φρέσκα ανέκδοτα

Ηταν η μικρή Αννούλα στο σχολείο (δημοτικό), και κάποια στιγμή χτύπησε το κουδούνι για να βγούν τα παιδιά διάλλειμα.
Ετσι όπως έπαιζε η Αννούλα με τις φίλες της ακούει ένα "Ψίτ!". Γυρνάει και βλέπει έναν τύπο γύρω στα 40, να της γνέφει πίσω απο έναν θάμνο. Πλησιάζει και της λέει ο τύπος:
- Αν με αφήσεις να χαϊδέψω τα μαλλάκια σου, θα σου δώσω ένα γλειφιτζούρι.
- Ε, καλά, εντάξει...
Της δίνει το γλειφιτζούρι και ενώ η Αννούλα το απολάμβανε, εκείνος της χαϊδευε τα μαλλιά. Χτυπάει όμως το κουδούνι και φεύγει η Αννούλα. Στο επόμενο διάλειμμα, πάλι τα ίδια. Αυτή τη φορά της λέει:
- Αν με αφήσεις να χαϊδέψω την πλατούλα σου, θα σου δώσω κι άλλο γλειφιτζούρι.
- Ε, καλά, εντάξει...
Της δίνει κι άλλο γλειφιτζούρι κι ενώ η Αννούλα το έτρωγε, εκείνος της χαϊδευε την πλάτη. Χτυπάει όμως το κουδούνι και φεύγει η μικρή Αννούλα. Στο επόμενο διάλειμμα, τα ίδια.
- Αν με αφήσεις να χαϊδέψω τα μπουτάκια σου, θα σου δώσω κι άλλο γλειφιτζούρι.
- Ε, καλά, εντάξει...
Κι ενώ η Αννούλα το έτρωγε, εκείνος της χαϊδευε τα μπουτάκια. Χτυπάει όμως το κουδούνι και φεύγει η μικρή Αννούλα. Έτσι όπως έμπαινε μέσα στο σχολείο, τη ρωτάει η φίλη της η Ελενίτσα:
- Βρε Αννούλα, δε μου λες, ποιός είναι αυτός που πας και κάθεσαι μαζί του στα διαλείμματα;
- Ασε με Ελενίτσα κι έχω τα νεύρα μου! Μέχρι να με γαμήσει, θα πάθω ζάχαρο!
Δυο άντρες κάθονται στο παγκάκι και συζητάνε:
- Ασε ρε, τι είδα χθες το βράδυ;
- Τι έγινε, ρε συ;
- Ήταν ένα γκομενάκι με μια κουρσάρα και πήγαινε με 170, στην Εθνική. Και που λες, είχε βάλει το καθρεφτάκι της κάτω και το κραγιόν και είχε αρχίσει να βάφει τα χείλια της.
- Τι μου λες ρε; Με 170 και έβαφε τα χειλια της;
- Ναι, και όπως είναι φυσικό, της φεύγει το τιμόνι.
- Αμάν και τι έγινε;
- Τι να γίνει ρε; Πανικοβλήθηκα. Μου φεύγει το σάντουιτς απ τα χέρια αργά που ήταν. Πάω να το πιάσω και μου φεύγει το κινητό απ τον ώμο, ξέρεις, έτσι όπως το είχα στηριγμένο ενώ μιλούσα με τον Μιχάλη, και πάει και πέφτει μέσα στον καφέ που είχα στα γόνατα στηριγμένο και έπινα. Και όλα αυτά πάνε και πέφτουνε πάνω στα πλήκτρα το λάπτοπ που εκείνη την ώρα έστελνα ένα e-mail στη δουλειά. Και έγινε σκατά να πούμε. Γυναίκες οδηγοί σου λέει μετά!
Στη μέση της σχολικής περιόδου ένας πατέρας αποφασίζει να πάει στο γυμνάσιο να ρωτήσει για την πρόοδο του γιου του. Πρώτα βρίσκει τον καθηγητή των μαθηματικών.
- Ποιος; Ο Τσακμακίδης; Χάλια αδιόρθωτα. Δευτέρα γυμνασίου και ακόμη δεν ξέρει πόσο κάνουν ένα και ένα.
Απελπισμένος ο πατέρας, ρωτάει τον καθηγητή της γεωγραφίας.
- Λυπάμαι κύριε, του λέει και αυτός, αλλά ο γιος σας είναι εντελώς ανεπίδεκτος μαθήσεως. Για να καταλάβετε δεν ξέρει ποια είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Καταστενοχωρημένος ο πατέρας, επιστρέφει στο σπίτι και μόλις γυρίζει ο γιος του, του λέει:
- Έλα εδώ παιδί μου. Πόσο κάνουν ένα και ένα;
- Τρία, απαντάει αυτός.
