Δημοφιλή ανέκδοτα

Έξι τα ξημερώματα, ο σύζυγος σηκώνεται στις μύτες των ποδιών του για να μη ξυπνήσει τη γυναίκα του.
Μαζεύει τις μπότες, τις πετονιές του, τα δολώματα και τα καλάμια του, τα φορτώνει στο αμάξι και φεύγει.
Μόλις ανοίγεται λίγο με τη βάρκα του, πιάνει μια φοβερή βροχή. Tσατισμένος, αποφασίζει να γυρίσει πίσω. Μούσκεμα από τη βροχή, βγάζει σιγά σιγά τα ρούχα του, πάει στο υπνοδωμάτιο και μπαίνει μαλακά στο κρεβάτι.
Αγκαλιάζει απαλά τη γυναίκα του από πίσω και της ψιθυρίζει στ' αυτί:
- "Γίνεται χαλασμός Κυρίου έξω. Βρέχει καρεκλοπόδαρα!"
Κι αυτή του απαντάει μισοκοιμισμένη:
- "Ναι, ε;... Οσο σκέφτομαι κι αυτόν το μαλ... Α που πήγε πάλι για ψάρεμα..."
Στρίβει κάπως άτσαλα ο παπάς με το Fiat Panda του και πέφτει πάνω σε μα Ferrari που ερχόταν απο την άλλη μεριά και γίνεται μια τρομακτική σύγκρουση απο την οποία καταστρέφονται ολοσχερώς και τα δύο αυτοκίνητα.
Οι οδηγοί τους όμως δεν έχουν ούτε μια γρατσουνιά. Βγαίνει απο τις λαμαρίνες ο οδηγός της Ferrari και κατεβάζει όλα τα καντήλια στον παπά:
- Μα καλά, ρε ηλίθιε, ποιός σου έδωσε το δίπλωμα, γαμώ το..., θα σε...
Ατάραχος ο παπάς απεγκλωβίζεται και αυτός απο το Panda του και πραός του λέει:
- Τέκνον μου, ηρέμησε. Είναι αμαρτία να βρίζεις αυτή τη στιγμή που έχει επιτελεστεί ένα ραγματικό θαύμα. Τα αυτοκίνητα μας καταστράγηκαν τελείως, όμως εμείς δεν πάθαμε απολύτως τίποτα! Αυτό δεν είναι θαύμα;
Ο τύπος συνειδητοποιεί πράγματι πως είναι σώος και αβλαβής και ότι επιπλέον μιλάει με έναν παπά κα δαγκώνεται:
- Εεεεε, παπά μου, ναι, ίσως έχεις κάποιο δίκιο, συγγνώμη...
- Και όχι μόνο αυτό, τέκνον μου, συνεχίζει ακάθεκτος ο παπάς, αλλά μας δίνεται και η ευκαιρία να δοξάσουμε τον Κύριο πίνοντας απο αυτό το κρασί που προόριζα για τη θεία κοινωνία.
Και του δείχνει ένα μπουκάλι μαυροδάφνη που ήταν άθικτο από τη σύγκρουση στη θέση του συνοδηγού. Το ανοίγει ο παπάς και του το προσφέρει. Ο τύπος, με ύφος αποκάλυψης, το παίρνει και κατεβάζει κάμποσο για να στανιάρει:
- Πάτερ μου, δεν ξέρω τι να πω, πράγματι είναι ένα θαύμα. Πιές και εσύ για να δοξάσεις τον Κύριο.
- Α, όχι, τέκνον μου! Εγώ θα περιμένω την Αστυνομία...
Ένας Γάλλος, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας συζητούν για τα ταχύτατα μέσα συγκοινωνίας που διαθέτουν οι χώρες τους.
Ο Γερμανός λέει :
"Ο αδελφός μου είναι δάσκαλος στο Μόναχο και μένει στο Αμβούργο, 500 χλμ απόσταση. Τρεις και τέταρτο σχολάει και με το υπερτρένο τεσσερις και είκοσι είναι σπίτι."
