φρέσκα ανέκδοτα

Τετάρτη απόγευμα χτυπάει το τηλέφωνο...
- Παρακαλώ.
- Κύριε Θανάση ο Βασίλης είμαι , που νοικιάζω το σπίτι στα Πετράλωνα.
- Τι κάνεις Βασίλη μου, όλα καλά;
- Ξέρετε έχουμε ένα προβληματάκι.
- Τι προβληματάκι, Βασίλη μου; Καμία βρύση;
- Όχι ακριβώς. Να Κυρ Θανάση, ξέρετε, το σπίτι έχει ποντίκια.
- Ποντίκια; Αποκλείεται. Ημιυπόγειο είναι, θα πέσε από κανένα παράθυρο.
- Μα έχει πολλά ποντίκια...
Και τελικά κανονίσανε να πάει ο κυρ Θανάσης για καφέ το Σάββατο το πρωί για να δει και το πρόβλημα...
ΣΑΒΒΑΤΟ... ενώ πίνουν τον καφέ στο σαλόνι...
- Που είναι τα ποντίκια ρε Βασίλη;
- Περιμένετε κυρ Θανάση...
Σηκώνεται και πάει στο ψυγείο. Φέρνει ένα κομμάτι κασεράκι και το βάζει στη μέση στο δωμάτιο. Τσατ-πατ- φιτ εμφανίζονται 2 ποντικάκια και το κάνουν άφαντο...
- Εεεε καλά ρε Βασίλη, αυτά τα μικρά έλεγες;
- Δεν κατάλαβες Κυρ Θανάση, έχω πολλά ποντίκια...
Πηγαίνει πάλι στο ψυγείο φέρνει ένα μεγαλύτερο κομμάτι τυρί.. το βάζει στο πάτωμα... φσιτ, κλικ, μπονγκ. ζιπ εμφανίζονται καμιά 15αρια ποντικάκια και πάει το τυρί.
- Εντάξει ρε Βασίλη, θα έπεσε καμιά ποντικίνα και γέννησε και έμεινε η οικογένεια εδώ. Θα βάλουμε δηλητήριο και θα τα λιώσουμε.
- Μα κυρ Θανάση, αυτό δεν είναι τίποτα...
Πάει στο ψυγείο και φέρνει ένα ολόκληρο κεφάλι τυρί, το βάζει στη μέση στο σαλόνι και... χαμός εκατοντάδες ποντίκια από παντού... βζινγκ... ζιπ... εξαφανίζεται το τυρί με ρυθμούς ασύλληπτους... και ξαφνικά κοιτάει ο κυρ Θανάσης και βλέπει να περνάει να μια πέστροφα... και παθαίνει σοκ...
- Κατάλαβες κυρ Θανάση πόσα ποντίκια έχω;
- Αστα τα ποντίκια ρε Βασίλη. Δε μου λες; Αυτό που είδα και πέρασε ήταν πέστροφα;
- Αααααα λέει ο Βασίλης και χτυπάει ελαφρά τον κυρ Θανάση στην πλάτη κλείνοντας του το μάτι...
- Για την υγρασια θα τα πουμε μετα!
Παραλιακή, 2 τα ξημερώματα και στα φανάρια σταματημένος ο φτιαγμένος σκαραβαίος, με τα μεταλλικά του χρώματα, με τις 16άρες ζάντες, τις εξατμίσεις, τα φιμέ τζάμια, κλπ.
Ξαφνικά σκάει μύτη, δίπλα ακριβώς, μια Τεσταρόσα και ο τύπος από μέσα, κάνει νόημα στο τύπο του σκαραβαίου, να ανοίξει το παράθυρο. Μόλις ο τύπος το ανοίγει, του λέει ο άλλος:
- "Είσαι για μια κόντρα;"
- "Aσε ρε φίλε, δε λέει το καρούλι σου μπροστά στο εργαλείο μου."
- "Γιατί ρε μεγάλε το λες αυτό;"
- "Φραπεδιέρα έχεις;", ρωτάει αυτός με το σκαραβαίο.
- "Όχι", του απαντάει ο άλλος.
- "Ε, το δικό μου έχει."