- Και ποια είναι η πρωτεύουσα της Ελλάδας;
- Η Λάρισα!
- Και αφού τα ξέρεις ρε βλάκα, γιατί δεν τα λες και στο σχολείο;!
Τον περασμένο μήνα μια παγκόσμια έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον ΟΗΕ.
Η μόνη ερώτηση που υποβλήθηκε ήταν:
"Παρακαλώ να εκφέρετε την τίμια και ειλικρινή γνώμη σας για τη λύση στο πρόβλημα της έλλειψης τροφίμων στον υπόλοιπο κόσμο".
Η έρευνα απέτυχε για τους παρακάτω λόγους:
Στην Αφρική δεν ήξεραν τι σημαίνει τρόφιμα
Στην Ανατολική Ευρώπη δεν ήξεραν τι σημαίνει τίμια.
Στην Αγγλία δεν ήξεραν τι σημαίνει ειλικρινή.
Στην Δυτική Ευρώπη δεν ήξεραν τι σημαίνει έλλειψη.
Στην Σκανδιναβία δεν ήξεραν τι σημαίνει πρόβλημα.
Στην Κίνα δεν ήξεραν τι σημαίνει γνώμη.
Στη Μέση Ανατολή δεν ήξεραν τι σημαίνει λύση.
Στη Νότια Αμερική δεν ήξεραν τι σημαίνει παρακαλώ.
Στις δε ΗΠΑ δεν ήξεραν τι σημαίνει υπόλοιπος κόσμος!
Κάποτε ήταν ένας Λαρισαίος που ήθελε πολύ να πάει στο Παρίσι. Μετά από πολύ σκέψη πήγε σε ένα πρακτορείο ταξιδιών , έκλεισε θέση σ ένα γκρουπ και πήγε...
Στο Παρίσι πλέον ο Λαρισαίος ακολουθεί κατά πόδας τον ξεναγό μια και δεν ήξερε λέξη γαλλικά.
Ο ξεναγός τους γύρισε σ όλο το Παρίσι, "εδώ είναι η αψίδα του θριάμβου, αυτός είναι ο πύργος του Αιφελ, εδώ είναι η Παναγία των Παρισίων, Λούβρο... Μονμάρτη..."
Ο Λαρισαίος δεν σταματούσε να βγάζει φωτογραφίες. Χιλιόμετρα φιλμ είχε ξοδέψει.
Φτάνοντας στον περιφερειακό του Παρισιού στις υπόγειες διαβάσεις ο ξεναγός γυρνάει και λέει στους τουρίστες "εδώ είναι που σκοτώθηκε η Νταϊάνα της Αγγλίας θλιβερό γεγονός. Το πως έγινε ένα θα σας πω ΠΑΠΑΡΑΤΣΙ"
Τελείωσε το ταξίδι γυρνάει ο φίλος μας στη Λάρισα, εμφανίζει τα φιλμ και φωνάζει συγγενείς και φίλους για να τους δείξει το Παρίσι:
"Ιδώ είναι ου πύργους του Αιφελ, ευτούνους είνι ου Σηκουάνας σαν το δκόνε μας τουν Πηνειό ένα πράμα. Ιδώ σκουτώθκι η Νταϊάνα τσ Αγγλίας κι έμαθα και του πως μάλιστα."
Οι φίλοι, οι συγγενείς με ένα στόμα ρωτούν "πως;" και απαντά ο φίλος μας "ένα θα σας πω Παραπάτ σει!"
Όταν ο Θεός δημιούργησε τον γάιδαρο του είπε:
- "Θα δουλεύεις από το πρωί έως το βράδυ και θα κουβαλάς βαριά πράγματα στην πλάτη σου. Θα τρως χόρτο και θα έχεις πολύ λίγη νοημοσύνη. Θα ζεις 50 χρόνια."
Τότε ο γάιδαρος του απάντησε:
- "50 χρόνια τέτοια ζωή είναι πολύ σκληρό. Δώσε μου μόνο 30 χρόνια. Έτσι και έγινε!"
Μετά ο Θεός δημιούργησε το σκύλο και του είπε:
- "Σαν σκύλος θα φυλάς την ιδιοκτησία του ανθρώπου και θα είσαι ο πιο αφοσιωμένος φίλος του. Θα τρως ότι περισσεύει από τον άνθρωπο και θα ζεις 25 χρόνια!"