Ο Γάλλος λέει :
"Ο αδελφός μου είναι γιατρός στο Παρίσι και μένει στη Λυών, 1.000 χλμ απόσταση. Πέντε σχολάει και με το SNCF υπερηχητικό τρένο στις έξι και τέταρτο είναι σπίτι."
Ο Έλληνας λέει :
"Ο αδελφός μου είναι δημόσιος υπάλληλος στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα και μένει στη Δάφνη, επίσης στην Αθήνα, 10 χλμ απόσταση. Δυόμιση σχολάει και με το Μετρό μία και τέταρτο είναι σπίτι."
Μια φορά ήταν ένας μούτσος σε ένα καράβι και έτριβε πατώματα. Είχε όμως ένα μειονέκτημα. Ήταν νάνος και μόνο 30 πόντους. Συνέχεια παραπονιότανε στον καπετάνιο και έκλαιγε στον ώμο του για το ότι ήταν κοντός. Ο καπετάνιος τον λυπήθηκε και του είπε το μυστικό που τόσα χρόνια έκρυβε:
- Κάθε βράδυ στις 00:00 περνάει έξω απο το καράβι ένα τζίνι και ότι χάρη του ζητήσεις σου την πραγματοποιεί. Είναι όμως λίγο κουφό και πρέπει να του φωνάξεις δυνατά.
Το ίδιο βράδυ ο μούτσος πηγαίνει στην προβλήτα και περιμένει το τζίνι. Ξαφνικά βλέπει απο μακριά ένα φως να πλησιάζει και αρχίζει να φωνάζει για αρχή:
- Θέλω ένα καφάσι λίρες. Με το που φεύγει το τζίνι βλέπει ένα καφάσι μπύρες.
Πηγαίνει γρήγορα στον καπετάνιο κλαίγοντας και του λέει:
- Δεν με άκουσε ρε γαμώτο! και τότε του λέει και ο καπετάνιος:
- Και εγώ ρε μούτσε ένα πούτσο 30 πόντους του ζήτησα και μου έφερε εσένα...
Είναι ένας στο αεροπλάνο για Λονδίνο και περιμένει την απογείωση του αεροπλάνου. Ξαφνικά ερχεται και κάθεται διπλα του μια κουκλάρα, διμετρη, απλώνει τα πόδια της, φτιάχνει το ντεκολτέ της, ανοίγει ένα περιοδικό και αρχίζει να διαβάζει. Ο άντρας λοιπόν που κάθεται δίπλα της, τρίβει τα χέρια του και λέει στον εαυτό του: μάγκα, την έκανες για σήμερα! έχεις 4 ώρες για να ρίξεις το γκομενάκι. Έντω μεταξύ η ώρα περνάει και η γκόμενα δεν έχει σηκώσει κεφάλι από το περιοδικό της! Σε κάποια φάση ακούγεται η ανακοίνωση από τον πιλότο ό,τι το αεροπλάνο σε λίγα λεπτά προσγειώνεται. Ο άντρας έχει αρχίσει και χάνει την υπομονή του, έτσι, γυρνάει και της λέει: συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά είστε αφοσιωμένη τόση ώρα στο περιοδικό σας. Πειράζει να μάθω τι διαβάζετε με τόση προσήλωση? Και απαντά η γυναίκα: Διαβάζω ένα άρθρο για τα πέη. Διαβάζω δηλαδή ότι οι μαύροι τον έχουν μακρύ, ενώ οι κρητικοί χοντρό. και πετάγεται ο άντρας και λέει: Συγγνώμη, μα μιλάμε τόση ώρα και δεν έχουμε συστηθεί ακόμα. Αμπτουλάχ Σιφακάκης!
Απόσπασμα από το ημερολόγιό της
Την Τετάρτη το βράδυ τον βρήκα λίγο παράξενο. Είχαμε πει να συναντηθούμε στο μπαρ για ένα ποτό. Επειδή όλο το απόγευμα είχα βγει για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι ήταν εξ αιτίας μου. Επειδή έφτασα στο ραντεβού λίγο καθυστερημένα. Αυτός, όμως, δεν είπε τίποτα.
