Skip to main content
O Παπανδρέου σε συνάντηση του με τον Obama κατά την διάρκεια του επίσημου δείπνου που του παρέθεσε βρήκε ευκαιρία και τον ρωτά:
- Πώς τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη. Δε μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό;
- Να σου πω, το μυστικό είναι να είσαι περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους.
Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
- Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι;
- Εύκολο. Θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.
Σηκώνει ο Obama το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden να παρουσιαστεί αμέσως.
- Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, απαντά ο Joe Biden. Γυρνάει ο Ομπάμα στον Παπανδρέου και του λέει:
- Βλέπεις; Είναι έξυπνος.
Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
- Δε μου λες ρε Θόδωρε, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά:
- Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά.
- Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν;
- Εύκολο, θα ήμουν εγώ, του απαντά εκείνος.
Τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει:
- Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, βρήκα την απάντηση. Η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου.
Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει:
- Όχι ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden!
Είναι δύο φυλακισμένοι και ρωτάει ο ένας τον άλλο.
Α: Τι έκανες κι είσαι στη φυλακή;
Β: Ήμουν στη δουλειά και δεν αισθανόμουν καλά. Μια και δεν είχε πολύ δουλειά
Μου λέει αφεντικό "άντε πήγαινε σπίτι σου να συνέλθεις". Πάω κι εγώ σπίτι
Μου και βρίσκω τη γυναίκα μου στο κρεβάτι με τον καλύτερό μου φίλο. Ε,
Άρπαξα τη κυνηγητική μου καραμπίνα και την άδειασα πάνω τους και βρέθηκα
Εδώ. Εσύ τι έκανες;
Α: Πού να σου τα λέω. Σφαγή.
Β: Αντε ρε και φαίνεσαι καλό παιδί.
Α: Γυρίζω σπίτι μου και λέω στη γυναίκα μου:
"Αγάπη μου, άκουσα ένα
Καταπληκτικό ανέκδοτο. Ακου να πεθάνεις απ τα γέλια". Της λέω το ανέκδοτο
Και την πιάνει ένα νευρικό γέλιο, γέλαγε ασταμάτητα επί δύο ώρες μέχρι που
Της ήρθε ανακοπή και πέθανε. Ο εισαγγελέας δε με πίστεψε και μου απήγγειλε
Κατηγορία ανθρωποκτονίας. Ήμουν στην πρώτη σελίδα όλων των εφημερίδων. Στη
Δίκη όταν έφτασε η ώρα της απολογίας μου, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου μου
Είπε ειρωνικά:
"Ώστε ισχυρίζεστε πως η σύζυγός απεβίωσε από το πολύ γέλιο.
Για πέστε το και σ εμάς αυτό το τόοοοσο καταπληκτικό ανέκδοτο που λέτε πως
Της είπατε". Τους διηγήθηκα το ανέκδοτο κι άρχισαν όλοι να γελάνε
Ασταμάτητα. Ο Πρόεδρος, ο Εισαγγελέας, οι Δικαστές, οι Ένορκοι, οι
Δικηγόροι, οι αστυνομικοί, το ακροατήριο. Μόνο δυο Πόντιοι που κάθονταν στην
Άλλη άκρη της αίθουσας δεν γελούσαν. Πέρασαν δυο ώρες τρεις ώρες κι όλοι
Γελούσαν μέχρι που ξεψύχησαν ένας ένας. Μετά από δύο εβδομάδες πέθαναν και
Οι δύο Πόντιοι
Ιστε σιγουροι οτι θα σπευσουν να σασ εξυπηρετησουν 1.
