Είναι μία γυναίκα που ασχολείται με την εξειδεικευμένη ρομποτική που ο άνδρας την ήταν αστροναύτης και έλειπε από την γη πολλούς μήνες.
Λείπει λοιπόν ο άνδρας και φέρνει η γυναίκα στο σπίτι τον γκόμενο. Εκεί που πάει να γίνει η φάση χτυπάει το κουδούνι.
- Ποιός είναι; Περιμένεις κανέναν; ρωτάει ο γκόμενος.
- Ο άντρας μου! Πήγαινε στο έργαστήριο μου και κρύψου ανάμεσα στα γυμνά ρομπότ που φτιάχνω. Δεν θα σε προσέξει καν.
Ο γκόμενος ξαπλώνει σε έναν πάγκο με άλλα ρομποτ, και η γυναίκα ανοίγει την πόρτα.
- Γύρισες αντρούλη μου;
- Ναι, μωρό μου, πάμε στο δωμάτιο, κι έχω πολλές ορέξεις σήμερα.
- Καλά, περίμενε λίγο να κάνω ένα μπάνιο.
Όσο περιμένει και βαριέται ο άνδρας κοιτάζει μέσα στο εργαστήριο.
- Καλά, πολύ ρεαλιστικά είναι τα ρομπότ που φτιάχνεις τελευταία. Αυτό μάλιστα έχει και τρύπα, λέει βλέποντας τον γυμνό γκόμενο.
Από την πολλή όρεξη, ο άνδρας σκέφτεται να το βάλει στο ρομπότ. Προσπαθεί, σφίγγεται ο άλλος, δεν μπαίνει.
Ξανά, ξανα σφίγγεται ο γκόμενος, πάλι δεν μπαίνει.
- Α! Τώρα πάω στην αποθήκη, να φέρω το τρυπάνι!
Φέρνει το τρυπάνι, και όπως πάει να το βάλει στον γκόμενο ακουγεται μία μεταλλική φωνή:
"Μη αποδεκτό αντικείμενο. Επαναλαμβάνω. Μη αποδεκτό αντικείμενο. Ξαναδοκιμάστε με τον π... Ο."
Επρόκειτο να έρθει σχολικός σύμβουλος για επιθεώρηση στην τάξη του Τοτού, και η ανήσυχη δασκάλα παίρνει παράμερα τον Τοτό, για το βρωμόστομά του:
- Τοτέ, αύριο που θα έρθει ο κ. Σύμβουλος, δεν θα σηκώσεις το χέρι σου και δε θα πείς τίποτα, εντάξει;
- Ναι, κυρία.
Και φτάνει η αποφράδα εκείνη μέρα. Η δασκάλα λέει στα παιδιά:
- Λοιπόν, είχατε μια έκθεση με θέμα το Χειμώνα... Ποιό παιδάκι θέλει να μου διαβάσει τι έγραψε;
Όλα τα παιδιά έσκυψαν το κεφάλι και μόνο ο Τοτός υπερήφανος σηκώνει το χέρι του. Η δασκάλα έκανε οτι δεν τον έβλεπε, αλλά ο σύμβουλος επεμβαίνει:
- Δεσποινίς, υπάρχει κάποιο παιδί που θέλει να μας διαβάσει την έκθεσή του. Πες μας, παιδί μου.
Οπότε, ξεκινάει το καμάρι μας:
- Πυκνό χιόνι έχει καλύψει όλη την πλάση, μέχρι και οι κλώνοι των δέντρων γέρνουν από το λευκό τους στόλισμα...
Η δασκάλα είχε ηρεμήσει πια και πίστευε οτι όλα θα πάνε καλά...
Στον πάγο όμως, συνεχίζει ο Τοτός, μια αγέλη λύκων γαμιέται!
Η δασκάλα με φρίκη κοιτάζει πρώτα τον σύμβουλο και μετά τον Τοτό και λέει:
- Τοτέ, δεν νομίζεις οτι είναι άβολο...
- Αβολο είναι, κυρία, γλιστράει, αλλά και πάλι γαμιούνται.
Σε ένα ήρεμο σαλούν στην άγρια δύση, ενώ όλα ήταν ήσυχα και όλοι βαριόντουσαν, μπουκάρει ένας αλαφιασμένος τύπος μέσα και γκαρίζει:
- Τρέξτε! Σε 10 λεπτά έρχεται ο John Wild!
Σηκώνονται όλοι και το βάζουν στα πόδια πανικόβλητοι προς όλες τις μεριές, φωνάζοντας. Μετά από λίγο ξαναμαζεύεται κόσμος.
