φρέσκα ανέκδοτα

Βρέθηκαν στη Κόλαση, ένας Έλληνας, ένας Αμερικανός και ένας Ινδός.
Τους συναντάει ο Διάβολος και τους λέει:
- Σε όλους που έρχονται εδώ, δίνω μία ευκαιρία να μεταφερθούν στον Παράδεισο.
Και βγάζει ένα τεράστιο μαστίγιο λέγοντας:
- Όποιος θα αντέξει τρία χτυπήματα χωρίς να φωνάξει, φεύγει για τον Παράδεισο. Mπορείτε να χρησιμοποιείτε για ασπίδα ό,τι θέλετε!
Πρώτος βγαίνει ο Αμερικανός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα; ρωτάει ο Διάβολος.
Ο Aμερικανός, σηκώνει μια τεράστια πέτρα και λέει:
- Eίμαι έτοιμος!
Σηκώνει ο Σατανάς το μαστίγιο, χτυπάει μια, φεύγει η πέτρα, χτυπάει δεύτερη, φωνάζει σαν τρελός ο Aμερικάνος...
- Επόμενος, λέει ο Σατανάς.
Βγαίνει ο Ινδός.
- Τι θα έχεις για ασπίδα;
- Τίποτα! λέει ο Ινδός. 80 χρόνια γιόγκα έκανα και δεν νιώθω πόνο σωματικό ποτέ!
Πρώτο χτύπημα.
Ο ινδός «σσσσσσσς»
Δεύτερο χτύπημα.
Ο ινδός «σσσσσσς»
Τρίτο χτύπημα.
Ο ινδός «σσσσσς»
- Α να πάρει! κάνει ο Διάβολος. Πρώτη φορά αντέχει κάποιος τρία χτυπήματα. Λοιπόν, λέει, είσαι ελεύθερος να πας στον Παράδεισο.
- ΟΧΙ, λέει ο Ινδός, θέλω να μείνω και να δω. Σε όλα τα ανέκδοτα ο Έλληνας την βγάζει καθαρή, θέλω να δω τώρα πώς θα ξεμπερδέψει!
- Εντάξει, μείνε. Λοιπόν τι θα χρησιμοποιήσεις για ασπίδα; ρωτάει τον Έλληνα ο Διάβολος.
Και απαντάει ο δικός μας:
- Ε τι, τι, τον ινδο φυσικα!
Ο διάσημος σκηνοθέτης ετοιμάζεται για τα γυρίσματα μιας υπερπαραγωγής τύπου desperado.
Πηγαίνει λοιπόν σε ένα μικρό χωριό στο Μεξικό και αναζητεί ντόπιους χωρικούς για κομπάρσους. Στη μέση του χωριού κάτω από την πλούσια σκιά ενός δέντρου κάθεται ένας παραδοσιακός Μεξικάνος με ένα τεράστιο σομπρέρο και απολαμβάνει την σιέστα του. Τον πλησιάζει ο σκηνοθέτης και τον ρωτά:
- Θα σε ενδιέφερε να παίξεις σε μια μεγάλη αμερικανική παραγωγή ως κομπάρσος;
Ο Μεξικάνος μετά από πέντε λεπτά ανασηκώνει βαριεστημένα το κεφάλι και λέει:
- Και τι πρέπει να κάνω;
- Τίποτα το σπουδαίο, ανταπαντά ο σκηνοθέτης, όταν θα μπει στο χωριό ο πρωταγωνιστής, θα σηκώσεις το κεφάλι, θα τον κοιτάξεις με νόημα και θα ξανακατεβάσεις το κεφάλι. Εντάξει;
Και ο Μεξικάνος:
- Τι εντάξει ρε μεγάλε; Εσύ δεν θέλεις κομπάρσο, εσύ θέλεις κασκαντέρ!
Όταν πέθανε η Μητέρα Τερέζα και πήγε στον Παράδεισο,τη βλέπει ο Αγιος Πέτρος και μετά τα σχετικά διαπιστευτήρια αναγνωρίζει το έργο της και της λέει:
- Εσύ δεν θα είσαι απλώς στον Παράδεισο αλλά θα φοράς και αυτό το αστεράκι στο μέτωπο ως αναγνώριση από όλους πως ήσουν μία αγία.
Χαρούμενη η Μητέρα Τερέζα που, έστω και, μετά θάνατον αναγνωρίστηκε το έργο της αρχίζει να περιδιαβαίνει στις οδούς τους Παραδείσου τραβώντας τα βλέμματα όσων την βλέπουν. Ξαφνικά, σε ένα δρόμο βλέπει μία ψηλή ξανθιά κοπέλα με ένα πελώριο αστέρι στο μέτωπο.
- Ωωωω, τι να έκανε αυτή άραγε, αναρωτιέται. Μα ποιά είναι;
Την πλησιάζει και τη ρωτά. Εκείνη αποκρίνεται:
- Είμαι η Lady Diana.
- Και τι έκανες εσύ;
- Ε, ότι όλες οι πριγκίπισσες: έπινα, χαρτόπαιζα, έκανα διακοπές, τριγυρνούσα από δω κι από κει με διαφορετικούς γκόμενους, φορούσα διάφορα επώνυμα ρούχα και τέτοια.
Τσαντίζεται η Μητέρα Τερέζα, την χαιρετά βιαστικά και καταλήγει στο γραφείο του Αγ. Πέτρου:
- Πάρε το αστέρι σου πίσω ρε. Δεν θέλω ούτε καν να είμαι εδώ.
- Τι έγινε Τερέζα μου; Τι έχεις; Τι σε χάλασε;
- Είναι δυνατόν; Εγώ έφαγα τα νιάτα μου, έσωσα εκατομμύρια κόσμο, αφιέρωσα τη ζωή μου στον άνθρωπο και την πίστη, έκανα τόσα πράγματα και μου έδωσες ένα μικρό αστεράκι και αυτή η ξανθιά, η έξαλλη έκανε ότι περνούσε απο το χέρι της για μια καλή ζωή και κέρδισε ένα πελώριο αστέρι.
- Μα, για ποιά λες;
- Γι αυτή την ψιλή ξανθιά με το μεγάλο αστέρι.
- Τη Lady Diana?
- Ναι αυτή, έτσι τη λένε.
- Ποιό αστέρι καλή μου; Αυτό είναι το σήμα της Mercedes.