φρέσκα ανέκδοτα

Εκεί που η μαϊμού τρώει ανέμελη την μπανάνα της βλέπει να πλησιάζει το λιοντάρι προς το μέρος της. Πανικόβλητη ανεβαίνει επάνω στο δέντρο και φτάνοντας το λιοντάρι της λέει:
- Μαϊμού, κατέβα να παίξουμε λίγο, έχω φάει ένα ζαρκάδι και θέλω να χωνέψω.
- Παλάβωσες; ρωτάει η μαϊμού. Αν κατέβω θα με φάς. Τρελή είμαι;
- Δεν θα σε φάω μωρέ μαϊμού, αφού σου λέω, μόλις έφαγα και θέλω να χωνέψω. Αντε κατέβα απο κει να παίξουμε!
- Θα κατέβω μόνο αν δέσεις τα πόδια σου, λέει η μαϊμού.
- Εντάξει θα τα δέσω.
Δένει το λιοντάρι τα πόδια του και κατεβαίνει η μαϊμού και το γα... Πάνω στο ζόρι του το λιοντάρι λύνεται και ορμάει στη μαϊμού. Τρέχει μπροστά η μαϊμού απο πίσω το λιοντάρι. Τρέχουν τρέχουν μπαίνουν σε ένα χωριό βλέπει η μαϊμού ένα περίπτερο μπαίνει μέσα παίρνει μια εφημερίδα και την ανοίγει.
Έρχεται το λιοντάρι στο περίπτερο και την ρωτάει:
- Μήπως είδατε μια μαϊμού να περνάει απο δώ;
- Ποιά αυτή που γα... το λιοντάρι;
- Όχι ρε γαμώτο! Το έγραψαν κι οι εφημερίδες;
Ένα ζευγάρι από την Αλάσκα, αποφάσισε να πάει στη Φλόριντα για διακοπές τον Δεκέμβρη για να ξεφύγουν λίγο από το πολύ χιόνι και το ψοφόκρυο.
Είχαν κανονίσει να μείνουν στο ίδιο ξενοδοχείο που πέρασαν και τον μήνα του μέλιτος. Επειδή και οι δύο είχαν δουλειές, κανόνισαν ο άντρας να φτάσει την Τετάρτη και η γυναίκα την Πέμπτη. Ο άντρας φτάνει λοιπόν στο ξενοδοχείο, πάει στο δωμάτιο και βλέπει πως πλέον υπάρχει laptop με σύνδεση στο Internet.
Αποφασίζει λοιπόν να στείλει e-mail στη γυναίκα του. Κατά λάθος ξεχνάει ένα γράμμα από το e-mail και το στέλνει χωρίς να καταλάβει τι έκανε. Στο Χιούστον μια χήρα έχει γυρίσει μόλις από την κηδεία του άντρα της και τσεκάρει για e-mail από φίλους και συγγενείς. Μόλις διαβάζει το πρώτο λιποθυμάει. Ο γιος της μπαίνει στο δωμάτιο, βρίσκει τη μητέρα του στο πάτωμα και κοιτάει την οθόνη του υπολογιστή. Το e-mail έγραφε:
"Προς: Την αγαπημένη μου γυναίκα.
Θέμα: Έφτασα.
Ξέρω πως εκπλήσσεσαι που παίρνεις e-mail από μένα. Έχουν laptop πλέον εδώ και μπορείς να στείλεις όπου θέλεις. Μόλις έφτασα και μπήκα μέσα. Όλα είναι έτοιμα και για σένα που θα έρθεις αύριο. Ανυπομονώ να σε δω. Ελπίζω να έχεις το ίδιο καλό ταξίδι με μένα.
Υ. Γ. Πολύ ζέστη εδώ κάτω."
O Τροντ Σολιντ, προβληματισμένος από τις εμφανίσεις του Ολυμπιακού στην Ευρώπη, ταξιδεύει μέχρι το Μάντσεστερ για να δει με ποιο τρόπο ο Σερ Αλεξ προπονεί την ομάδα του.
Του αναλύει το πρόβλημά του και ο Σερ Αλεξ προσπαθεί να του δώσει παράδειγμα:
- Δεν αρκεί να ξέρει μπάλα ένας παίκτης, πρέπει να έχει και μυαλό.
- Δηλαδή;
Ο Σερ Αλεξ φωνάζει επιτόπου τον Βαν Νιστερλόϊ, ο οποίος έρχεται σκασμένος από το τρέξιμο, και τον ρωτάει:
- Ποιός είναι γιός της μάνας σου και δεν είναι αδερφός σου;
Σκέφτεται ο Βαν Νιστερλόϊ για 3 δέκατα του δευτερολέπτου και απαντάει:
- Εγώ κόουτς!
- Μπράβο, μπράβο, του λέει ο Σερ Αλεξ, πήγαινε να συνεχίσεις την προπόνηση!
Ο Τροντ Σόλιντ αφού πήρε το σεμινάριο του, στην πρώτη προπόνηση στου Ρέντη, φωνάζει τον Ανατολάκη:
- Ανατολάκη, έλα εδώ να σε ρωτήσω κάτι.
- Μάλιστα, κόουτς.
- Ποιός είναι γιός της μάνας σου και δεν είναι αδερφός σου;
Σκέφτεται, σκέφτεται ο Ανατολάκης, στίβει το μυαλό του, τίποτα...
- Δεν ξέρω, κόουτς...
Έξαλλος ο Σόλιντ:
- Αμα δεν μου πεις μέχρι το τέλος της προπόνησης, η καριέρα σου στον Ολυμπιακό τελείωσε!
Ο Ανατολάκης είναι σε απόγνωση, και στο διάλειμμα πηγαίνει να ρωτήσει τον Ριβάλντο.
- Ρε φίλε, βοήθα με, γιατί θα με διώξουν, ποιός είναι γιός της μάνας σου και δεν είναι αδερφός σου;
- Εγώ!
- Ααααααααα, τόσο βλακεία ήτανε; Ωραία ευχαριστώ!
Στο τέλος της προπόνησης ο Σόλιντ ξαναφωνάζει τον Ανατολάκη, κι εκείνος με καμάρι πηγαίνει προς τον προπονητή του:
- Λοιπόν; Ποιός είναι γιός της μάνας σου και δεν είναι αδερφός σου;
- Ο Ριβάλντο κόουτς!
- ΒΛΑΚΑ! ΗΛΙΘΙΕ!... Ο Βαν Νιστερλόϊ είναι. Απολύεσαι!
Μια φορά ήταν ένας παθολόγος, ένας καρδιολόγος και ένας νευρολόγος. Καθώς περπατούσανε ήταν μπροστά τους ένας γέρος που προχωρούσε αργά και ήταν πολύ σκυμμένος.
Συζητούσανε λοιπόν τι έχει και περπατά έτσι.
- Ίσως έχει πρόβλημα με τη καρδιά του, λέει ο καρδιολόγος.
- Μπορεί να γεννήθηκε έτσι, λέει ο παθολόγος.
- Φυσικά υπάρχει περίπτωση να έχει ψυχολογικά προβλήματα, λέει ο νευρολόγος.
Από περιέργεια πάνε και τον ρωτάνε γιατί περπατά έτσι.
Λένε καθένας τις πιθανές απαντήσεις, και λέει ο γέρος:
- Παιδιά, μην συνεχίζετε. Όλοι έξω πέσαμε. Και εγώ για κλανιά το πέρασα αλλά... χέστηκα!