Τότε μπουκάρει μέσα στο σαλούν ένας άλλος τύπος κατακόκκινος και φωνάζει:
- Τρέξτε όλοι! Σε 5 λεπτά έρχεται ο John Wild!
Αρχίζουν και τρέχουν όλοι κατατρομαγμένοι, γυναίκες ουρλιάζουν, παιδιά κλαίνε και επικρατεί σαματάς.
Μετά από λίγο ξαναμαζεύεται ο κόσμος.
Τότε ακούγονται βαριές πατημασιές και χαϊμαλιά να κουδουνίζουν και ένας σκοτεινός τύπος κλωτσάει την πόρτα.
Όλοι έχουν παγώσει.
Μπαίνει μέσα με αργά βήματα και κοιτάει δεξιά-αριστερά.
Δείχνει με το δάχτυλο τον καταστηματάρχη και του λέει:
- Ταμείο. Τώρα.
Ο μπάρμαν χωρίς δεύτερη κουβέντα του το δίνει.
Γυρνάει ο τύπος και δείχνει μία από τις χορεύτριες.
- Εσύ, πίπα τώρα.
Αμέσως η άλλη ορμάει και κάνει τη δουλειά της.
Τελειώνει ο τύπος και βγαίνει με το ταμείο λέγοντας:
- Α, και ξέχασα να σας πω... Ο John wild έρχεται σε 2 λεπτά!
Σε ένα πολυτελέστατο κατάστημα δερμάτινων ειδών μπαίνει, μία μέρα, μία κύρια, φορώντας μία γούνα βιζόν που κρέμεται μέχρι το πάτωμα.
Ο καταστηματάρχης ευχαριστώντας από μέσα του την τύχη που του έφερε μία καλή πελάτισσα, επιτέλους στο μαγαζί του, τρέχει να την εξυπηρετήσει.
- Τι θα θέλατε κυρία μου;
- Θα ήθελα μία τσάντα βραδινή, κύριε μου, ότι καλύτερο έχετε στο μαγαζί σας.
Ο καταστηματάρχης κατεβάζει μία τσάντα από το ράφι και της τη δείχνει.
- Κυρία μου, αυτή η τσάντα είναι από δέρμα φιδιού, ένα σπάνιο είδος που ζούσε κάποτε στην Αφρική και δεν υπάρχει πια και κοστίζει 2.000 ευρώ.
- Κύριε μου σας είπα ότι καλύτερο έχετε στο μαγαζί σας.
Ο καταστηματάρχης κατεβάζει μία άλλη τσάντα και της τη δείχνει.
- Κυρία μου, η τσάντα αυτή είναι από δέρμα κροκόδειλου, ένα σπάνιο είδος που ζούσε κάποτε στην Ινδία και δεν υπάρχει πια και κοστίζει 3.000 ευρώ.
- Κύριέ μου με κουράζετε και κουράζεστε και εσείς. Σας είπα ότι καλύτερο έχετε στο μαγαζί σας.
Ο καταστηματάρχης έχει αρχίσει και τα παίρνει στο κρανίο. Ανεβαίνει στο πατάρι και της κατεβάζει ένα μικρό τσαντάκι και της λέει.
- Κυρία μου, αυτό το τσαντάκι είναι ότι καλύτερο έχω στο μαγαζί μου και κάνει 15.000 ευρώ.
Κατάπληκτη εκείνη τον ρωτά:
- Καλά από τι είναι και κάνει 15.000 ευρώ;
- Κυρία μου, αυτό το τσαντάκι είναι από πουτσόδερμα κι αν το γλείψεις γίνεται βαλίτσα.
Τρείς εξερευνητές, ένας Γερμανός ένας Έλληνας και ένας Τούρκος, χαθήκανε στην αφρικάνικη ζούγκλα. Καθώς περιπλανιόντουσαν πέσανε πάνω σε μια άγρια φυλή της ζούγκλας και τους αιχμαλώτησαν.
Τους πήγανε στον φύλαρχο της φυλής, στον μοναδικό που γνώριζε λίγα σπαστά και μπορούσε να συνεννοηθεί.
Ρωτάει λοιπόν ο φύλαρχος πρώτα τον Γερμανό.
- Τέλει Τάνι-Τάνι ή να πετάνει;
Σκέφτεται λίγο ο Γερμανός.
- Καλύτερα Τάνι-Τάνι, λέει, παρά να πεθάνω.
- Αυτόν Τάνι-Τάνι, λέει ο φύλαρχος.
Τον πιάνουν 40 αραπάδες και αρχίζουν να τον πηδάνε με την σειρά.