Τρελαίνεται ο τύπος με τη Τεσταρόσα. Την επομένη μέρα, πάει γραμμή στην αντιπροσωπεία.
- "Καλά ρε", τους λέει, "αυτοκίνητο 60.000.000 και να μην έχει φραπεδιέρα; Γρήγορα περάστε μου μια τώρα."
Τι να κάνει ο αντιπρόσωπος, το στέλνει Ιταλία για να του περάσουν μια. Μετά από μια εβδομάδα, ο τύπος στο δρόμο ψάχνει απεγνωσμένα το σκαραβαίο. Με τα πολλά, το βρίσκει και σταματάει δίπλα. Του φωνάζει, ανοίγει ο τύπος από το σκαραβαίο το παράθυρο.
- "Να κεράσω καφέ;", του λέει.
- "Aσε", του λέει ο άλλος, "τρώω ένα τοστ από τη τοστιέρα που έχω στο αυτοκίνητο. Θέλεις ένα;"
Τα παίζει τελείως. Την επομένη στην αντιπροσωπεία, τα κάνει γης μαδιάμ, απαιτώντας να του βάλουν όλες τις ηλεκτρικές συσκευές στο αυτοκίνητο. Παίρνει ξανά τους δρόμους και συναντάει σταματημένο δεξιά του δρόμου το σκαραβαίο.
- "Θα σε σκίσω τώρα!", σκέφτεται.
Χτυπάει το τζάμι από το σκαραβαίο. Περιμένει, ξαναχτυπάει, περιμένει, ξαναχτυπάει, ώσπου μετά από 5 λεπτά, ανοίγει το παράθυρο και λέει στο τύπο του σκαραβαίο:
- "Κοίτα ρε φίλε, μέχρι και πλυντήριο πιάτων έχει το δικό μου."
Και ο άλλος του απαντά:
- "Καλά ρε μεγάλε και είναι λόγος αυτός, να με βγάλεις από το μπάνιο;"
- Και με ένα σουτ φωτοβολίδα, στέλνει την μπάλα στα Τζούμερκα (βουνά στην ʼρτα). (Κώστας Μπάνιας - Αρτα TV) Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στον τελικό 50 μέτρων ελεύθερο:
- Και φεύγουν καλά Χούγκεμπαντ και Ποπόφ και πάνε μαζί χέρι χέρι... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ, μεγάλη μάχη, ο Ολλανδός και ο Ρώσος... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... Χούγκεμπαντ και Ποπόφ... και τελικά είναι πρώτος ο Χολ ο Αμερικάνος, δεύτερος ο Ερβινγκ ο Αμερικάνος, τρίτος ο Χούγκεμπαντ και έκτος ο Ποπόφ. (Σχολιαστής της ΝΕΤ)
- Ρε παιδιά δεν καταλαβαίνω Αραβικά, δεν είμαι Αραβίδα. (ʼντζελα Δημητρίου)
- Ουδέν καλό αμπιγιέζ καλού. (ʼντζελα Δημητρίου)
Στο αεροπλάνο θέλοντας να καπνίσει, λέει στο διπλανό:
- Μπορείτε μήπως να ανοίξετε το παράθυρο για να φεύγει ο κάπνος; (ʼντζελα Δημητρίου)
- Πείτε μας πως σας φάνηκε η Τουρκική κουζίνα.
- Δεν ξέρω, εγώ στο σπίτι μου εχω Ιταλική. (ʼντζελα Δημητρίου)
Σε συνέντευξη στην ʼννα Παναγιωταρέα:
- Έχετε κάνει κανένα σφάλμα που το μετανιώσατε;
- Φυσικά. Σε αυτή τη ζωή κανείς δεν ειναι άσφαλτος. (ʼντζελα Δημητρίου)
- Από που μας τηλεφωνάτε;
- Από Σκιάθο.
- Α, ωραία... και έχουμε ένα βίντεο για τη Σκόπελο. (Έλενη Μενεγάκη)
Συγκρούστηκαν απεργοσπάστες που απεργούσαν. (Ρεπόρτερ του Alpha)
Σε τηλεοπτικό παράθυρο:
- Έπρεπε να ντρέπεσαι γι’ αυτά που λες.
- Ντρέψου εσύ ρε. (Μάκης Ψωμιάδης)