Όταν καλείτε το Τμήμα Πληροφορικής για βοήθεια, βεβαιωθείτε ότι ο υπολογιστής σας είναι θαμμένος κάτω από μισό τόνο φωτογραφίες του μωρού σας, αρκουδάκια, αποξηραμένα λουλούδια και ζωγραφιές των παιδιών σας. 2. Μη σημειώνετε ποτέ κάτι. Ποτέ. Μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω και να δούμε τι μηνύματα λάθους έβγαλε το μηχάνημα. 3. Όταν σας λεει κάποιος από το Τ. Π. ότι έρχεται, εσείς να πάτε για καφέ. Έτσι δε θα είστε εκεί όταν θα χρειαστεί να εισαχθεί ο κωδικός σας. Για μας δεν είναι τίποτα το να θυμόμαστε 500 κωδικούς χρηστών. 4. Όταν καλείτε για βοήθεια, πείτε μας τι θέλετε να κάνετε και όχι τι σας εμποδίζει από το να το κάνετε. Μας ενδιαφέρει ότι θέλετε να βγάλετε καρτέλα ελέγχου των κινήσεων ενός πελάτη για μια συγκεκριμένη περίοδο και με ορισμένα προϊόντα. Δε μας ενδιαφέρει ότι το PC σας δεν ανάβει καν. 5. ΄Όταν το Τ. Π. σας στέλνει ένα e-mail υψηλής σημασίας, σβήστε το κατευθείαν. Απλά ελέγχους κάνουμε. 6. Όταν κάποιος από το Τ. Π. τρώει κάτι στο γραφείο του, ορμήστε επάνω του και ζητήστε ό,τι θέλετε. Ζούμε μόνο για να εξυπηρετούμε. 7. Αν δε λειτουργεί το φωτοτυπικό σας, καλέστε το Τμήμα Πληροφορικής. Εξάλλου, ηλεκτρονικά κυκλώματα έχει κι αυτό. 8. Αν δε δουλεύει ο υπολογιστής σας ή κάποιο περιφερειακό στο σπίτι, καλέστε το Τ. Π. Θα το φτιάξουμε εξ αποστάσεως. 9. Όταν έχετε ένα παλιό υπολογιστή που θέλετε να τον ξεφορτωθείτε, καλέστε μας. Είμαστε συλλέκτες. 10. Μη μας λέτε τι πρόβλημα έχετε με τον υπολογιστή σας. Λατρεύουμε τις διαδρομές και τα αινίγματα. 11. Αν κάποιος από το Τ. Π. σας πει ότι η οθόνη μέσα δεν έχει κασέτα προβάλλετε τα αντίθετα επιχειρήματα. Πάντα είναι καλή μια εποικοδομητική κουβέντα. 12. Όταν ένα μέλος του Τμήματος Πληροφορικής σας πει ότι θα είναι εκεί σύντομα, απαντήστε ειρωνικά:
"Και πόσες βδομάδες εννοείς με το σύντομα;"
Αυτό μας παρακινεί. 13. Όταν δε δουλεύει ο εκτυπωτής, ξαναστείλτε την εκτύπωσή σας τουλάχιστον 20 φορές. Οι εκτυπώσεις πολλές φορές εξαφανίζονται σε μαύρες τρύπες. 14. Αν ο εκτυπωτής συνεχίζει να μη δουλεύει μετά τις 20 προσπάθειες, στείλτε την εργασία και στους υπόλοιπους 50 εκτυπωτές της εταιρείας. Ένας από αυτούς είναι υποχρεωμένος να δουλέψει. 15. Μη μαθαίνετε ποτέ την τεχνική ορολογία για κάτι. Ξέρουμε ακριβώς τι εννοείτε όταν λέτε:
"Το αυτό μου δε λέει να δουλέψει". 16. Μη χρησιμοποιείτε τη βοήθεια από τα προγράμματα. Αυτά είναι για τους άμυαλους. 17. Αν το καλώδιο του ποντικιού ρίχνει συνέχεια κάτω την κορνίζα με τη φωτογραφία του σκύλου σας, ανασηκώστε τον υπολογιστή και παραχώστε το καλώδιο από κάτω. Τα καλώδια αυτά είναι σχεδιασμένα να δουλεύουν με 25 κιλά βάρος επάνω τους. 18. Αν δε δουλεύει το Enter, κατηγορήστε κατευθείαν την τελευταία αναβάθμιση που έγινε στο μηχάνημά σας. Τα πληκτρολόγια γενικά είναι ευτυχισμένα με μισό κιλό ψίχουλα και μερικά νύχια μέσα τους. 19. Αν δείτε μήνυμα "Είστε σίγουρος;"
, πατήστε το Yes όσο το δυνατό γρηγορότερα. Τι στο καλό, θα κάνατε ποτέ κάτι που δεν το θέλετε; 20. Όταν δείτε κάποιον από το Τ. Π. να μιλάει στο τηλέφωνο με την τράπεζά του, καθίστε απρόσκλητοι μπροστά του και κοιτάξτε τον επίμονα μέχρι να κλείσει το τηλέφωνο. Ούτως ή άλλως δεν έχουμε λεφτά, για να μιλάμε και με την τράπεζα. 21. Μην ενοχλείστε καθόλου χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως:
"Δεν έχω ιδέα από αυτές τις κομπιουτερίστικες αηδίες". Κι εμάς δε μας ενοχλεί καθόλου να αναφέρεστε στον επαγγελματικό μας τομέα ως αηδία. 22. Όταν θέλετε να αλλάξετε toner ή μελανοταινία σε έναν εκτυπωτή, καλέστε το Τμήμα Πληροφορικής. Πρόκειται για μια εξαιρετικά πολύπλοκη εργασία και μεγάλες εταιρίες όπως η Hewlett Packard, η ΙΒΜ και άλλες προτείνουν να γίνεται μόνο από επαγγελματίες τεχνικούς με μεταπτυχιακό στην πυρηνική φυσική. 23. Όταν έχετε ένα πρόβλημα, βάλτε κάποιον άλλο να τηλεφωνήσει στο Τμήμα Πληροφορικής. Είναι μεγάλη πρόκληση για μας το να συνεννοούμαστε μέσω κάποιου τρίτου που δεν έχει ιδέα για το πρόβλημα. 24. Αν σας στείλουν ένα τεράστιο αρχείο με Lotus Notes στείλτε το σε όλους με τη σειρά σας. Ο server του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου έχει άφθονο χώρο. 25. Μη διανοηθείτε να σπάσετε μια μεγάλη εκτύπωση σε μικρότερα κομμάτια. Ίσως έτσι να δίνατε την ευκαιρία και σε κάποιον άλλο να τυπώσει το μικρό του memo ανάμεσα στα δικά σας έγγραφα. 26. Αν πέσετε πάνω σε κάποιον από το Τμήμα Πληροφορικής στο super market, κάντε γρήγορα μια ερώτηση σχετικά με μια πιθανή αναβάθμιση του συστήματός σας στο σπίτι, το άλλο εξάμηνο. 27. Keep it crashing !
Πριν από χρόνια κάποιος νομάρχης βάφτισε ένα αγόρι. Τα χρόνια πέρασαν.
Ο νομάρχης είχε γίνει πλέον υπουργός και το αγόρι τέλειωσε το λύκειο, πήγε φαντάνταρος και γύρισε στο χωριό και έγινε θαμώνας στο καφενέ του χωριού.
Ο πατέρας του καθημερινά του λέγε "ρε σήκω και πήγαινε στον νουνό σου να σε βολέψει σε μια δουλειά και να σου βρει κι ένα σπιτάκι να μείνεις.
Υπουργός είναι και έχει τον τρόπο του..." Πες, πες, κάθε μέρα τα ίδια, τον έψησε, φεύγει και πάει στον υπουργό.
- Εκεί που θα πας, αν σου πούνε πως ο υπουργός είναι σε σύσκεψη, μη το πιστέψεις, έτσι λένε σε όλους.
