Οδηγός αυτοκινήτου τρέχει με 200 στην Αττική οδό.. Πέφτει όμως σε μπλόκο της τροχαίας, του έκαναν σήμα να σταματήσει αλλά δεν σταμάτησε, τον πιάνει στο κυνηγητό ένα περιπολικό, το οποίο αρχίζει να τον καταδιώκει. Κάποια στιγμή, ο οδηγός κάνει στην άκρη και σταματάει. Μπάτσος:
- Πας καλά άνθρωπέ μου; Θέλεις να σκοτώσεις κόσμο; Οδηγός:
- Εχμ... έτρεχα ε; Μπάτσος:
- Μόνο έτρεχες; Αδεια, δίπλωμα. Οδηγός:
- Ξέρετε... δεν έχω. Μπάτσος:
- ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ; Και τρέχεις έτσι; Δεν πάμε καλά... Βγες από το αυτοκίνητο. Οδηγός:
- Αν θέλετε να με ψάξετε, θα έλεγα να μην το κάνετε. Μπάτσος:
- Γιατί; Οδηγός:
- Ε να... έχω και το σταφ επάνω μου. Μπάτσος:
- Σταφ; Ναρκωτικά; Έχεις και ναρκωτικά;!; Οδηγός:
- Ε γιατί νομίζατε πως έτρεχα. Έχω να κάνω παράδοση. Ασε που με καθυστέρησε και ο έμπορας και έχω αργήσει. Μπάτσος:
- Μα εσύ δεν παίζεσαι με τίποτα. Βγες έξω, θα ψάξω και το αυτοκίνητο. Οδηγός:
- Πάντως εγώ στη θέση σας δε θα κοιτούσα κάτω από το κάθισμα. Μπάτσος:
- Γιατί; Οδηγός:
- Εεε.. Να , έχω το όπλο μου εκεί. Μπάτσος:
- ΟΠΛΟΦΟΡΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ;!; Οδηγός:
- Ε, τι έτσι θα πάω στο βέρι; Δε λες καλά που το είχα μαζί μου, έτοιμος ήταν ο άλλος να μου την ανάψει, ευτυχώς πρόλαβα να τραβήξω πρώτος... και τώρα έχω να ξεφορτωθώ και το πτώμα. Μπάτσος:
- Πτώμα; Ποιο πτώμα; Οδηγός:
- Αυτό του έμπορα στο πορτ-μπαγκαζ. Μπάτσος:
- ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ;! Τρελαίνεται ο μπάτσος, καλεί αμέσως ενισχύσεις, φτάνουν αντιτρομοκρατικές, εγκληματολογικό, περιπολικά, ελικόπτερο, ακροβολίζονται κομάντα και της αντιτρομοκρατικής γύρω από το αυτοκίνητο. Σκάει μύτη και ο διοικητής του τμήματος τροχαίας. Διοικητής:
- Τα χαρτιά σου. Ανοίγει ο οδηγός το ντουλαπάκι, βγάζει τα χαρτιά και του τα δίνει. Διοικητής:
- Αφού είχες χαρτιά γιατί είπες στο όργανο πως δεν έχεις; Οδηγός:
- (έκπληκτος):
- Εγώ; Διοικητής:
- Τέλος πάντων, βγες σε παρακαλώ από το αυτοκίνητο. Βγαίνει ο οδηγός, πέφτουν επάνω του τέσσερις, τον ψάχνουν... τίποτα. Διοικητής:
- Που είναι τα ναρκωτικά; Οδηγός:
- Ποια ναρκωτικά, κύριε διοικητά; Διοικητής:
- Εδώ το όργανο μας είπε ότι έχεις ναρκωτικά επάνω σου. Οδηγός:
- Εγώ; Διοικητής:
- Ψάξτε το αυτοκίνητο. Πλακώνουν άλλοι δέκα με σκυλιά κλπ κλπ, ψάχνουν παντού... τίποτα. Διοικητής:
- Μα καλά, τα όπλα που είναι; Οδηγός:
- Ποια όπλα κύριε διοικητά; Διοικητής:
- Το όργανο μας είπε ότι έχεις όπλο στο αυτοκίνητο. Οδηγός:
- (έκπληκτος) Εγώ; Διοικητής:
- Ουφφφ... μα τι γίνεται εδώ... τέλος πάντων, άνοιξε το πορτ-μπάγκαζ. Το ανοίγει ο οδηγός... τίποτα μέσα. Διοικητής:
- Το πτώμα που είναι; Οδηγός:
- Ποιό πτώμα, κύριε διοικητά; Διοικητής:
- Μα το όργανο μας είπε... Οδηγός (έξαλλος):
- Ε μα σας είπε το ένα, σας είπε το άλλο, σε λίγο θα σας πει ότιπήγαινα και με 200!