Μετά ο φύλαρχος ρωτά τα ίδια και τον Τούρκο.
- Τέλει Τάνει-Τάνι ή να πετάνει;
- Τάνι-Τάνι, Τάνι-Τάνι απαντά ο Τούρκος.
Τον πηδάνε και αυτόν οι αραπάδες.
Έρχεται και η σειρά του Έλληνα.
- Τέλει Τάνει-Τάνει ή να πετάνει; ρωτάει ο φύλαρχος.
- Α! Εγώ ρε, είμαι Έλληνας. Δεν θα ντροπιάσω την φυλή μου και την χώρα μου. Καλύτερα να πεθάνω τιμημένα παρά να εξευτελιστώ. Να "πετάνει" λοιπόν.
Τότε ο φύλαρχος διατάζει τους 40 αραπάδες.
- Αυτόν Τάνι-Τάνι, μέχρι να πετάνει...
Ένας τύπος πάει στο γιατρό γιατί του πονάει η κοιλιά και του ζητάει μια ομοιοπαθητική θεραπεία γιατί είναι λέει αλλεργικός στα αντιβιοτικά. Ο γιατρός του λέει να βάλει ένα κουταλάκι ελληνικό καφέ στον κ**λο του. Την άλλη μέρα ο τύπος ξανά πάει και παραπονιέται ότι πονάει ακόμη. Ο γιατρός του λέει να βάλει τώρα δύο κουταλάκια. Ο τύπος το κάνει αλλά πονάει περισσότερο και σκέφτεται να πάει και σε ένα άλλο γιατρό. Αφού του περιγράφει την κατάσταση και τι ακριβώς ζητάει ο νέος γιατρός του λέει:
- Αυτά κύριε μου είναι κομπογιαννιτισμός! Πρώτον δεν έχει γίνει διάγνωση για το τι φταίει και δεύτερον αυθαίρετα σας χορηγήθηκε αγωγή.
- Αχ! τι καλά που τα λέτε γιατρέ μου!
- Γι΄ αυτό σας παρακαλώ γδυθείτε να σας κάνω μία πρωκτόσκόπιση.
Ο τύπος γδύνεται, ο γιατρός φοράει τα γάντια του, πάει από πίσω του, του ανοίγει τους γλουτούς και κοιτάει στο κέντρο με περισπούδαστο ύφός. Ο τύπος όλο αγωνία τον ρωτάει:
- Τι έχω γιατρέ μου, τι βλέπεις;
- Δρόμο έχεις! Λεφτά θα πάρεις! Μεγάλη πόρτα θα διαβείς!
Ήταν τρεις φίλοι και μια μέρα μάθανε ότι το λαθρεμπόριο σκίουρων έχει πολλά λεφτά.
Έτσι αποφασίσανε να πάνε στην Αυστραλία, να μαζέψουν σκίουρους και να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να τους μοσχοπουλήσουν και να βγάλουν κανά φράγκο. Και έτσι και έγινε. Πήγαν Αυστραλία και αφού μάζεψαν τα σκιουράκια, πήγανε στο αεροδρόμιο για να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
Ήταν να περάσουν ένας ένας από τον έλεγχο του αεροδρομίου. Έλα όμως που κρύψανε τα σκιουράκια μέσα στα βρακιά τους και εκείνα κουνιόντουσαν και δεν τους άφηναν σε ησυχία!
Ο πρώτος κουνήθηκε λιγάκι, πέρασε τελικά όμως τον έλεγχο. Ο δεύτερος κουνήθηκε λίγο παραπάνω αλλά τελικά πέρασε και αυτός τον έλεγχο. Και τέλος ο τρίτος κουνήθηκε σαν συκιά, με αποτέλεσμα να τον πιάσουν και να του βρουν τα σκιουράκια.
Πάνε οι φίλοι του στη φυλακή να τον δουν.
- Καλά του λένε, δεν είπαμε να μην κουνιόμαστε όσα και αν μας ενοχλούν τα σκιουράκια;
- Κοιτάτε τους απαντάει. Να "αντέξω" να περάσουν τα σκιουράκια το πουλί μου για κλαδί και να πάνε πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, πάνω-κάτω. Να "αντέξω" να περάσουν τα μπαλάκια μου για καρύδια και να τα μασουλάνε. Να "αντέξω" να περάσουν την κ... Τρυπίδα μου για σπηλιά και να μπαινοβγαίνουν συνέχεια. Αλλά... να θέλουν να βάλουν το κλαδί και τα καρύδια μέσα στην σπηλιά ... Εεεε αυτό δεν το αντέχω!