Τότε ο σκύλος του απάντησε:
- "Θεέ μου, 25 χρόνια τέτοια ζωή δεν αντέχεται. Δώσε μου μόνο 10 χρόνια. Έτσι και έγινε!"
Μετά ο θεός δημιούργησε τον πίθηκο και του είπε:
- "Θα πηδάς απο δέντρο σε δέντρο και θα συμπεριφέρεσαι σαν βλάκας. Θα κάνεις τον γελωτοποιό και Θα ζεις 20 χρόνια." Τότε ο πίθηκος του απάντησε:
- "Θεέ μου, 20 χρόνια σαν γελωτοποιός του κόσμου πάει πολύ. Δώσε μου μόνο 10 χρόνια!" Έτσι και έγινε! Τελικά ο θεός δημιούργησε τον άντρα και του είπε:
- "Είσαι άντρας, το μόνο λογικό ον που θα κατοικεί στη γη. Θα χρησιμοποιείς τη νοημοσύνη σου για να επιβάλλεσαι στα αλλά δημιουργήματα. Θα εξουσιάζεις τη γη και θα ζεις για 20 χρόνια!"
Τότε ο άντρας του απάντησε:
- "Θεέ μου, να είμαι άντρας μόνο 20 χρόνια δεν αρκεί. Δώσε μου σε παρακαλώ τα 20 χρόνια που άφησε ο γάιδαρος, τα 15 χρόνια που άφησε ο σκύλος και τα 10 χρόνια που άφησε ο πίθηκος." Έτσι και έγινε!
Από τότε ο άντρας ζει 20 χρόνια σαν άντρας, μετά παντρεύεται και ζει 20 χρόνια σαν γάιδαρος και από το πρωί ως το βράδυ κουβαλάει βάρη. Μετά αποκτά παιδιά και ζει 15 χρόνια σαν σκύλος φρουρώντας το σπίτι και την περιουσία του και τρώγοντας ότι περισσεύει από την οικογένεια, και αφού γεράσει και ζει σαν πίθηκος, συμπεριφέρεται σαν βλάκας και κάνει τον γελωτοποιό στα εγγόνια του. Έτσι είναι!
O Kωστίκας και ο Γιωρίκας έψαχναν να βρουν δουλειά. Tους στέλνει λοιπόν ο ξάδερφός τους σε μια επιχείρηση να περάσουν μια συνέντευξη. Eκεί τους είπαν να δουν τον προϊστάμενο και αν αυτός τους έκρινε κατάλληλους δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα.
O υπεύθυνος τους είπε ότι θα πρέπει να κάνουν ένα μικρό τεστ και δέχτηκαν με χαρά. Mπήκε πρώτος ο Kωστίκας. O προϊστάμενος του λέει:
- Θα σου κάνω 3 ερωτήσεις και αν απαντήσεις σωστά θα πάρεις την δουλεία.
Oι 2 πρώτες ερωτήσεις πέρασαν χωρίς πρόβλημα. H τρίτη ήταν όμως διαφορετική. Λέει ο προϊστάμενος:
- Ποιός ήταν ο πατέρας του Mέγα Aλέξανδρου;
O Kωστίκας σκέφτεται, ξανασκέφτεται… τίποτα. Λέει:
- Tο ξέρω αλλά δεν το θυμάμαι τώρα… Eντάξει απέτυχα, ποιός ήταν;
- O Φίλιππος του απαντάει ο άλλος.
Bγαίνει λοιπόν στεναχωρημένος ο Kωστίκας και λέει στο Γιωρίκα:
- Λοιπόν αν σου κάνει την ίδια ερώτηση να ξέρεις τι θα του πεις.
Φοβήθηκε ο Γιωρίκας μήπως δεν το θυμηθεί και πιάνει και γράφει σε ένα χαρτάκι το όνομα «Φίλιππος» και το καρφιτσώνει στο δεξί εσωτερικό μέρος του σακακιού του.
Mπαίνει μέσα. Tου κάνουν τις 2 πρώτες ερωτήσεις. Kανένα πρόβλημα. Έρχεται η τρίτη ερώτηση:
- Ποιός ήταν ο πατέρας του Mέγα Aλέξανδρου;
Aπό μέσα του ο Γιωρίκας πετούσε από χαρά. Έκανε πως σκέφτεται, σηκώνεται με αυτοπεποίθηση και με γρήγορο τρόπο διαβάζει τι γράφει μέσα στο αριστερό μέρος του σακακιού του (αντί του δεξιού):
- O κλαουδάτος!