Ένας Εβραίος, ένας Ινδουιστής και ένας δικηγόρος οδηγούσαν αργά το βράδυ στην επαρχία όταν ξαφνικά το αυτοκίνητό τους έσβησε και έμειναν εκεί, μέσα στο σκοτάδι.
Προσπαθώντας να βρούν κάποιον να τους βοηθήσει, βρήκαν μια φάρμα. Χτύπησαν την πόρτα και ένας αγρότης τους άνοιξε την πόρτα. Προσφέρθηκε να τους φιλοξενήσει, αλλά τους είπε ότι είχε μόνο δυό κρεβάτια ελεύθερα και ότι ο ένας από τους τρεις έπρεπε να κοιμηθεί στον αχυρώνα με τα ζώα. Και οι τρεις συμφώνησαν γρήγορα μια και ήταν πολύ κουρασμένοι για να αρνηθούν. Ο Εβραίος είπε ότι θα κοιμόταν εκείνος στον αχυρώνα και άφησε τους άλλους δύο να κοιμηθούν στα κρεβάτια. Δέκα λεπτά αργότερα, ακούστηκε χτύπος στην πόρτα του δωματίου και μπαίνει ο Εβραίος λέγοντας: Δεν μπορώ να κοιμηθώ στον αχυρώνα. Υπάρχει ένα γουρούνι εκεί μέσα. Είναι αντίθετα στην θρησκεία μου να βρίσκομαι με ένα γουρούνι στον ίδιο χώρο. Ο Ινδουιστής είπε ότι θα κοιμόταν εκείνος στον αχυρώνα και έφυγε από το δωμάτιο. Ωστόσο, μερικά λεπτά αργότερα, γύρισε και είπε:
- Υπάρχει μια αγελάδα στον αχυρώνα. Δεν μπορώ να κοιμηθώ με μια αγελάδα, το ιερό ζώο της θρησκείας μας, στον ίδιο χώρο. Εϊναι αντίθετο στα πιστεύω της θρησκείας μου. Ο δικηγόρος, ανυπόμονος να κοιμηθεί, είπε ότι θα κοιμόταν εκείνος στον αχυρώνα, μια και δεν είχε κανένα πρόβλημα να κοιμηθεί με τα ζώα. Δύο λεπτά αργότερα, η πόρτα της κρεβατοκάμαρας άνοιξε και μπήκαν μέσα το γουρούνι και η αγελάδα...
Τα δύο κοκόρια...
Ο χωρικός αγόρασε για το κοτέτσι του έναν νεαρό κόκορα . Ο παλιός κόκορας τον προειδοποιεί :
- Μπορείς να έχεις όποια κότα θέλεις εκτός από την Παρδαλίτσα . Αυτή είναι δική μου . Υπερήφανα απαντά ο νεαρός κόκορας :
- Δεν έχει τέτοια . Τις θέλω όλες !
- Τότε θα παραβγούμε . Θα τρέξουμε μέχρι εκείνον τον σωρό από κοπριά και όποιος φτάσει πρώτος θα πάρει όλες τις κότες . Τα δύο κοκόρια ξεκινούν και τρέχουν . Ο παλιός προηγείται , αλλά στα μέσα της αυλής , ο νεαρός κόκορας επιταχύνει , πλησιάζοντας τον παλιό . Ξαφνικά ακούγεται μια τουφεκιά και ο νεαρός κόκορας πέφτει νεκρός . Ο χωρικός κατεβάζει το όπλο από τον ώμο του και μουρμουράει :
- Περίεργο, είναι ο τρίτος ομοφυλόφιλος κόκορας μέσα σε μια εβδομάδα !
Πάει ένας εικοσάρης για ψάρεμα δίπλα σε έναν παππού ογδοντάρη. Μετά από δύο ώρες το καλάθι του παππού τίγκα στο ψάρι ενώ του εικοσάρη ούτε λέπι!
- Παππού, τον ρωτάει, τι δόλωμα βάζεις;
- Γαρίδα, παιδί μου, απαντάει ο παππούς.
Την άλλη μέρα, νάσου πάλι o εικοσάρης φορτωμένος με γαρίδες, αλλά πάλι ούτε λέπι, ενώ ο παππούς τίγκα στο ψάρι!
- Παππού τι δόλωμα βάζεις; ξαναρωτά ο εικοσάρης.
- Μαρίδα, παιδί μου, απαντά ο παππούς.
- Και πως ξέρεις ποιά μέρα τα ψάρια θα τσιμπήσουν με γαρίδα
Και ποια μέρα με μαρίδα;
- Α, είναι πολύ απλό! Όταν σηκώνομαι το πρωί και η τσουτσού μου γερνει δεξιά, βάζω γαρίδα, άμα γέρνει αριστερά, βάζω μαρίδα. Εσένα άμα ξυπνάς το πρωί, πως είναι η τσουτσού σου;
- Εμένα είναι όρθια, απαντάει ο εικοσάρης.