Η συζήτησή μας δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο και τότε του πρότεινα να πάμε σ ένα μέρος πιο ήσυχο και πιο ρομαντικό. Ξεκινήσαμε για ένα ωραίο εστιατόριο, αλλά αυτός συνέχισε να είναι παράξενος. Έδειχνε να είναι απών. Προσπάθησα να τον διασκεδάσω χωρίς αποτέλεσμα. Αναρωτιόμουν επίμονα αν ήταν δικό μου το φταίξιμο. Τον ρώτησα αν ήταν εξ αιτίας μου και μου απάντησε πως εγώ δεν είχα να κάνω, αλλά δεν πείστηκα.
Στο αυτοκίνητο, καθώς γυρίζαμε σπίτι του είπα ότι τον αγαπούσα πολύ κι αυτός με αγκάλιασε ψυχρά, χωρίς να βγάλει άχνα.
Δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά του, δεν είπε τίποτα, δε μου είπε ότι με αγαπάει κι αυτός. Δεν ξέρω τι να πω, είμαι πολύ ανήσυχη!
Επιτέλους, φτάσαμε σπίτι. Τη στιγμή εκείνη ήμουν σίγουρη πως ήθελε να με αφήσει.
Προσπάθησα να του μιλήσω, εκείνος, όμως, άναψε την τηλεόραση κι άρχισε να παρακολουθεί αφηρημένα, βυθισμένος σε σκέψεις,
Σα να ήθελε να μου πει ότι όλα είχαν τελειώσει.
Στο τέλος παραιτήθηκα και πήγα για ύπνο. Δε θα χαν περάσει ούτε 10 λεπτά κι ήλθε κι αυτός στο κρεβάτι και με μεγάλη μου έκπληξε τον είδα να ανταποκρίνεται στα χάδια μου και κάναμε έρωτα αν και εξακολουθούσε να είναι απόμακρος.
Προσπάθησα να του μιλήσω για τη σχέση μας ακόμη μια φορά, για όσα είχαν συμβεί εκείνο το βράδυ αλλά τον έχει ήδη πάρει ο ύπνος.
Έβαλα τα κλάματα. Έκλαιγα όλη νύχτα μέχρι που με πήρε και μένα ο ύπνος. Είμαι σχεδόν βέβαιη πως σκεφτόταν κάποια άλλη.
Η ζωή μου είναι ένα μπάχαλο.
Απόσπασμα από το ημερολόγιό ΤΟΥ
Ο Θρύλος αποκλείσθηκε πάλι πολύ νωρίς από την Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον αυτή τη φορά πήδηξα!
Πάει ένας τύπος σε ένα μαγαζί με εκκλησιαστικά είδη και ρωτάει τον υπάλληλο δείχνοντας τον πίνακα με το Mυστικό Δείπνο:
- Να σε ρωτήσω κάτι ρε φίλε;
- Μάλιστα κύριε...
- Αυτό εδώ το πάρτι πόσο έχει;
- Το πάρτι; ποιό πάρτι κύριε μου;
- Να αυτό εκεί που είναι κρεμασμένο.
- Μα τι λέτε κύριε μου; αυτός είναι ο Mυστικός Δείπνος!
- Ναι μωρέ εντάξει, πόσο έχει τέλος πάντων;
- Πενήντα χιλιάδες κύριε. 50 xiliades kirie.
- Αα! μάλιστα, ακριβός είναι...
Δείχνοντας τώρα τη βίβλο ρωτάει:
- Και αυτό το βιβλιαράκι πόσο έχει;
- Ποιό ΒΙΒΛΙΑΡΑΚΙ;!
- Να αυτό εδώ.
- Κύριε μου ΑΥΤΟ είναι η ΙΕΡΗ ΒΙΒΛΟΣ!
- Ναι μωρέ εντάξει πόσο έχει;
- Τριάντα χιλιάδες!
- Αα! ακριβό είναι.
Τέλος δείχνοντας προς ένα μεγάλο ξύλινο σταυρό ρωτάει:
- Και αυτός ο σταυρός πόσο έχει;
- Ο σταυρός; τον είπατε σταυρό; για εσάς μόνο πέντε χιλιάδες;
Και τότε τον ρωτάει ο τύπος:
- Μαζί με τον ακροβάτη;