Μη κολώσεις, άνοιξε την πόρτα και έμπα μέσα.
- Ορίστε κύριε, τι θέλετε;
- Τον υπουργό.
- Δυστυχώς, κύριε, ο κ. υπουργός δεν μπορεί να σας δεχτεί αυτή τη στιγμή, είναι σε σύσκεψη.
- Τι σύσκεψη και μ**ίες μου λες; Κάνει έτσι και μπουκάρει στο γραφείο και πέφτει στη φάση που κάποιος παιδαράς πη**σε τον υπουργό.
- Ρε καλώς τον αναδεχτό. Πώς και με θυμήθηκες;
- Μ έστειλε ο πατέρας μ να μ βρεις μια δουλειά κι ένα σπιτάκι να βολευτώ κι εγώ.
- Τn δουλειά αναδεχτέ μου μπορώ να σ βρω, αλλά από σπίτι, μη ζητάς γιατί, όπως βλέπεις, και μεις εδώ κάπως στενά είμαστε.
- Ο ένας άπαν στον άλλον!
Μόναχο, ένα υγρό απόγευμ α σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό. Ο κύριος Βασίλης Τσάπας, χρόνια τώρα μετανάστης στη Γερμανία, επιστρέφει στην πατρίδα, αφού έχει αποκτήσει μεγάλη περιουσία με σκληρή δουλειά. Ο σταθμός είναι σχεδόν άδειος και ο Βασίλης βαδίζει πάνω-κάτω αναμένοντας.
Σε μια στιγμή, το μάτι του αντιλαμβάνεται ένα ορθογώνιο κουτί, περίπου δύο μέτρα σε ύψος, ένα μέτρο πλάτος και άλλο τόσο βάθος (κάτι σαν αυτόματο πωλητή της pepsi), με πολλά λαμπιόνια, μια φωτεινή πινακίδα με scrolling message, μια σχισμή και ένα φαρδύ κόκκινο κουμπί. Το μήνυμα που κυλούσε στην πινακίδα έλεγε:
"Η μηχανή που γνωρίζει τα πάντα. Ρίξτε συνολικά δύο μάρκα σε κέρματα στη σχισμή και πατήστε το φαρδύ, κόκκινο κουμπί."
Παραξενεύτηκε ο Βασίλης, του περίσσευαν και μερικά μάρκα, στην πατρίδα του γυρνούσε, το τρένο δεν θα ερχότανε για δέκα λεπτά ακόμη, έριξε το αντίστοιχο των δύο μάρκων στη σχισμή και πάτησε το κουμπί. Το φωτεινό μήνυμα έσβησε, μετά ξανάναψε δείνοντας περίεργα ακατανόητα σχήματα, ξαναέσβησε, περίεργοι ήχοι ακούστηκαν, και τελικά το εξής μήνυμα άρχισε να κυλάει στον πίνακα (στα γερμανικά, πάντα):
"Είσαι ο Βασίλης Τσάπας, μετανάστης από την Ελλάδα, που πέρασες δεκαπέντε χρόνια δουλεύοντας σκληρά στο Μόναχο. Έχεις γυναίκα και δύο παιδιά στη Θεσσαλονίκη και περιμένεις το τρένο των 19:00 για να γυρίσεις σπίτι σου."