Κι ο παππούς:
- Καλά μαλάκας είσαι τότε και έρχεσαι για ψάρεμα;
Μπαίνει ένας τύπος σε στυλ "κροκοδειλάκια" (καπέλο γεμάτο δόντια κροκοδείλου στο μπορ και τα συναφή αξεσουάρ) σ ένα μπαρ με τον κροκόδειλό του "υπό μάλης", ακουμπάει τον κροκόδειλο πάνω στη μπάρα και λέει στον μπάρμαν:
"Ένα διπλό ουίσκι για μένα κι έναν αράπη για το μικρό". Όντως ο μπάρμαν του πηγαίνει το ουίσκι που παράγγειλε αλλά και τον αράπη. Πληρώνει Κανονικά και φεύγει μόλις τελείωσαν και οι δύο. Την επόμενη βραδιά το ίδιο σκηνικό, ο "κροκοδειλάκιας"
Με τον κροκόδειλό του στο μπαρ, η ίδια παραγγελία η οποία εκπληρώνεται κατά γράμμα από τον μπάρμαν, πληρώνει επίσης κανονικά και φεύγει. Το ίδιο σκηνικό διαδραματίστηκε για πολλές ημέρες ώσπου φθάνει μία, κατά την οποία αφού δίνει την παραγγελλία, γυρνάει ο μπάρμαν και του λέει:
"Κοίταξε να δεις, ουίσκι για σένα έχω αλλά ο αράπης που μου ζητάς για τον μικρό δεν υπάρχει, τελείωσε και η κάβα δεν έχει έρθει ακόμα. Έχω όμως πυγμαίους αν θες". Τότε λοιπόν γυρνάει ο "κροκοδειλάκιας"
Παίρνει τον κροκόδειλό του και πάει να φύγει. Φεύγοντας γυρνάει και λέει στον μπάρμαν:
"Ασε... μεγάλε... γιατί... άμα αρχίσει ο μικρός τα ΣΦΗΝΑΚΙΑ... μετά δεν σταματάει με τίποτα!"
Από το τηλέφωνο ενός κακόμοιρου τεχνικού για ένα ποιο κακόμοιρο χρήστη υπολογιστή (Γουιν98 λληνικά)!
"Τώρα δες τους δίσκους σου!"
"Πως!..."
"Κάνε ένα κλίκ στον Υπολογιστή Μου "
"Και πως διάολο να κάνω κλικ στον υπολογιστή σου!"
Αλλος!
"Τι χρειάζομαι για να συνδεθώ με το Ίντερνετ"
"Ένα μόντεμ και μια γραμμή τηλεφώνου"
"Αυτά να τα πεις στο γιό μου που επιμένει ότι χρειάζομαι και ολόκληρο κομπιούτερ!"
Τρίτος! (σσσ... είναι υψηλά ιστάμενος).
"Έλειπα μια βδομάδα και ό υπολογιστής μου δεν δουλεύει!"
"Τον ανοίξατε;"
"Ναι! δεν ανοίγει!"
"Έχει έναν άλλο διακόπτη από πίσω Είναι ανοικτός;"
"Ναι!"
"Η οθόνη;"
"Ούτε αυτή ανοίγει!"
"Ό εκτυπωτής;"
".. Όχι!"
"Είναι στην πρίζα;"
"Ναι! στο ίδιο πολύμπριζο!"
"Αυτό είναι στην πρίζα;"
"... Όχι ρε γαμώ το! Είναι στην πρίζα αλλά είναι από κείνα με τον διακόπτη! Λες να τον έκλεισα;"
Μετά από λίγο "Ε... Ναι αυτό ήταν!"
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νιόπαντρο ζεύγος Κινέζων και έκαναν ένα παιδί. Το παιδί την τρίτη μέρα αρρώστησε και οι γονείς κάλεσαν τους προύχοντες του χωριού να δώσουν στο παιδί το όνομα ενός μεγάλου ανδρός της Κίνας. Έτσι το παιδί το ονόμασαν:
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο.
Δύο χρόνια μετά τη γέννηση του Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο το ζεύγος γέννησε και δεύτερο παιδί. Πάλι οι γονείς κάλεσαν τους προύχοντες οι οποίοι έδωσαν και στο νεώτερο τέκνο το όνομα ενός άλλου μεγάλου ανδρός της Κίνας. Τον βάφτισαν "Πο".
Μια μέρα ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο και ο Πο δανείστηκαν από τον γείτονα μια μπάλα για να παίξουν.
