας να ξυπνήσει κανέναν βλέπει μια γλάστρα στο σαλόνι και τα κάνει εκεί μέσα.
Τελειώνεο το βράδυ και ο Μήτσος νωρίς το πρωί φεύγει για το χωριό.
Μετά από πέντε μήνες τον παίρνει τηλέφωνο η θεία του στο χωριό:
- Μήτσο μου είσαι καλά; όλα καλά;
- Ναι θεία μου, τι μπορώ να κάνω για σένα;
- Να βρε Μήτσο, μας κατούρησες τα χρυσόψαρα, ψόφησαν αλλά δεν πειράζει πήραμε άλλα... Πες μου όμως βρε Μήτσο που έχεις χέσει γιατί έχουμε αλλάξει τρία σπίτια και η μυρωδιά μας ακολουθεί!...
Ένας άντρας, εξαιρετικά ερωτευμένος με τη σύζυγό του, για να ενισχύσει το δεσμό τους αποφάσισε να κάνει στο πέος του ένα tatoo με το όνομά της.
Τη γυναίκα του την έλεγαν Wendy. Κάνει το tatoo, και μετά αποφασίζει να την πάει ταξίδι στη Τζαμάικα. Φτάνοντας στη Τζαμάικα, ζεσταμένος, πάει να κάνει μια βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου που έμεναν. Στα αποδυτήρια της πισίνας, όταν του ήταν πεσμένη, στο tatoo φαίνονταν μόνο το "W" και το "Y", το πρώτο και το τελευταίο γράμμα. Δίπλα του, ένας Τζαμαικανός που του ήταν κι αυτουνού πεσμένο το πέος, είχε τα γράμματα "W" και "Υ". Οπότε τον ρωτάει ο ήρωάς μας:
- You have tatoo "Wendy" too?
- No! It is "Welcome to Jamaica and have a nice day"!
Μπαίνει ένας άνθρωπος σε ένα λεωφορείο. Κοιτάει από εδώ κοιτάει από εκεί στο τέλος βλέπει δυο άδειες θέσεις και κάθεται στη μία.
Στην επόμενη στάση μπαίνει κάποιος άλλος στο λεωφορείο και κάθεται δίπλα του. Έλα όμως που σε λίγο αρχίζει να φτύνει. Φτόυ από εδώ φτού από εκεί τον κοιτάει διακριτικά ο πρώτος τίποτα αυτός. Συνεχίζει φτού από εδώ φτου από κει.
Τέλος αγανακτεί ο διπλανός του και του λέει:
- Συγνώμη κύριε αλλά μας έχετε καταφτύσει. Τέλος πάντων υπάρχουν και μικρά παιδιά εδώ μέσα αν μη τι άλλο σεβαστείτε αυτά.
- Έχεις δίκιο άνθρωπε μου, του λέει ο άλλος, αλλά να πολέμησα στο Βιετνάμ και από τα τοξικά απόβλητα πάθανε ζημιά οι λεμφαδένες μου, ορίστε και το χαρτί του γιατρού.
- Άμα είναι παθολογικό το πρόβλημα, εντάξει.
Μετά από λίγο κατεβαίνει αυτός και ανεβαίνει ένας άλλος. Σε λίγο αρχίζει να ρεύεται. Ρεύεται από εδώ ρεύεται από εκεί τον κοιτάει ο άνθρωπος διακριτικά τίποτα αυτός συνεχίζει απτόητος.
Τέλος μην αντέχοντας άλλο ο διπλανός του, του λέει:
- Συγνώμη κύριε αλλά η κατάσταση αυτή είναι αφόρητη σταματήστε επιτέλους να ρεύεστε, σεβαστείτε τους συνανθρώπους σας.
- Φιλαράκο μου έχεις δίκιο, του λέει εκείνος ντροπιασμένος, αλλά να πολέμησα στο Βιετνάμ και από τα τοξικά απόβλητα έχω πρόβλημα στο στομάχι, ορίστε και το χαρτί του γιατρού.
- Με συγχωρείτε, του λέει, άμα είναι παθολογικό το ζήτημα δεν πειράζει.
Μετά από λίγο κατεβαίνει αυτός και μπαίνει ένας άλλος κάθεται δίπλα του κρατώντας μια τρίχα αυτή τη φορά. Την τραβάει από εδώ την τραβάει από εκεί την κάνει έτσι την κάνει αλλιώς τον κοιτάει διακριτικά ο διπλανός του τίποτα αυτός συνεχίζει ακάθεκτος.
Τέλος ο πρώτος του λέει:
- Από το Βιετνάμ;
Και του απαντάει εκείνος:
Όχι απταρχίδια μου.