Ο Βασίλης κοκκάλωσε. Ανάπνευσε, κούνησε το κεφάλι του δεξιά και αριστερά, έβγαλε τα γυαλιά του, τα έτριψε, ψυχοψάχτηκε, ανέλυσε, αλλά η απορία του έμεινε: Πως είναι δυνατόν μία μηχανή στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μονάχου να ξέρει τα πάντα για αυτόν;
Μονομιάς, μπαίνει μέσα στο σταθμό, χαλάει μερικά μάρκα ακόμη, πηγαίνει στις τουαλέτες, ανοίγει μία από τις βαλίτσες του, φοράει ένα εντελώς διαφορετικό παντελόνι, τρεις μπλούζες, από τις οποίες τη μία
Ανάποδα, χτενίζει τα μαλλιά του από την αντίθετη φορά, αντικαθιστά της αρβύλες του με ένα ζευγάρι δερμάτινα σαντάλια, βάζει όλα τα χαρτιά του (ταυτότητες, διαβατήρια, πιστωτικές κάρτες) μέσα στη βαλίτσα, παραδίδει τη βαλίτσα για φύλαξη και ξαναπάει μπρος στο μηχάνημα. Ρίχνει το αντίστοιχο δύο μάρκων στη σχισμή και πατάει το φαρδύ, κόκκινο κουμπί.
Το φωτεινό μήνυμα σβήνει, ξανανάβει δείνοντας περίεργα ακατανόητα σχήματα, ξανασβήνει, περίεργοι ήχοι ακούγονται, και τελικά το εξής μήνυμα αρχίζει να κυλάει στον πίνακα (στα γερμανικά, πάντα):
"Είσαι ο Βασίλης Τσάπας, μετανάστης από την Ελλάδα, που πέρασες δεκαπέντε χρόνια δουλεύοντας σκληρά στο Μόναχο. Εχεις γυναίκα και δύο παιδιά στη Θεσσαλονίκη και περιμένεις το τρένο των 19:00 για να γυρίσεις σπίτι σου."
Ο Βασίλης τα παίρνει. Τρεχάτος μπαίνει στο σταθμό, ανακτάει της βαλίτσες του από την υπηρεσία φύλαξης, μπαίνει στις τουαλέτες, βγάζει ένα μεγάλο ξυράφι, ξυρίζει το κεφάλι του, γδύνεται εντελώς, φοράει το πορτοκαλί ράσο που μόλις αγόρασε από το τμήμα σουβενίρ του σταθμού, και ξυπόλυτος τρέχει πίσω στο μηχάνημα, το οποίο μετά από την γνωστή διαδικασία αναβοσβήματος των λαμπιονιών του, δίνει την ίδια απαράλαχτη απάντηση:
"Είσαι ο Βασίλης Τσάπας, μετανάστης από την Ελλάδα, που πέρασες δεκαπέντε χρόνια δουλεύοντας σκληρά στο Μόναχο. Εχεις γυναίκα και δύο παιδιά στη Θεσσαλονίκη και περιμένεις το τρένο των 19:00 για να γυρίσεις σπίτι σου."
Τρελαίνεται. Αγοράζει ένα σετ αλυσίδες από το τμήμα σουβενίρ, μια ξανθή μακρυμάλλικη περούκα, δερμάτινο παντελόνι, μαντήλες, ραφτά iron maiden, τα φοράει όλα, υιοθετεί προσωρινά καμπoυριασμένο περπάτημα και κακόμοιρο ύφος και πλησιάζει το μηχάνημα. Ρίχνει το αντίστοιχο δύο μάρκων σε κέρματα στη σχισμή και πατάει το φαρδύ, τεράστιο και εχθρικό κόκκινο κουμπί. Η μηχανή σβήνει, ξανανάβει, θορυβεί, και ξανασβήνει. Κανει μια μετρήσιμη παύση και τελικά, με μεγάλα γράμματα το παρακάτω μήνυμα αρχίζει να κυλάει από τα δεξιά προς τα αριστερά πάνω στον πίνακα (στα γερμανικά, πάντα):
"Είσαι ο Βασίλης Τσάπας, μετανάστης από την Ελλάδα, που πέρασες δεκαπέντε χρόνια δουλεύοντας σκληρά στο Μόναχο. Εχεις γυναίκα και δύο παιδιά στη Θεσσαλονίκη, αλλά με τις αηδίες που έκανες έχασες το τρένο των 19:00 για θεσσαλονίκη και δεν θα γυρίσεις σπίτι σου. Τουλάχιστον όχι σήμερα."