Πετάει ο Πο την μπάλα στον Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο και ο
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο πετάει την μπάλα στον Πο. Ο Πο ξαναπετάει την μπάλα στον Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο και αυτός την ξαναπετάει στον Πο. Ο Πο ξαναπετάει την μπάλα στον Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο και αυτός την ξαναπετάει προς τον Πο αλλά βάζει περισσότερη δύναμη και η μπάλα πέφτει στο πηγάδι.
"Τι θα κάνουμε;" είπε ο Πο. Η μπάλα είναι ξένη, πρέπει να την επιστρέψουμε. Κάποιος πρέπει να κατέβει να την πάρει. Κατέβα εσύ,
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο, γιατί εσύ ξέρεις κολύμπι, εγώ δεν ξέρω.
Κατέβηκε λοιπόν ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο αλλά το πηγάδι ήταν πολύ στενό και όταν έφτασε κάτω διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να κουνήσει τα χέρια του και κινδύνευε να πνιγεί. Ο Πο βλέποντας την κατάσταση έτρεξε να ειδοποιήσει τη μητέρα του. Πο: Μαμά ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο κατέβηκε στο πηγάδι να πιάσει τη μπάλα και κινδυνεύει να πνιγεί.
Μαμά: Μην ανησυχείς ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο ξέρει κολύμπι.
Πο: Ναι αλλά το μέρος είναι στενό και δεν μπορεί ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο να κουνήσει τα χέρια του.
Μαμά: Τι, το μέρος είναι στενό και δεν μπορεί ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο να κουνήσει τα χέρια του; Γρήγορα να το πούμε στον μπαμπά. Πάνε στον μπαμπά:
Πο: Μπαμπά ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο κατέβηκε στο πηγάδι να πιάσει τη μπάλα και κινδυνεύει να πνιγεί. Μπαμπάς: Μην ανησυχείς ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο ξέρει κολύμπι.
Πο: Ναι αλλά το μέρος είναι στενό και δεν μπορεί ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι- ντόμινο να κουνήσει τα χέρια του.
Μπαμπάς: Τι, το μέρος είναι στενό και δεν μπορεί ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι- ντόμινο να κουνήσει τα χέρια του; Πάμε γρήγορα να τον βγάλουμε.
Τρέχουν στο πηγάδι, φτάνει πρώτος ο Πο και φωνάζει:
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο
Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο
Αλλά πού να απαντήσει ο Στίκι-στίκι-στάμπολι-σοράμπολι-περεπίσκι-κε-πόπολι-περντίκολο-τσιτσιένσκαγια-ρεμιστνό-μιντόμι-ντόμινο που είχε πνιγεί.
Μια οικογενεια πηγε στην Γερμανια για να περασει τις διακοπες της.
Εκει ειδαν ενα ωραιο σπιτι και το εκλεισαν για το επομενο καλοκαιρι. Οταν γυρισαν απο τις διακοπες τους η γυναικα καταλαβε οτι δεν ειχε δει το WC. Ετσι εγραψε ενα γραμμα και ζητουσε πληροφοριες για αυτο. Οταν ο πωλητης πηρε το γραμμα δεν καταλαβε τι συμαινει WC και νομιζε πως ειναι ενα εκκλησακι που ονομαζετε Wables Chapel. Ετσι της εδωσε ολες τις πληροφοριες:
"Ο τοπος που σας ενδιαφερει βρισκεται σε 12 χλ. απο το σπιτι, πραγμα που ειναι λιγο δυσκολο για αυτους που θελουν να πηγαινουν συχνα εκει. Οποιος θελει να μενει πολυ εκει να παιρνει και το φαγητο μαζι του για να μενει ολη μερα αν θελει. Ειναι καλυτερα να πηγαινει εγκαιρως ,ωστε να μην ενοχλει τους αλλους που βρισκονται ηδη εκει. Στην αιθουσα εχει θεσεις για 40 καθιστους και για 100 ορθιους. Υπαρχει και κλιματισμος για να αποφευγονται οι δυσαρεστες μυρωδιες. Τα παιδια καθονται κοντα με τους γονεις τους και ολοι μαζι τραγουδουν. Στην εισοδο θα σας δωσουν ενα χαρτι. Αν τα χαρτια δεν φτασουν τα χρησιμοποιουν ανα δυο. Τα χαρτια πρεπει να επιστρεφονται στην εισοδο ωστε να ξαναχρησιμοποιηθουν. Υπαρχουν επισης και μεγαφωνα ωστε οι ηχοι να ακουγονται και εξω, ενω εχει προβλεφθει να υπαρχουν και φωτογραφοι, ωστε να μπορουν ολοι να βλεπουν αυτα τα προσωπα σε μια τοσο ανθρωπινη πραξη. Στο επανιδειν με την οικογενεια σας.